Mieszkanie z przyszłymi teściami. - Netkobiety.pl

Mon, ja absolutnie nie wprowadzałabym się do domu kogoś, kto mnie w tym domu nie chce. Już pomijam, że jestem absolutną przeciwniczką jakiegokolwiek mieszkania z teściami - a już w szczególności z takimi, którzy sobie tego nie życzą. Uważam, że to co już teraz robisz - nocując tam bez ich zgody, a nawet wyraźnie wbrew ich woli - jest zwyczajnym brakiem kultury. Dlatego nie dziwię się, że rodzice Twojego chłopaka nie darzą Cie sympatią, czy, jak to stwierdzasz - mają dystans. Ty lubiłabyś i ufałabyś komuś, kto pomimo Twoich protestów w Twoim domu łamie Twoje zasady?
Piszesz, że Twój chłopak ma duży dom. On, czy jego rodzice mają dom? Bo to różnica.

Macie rację, muszę uszanować ich zasady w ich własnym domu. Chyba za bardzo poczułam się już członkiem ich rodziny (nawet święta spędzaliśmy razem) i się zagalopowałam.  Dałyście mi tylko pewność, że koniecznie muszę sama zamieszkać. Dzisiaj wpadłam na pomysł wynajęcia małego domku siostry, która mieszka w Norwegii i odpadłyby mi rachunki za czynsz, także trzymajcie kciuki za powodzenie przeprowadzki!

No i brawo Nie ma co się pchać gdzie nas nie chcą - to takie spadnięcie z deszczu pod rynne mogłoby być w Twoim przypadku.
Inna sprawa, że jeszcze miesiąc temu pisałaś o tym, że Twój chłopak jest straszliwym maminsynkiem, więc ja w ogóle bym jak ognia unikała nawet "czasowego pomieszkiwania" już jako małżeństwo.

Mon, skoro aż tak rozmijacie się w wizji wspólnej przyszłości, to naprawdę warto o tym rozmawiać - jak najprędzej. Ja osobiście jestem całym sercem po Twojej stronie, bo też sobie  nie wyobrażam życia z teściami - nawet najlepszymi. Inną sprawą dla mnie jest przyjęcie pod SWÓJ dach rodziców, którzy potrzebują pomocy, a co innego zaczynać swoje małżeńskie życie pod ICH dachem.
Pytasz jak mu wytłumaczyć. Chyba nie ma innej rady niż - szczerze i jak najszybciej. To nie jest temat, który można zostawić na potem, albo liczyć, że jakoś sam się rozwiąże.

Moim zdaniem nie przesadzasz.
Ja wiem, ze sprawdzają się czasem układy - jeden dom, dwa osobne mieszkania. Ale to wymaga duuuużo kultury, zrozumienia i tysiąca innych rzeczy. A przede wszystkim wspólnego frontu młodych. A z tego co piszesz, to może być u Was tak, że teściowa przyjdzie poprasować Twoje pranie pod Twoją nieobecność, "bo przecież chciała pomóc". I Ciebie będzie ciężki szlag trafiał, a i szanowny małżonek i teściowie nie pojmą o co Ci się rozchodzi.  Albo niedzielne wieczory będziecie zobowiązani spędzać z teściami, bo przecież czemu mają sami siedzieć? I choć czasem miło pogadać, to i z własnym mężem sam na sam (szczególnie jako młode małżeństwo ) miło pobyć.   
Zanim się zgodzisz na wspólne mieszkanie, to przemyśl to sobie wszystko dokładnie. Pomyśl, czy jesteś w stanie zaproponować jakiś kompromis. Niech on powie, czy widzi inne rozwiązanie niż wspólny dom.
Wiesz, może i w minimum kilka lat po ślubie - kiedy Wy będziecie już zupełnie osobną jednostką, która dotarła się, ma swoje, inne niż w rodzinnych domach, zwyczaje, zasady, to można pomyśleć o idei domu wielopokoleniowego - w osobnych, szanujących swoją odrębność mieszkaniach. Ale czy sprawdziłoby się to od samego początku?

