zmiana wyznania - Netkobiety.pl

Dziękuje za odpowiedz.
Tak szukam, chce znaleźć miejsce w którym będzie mi dobrze.
Obecna sytuacja mnie męczy, wygodnie jest nie wierzyć ale w głębi siebie czuje potrzebę aby jednak powierzyć siebie jakiejś religii.

Nie wiem czy napisałam tak jak chcialam przekazać.
Ale chce znaleźć swoje miejsce na ziemi

Właśnie nie do końca w niego wierze, sama nauka kościoła jest dla mnie czasami wręcz x księżyca.
Nie akceptuje niektórych decyzji.
Nie wiem jak mam wybrnąć z tej sytuacji.

Zapraszam do mojego wątku w tym dziale pt. Dlaczego żydzie nie uwierzyli w Jezusa?
http://www.netkobiety.pl/t57193.html
ciekawy (i krótki) wykład jak w judaiźmie postrzegany jest Mesjasz.

Dziękuje, zobaczę.

Oczywiście że zdaje sobie sprawę nad różnica jaka dzieli te dwie religię. Ale one są chyba dla mnie najbliższe- jeżeli można tak powiedzieć.
Ale jak przełamać się i wejść do kościoła? Kiedy męczą mnie te pieśni, modlitwy. Jest mi ciężko u
wymawiac to wszystko skoro tego nie czuje. Źle czuje się wśród tych ludzi.
Może powinnam przeczekać, a w chwili kiedy będę gotowa wrocic tam i spróbować od nowa zbudować te relacje. Poczekam może ze zmiana wyznania.
Ale dziękuje za wszystkie odpowiedzi

Znam.
Nie byłam.

Wzięłam pod uwagę te dwa.
Ponieważ od dawna podoba mi się wyznanie prawosławne, ich obrzędy.
Nie wiem jak to wygląda w praktyce. Jak jest tak żyć. Dlatego pytam Was z forum.

A judaizm ponieważ miałam kontakt z językiem jidysz.
Poznałam ludzi tego wyznania.
Poznałam ich kulturę.

Ciągle na zakręcie. Ale dalej czekam na olśnienie

Interesują mnie oba wyznania.
Ale styczność miałam z judaizmem. Ich kultura,językiem,  ludźmi- jak napisałam.
Prawosławie mi się podoba chociaż nie wiem jak wygląda to "od środka".
Ale ma coś w sobie co mi się podoba.

Jestem niezdecydowana i pisze chaotycznie..
Każdy kto mnie zna wie że ja sama nie wiem czego chce, szukam- bo tego potrzebuje.
Wyznanie- jest sprawa ważna, dlatego pytam osoby które mogą coś o tym wiedziec, znać się.
Nie wolno rzucać słów na wiatr, w żadnej dziedzinie.

Nie wierzysz w Boga a interesują Cię judaizm i prawosławie ..... ? Fascynujące.

Co Ci się nie podoba  w KK, jakich "decyzji" nie akceptujesz?

Po co chcesz wybrnąć z "sytuacji"? Czy sugerujesz , że niewierzący nie mają moralności?

Mam wrażenie, że traktujesz wybór religii podobni jak niektórzy traktują wybór studiów a to powinno być coś więcej.
Może ogranicz się do przestrzegania Dekalogu? Jego odpowiedniki są obecne w większości religii więc będzie tak jakbyś wyznawała wszystkie jednocześnie (oczywiście to żart).
Rozważ to : Biblię można traktować jako komentarz do Dekalogu  więc aby cokolwiek głębiej zrozumieć i umieć zastosować powinnaś przeczytać ST i NT ze zrozumieniem większym niż to robi wojująca młodzież (i nie tylko). Przeczytaj Koran. Może ten Ci się spodoba?

Ty na to źle patrzysz. Szukasz klimatów, widzisz towarzystwo ludzi. W kosciele najważniejszy jest Bóg, na nim trzeba zwrócić najwiekszą uwagę - może nie najwiekszą całkowitą uwagę.
Jesli chcesz się wgłębic w daną religię trzeba starać się w nia wniknąć, nie pozostawiac bez dopowiedzi najmniejszego detalu. Bóg objawił się co to znaczy? Co to jest msza i po co się ją celebruje? Czemu składa się z takich części? Dlaczego są takie a nie inne czytania Pisma? Jak się ma czytanie ze ST do czytania z NT? Może warto doczytać jak nalezy rozumieć albo jak sama rozumiesz dany fragment Pisma. Ojcowie Kościoła każdy taki fragmencik przekopali, przemysleli, tu wszystko musi mieć swój sens.
Pozostając tylko na klimatach, odczuciach nie trafisz do Boga, bo go nie szukasz.

