Jak pogodzić się z odejściem mężczyzny? - Netkobiety.pl

Nic nie rob daj mu odejsc... pozniej bedzie bardziej bolalo, Cos postanowil chce sporobowac jak nie teraz to zrobi to pozniej.

Witaj,

Nawiązując do tego, co mówi Goshh dorzucę swoje 3 grosze, a dokładniej sławetną na tym forum metodę, która odpowiednio zastosowana i wdrożona w życie, ułatwi Ci ewentualny powrót do siebie. Choć gwarancji, że tak się stanie to nikt nie ma.
Nie przeredagowana - przeznaczona co prawda dla małżeństw w kryzysie ale i Tobie się przyda:
1. Nie śledź, nie przekonuj, nie proś i nie błagaj.
2. Nie dzwoń często.
3. Nie podkreślaj pozytywnych elementów małżeństwa.
4. Nie narzucaj się ze swoją obecnością w domu.
5. Nie prowokuj rozmów o przyszłości.
6. Nie proś o pomoc członków rodziny.
7. Nie proś o wsparcie duchowe.
8. Nie kupuj prezentów.
9. Nie planuj wspólnych spotkań.
10. Nie szpieguj żony. To cię zniszczy. Jeżeli chcesz to zrobić dla spokoju umysłu, wynajmij profesjonalistę.
11. Nie mów ?Kocham Cię?.
12. Zachowuj się tak, jakby w twoim życiu wszystko było w porządku.
13. Bądź wesoły, silny, otwarty i atrakcyjny.
14. Nie siedź i nie czekaj na żonę ? bądź aktywny, rób coś, idź do kościoła, wyjdź z przyjaciółmi, itp.
15. Będąc w domu z żoną (jeżeli to ty zazwyczaj rozpoczynasz rozmowę) postaraj się mówić jak najmniej.
16. Jeżeli zawsze pytasz, co robiła w ciągu dnia twoja żona, PRZESTAŃ PYTAĆ.
17. Musisz sprawić, że twój partner zauważy w tobie zmianę i zda sobie sprawę, że jesteś gotowa żyć dalej, z nim lub bez niego.
18. Nie bądź opryskliwy czy oziębły ? po prostu zachowuj dystans i obserwuj, czy twój partner zauważy i, co ważniejsze, zda sobie sprawę, co traci.
19. Bez względu na to jak się DZIŚ czujesz, pokazuj żonie jedynie zadowolenie i szczęście. Niech widzi osobę, z którą chciałby być.
20. Unikaj wszelkich pytań dotyczących małżeństwa do chwili, gdy żona zechce o tym rozmawiać (co może potrwać jakiś czas).
21. Nigdy nie trać kontroli nad sobą.
22. Nie okazuj zbytniego entuzjazmu.
23. Nie rozmawiaj o uczuciach (to tylko wzmacnia te uczucia).
24. Bądź cierpliwy.
25. Słuchaj tego, co naprawdę mówi do ciebie żona.
26. Naucz się wycofać w chwili, kiedy chcesz zacząć mówić.
27. Dbaj o siebie (ćwicz, śpij, śmiej się i skoncentruj się na pozostałych elementach swojego życia).
28. Bądź silny i pewny siebie; naucz się mówić cicho i spokojnie.
29. Pamiętaj, że jeżeli zdołasz się zmienić to twoje wszystkie KONSEKWENTNE działania będą mówiły więcej, niż jakiekolwiek słowa.
30. Nie pokazuj rozpaczy i zagubienia nawet w sytuacji, gdy cierpisz najbardziej i jesteś zagubiony.
31. Rozmawiając z żoną, nie koncentruj się na sobie.
32. Nie wierz w nic, co słyszysz i w mniej niż 50% tego, co widzisz. żona będzie wszystko negowała, ponieważ jest zraniona i przestraszona.
33. Nie poddawaj się bez względu na to, jak jest ciężko i jak źle się czujesz.
34. Nie schodź z raz obranej drogi.

I zapamietaj to:
Nie rób priorytetu z kogoś, dla kogo jesteś opcją, czasami jedną z wielu. O miłość się nie błaga - o fałszywą nie warto, a o prawdziwą, to wiadomo - nie trzeba.

Poszukaj sobie też na youtube "sekret PL" i obejrzyj.

Powodzenia.

A bo już się zdążył zakochać.... a raczej "napalić" na nową znajomość.
Puść go, daj mu odejść. Jak wróci, będzie Twój, jak nie... nigdy nie był....

Poczytaj posty na forum, a stwierdzisz, że mają cechy wspólne.

Bo chce mieć Ci w odwrocie jak mu nie wypali z tamtą. Niewielkim kosztem trzyma Cię przy nadziei, drobnymi gestami, które dla Ciebie urastają do rangi dbania o Ciebie. Im szybciej dostanie sygnał, ze powrotu nie będzie (patrz metoda 34 kroków) tym masz większe szanse.

AMEN!!!

ok, zastosuję się

dam radę potrafię być zawzięta!! Czy to coś da czy nie, chciałabym żeby kiedyś pomyślał, że zrobił błąd, że naprawdę go kochałam...a może to z mojej strony egoizm po prostu.

rzeczywiście te gesty wynoszę nad ołtarze jako potwierdzenie jego uczucia, chciałabym tylko wiedzieć czy na prawdę tak już na 100% mnie nie kocha czy to tylko przejściowe. Rany jak ja nie lubię czekać aż czas zrobi swoje i albo zagoi rany albo wszystko odwróci do góry nogami...

Jak pogodzić się z odejściem mężczyzny? Może banalne, ale dać sobie po prostu czas. I starać się stosować do zasad podesłanych przez bagsa. Coś w tej metodzie jest. Ja po rozstaniu nienawidziłam ciszy gdy wracałam do domu, tej przeklętej pustki... Dlatego starałam się maksymalnie zając swój wolny czas. Sport - dla mnie był najlepszym rozwiązaniem. Starałam się jak najmniej czasu spędzać w domu. I choć bardzo korci żeby się do niego odezwać, pokazać, że Ci zależy, prosić, błagać o ostatnią szansę - nie rób tego za nic w świecie. Będzie Ci się to jeszcze długo potem odbijało czkawką. Nie szukaj z nim kontaktu.

Nikt z nas nie lubi czekać... ale uwierz, że to najlepsze co możesz zrobić. Dla mnie to było nie do przyjęcia na początku.. "No jak to? mam nie robić już nic tylko czekać?! Przecież tak się nie da. Muszę walczyć" Ale posłuchałam tych rad i choć bardzo korciło nie odezwałam się już więcej. I dziś śmiało mogę stwierdzić, że warto ich posłuchać

ok postaram się zastosować wasze rady...

Powiem Ci tak:
"Jeśli Ci na czymś naprawdę zależy - wypuść to  z ręki... Jeśli wróci do Ciebie tzn. że będzie Twoje już na wieki... Jeśli nie wróci tzn. że nigdy do Ciebie nie należało..."