TESTUJEMY NASZE ZWIĄZKI PO ZDRADZIE - Netkobiety.pl

TEST TRZECI
pytania otwarte:
co sie zmieniło po zdradzie?
1. opisz jakis codzienny rytuał, który się zmienił
(np. codziennie rano całowała mnie i mówiła wstawaj misku.. teraz tego nie robi, bo wiem, że kiedyś napisała w mailu do tamtego miśku.. i powiedziałem, że nie zniose, żeby tak mnie nazywała...)
2. opisz co zmieniło sie w twoim podejściu do niego
3. opisz co zmieniło się w jego podejściu do ciebie

Niestety, moglam odpowiedziec tylko na pierwszy punkt!

Test pierwszy:
1 A
2 B
3 najchętniej C i D

Test drugi:
1 A
2 A
3 F

Test trzeci:
1. Przy każdym kontakcie tel. mailowym, będąc obok powtarza, że mnie kocha, omija zdrobnienia, których mógł używać w kontakcie z nią, jest zamyślony, mówi mniej, mam wrażenie, że ciągle coś myśli...
2.Od tej pory brak zaufania, czepianie o bzdury, kontrola mimo woli, poczucie niższej wartości, próby udowadniania sobie, że jestem atrakcyjna, flirty, ciągłe udowadnianie sobie, że jestem coś warta....
3. Zaczął mnie bardziej szanować, liczy się z moim zdaniem, mam wrażenie, że bardzo mnie potrzebuje, że tęskni, kiedy mnie nie ma obok, martwi się, czy bd razem, nie chce mi pokazywać, że jest szczęśliwy kiedy jesteśmy osobno, woli mówić, że jestem całym jego światem....

Będąc nie bezinteresowna, poproszę o analiżę....Pozdrawiam

Endi wlasnie idealnie ujela zycie po zdradzie w tych pytaniach. Sama esencja!

Chociaz nie jestem już ze swoim zdrajcą, ale dokładnie tak jak to opisałaś Endi, działo sie u mnie, gdy jeszcze  mój mąz, niby chciał ratować nasze małżeństwo!

Każde spóżnienie, nie odebrany telefon to zaraz stres i tysiąc myśli ! Gdzie jest, co robi, a może z tamtą?
Seks?
Owszem był i to całkiem niezły i częsty! Co z tego? Skoro w mojej głowie była natrętna myśl: a może kochając się ze mną, wyobraża sobie że jest z nią?

Przestałam sie czuć wyjątkowa, jedyna!
Tak samo przestałam traktować nasze małżeństwo jako wyjątkowe a przede wszystkim przestałam ufac i wierzyć bezgranicznie temu, za którego poszłabym kiedys w ogień, oddała nerkę....

Okazał sie tak nadzwyczajnie zwyczajnym słabym człowieczkiem, dla którego nie liczyło się, że ma zonę, wspaniała córkę...to było nie ważne....

A teraz mnie irytuje jak narzeka, że ma tak mało czasu dla córki, że wyszarpuje godziny, dni...
A w mojej głowie płynie jedno zdanie: cierp ciało coś chciało!!!

Nawiazujac do tego, co powiedzial Alterego1, powiedzialbym raczej, ze my czujemy tak samo. Tak samo odbieramy zdrade a moze nawet i bardziej, bo to My staralismy sie o Wasze jako kobiet wzgledy ku temu, by stac sie Waszymi partnerami na nowa droge zycia.
I tak jak Was odarto tym "wyczynem" z kobiecosci tudziez wyjatkowosci jako tej jedynej, ktora prosilo sie - bedac w pelni "swiadomym praw i obowiazkow..." - o reke, tak Nas facetow odarto z czegos wiecej. Bo dla Nas ta "wisienka" na torcie" bylo cos wiecej niz przyjecie przez Was Naszych oswiadczyn, przyjecia Nas do Waszej rodziny. W tym wszystkim kryje sie to, czym dla Nas bylo przyjecie przez Was Naszego nazwiska. A podobno to czyni faceta tym najbardziej wyjatkowym, ze ta jego druga polowka jest tym czyms extra w oczach innych ludzi.
I tak jak mowi MoniaCo

My tez to tak odbieramy a odarcie Nas z tej wyjatkowosci jest jak sadze rownoznacznym dla Was odarciem z tego, ze daliscie Nam potomstwo. Ze ten Nasz krok ku "nowemu szczesciu" w ramiona innej kobiety dziala w dwie strony z taka sama sila oddzialywania.
I tak jak ktos kiedys powiedzial, ze "w piekle nie ma tyle nienawisci co w sercu zdradzonej kobiety", bo zniszczone zostalo to, w czym poprzez przyjecie oswiadczyn i nazwiska "po" mezu pokladala nadzieje, tak dla Nas jest tym samym aczkolwiek w innym wydaniu.