Kościoły protestanckie nie odrzucają tradycji apostolskiej. Apostolskiej, zechciej zauważyć, nie kolejnych papieży. Uznaje np. postanowienia pierwszego soboru w Jerozolimie. Nie zgadza się natomiast z następnymi naleciałościami, które są w sprzeczności z Biblią. Większość kościołów chrześcijańskich zgadza się w istotnych dla zbawienia sprawach, a różni je czas powstania i jak wielbią Boga.

Może napisz co to wg Ciebie "tradycja apostolska" - skoro uważasz, że kościoły protestanckie jej nie odrzucają?

Tradycja to moc, dar udzielony apostołom przez samego Boga. Inaczej nazywany charyzmatem. Oczywiście zawiera się w tym głoszenie, ale również wszelkie inne dary Ducha Św. jak uzdrawianie, rozumienie Słowa itd, a także możliwość przekazywania tych darów swoim następcom. Którzy również kierując się tą mocą mogli dodawać elementy rozumienia Słowa Boga. Tak powstała nauka Kościoła.
Kościoły protestanckie przez swoją filozofię naprawy kościoła odrzuciły Tradycję. Uznały, że nie ma kontynuacji nauki i mocy apostołów wśród ich następców. Skupiły się tylko na Piśmie.

Zgadzam się z tym, że w kościele powinien być najważniejszy jest Bóg, ale nie można żyć z Bogiem bez wspólnoty z innymi wierzącymi,a  tam powinniśmy się dobrze czuć i zgadzać się, przynajmniej w najważniejszych punktach (kwestiach zbawienia) z tym, co dany kościół głosi.
Najważniejsze, to poznać Boga, Jego wolę, a o tym można poczytać w Biblii, o tym mówił jasno Jezus.

Polecam bahaizm poszukaj w  wiki oraz przewietrz portal spam.
Bahaizm łączy wszystkie religie, w bahaizmie Bóg jest jeden i ukazuje się innym pod różnymi postaciami bo wszystko jest jednym wielkim boskim planem.
Bahaizm to religia miłości, pokoju, równości, tolerancji, prawości i sprawiedliwości społecznej.

Jolu ale ja nie rozumiem o czym dyskutujemy protestancka zasada sola scriptura, do której podajesz link, jest potwierdzeniem mojego twierdzenia (a zaprzeczeniem Twojego), że kościoły protestanckie odrzuciły Tradycję. Do tego ogranicza przekaz objawiania publicznego, tylko do zapisu w Piśmie. Może też tworzyć mylne wrażenie, że Pismo jest samym objawieniem, a nie jego przekazem.

Nie rozumiem dlaczego Tradycje spłycasz tylko do Pisma? Widziałaś chociażby tegoroczne spotkanie młodych z papieżem? Nie sądzisz, że w Franciszku kryje sie dar Boga? Skąd takie tłumy?

Chcesz ją nawrócić, bo rekolekcje to katolicki punkt widzenia a to mi się nie podoba niech ona pozna inne religie, systemy religijnych wartości.

Pełna zgoda
A poza tym te religijne prokościelne wywody budzą we mnie mdłości.

Uważam, że najważniejsza jest nasz relacja z Bogiem, który może nas zbawić, jeśli Go o to prosimy. Po to  w końcu wierzymy. Nie zbawia nas natomiast żaden kościół, tradycja, papież, ksiądz, Biblia?

Oberżyna: Jeszcze jedno. Myślisz nad zmianą wyznania. Taka zmiana też Cię nie zbawi, a chyba po to chcesz wierzyć? W dodatku skoro szukasz innego kościoła niż katolicki, czy masz możliwość pójścia na inne nabożeństwo? Bo może w Twoim mieście, okolicy, nie ma innych kościołów. Więc ile kilometrów jesteś w stanie dojeżdżać do innego miasta? To jest praktyczne podejście do kwestii zmiany wyznania.

To prawda, nasza relacja z Bogiem jest najwazniejsza, ale Bóg upodobał sobie działanie przez ludzi. Przez nich chce do nas dotrzeć, lepiej możemy Go przez nich zrozumieć. Ludziom Bóg powierzył prowadzenie koscioła, spisanie Biblii - zatem Bóg zbawia nas też za pomoca koscioła i Biblii.
Pieknie nam tu napisał Animus, trudno o mistrzów w prowadzeniu zadania, które sobie na ramiona załozyli. Może to kwestia czasów, bo przeciez Ojcowie Kościoła nie zawiedli.

A co ze zbawieniem jeśli jako niemowlę zostałeś wyrzucony na brzeg bezludnej wyspy?
Nie masz wtedy nawet pojęcia o istnieniu jakiegokolwiek boga.

