Zdrada, ucieczka, samotność - Netkobiety.pl

Mawrula - bardzo Ci wspolczuje, przede wszystkim utraty Synka. nie potrafie sobie tego nawet wyobrazic.

Podoba mi sie ze tak realnie myslisz i piszesz mimo wszystko - ze nie bedziesz za nim biegac. to przeciez takie oczywiste - ze nikt nie powinien za nikim biegac, prosic o milosc, ale tak wielu z nas to robi zwlaszcza w poczatkowym stadium rozstania, porzucenia.

Piszesz - bylo ok - nieporozumienia jak wszedzie. dokladnie, wiem cos o tym. skoro ktos odchodzi bez wiekszego powodu, od tak, to naprawde powinno tam to powiedziec juz wszystko o takim czlowieku i o tym co o nas mysli.

nie bede pisac wiele, bo sama jestem w rozsypce. Chcialam tylko napisac, ze nie jestes sama, fajnie ze tutaj trafilas. Masz syna, mezem nie ma sie co przejmowac. naprawde dopiero jak sie patrzy z boku na czyjas sytuacje - to wydaje sie to takie proste. piszesz - wyszedl i nie wrocil - no to cczlowiek mysli z boku - niech kobieta nie trci czasu na takiego czlowieka. tylko ze samemu ciezej to zrobic.

trzymaj sie cieplo.

Mawrula - moj watek jest na forum http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=53531&p=12    ale jest bardzo dlugi.

nic nadzwyczajnego - maz zdradzil, zdradzal, porzucil, jeszcze ze mna mieszka.

Dziękuje Wam, ze jesteście...najgorsze są noce, nie mogę spać, i te smutne wieczory,...okrutne to wszystko, wiem, że musze dac sobie czas,....tylko tak okropnie sie zawiodłam, nie mogę sobie tego darować,...ale pewnie nie ja jedna'

Trzeciego lipca będzie rok, jak nie żyje...:(musze przez tą rocznice przejść sama, strasznie cieżko będzie,...na inne zajęcia potrzeba pieniążków, a ja teraz musze wszystko rozplanowac, srednio w tyg,.mam czas , bo pracuję, musze utrzymac siebie i syna.Więc o 6 rano wyjezdzam, koło 17 wracam do domu, tam musze ugotować i zająć się stadem moim..mam rybki, dwa koty, i dwa psy, bo kocham zwierzaki, a teraz wszystko jest na mojej głowie, sprzatanie, gotowanie, zwierzyna, przede wszystkim syn i praca.
Ale dziękuję, ze ze mna jesteście, naprawde raźniej...Wiem tez, że moja babcia i mój aniołek z góry nade mna czuwają...

kiedysbylam
Ja nie wiem , czy ajnie, ze tu traiłam

sorki, brak mi w lapku jednej literki), ja się cieszyłam, ale wiesz czekałam az mi ktoś odpisze, bo człowiekowi samemu zle, i tak czekałam, czekałam,...no niestety doczekałam się kilku odpowiedzi, a jak człowiek jest w koszmarnym stresie, to mu źle, ale  ja pewnie jeszcze bede miała stany depresyjne . ale już mi lepiej
Pozdrawiam

Mawrula witaj Widze,że powolutku zaczynasz brać wine na siebie i obarczać się.To najgorsze co możesz zrobić!My kobiety tak mamy,że najpierw emocje,nerwy,może nawet furia a gdy wszystko się wycisza dopuszczamy do głosu jakieś diabliki,które próbują nam wmówić,że "nie byłam wystarczająco dobra,to moja wina,mogłam to...a może tamto" Guzik prawda!Jakby kochał to by nie poszedł do innej,gdyby mu zależało nie zostawił by Cię!Kocha się bez względy na wszystko..wiem,brzmi banalnie i są to wyświechtane słowa,ale jak się dobrze zastanowisz to stwierdzisz,że jednak prawdziwe.Ja rozumiem,że nie ma ideałów...że można nie wytrzymać,mieć nerwa,gorszy dzień czy okres...można,też miewam,ale jako środka kojącego nie funduje sobie romansu czy upojnej nocy z innym...Wiec wybij sobie z głowy to,że to Ty zawiniłaś.Może popełniłaś błędy...zazwyczaj wina lezy gdzieś po srodu,ale to go nie tłumaczy.
Współczuje Ci straty [*] sama poroniłam ciąże,ciężko to przeżyłam,więc domyślam się jaki musi być Twój ból.
Jeśli czujesz się samotna i chcesz pogadać to napisz do mnie maila...mam sporo wolnego czasu i chętnie pogadam.