I tak z mojego punktu widzenia, to nie potrafilbym sie odnalezc w dalszej roli meza po tym wyskoku, ktorym bylem przed. odgrzewany kotlet juz nie smakuje tak wykwintnie jak swiezy... dla obu stron.
W tej roli sie odnajde w nowym zwiazku bez "tej" przeszlosci, ale jednak juz nie bede tym samym facetem, co kiedys bylem dla "obecnej" eks. I chyba w tym tkwi szkopol, o ktorym mowi na koncu Alterego1, ze

A ja się tak czasem zastanawiam!
Gdyby mój mąż naprawdę chciał walczyć o nas, gdyby był po zdradzie jak mąz Endi, czy udałoby się zamknąć tamten rozdział i zacząć jakby wszystko od nowa?

Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że walczyłam sama, czekając do samego końca...a on ciągle nie wiedział w która strone iść!
Sama nie potrafiłam tej męki zakończyć, bo myślałam, ze moje życie skończy się wraz z jego odejściem!

Dawałam się upokarzać, poniżać za cene jakies urojonej walki o naszą rodzinę - rodzinę, która dla niego już wtedy nie istniała.
Wiele osób próbowało mi to wytłumaczyc, a ja szłam w zaparte!
Widac musiałam sie przekonac na własnym tyłku.

dzieki chłopaki za wpis

ja tak własnie podejrzewałam, dlatego starałam się, żeby moje "testy" były dwustronne;)
czasami mi żal
samej siebie
tego, z czego zrezygnowałam, czego nie mam

mozna żyć dalej, mozna się śmiać, mozna się bawić, mozna snuć plany, zycie toczy się dalej

ale ja jestem coraz bardziej:
silna
niezależna
samodzielna
własna
dbająca o swoje potrzeby
spokojna
stabilna
mocna
"niepotrzebująca"

Dokładnie tak..;-(

wycenili nasza miłośc i naszą wartość

wiesz jakie są tego konsekwencje

ONA TYLE DLA NICH WARTA BĘDZIE
bo ja nie dam mojemu męzowi więcej
nie warto
nie ma sensu
szkoda by było...
po kiego?
jemu wystarczy naprawde tak niewiele

wiesz co sobie czasami myślę?
że zdaradzając mnie okreslił wartość dla siebie - to jest jakieś 10% tego, co siedzi we mnie

pozostałe 90% nie ma znaczenia, jest mu niepotrzebne

ale to 90% to jest prawie całe moje życie

i bardziej jestem tymi 90% niż tymi 10%

miłośc która byla sensem mojego życia, związek który okreslał mnie, moją przyszłośc, plany i marzenia, stał się jedną dziesiątą

dzisiaj już mogę bez tego związku żyć
dzisiaj jego zdrada i inne zaprzaństwo byłoby kwestią wzruszenia ramionami i posprzątania bałaganu, który nastąpi w moim zyciu

Może masz rację! Szukał usprawiedliwienia!

A jak z nim jest?
Trudno ocenić, bo mi się nie zwierza, ale ciągle widze w jego oczach poczucie winy, słyszę to w jego głosie, jak wychodzi od małej.
Raczej pełni szczęścia nie ma!

może projektujesz monia?
może on chce, żebyś tak myslala?
może cię oszukuje, bo mysli że tobie byłoby przykro..

tak tylko prowokowałam Monia

pościelił sobie sam
niech ma

Zaczne od tego, ze krasnoludki ukradly mi znak % bo mialo byc 100%
Znajac Twoja historie z Twoich postow, odbieram Ciebie jako ta silniejsza kobiete po tym, co sie stalo. Postawilas meza pod sciana dajac warunek, ze jescze jeden taki "raz" i bye.
I teraz te Jego starania sie o przetrwanie Waszego zwiazku tak odbieram, ze On by chcial Ci uchylic nieba jak tylko potrafi, by Ci wynagrodzic to, co zrobil; podniesc Twoja wartosc w Jego i otoczenia oczach, ale... no wlasnie, przyparty do muru nic nie moze juz zrobic. Moze tylko byc.