Oj, ryzykowna teza. Kogo nie zawiedli. Orygenesa zawiedli. Przyjął święcenia od biskupa, to się drugi obraził, zniesławił go i było po człowieku. Pisma zniszczono, a po 120 latach zaczęto je potępiaĆ z fragmentów. Intryga przednia i na długie wieki Orygenes był traktowany z rezerwą. Jeden z największych umysłów pierwszych wieków. Dopiero teraz zaczyna się krytyczna (wobec zniesławień) refleksja nad jego pismami. Trudno powiedzieĆ, jak by dziś wyglądały dogmaty, zwłaszcza o piekle i potępieniu wiecznym, gdyby nie tamta intryga. Ponieważ nie został kanonizowany, więc nie został wpisany na listę Ojców, co nie przeszkadzało niektórym Ojcom korzystaĆ z jego opracowań egzegetycznych.

Augustyn przemycił do myśli teologicznej dualizm Platona i gnozę. Drogo to kosztowało teologię, łącznie z osłabieniem przez celibat i porzucaniem konkubin z dzieĆmi, zamiast zawierania małżeństw z matkami dzieci biskupów.

A burdy na pierwszych soborach i synodach. Dziś nie byłoby "Symbolu nicejsko - konstantynopolitańskiego" gdyby nie poganin Konstantyn, który zrobił im korektę dogmatów, zatwierdził i wprowadził Boga chrześcijan do panteonu bogów, czyli uczynił Boga chrześcijan jednym z wielu z nim równych, co zaowocowało później rozmnożeniu się demonów, gdy wszystkich innych bogów teologia uznała za demony.

Już samo to, że KK ma swoich Ojców Kościoła, a prawosławie ma swoich daje obraz niejednoznaczności samego pojęcia. ZapytaĆ można: którzy nie zawiedli? ci prawosławni, czy ci rzymsko-katoliccy?

A odmienne traktowanie rzeźb i obrazów na wschodzie i zachodzie? Trzeba było skasowaĆ drugie przykazanie Dekalogu, żeby wyjśĆ na swoje po roku 878, po procesie obrazoburców.

A zawieszenie przykazania "Nie zabijaj" w okresie patrystycznym, kiedy już się krwawo rozprawiano z odszczepieńcami. A skazywanie na anatemę, co było równoznaczne z potępieniem, bo od IV wieku obowiązywała formuła, że "nie ma zbawienia poza Kościołem", więc wyłączenie było zawłaszczeniem Bożego prawa do Sądu Ostatecznego.

Tylko nadmienię, że pisma Ojców Kościoła nie są wcale zgodne i w wielu przypadkach twierdzili oni coś przeciwko sobie.

To właśnie okres patrystyczny i rozbieżności teologiczne w tym okresie były przyczyną rozdarcia jedności Kościoła, czyli de facto zaprzeczeniem życzenia Jezusa "Obyście byli jedno".

Gdyby wchodziĆ tylko w Dzieje Apostolskie to warto zastanowiĆ się, dlaczego Paweł poprawił Piotra w kwestii obrzezanie, co jest wyjątkowe o tyle, że gdyby nie ta drobna poprawka, to po chrześcijaństwie nie zostałoby śladu, tak jak nie zostało po judeochrześcijanach i saduceuszach.

Wiara w pewne beztroskie i nieuzasadnione faktami historycznymi twierdzenia optymistów w sutannach mogą góry przenosiĆ, ale tylko wtedy, gdy te góry są już oderwane od faktów.

To jest cynizm. Wybór wyznania powinien wynikać z autentycznych poglądów, a nie z tego "gdzie mi bliżej". Chyba że ktoś ma gdzieś wyznanie i stworzył swoją własną "herezję" w której potrzebny jest budynek kościelny do modlenia się, a cała reszta jest bez znaczenia.

Zmianę wyznania, czyli konwersję mam za sobą. Byłam katoliczką, a teraz jestem protestantką. Judaizm to już inna religia, nie tylko wyznanie. Żeby poznać protestantyzm najlepiej poczytać na początek choćby w internecie na ten temat. Są różne fora ogólnoprotestanckie oraz poszczególnych wyznań protestanckich.  Tam też warto wejść, przeważnie mają osobne działy poświęcone konwersji.
Konwersja to poważna decyzja i powinna być podyktowana silnym wewnętrznym przekonaniem, że właśnie z nauczaniem tego, a nie innego wyznania się utożsamiamy. Zgadzam się, że nie Kościół zbawia, tylko Bóg, ale do tego potrzebna jest Wiara, a najlepiej Wiarę budować we wspólnocie, z której zasadami się utożsamiamy. Ja w Kościele katolickim prędzej bym straciła Wiarę niż ją budowała, dlatego odeszłam, ale ktoś inny może swą relację z Bogiem świetnie wzbogacać będąc katolikiem.