Mawrula, możliwość "zamejlowania" do mnie masz po lewej stronie w okienku profilu Ja też jestem na zakręcie życiowym...jeszcze niedawno wyglądało na to,że wychodzę na prostą i zaczynało być dobrze i nagle stanęłam na rozdrożu.Chętnie pogadam

Ja się pocieszam,że skoro jest pod górkę to ze szczytu będą piekne widoki

Witam rano w poniedziałek
Dzisiaj znowu mam doła jakiegoś strasznego, i te ciągłe pytania w głowie, dlaczego tak sie stało, czy można było temu zapobiedz???Pytania bez odpowiedzi....Bo przecież można oprócz tej pustki jeszcze siebie dręczyć, a tego bym nie chciała.
Z utęsknieniem czekam na dzień kiedy nie będzie tak bolało, kiedy przestanie przeszkadzać zimne miejsce obok w łózku, kiedy rozmaze się twarz, jakze kochana do tej pory...Kiedy zamiast bólu, przyjdzie ta zwykła codzienność bez cierpienia, taka, w której można zając się zwykłymi rzeczami, w myśli mając te czynności a nie ta osobę.
Wiem, ze ten dzień nadejdzie, musi, człowiek chyba nie moze byc skazany caly czas na ból.Po mroku wstaje dzień, po burzy, piekna tęcza, a po zimie przychodzi wiosna, wszystko budzi się do życia, ja tez...obudze się...

Pozdrawiam

Witaj

Raz lepiej , raz gorzej...ja tez nad moim meżem miałam piecze,...on sam,...nie wiem, jak bedzie żył, nie wyobrażam sobie z jego podejściem i kłopotami, ale cóż jego wybór..Z dnia na dzień jest lepiej, raz popłacze , raz sie powkurzam, różnie to bywa..żal mi,..nie powiem, bo jak ze mna był, to jest całkiem inny, niż jak opuszczał próg naszego domu.
Ja się biore w garść, pracuje, nie pije, nie mam na to czasu, dwa razy wzięłam sobie relanium jak się roztrzesłam, ale nie lubie leków, więc to tez nie dla mnie.
Zajmuje sie synem, zwierzakami, szkoda tylko, ze przeprowadzilismy sie do innego miasta i ja tu nikogo nie znam, więc sama jestem, on wrócił, na stare śmieci, tam brat sie rozstał z kobieta, najlepszego przyjaciela żona zostawiła, to ma dobrze:)Rodzina tez blisko, a ja niestety inna sprawa.
Jutro będzie najcięższy dzień, trzymaj za mnie kciuki.
Jutro rocznica śmierci mojego aniołka,...i sama musze to przezywać..to jest straszne, to, ze on odszedł to jakis dla mnie wewnętrzny dramat, ale to, ze dziecinka moja odeszła to tragedia niewyobrażalna.
Tak więc jutro mam dramat plus tragedię..myslalam, że bedzie w tym dniu ze mna.
ale tak wybrał i to jego wybór. nie można na siłe nic miec, nawet bym nie chciała.
Niech sobie układa życie beze mnie jak mu lepiej będzie,..pozostaje życzyc mu szczęścia.

Będzie.
[']
http://www.youtube.com/watch?v=_iuukyjCz74

Mawrula, bardzo Ci współczuję śmierci dzieciaczka. Doskonale rozumiem, co przeżywasz i jak się czujesz. Czas leczy rany, to prawda, ale ból pozostanie na zawsze. Musisz przeżyć żałobę w swoim czasie, przejść wszystkie jej etapy, a ile Ci to zajmie to już zależy od Twojej psychiki. To nie jest tak, że żałoba trwa rok,a potem jest już lepiej. Czasem potrzeba więcej czasu.

U Ciebie dodatkowo doszła sprawa z odejściem męża, więc jest Ci podwójnie trudno. Nie obwiniaj się, że to Twoja wina. Nawet jeśli czasem byłaś nieznośna to miałaś do tego prawo, biorąc pod uwagę, co się wydarzyło. A dojrzały partner mówi o problemach, próbuje je rozwiązać, a nie odchodzi bez słowa. Nie warto za nim płakać.

Masz siebie, syna, pracę-to bardzo dużo. Nie zapominaj o tym i walcz o siebie dla siebie.

Dobrze mu powiedziałaś. Oceniasz się zbyt surowo. To normalne, że puściły Ci nerwy.

