czy wy też myślicie jak was inni odbierają? - Netkobiety.pl

no to zazdroszczę, bo ja cały czas o tym myślę.

Zgadzam się z Nocnalampką - mieszczę się w "normach społecznych" wyglądam dość normalnie, zachowuję się kulturalnie, staram się wyrażać inteligentnie ("Jak coś powiem, to już powiem, Jak odpowiem, to roztropnie" ) więc czym się przejmować?

Powiem więcej - większość ludzi jest zainteresowana czubkiem swojego nosa i na ogół nie zauważają innych, no chyba, że jest to coś, po czym poczują się lepsi typu - ona jak się śmieje, to pokazuje wszystkie dziury w zębach (w myślach - och i ach! jakie mam piękne ząbki! )

Zapytaj się koleżanki, z którą rozmawiałaś 2 dni temu i wydaje ci się, że palnęłaś coś - czy w ogóle pamięta tę rozmowę i to co mówiłaś. Wątpliwe, raczej będzie pamiętać, to co sama powiedziała. Zresztą ty też tak się zachowujesz - myślisz tylko o tym, co ty "głupiego" powiedziałaś/zrobiłaś, zamiast zastanowić się co inni mówią/robią, może oni plotą bzdury?

Nawet jeśli skompromitujesz się, to zawsze można sytuację zamienić w żart. Nie dość, że kompromitacja pójdzie w niepamięć, to jeszcze zyskasz w oczach innych, że jesteś wesołą osobą, z którą przyjemnie spędza się czas.

Witam,
Jak dla mnie każdy powinien żyć tak jak on uważa.
Mówić to co chce powiedzieć nie przejmując się reakcją otoczenia.
Gdybyśmy mieli cały czas na uwadze to co o nas myślą inni, mało kto byłby sobą.
Musiałby się za każdym razem zastanawiać, "Czy wypada mi to zrobić/powiedzieć??".
Każdy powinien żyć swoim życiem.

Ją mam w nosie co kto o mnie myśli. Jestem sobą i nie mam zamiaru się kontrolować żeby "dobrze wypaść" przed innymi. Jeśli się komuś nie podobają moje poglądy nie musi że mną rozmawiać

Ja się przejmowałem. Ale już z tym skończyłem. Gdybym się dalej oglądał na ludzi to cały czas bym w domu siedział.
Mam lekką nadwagę ale postanowiłem zawalczyć. Idę biegać. Ludzie patrzą że czoło mi się świeci. Na początku było ciężko, bo jakieś spojrzenia, czasem komentarz. Ale po to mam mp3 żeby debili nie słuchać a na spojrzenia nie zwracam już uwagi.
Idę na siłownię to nie ubieram się w garnitur tylko w jakiś stary dres. Gdybyście widzieli te spojrzenia. No przecież jak w wielkim mieście można nie ubierać się w koszule tylko jakieś dresy?! Kiedyś przejmowałem się opinią innych ale w końcu do mnie doszło że własna osobowość jest ważniejsza niż jakieś sztuczne zachowanie pod publiczkę.

W codziennych kontaktach z ludźmi raczej się nad tym nie zastanawiam, zachowuję się naturalnie. Jednak zawsze po fakcie rozpamiętuję wszystko co się wydarzyło, czy aby nie palnęłam jakiejś głupoty. Zazwyczaj stwierdzam, że zrobiłam z siebie po raz kolejny skończoną idiotkę i wtedy mam tylko nadzieję, że nikt nie zwrócił na to większej uwagi.

Też tak miałam w szkole kiedyś Chciałam być bardziej lubiana, zastanawiałam się co robie źle, jaka tak naprawdę jestem i jak odbierają mnie inni. Ale to nie warte świeczki, szkoda się męczyć Znajdź własną pasję, spraw by życie nie było monotonią - mi pomogło pozdrawiam!