Witam. Nie mam do kogo zwrocić się o rade i wygadać, więc postanowiłam napisac tutaj, może ktoś był, jest w podobnej sytuacji, mam nadzieję że ktoś bedzie mógł spojrzeć na moj problem trzezwym okiem.
To tak, jesteśmy z moim chłopakiem razem kilka miesięcy, kocham go i on mnie też, przynajmniej tak mi powtarza i wierzę w to i czuje że tak jest. Chodzi o jego przeszłość, miał kiedys dziewczynę która bardzo go skrzywdziła w róznych sferach życia także finansowej, co akurat jest najmniej ważne, zostawiła go i usuneła ciąże, jego dziecko... on wyszedł po tym wszystkim w okropnym stanie psychicznym, siedział w domu, zamknął sie na ludzi, próbował popełnic samobójstwo nawet, miał wyrzuty sumienia że nie pomógł temu małemu czlowiekowi, chociaż bardzo chciał, rozmawiał z nią, próbował przekonac ale to nic nie dało.
A teraz mój problem, otóż bardzo boję się jak to wszystko będzie miało wpływ na nasz związek, czy on da sobie z tym rade i nie bedzie jakoś negatywnie na nas oddziaływało, dla mnie to też nie jest obojętne, ale przeszłości nie da się zmienić.
On mówi że jest ze mną szczęśliwy, że jestem czymś najlepszym co go mogło spotkać, ale ja sie boję że tak w głebi serca jeszcze o tym myśli... powinnam go wspierać, a sama nie wiem czy dam sobie z tym radę i czesem nie potrafie ukryć tego że przeszkadza mi jego przeszłość
- Soogie
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
- Magnussen
- Niewinne początki
- Nieaktywny
"Przeszkadza mi jego przeszłość", a przeszłości nie zmienisz. Bierzesz go z "pakietem" (tak jak kobiety, wiążące się z rozwodnikami, którzy mają dzieci). Moim zdaniem niepotrzebnie tworzysz scenariusze, i z góry zakładasz, że coś będzie źle.
Poza tym pomyśl sama, czy potrafiłabyś go zostawić właśnie przez to (przez strach o wpływ przyszłości na teraźniejszość)?
- Amani
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Jesli to dzialo sie niedawno to zapewne o tym mysli. Z czasem bedzie myslal o tym rzadziej, ale na pewno nie zapomni o tym nigdy i te wspomnienia beda wracaly co jakis czas, ale bedzie patrzyl na to z innej perspektywy. Mysle, ze jestescie w stanie stworzyc wspanialy zwiazek. Po tym co piszesz widac, ze on Cie kocha. Osoby, ktore doswiadczyly takich nieszczesc i potrafily sobie z nimi poradzic bardziej doceniaja zycie i dbaja o szczescie nie tylko wlasne, ale i swoich bliskich..
- Soogie
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
dzięki magnussen, wiem ale tak jak większość chyba ludzi mam tendencję do rozmyslania nad swoimi problemami i przez to tworzenia nowych, czasem nie potrzebnie...
a co do pytanie to już wybrałam, na początku naszej znajomości powiedział mi o wszystkim i zdecydowałam się z nim spotykac, dlatego wiem że nie mam prawa niczego wypominać chodzi mi też o inne sprawy, ogolnie nie mial w życiu łatwo, bardzo mi na nim zależy chociaż czasem dopadają mnie różne wątpliwości i wahania, trochę to wszystko mnie przeraża, boję się też że może za mało kocham i nie chcę go skrzywidzić, a takie zadry z przeszłości mogą kiedyś wrócić i zniszczyć miłość
- agnik
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Sama tworzysz i wyszukujesz problemy. Nie wiem po co. Czego sie obawiasz?
- kocurek102
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
A moim zdaniem nie tworzysz sobie sztucznego problemu,ponieważ on faktycznie gdzies tam jest, w zakamarkach duszy Twojego chłopaka. Chyba najlpiej by było gdybyś szczerze z nim o tym porozmawiała, również powiedziała, że masz obawy jak to wpłynie na Wasz związek.
Mam kolegę,który mając -naście lat pozwolił swojej dziewczynie usunąć dziecko. Teraz to już facet przed 30stką, wydawałoby się bardzo pewny siebie, przystojny, energiczny, czarujący, mający powodzenie u dziewczyn. Ale jak sięgnie po kieliszek to ryczy jak dziecko, bo jednak taka strata boli. Nie znam w sumie jego losów, jak sobie z tym radzi, ale nie sądzę, by to wymazał z pamięci. Jest to na pewno traumatyczne wspomnienie.
Może niekoniecznie ta sytuacja wpłynie na Wasz związek, ale pewnie chwilami będzie Ci 'zabierać' chłopaka, będzie jakby w innym swiecie. Zapytaj się Go, czy potrafi czerpać 100% przyjemność z życia. Jeśli nie, bo w tlema tamten związek, to znaczy, że chyba potrzebna mu pomoc. Jeśli nie jesteś psychologiem, to się w niego niebaw. Ale wspieraj, to jak najbardziej jest potrzebne i na pewno wzmacnia związek.
- re1984
- Niewinne początki
- Nieaktywny
widzisz Soogie Ty masz wątpliwości czy to wszystko będzie miało wpływ na wasz związek, ktos muz wczesniej napisał , że sa one sztuczne , nie ma co martwić sie na zapas. Ja jestem z facetem 2 lata, ma 3 letniego syna ktorego nieformalnie porzuciła matka, on sam pracuje 200 km od miejsca zameldowania a jego dziecko wychowuje jego matka w jego domu , bez żadnych świadczeń finansowych - czyli utrzymuje syna , dom i matke , ktora jest chora- wczesniej nawet dodalam post o kobiecie ktora 10 lat nie wychodzi z domu, Wciąż próbuje zniszczyć nasz zwiazek , buntuje malego przeciwko mnie, wykrzykuje , ze jestem nikim , ze demoralizuje jej dom , ktore defakto nie jest jej domem, boto ja ja utrzymuje, raczej pomagam , skonczyłam studia , mam dobra prace itp , nie wiem , czego ty masz watpliwości , czego sie boisz, ja zyje w tym stresie z tymi nerwami bo bardzo kocham swojego partnera.