Nie zasługiwał na Ciebie. A co Ty miałaś z tego związku-strach, bezradność, bezsilność, brak zaufania. Lepiej Ci będzie bez niego. Teraz wszystko jest bardzo świeże i targają Tobą emocje, ale z czasem sama dojdziesz do takiego wniosku. Z każdym dniem będzie lepiej, aż w końcu zaczniesz się uśmiechać.

hej Mawrula
jaki plany na weekend? mam nadzieje ze coś zaplanowalas aby sobie odpocząć
kochana gdzieś pisalaś że jesteś w innym mieście i masz malo znajomych dlatego jest Ci ciężej sie podnieść. daleko teraz mieszkasz od swojej poprzedniej miejscowości ? pomyslalam,że moze byś sie wybrala do znajomych na wekend troche odetchnęla?

pozdrawiam, milego weekendu

Miałaś ciężkie doświadczenia, Do tego trafiałaś na niewłaściwych partnerów, którzy zapewne cię zdradzali.
Spróbuję cię pocieszyć. Wprawdzie wiele prawdy jest w potocznym stwierdzeniu, że ?czas leczy rany? (niektórzy twierdzą, że czas ?żałoby? po związku trwa nie mniej niż 2 lata), jednak traumatyczne przeżycia mogą pozostawić swój ślad w psychice i podejściu do kolejnych związków nawet na wiele lat, a czasem na całe życie.
Wydaje sie, że kobiety odzyskują spokój i radość życia w ciągu kilku lat od rozstania lub rozwodu. Często już po kilku ? kilkunastu miesiącach zaczynają wracać do normalnego życia, zauważają siebie i swoje potrzeby, otwierają się na stare i nowe znajomości, wreszcie, są w stanie zaangażować się w relacje uczuciowe z nowymi partnerami. I paradoksalnie, stwierdzają często, że te nowe relacje są znacznie lepsze od poprzednich doświadczeń, nowy partner jest przystojniejszy, uczuciowy, troskliwy i rozumiejący potrzeby kobiety, dzieci są spokojne i szczęśliwe, a sprawy materialne układają się jak najbardziej poprawnie. Pozostaje tylko często żal do samej siebie, dlaczego ?czekałam tak długo, aby zakończyć tę gehennę?, ?dlaczego nie zdecydowałam się wcześniej, marnując najlepsze lata mojego życia?, ?dlaczego myślałam, że tylko pełna rodzina oznacza szczęście dla moich dzieci?, wreszcie ?dlaczego czułam się skazana na męża, który choćby pił, bił i zdradzał, to jednak mu przysięgałam...? i dlaczego wydawało mi się, że ?nic dobrego już mnie w życiu nie spotka?...   Mnóstwo takich historii znalazłam na takiej stronce [spam] no ale to trzeba mieć mocne nerwy, żeby to czytać, jakie jazdy ludzie sobie potrafią robić w życiu, ale,,,,okazuje się mimo wszytko, że większość kobiet ?po przejściach?, po pewnym czasie nie żałuje swojej decyzji, bez względu na to, czy znalazły nowego partnera, czy też nie. Znalazły jednak to, czego zawsze im brakowało ? spokój i pozytywną samoocenę. Są oczywiście wyjątki, niektórzy nie mogą ?wyleczyć się? z toksycznej miłości i uważają, że nic dobrego ich już w życiu nie spotka. Jakże się mylą...

własnie minęło 3 tygodie......zycie idzie dalej do przodu, musi byc dobrze

Życie pisze niesamowite scenariusze.. Powiedziałaś mu, że jesteś w ciąży?

Nie, nie powiedzialm, chce jeszcze potweirdzić, nie wiem co mu napisac,..naprawdę, ja nie chce być z nim , jak on mnie nei chce,..jest to dla mnie tragiczna sytuacja, ale ja nie chcę,..jak mnie nie kocha to nie, tylko niestety miałam juz plan, zebedzie rozwód, jak mi się uda dogadac, ze poniesie inansowe konsekwencje, tzn, odda co mi jest winien,..ale w tej chwili, przykro mi, ale musze walczyc o dzieci...nie moge zostac bez niczego,..własnie zwolniłam się z pracy,..to mma nadzieję , uda sie odwrócic, ale przeciez sama nie dam rady...Jak żyje z nia ok, szczęścia tylko ja jestem jego zona i ja jestem z nim w ciązy.

Witaj! Przykro mi..współczuje.. Nawet nie wiem co napisać żeby zrobiło Ci się lepiej.. Musisz być silna i nie możesz sie poddawać mimo wszystko.. Odnośnie wpisu o krytyce przez forumowiczow, to prawda mnie tez nieźle skrytykowano więc wiem coś o tym..ale postanowiłam nie przejmowac sie gadaniem obcych ludzi..a niestety mało takich co zamiast krytykowac chcą, starają się pomóc.. Trzymaj sie cieplutko, pozdrawiam

Mi jest lepiej:)
Ide do adwokata w oniedziałek, już sie umówiłam, załatwiła m prace, dopóki moge pracowac, jestem z siebie dumna, musze sobie rsdzić, skoro tatus lubi niegac..może jakiś maraton wygra/?