Część dziewczyny, ja również mam problem z mieszkaniem, w zasadzie nie mam wyjścia, muszę zamieszkać z teściami. Mój mąż nie widzi w tym problemu, mówi że będziemy mieli przecież osobny pokój i łazienkę, ale kuchnia i cała reszta są wspólne. Mówiłam mu już wiele razy, że nawet jeśli teraz układa nam się z teściami dobrze, a nawet bardzo dobrze, to może się to zmienić w każdej chwili, relacje mogą się pogorszyć. Spodziewamy się dziecka i myślę że po przyjściu na świat zaczną się problemy. Mam nadzieję że uda mi się nie zwariować i kiedyś wyprowadzimy się bo nie chce z nimi mieszkać latami w ten sposób, wolałabym zebysmy "byli na swoim"... Z jakimi wadami wspólnego mieszkania z teściami wy spotkałyscie sie w swoim zyciu? Pozdrawiam was gorąco i czekam na odpowiedzi!!:)

Witaj...

Pierwsza moja reakcja to do potęgi bliżej nieokreśonej. A dlaczego, to już nie omieszkam powiedzieć...
Jeśli dobrze wywnioskowałem z treści Twojego całego wątku, to za partnera masz bez urazy mamisynka. Tego typu i podobnych tu kwestii spornych jest na pęczki. On decyduje w Waszych sprawach za rodziców i odwrotnie.
To jest na dłuższą metę staczanie się po równi mocno pochyłej , tudzież strzał pełnej serii z magazynka w 1! kolano - wykrwawienie się to tylko kwestia czasu - i mówię to całkiem serio, mając "za pazuchą" taką nieco odmienną względem Ciebie, lecz równie ciężką- a nawet i o wiele cięższego kalibru - i niezdrową relację partnerską toksyczną - nazwijmy to wprost i po imieniu, uwieńczoną małżeńskim niewypałem.

Jeśli Twój partner jest faktycznie jedynak, a Jego rodzice tak konserwatywni, co do Jego i Waszej przyszłości, no to sorry - toksyczny trójkąt z teściami vel teściową, czyli "synowych to ja mogę mieć 5 ale syncia mam Ci ja TYLKO jednego" tak w jednym zdaniu bym to streścił. 

Strzał w 10 bez dwóch zdań... tak z mojego punktu widzenia, odnośnie tej Twojej kwestii spornej z Twojej własnej obserwacji. Tak to właśnie wygląda.
Akceptują Cię mocno teoretycznie, a praktycznie jest już knuty za Twoimi plecami spisek przeciwko Tobie, by Jemu ułożyć życie i zeswatać Go, z wybraną Jemu przez Nich synową.
Średniowiecze kolokwialnie mówiąc, bo dochowanie i "usilne" wymaganie czystości przed ślubem, zalatuje w obecnych realiach mocną zaściankowością KK i starszyzny. Paradoksalnie niestety - i tu mi się znów kłania doświadczalnie moja własna autopsja - to nie Ty jesteś tym materiałem na Nią. Przykre, wiem i niestety boleśnie prawdopodobne, że tak stety jest lub będzie.

Tu znów przebija się Twoje tak zwane wygodnictwo, bo Twój partner w lukrowanych słowach usłał Ci drogę wspólnego życia płatkami z róż - sielsko i anielsko daje Ci rykoszetem od teściów liścia w twarz.
STOP!!!
To są pochodne i pokrewnie wytyczne taktyki noszącej miano szantażu emocjonalnego - pozytywnie brzmiącego u niego i odwrotnie grającego "marsza weselnego" od teściów.

Zdecydowanie tak, zmienić możesz wiele, nie siłą a słowem, dobrym słowem i wystrzegaj się jak ognia siły persfazji słownej, tak zwanej agresji i presji na Nich w obronie Was.
Jest tu wiele Twojej analogii - jak sama widzisz - do tego co mówiłem powyżej i jeśli mogę Ci jakoś pomóc i ustrzec na przyszłość, to polecam wątek "teściowie... nieodcięta pępowina" na tym forum autorstwa Luizy83, materiał "mamisynek i córunia mamusi" z Jackiem Pulikowski na Youtube oraz artykuł "koniec problemów z teściową, czyli odcinamy pępowinę.

Jeśli wiesz jak wejść w moją historię postów, to znajdziesz tam wiele materiałów na ten nieprzyjemny temat toksycznych związków i relacji.

Pozdrawiam.

Jeżeli dom jest własnością męża(czy to oznacza, że on dostał wszystko, a rodzeństwo nic?), to teoretycznie może robić z nim co chce tym bardziej, że mieszkańcy (rodzice) się zgadzają. Ale z drugiej strony po co ma się narażać całemu rodzeństwu? Ogólnie jestem przeciwna mieszkaniu z rodzicami, a jeszcze biorąc pod uwagę możliwy konflikt z rodzeństwem wolałabym się wyprowadzić.