Czytajac Ciebie, znajac przypadek Operacji i podczytujac Was "na zakrecie" tak - po Twoich elaboratach - to widze.
Chcialby moze cos wiecej zrobic, ale przeszlosc i "noz na gardle" Mu nie pozwala. Nie ma juz tej swobody w wyrazaniu uczuc do Ciebie, bo sam ja sobie odebral.

Odwracajac role jakos ja nie potrafilbym ciagnac tego dalej i byc tym kims, kim bylem przed jak Ty na Twoim miejscu teraz.
Poniekad jadac razem z Toba na tym samym wozku i majac wielki szacunek do kobiet, podziwiam to co robisz, trwajac w tym dalej i prezentujac swoj wizerunek w Twoich postach.
I dalej trzymam sie stwierdzenia, ze zdrada jest wiekszym ciosem dla kobiety niz dla Nas, doznajac swego czasu tego samego co Ty tudziez Wy.

a moja siła jest moim przekleństwem baks

ja zawsze byłam silna, rozumiesz?
paradoksalnie zdrada wymusiła, abym przyznała się sama przed sobą, że czasami jestem słaba, że czasami się poddaje, że czasami nie walczę, że czasami się boję, że czasami nie wierze w siebie

paradoksalnie zdrada pozwoliła mi zaakceptować moje słabosci
zwolniła mnie z opdowiedzialności ciągłego radzenia sobie z przeciwnościami, pokonywania przeszkód, wyznaczania nowych celów i pujścia do przodu

to zdrada sprawiła, że stojąc teraz na nartach na wysokiej górze oblodzonej mówię - nie. nie zjadę, nie chce boję się, jestem za słaba nie potrzebuję - kiedyś ZJECHAŁABYM BAKS - bo ja zawsze zjeżdzam z gór!

teraz juz nie

moja siła jest moim przekleństwem, bo jak nie moge dołozyc sobie usprawiedliwien w stulu: [potrzebuję go, nie dam sobie bez niego rady, on utrzymuje nasza rodzinę, nie wiem, gdzie są śrubkli, sama sobie nie poradze, nigdy nie byłam sama, życie mnie przerastam, zawsze byłam zależna od kogoś.......
to musze sobie otwarcie odpowiedzieć na pytanie: DLACZEGO Z NIM JESTEM??

i to najtrudniejsze pytanie

odpowiedzi się zmieniają, ale ja ciągle na to pytanie od nowa odpowiadam

tak pomarańczowa
gdybym miała w sobie chociaż namiastkę wiary w to, że potrafię jeszcze tak kochać - odeszłabym, żeby kochać, albo nie kochać, ale żeby miec nadzeję na taką miłość
ale dzisiaj już w to, że umiem tak kochać, pomprostu nie wierzę.

i ja to intyicyjnie czuję pati
że obiekt już taki wazny nie jest, jak wazne są uczucia, które się ma

ja wiem, że już nigdy nikogo nie pokocham tak jak kochałam jego'i tak bardzo się ciesze, że przez 20 lat miałam w sobie taką fundamentalną, wielką, silną, stabilną miłość

w obecnym związku czuje się zaopiekowana przez partnera
czuje się wazna dla niego
rozumiem go i potrafie dawać mu to, czego on potrzebuje by być spełniony przy mnie
wiem, czego ja chcę i potrafię o tym mówić, potrafię do tego dążyć
w obecnym związku czuję się bezpiecznie
wiem, że potrafimy razem wyznaczac cele i do nich dazyć
wiem, że mnie nie zawiedzie
potrafię się smiać, cieszyć z małych rzeczy i dużych
obdarowywać i przyjmować dary
zasługuje na miłośc, którą dostaję

w obecnym związku - związku po zdradzie - myslę, że osiągnełam stabilizacje kobiety po przejściach, któa nauczyła się skłądac swój świat, okresliła ponpownie swoje wartości i idzie do przodu

w obecnym związku będe tesknic do tego co czułam
bo to dobra przeszłośc była

ale juz nie wróci

operacja
ja wcale nie uważam, że mogę być swojego męża pewna w takim znaczeniu, w jakim ty to napisałaś
to znaczy:
zdrada uświadamia nam, że na poziomie bardzo fundamentalnych, podstawowych wartości i zasad, każdy człowiek może w każdej chwili wybrać coś, co będzie niezgodne, sprzeczne z naszymi wartościami i zasadami

