Dobry mąż = dobry ojciec czy dobry ojciec = dobry mąż? - Netkobiety.pl

Pewnie i to ma wiele wspólnego z pradawnymi czasami gdy para najpierw robiła sobie dziecko (dla faceta był to znak, że kobieta jest płodna, a dla kobiety, że potrafi wydać na świat zdrowe, silne potomstwo tzn. takie z genami ojca) a potem gdy wszystko było OK; dziecko się urodziło i było silne, brała ewentualnie ślub.
Szczególne znaczenie miało to w przypadku par królewskich, książęcych gdy potomek był najważniejszym elementem związku.

Na pewno jeśli kobiecie zależy na potomstwie, powinna wybierać takiego faceta, który i chce dzieci, i lubi, i tak samo rozumie swoje obowiązki jako ojca i wychowanie dziecka.
Jest to takie przekładanie rodzicielstwa nad związkiem romantycznym, ale mnóstwo kobiet właśnie do tego dąży; stąd bardzo często zanik libido po urodzeniu dziecka: podświadomie dążyły do tego, by być "zapłodnione", tak się stało, wydały na świat potomstwo zatem "spełniły" swą rolę.
Gdy te dwie rzeczy współgrają: erotyczna fascynacja partnerem + sprawdził się on jako "płodziciel" oraz dalej, ojciec - to chyba układ idealny.

Fajny temat sama sie czesto nad tym zastanawiam. Moja mama mi mowi czesto, ze wybierajac partnera trzeba patrzec przedewszystkim czy bedzie dobrym ojcem, ale dla mnie taka argumentacja jest troche nielogiczna, dziecko bedzie tylko wtedy szczesliwe jesli bedzie widzialo ze jego rodzice sie kochaja. Jesli wybralabym na meza faceta, ktory tylko rokuje  na dobrego ojca a nie potrafi sprawdzic ze bylabym  z nim szczesliwa, szybko by sie to odbilo na nim

Ja myślę podobnie jak nocnalampka i Olinka. Uważam, że jak ktoś jest dobrym partnerem, to będzie dobrym mężem, a jak będzie dobrym mężem, to i dobrym ojcem Z drugiej strony trudno to sprawdzić wcześniej, o ile nasz wybranek nie ma dzieci z inną kobietą. Jednak już nieraz spotykałam się z takim rozdzielaniem ról i zaczęłam się przez to dodatkowo zastanawiać jakim tatą będzie mój chłopak. Bo tutaj ważna jest wspomniana już opiekuńczość i chęć wzięcia odpowiedzialności za całą rodzinę, szczególnie gdy w dzisiejszych czasach kobieta nie ma pewności, czy po macierzyńskim uda jej się wrócić do pracy.

Można takiego potencjalnego tatę ''ocenić'' pod kątem jego relacji np. z młodszym rodzeństwem czy małymi dziećmi w bliższej rodzinie, jednak to oczywiście nie to samo. Osobiście świadomie tego nie robię,bo związek to nie jest jakiś test, jednak czuję jak mi się ciepło robi na sercu gdy widzę, jak mój chłopak dobrze i czule zajmuje się jakimś dzieckiem...

Anik, dobry ojciec, to ten który ma dobry kontakt z dzieckiem. Mówi się, że mama jest od kochania, a tata od pokazywania świata i o to pokazywanie świata, dawanie właściwych wzorców i uczenie życia chodzi tutaj najbardziej. Ojciec powinien być oparciem, przyjacielem, stwarzać poczucie bezpieczeństwa, ale przy tym wzbudzać szacunek i być autorytetem. Mój mąż uczył syna jeździć na rowerze, na nartach, nauczył go pływać, mają wiele wspólnych tematów. Kiedy syn był malutki, to bez problemu kąpał go, przewijał i tulił do snu, brał wózek i zabierał na spacery. Razem sklejali modele samolotów i razem składali budowle z klocków. On był przy nim na każdym etapie życia, dawał mu siebie i dawał mu swój czas. Jeśli ktoś uważa, że rola ojca kończy się na zarabianiu pieniędzy i spełnianiu materialnych zachcianek dziecka, to moim zdaniem nie rozumie tematu. Tu wszystko trzeba umiejętne wyśrodkować.

Ja osobiście mam identyczne zdanie . Nawet dałam radę wytłumaczyć to mojemu mężowi , bo przykład z domu to miał właśnie taki, że mąż, ojciec ma zapewnić przede wszystkim (i czasami ponad wszystko) pieniądze.

Ale patrząc na znajome małżeństwa, widzę bardzo mało takich ojców jak opisałaś, a jeszcze bardziej mnie przeraża to, że kobietom to raczej nie przeszkadza, wolą wypchać mężów na "fuchę" niż zaplanować popołudnie, czy weekend z dziećmi. I koniec końców uważają, że mają dobrego męża, dzieci dobrego ojca, bo przynosi więcej pieniędzy.

Ech w dzisiejszych czasach- a są one inne niż te 30 lat temu- jedna osoba musi mieć super świetną pracę by utrzymać 3 lub 4 osoby + mieszkanie, a nierzadko kredyt, zatem nie wymagajmy rzeczy niemożliwych

Mnie zawsze bawi obrazek z amerykańskich filmów: tatuś wraca z pracy, zmęczony, odkłada teczkę i od razu rzuca się w wir zabaw z dziećmi. I jaki jest przy tym zadowolony. Jakież to dalekie od życia, amerykańskiego też.

Zgadzam się z przedmówczyniami. W większości patrzy się (ja przynajmniej tak patrzyłam) na mężczyznę całościowo - jakim jest człowiekiem. Nie zastanawiałam się jakim będzie ojcem, ale jakim jest człowiekiem. Kiedy widziałam jak odnosi się do swoich rodziców, wiedziałam, że będzie dobrym partnerem na życie. W konsekwencji - dobrym ojcem, choć akurat wtedy o tym nie myślałam.

Mężczyzna ma utrzymać rodzinę. Może to i jest stereotyp, ale głęboko zakorzeniony, nie tylko w naszej kulturze.
Podobnie jak Olinka uważam, że ojciec ma pokazywać życie, ma być wzorcem, zwłaszcza dla syna. U mnie się to sprawdziło (chociaż na nartach to ja uczyłam jeździć). A najlepszym ojcem jest wtedy jeśli "pokazuje życie" własnym działaniem. Nie słowami, tylko czynami. Kiedy dzieci widzą, że tatuś nie tylko przynosi kasę, ale uczestniczy w całym życiu rodziny. Syn się przyzwyczaja, że mężczyzna ma różne obowiązki (nie tylko finansowe), a córka, że warto takiego człowieka znaleźć na męża.