Operacja, ty jesteś w lepszej sytuacji niz ja
bo mój mąz nie uważał, że zrobił cokolwiek źle
on uznał, że zrobił coś xle dopiro wtedy - GDY ZOBACZYŁ ILE TO ZNACZYŁO DLA MNIE

twój mąż wiedział, że uczynił kuurestwo i był gotów przyjać to na klatę

twój mąż nie zaprezentował całym sobą innych wartości i zasad niż masz ty
on wiedział, że zrobił xle i on nie zaakceptował tego
mój mąż akceptował to.. i akcpetowałby to jeszcze długo.. dopóki bym się nie dowiedziała, albo dopóki nie postanowiłby odejść...

mój mąż ZMIENIŁ SIEBIE, zmienił swój system wartości, zasady, żeby móc bezkarnie rżnąć panienkę

twój mąż zerżnał panienkę i WIEDIZAŁ< że to nie jest to, co zrobić powinien

'więc w tym znaczeniu powinnas czuć się "bardziej pewna niż ja"

ale określenie wiem, że mnie nie zawiedzie oznacza, że mogę UFAĆ.. sobie.. że na poziomie moich fundamentalnych potrzeb i wartości on nie może uczynić coś, co mnie rozwali

dlatego operacja bo... już mnie rozwalił

intencjonalnie może wykonać każde życiowe goofno, które mu przyjdzie do głowy
a ja na to pozwolę, albo nie pozwolę, ale to zalezy tylko ode mnie
rozumiesz?
on mnie nie zawiedzie - bo nie może, pod tym względem ten związek jest stabilny

i gdyby operacja okazało się, że on zamierza fundnąć powtórkę z rozrywki - to przecież nie mnie zawiedzie tylko siebie
ja po prostu od niego odejdę, od razu i definittywnie
bo nie ma ceny, którą gotowa byłabym zapłącić, bólu, który gotowa byłabym przyjąć.. żeby być z nim
nie byłoby warto
rozumiesz?

za pierwszym razem ten związek był wart tego, żeby próbować coś odbudować, sklejac, tworzyć, uratować
za drugim razem.. nie jest tego wart

rozumiesz?

Twoj maz , juz Cie nie zawiedzie , jesli to czujesz . jestes w dobrej sytuacji
Wiem do czego tesknisz do pierwotnej milosci i pierwotnego zaufania - to nie wroci .
Jednak gratuluje bo i tak mimo zdrady , oboje sie staracie i to jest wazne .
Z czasem bedzie coraz lepiej ..........

i o to mi wlasnie chodzi:) z tym ze Endy nie daje sobie takiej mozliwosci

A teraz dziewczyny ciekawosta
Na samym poczatku swojej drogi , po zdradzie bylego meza.
Najpierw zalogowalam sie na forum , psychologicznym bardzo na poziomie itp.
Sadzilam ze znajde oparcie .
Jednak napisalam tylko jeden post , i posypaly sie odpowiedzi ze powinnm z mezem rozpczac wymiany partnerow itp.
Pani moderator wytlumaczyla ze czlowiek to nie monogamista i powinam rozpatrzyc mozlwisc sexu laczonego.
Czyzby to forum przyciagalo ludzi dinozaurow? , ktoryc juz niema , lub jest tak malo?
Czy naprawde ludzie oszaleli poprostu na punkcie sexu.?
To ciekawe

Racja wiekszosc ludzi to hedonisci
I tak sie wlasnie skonczy swiat ..............

Nie, nie sądzę, aby wszyscy i wszędzie uważali, że seks jest lekarstwem na wszystko. Ktoś, kto tak sądzi jest albo bardo młody i ma zero doświadczenia życiowego albo na siłę usiłuje być trendy i nowoczesny inaczej.
Może na jakichś palantów trafiłaś - dla mnie proponowanie rozwiązania typu seks w trójkącie lub swingers klub osobom, których związek jest w kryzysie jest po pierwsze zwyczajnie głupie, bo stworzy nowe problemy zamiast wyleczyć obecne, a po drugie prymitywne i na poziomie sex porad z cosmopolitana (nieważne, czy facet dba, szanuje, kocha - lekarstwem na wszystko jest kupienie nowej bielizny, przygotowanie kolacji i zrobienie loda pod stołem).

Co do tego, że człowiek to nie monogamista - ależ proszę, jeśli ktoś chce niech będzie sobie poligamistą, tylko niech uczciwie poinformuje żonę/męża o tym fakcie ZANIM cokolwiek zaczną sobie obiecywać. Ciekawe, dlaczego tak mało takich otwartych ludzi a tak dużo zdradzaczy obojga płci, którzy najbardziej drżą przed wyjściem romansu na wierzch - może dlatego, że jednak ta monogamiczna nuda ma pewną wartość?

To chyba jest problem , nowych czasow.
Bo faktycznie coraz wiecej zwiazkow opiera sie na sexie wygladzie .
Kazdy cwiczy kazdy robi wszystko zeby byc piekniejszy i piekniejszy.
Wiesz jak bylam mala dziewczynka i moi rodzice z sasiadami jak sobie w sobote popijali wodeczke , robili skecze , smiali sie do upadlego .
Jakos swojsko bylo , i przyjemnie .
Teraz kazdy odstawiony na igle .............itp , itp

Ktory to pisarz

co tu sie dziwic takim "kfiatkom" o "bezinwazyjnym" trendzie wymiany dla dobra obojga partnerow, gdzie ja spotkalem sie z wnioskami o tym by z jednej strony odizolowac zone od matki. Nie calkowicie odciac ale ograniczyc kontakt do mimimum a z drugiej... pokochac tesciowa tak samo jak zone.
Dochodze do wniosku, ze tak wyniosle poglady monogamii inaczej, wyglaszaja ludzie o wypranych umyslach przez media, bo to w koncu one nakrecaja cala ta "zdrowa" wizje zycia newsami o rozwodach ludzi z pierwszych stron gazet. A skoro oni "tam na gorze" sie rozchodza i zmieniaja partnerow, to czemuz My mie mozemy robic takich przewalow w zwiazkach bez tej medialnej "smietanki"? Bez rozwodu, po cichu i w domowych "pieleszach", zeby potem partner/ka nie mogla z takimi informacjami wyjsc przez drzwi, bo poroze sie rozroslo...

Michel Houellebecq Elementary Particles Cząstki elementarne

Tak!!!

Dziekuje , poszukam tej ksiazki .
To bylo psycho-cafe
Moze to na jakis sposob ewolucja , moze za sto , dwiescie lat, ludzie beda wyzwoleni cholera wie .
Narazie mamy swoje serca , ktore krwawia , i nie sposob tego zatrzymac, serce ktore kochalo prawdziwie , zewsze bedzie cierpialo ................:)))

PS:Czytam recenzje , faktycznie dobra ksiazka , musze ja miec ))

Ty jestes w lepszej sytuacji ,Twoj maz zrozumial , zrozumial ze popelnil przestepstwo na Twoim sercu , wtedy jestem za proba. Wam sie udalo , udaje bo on doglebnie zrozumial , zmiany zaszly jedynie w Twoim umysle i sercuu...........

Moze kiedys opisze z eszczegolami swoja historie , ja kochalam jak idiotka , jak naiwna , pelna ufnosci , jak dziecko, dzielilam sie wszystkim tylko po to , by cale moj obraz zycia , na ktory pracowali moi cudowni rodzice umarl.
Mimo ze jestem po rozwodzie , mimo ze nie dlugo bedzie juz 4 lata , to we mnie jest , to rozczarowanie bylo ogromne , bol nie zniesienia , ogormny zwod.
Wiesz co sie potem okazalo ze to manipulator sprytny oszust , czlowiek o tysiacach twarzy .........
Nie nie zrozumial co zrobil , byl , jest na to za nowoczesny ........
Okazal sie zludzeniem , iluzja , klamstwem jedna wielka pomylka .......

Wiem jedno , tak juz nie potrafie , ta milosc bedzie zawsze inna , rozsadna, przemyslana...............

Myślę, że doświadczenie zdrady powoduje, że nie potrafimy już tak bezgranicznie się oddać, otworzyć na drugiego czlowieka.

Jak widzę jakieś pary idące do śłubu, gdy oglądam ich szczęśliwe twarze - uśmiecham się ironicznie...
Czy to możlwie, że wraz ze zdradą umiera jakaś  cząstka nas samych?

Czy ja nie robię krzywdy komuś, pozwalając sie do mnie zblizyć tak mocno?
Czy będę umiała obdarzyć kogoś takim uczuciem jak tamtego, który okazał się być nikim?
Czy ja kochałam nikogo? Jak to możliwe?
Dla niego nie byłam ważna...
Dla nikogo byłam nikim...

Kolejny test.
Twój partner/partnerka przychodzi z banku: kochanie musimy wziąć kredyt ( historia operacji) :
1. Jak mu powiedzieć ze nie bo się boje ze mnie zdradzi znowu i zostawi?
2. Oczywiście kochanie. Wspólny. Na 30 lat?
3. Ale ja nie chce wziąć z nim kredytu. Co jak będę chciała odejść?
4. Mówię. Kochanie kredyt to my mieliśmy. Ale dałeś dupy. A teraz wybacz ale nie zaufam.