Zjadanie stresu. - Netkobiety.pl

A co by się stało gdybyś pozwoliła sobie na zajadanie stresu???

1. Nie rozwiązujesz swojego prawdziwego problemu - przyczyny stresu.
2. Dorzucasz sobie nowy stres - poczucie winy za objadanie

Po co ci to?

Może być tak, że twój organizm ma jakieś deficyty mikroelementów i instynktownie szuka źródła tych składników. Ja np. przed okresem, kiedy wiem, że bardziej emocjonalnie reaguję, dorzucam do swojej diety dużo produktów z magnezem, b6, potasem, więcej uprawiam sportu, czyli takie rzeczy, które w naturalny sposób łagodzą napięcie nerwowe.

Poza tym, ja sobie pozwalam na obżeranie się czekoladą. Mam świadomość, że w momentach stresu, mój organizm potrzebuję więcej energii, a cukier to tak szybka dawka energii, przy okazji ma swoje magiczne składniki poprawiające poziom szczęśliwości (polecam film "Czekolada" z J. Depp ).

Nie mam wyrzutów sumienia z powodu ewentualnych nadmiernych kg, bo uprawiam sport.

No i dążę do usunięcia przyczyny stresu

No tak. Musisz być perfekcyjna. W każdym calu. Nie możesz robić takich rzeczy, jak jeść całego kilograma pomidorów albo całej czekolady. Osobie tak perfekcyjnej, jak ty tak nie przystoi i nie wypada.

Na co ta perfekcyjność? Takiej jaką się jest nie można zaakceptować?

Miejsce na szczycie jest jedno. Każdy próbuje tam wejść. Jest tam straszna ciasnota i niezmiernie łatwo stamtąd spaść.

Tak, wymiotuje już od dzieciństwa. Denerwowałam się brakiem rodziców. Później szkołą. Teraz denerwję mnie wszystko nawet wizyta u koleżanki. Byłam u psychiatry raz i dostałam sulpiryd teva, po 2 tyg miałam sie zgłosic , nie zrobiłam tego , bo nie miałam  czasu. W ogóle to da sie wyleczyć? Czy ktos ma albo miał taki problem, nie umiem sobie z nim poradzić. Czekaja mnie ważne zadania w nastepnym tygodniu, nie mam pojecia jak sobie zn nimi poradze. Nie chce brać tych leków powodują mlekotok, zaburzenia miesiaczkowania, hiperprolaktynemie. Ale i tak miałam je brać maks 2 tyg. Czy da sie z tego wyjśc czy całe życie bede wymiotowac nawet w błahej sytuacji?

Żadnych nagród nie dostawałam. Nie wiem jak się to zaczęło, nie pamiętam tego. Jak mam sobie poradzić z tym w nastepnym tygodniu? Jestem juz tym wykończona. Ostatnio stracilam apetyt. Podkreślam, że moje wymioty nie sa związane z zrzuceniem wagi, nie mam bulimii. Jestem poddenerwowana, mam sytuację, której się boje i wymiotuję.

Hej. Zwyklaona12 znam ten problem doskonale, ale myślę, że należałoby do dyskusji o nim założyć nowy temat, bo ten założyła Martha Em i myślę, że to jej problemem powinniśmy się tu zajmować

Martha Em kompletnie nie znam się na zajadaniu stresu, ale skoro uważasz, że stąd mogą pochodzić te napady to pewnie coś w tym jest. Według mnie dopóki sa to pomidory czy papryka nie ma większego problemu, ale skoro Ci to przeszkadza to chyba jednak jest. Może spróbuj w inny sposób się odstresować np. gdy najdzie Cię wielka ochota na jedzenie to idź pobiegać. Ewentualnie jedz ale bardzo powoli, bo może to chodzi o sam fakt jedzenia a nie dostarczania żołądkowi - wtedy dostarczysz mniej a jeść będziesz długo. Nie wiem za bardzo jakie to uczucie i jak się wtedy funkcjonuje.

Nie do końca wyszłam. Też to mam od dziecka i dopiero w szkole średniej zdałam sobie sprawę, że tak być nie może i zaczęłam szukać rozwiązania. Zrobiłam mnóstwo badań i wszystkie wyszły w normie. Poszłam więc do psychologa, zaczęłam farmakoterapię i dziś jest tak, że zwykłymi codziennymi sprawami się nie przejmuję a jak mam poważne stresy to albo sama je pokonam siłą pozytywnego myślenia o tym albo po prostu w ostateczności sięgam po tabletkę doraźnie, która uspokaja nerwy a tym samym żołądek. Sulpiryd też kiedyś brałam, fajnie powiększył piersi ale niestety nie można go długo brać, ja brałam tylko przez tydzień w celu unormowania nastroju po ciężkiej sytuacji życiowej

No ogólnie to najpierw zrób badania by wykluczyć coś innego (choć podejrzewam, że nic Ci nie wykryją) a potem przejdź się do poradni zdrowia psychicznego z wynikami tych badań. Jeśli psycholog Ci będzie odpowiadał to zaczniecie terapię długoterminową i to od Ciebie zależy ile ona będzie trwała. Prawdopodobnie będzie z Tobą ustalała przyczyny szukając ich w dzieciństwie (coś w stylu tego co pisał/a XX30) no i jakieś techniki relaksacyjne, trochę napięcia z Ciebie ściągnie. Jeśli wymioty masz tak częste to bez wizyty u psychiatry się nie obejdzie. Zapytaj go o Afobam, ewentualnie rozważ terapię lekami które bierze się na co dzień w celu obniżenia napięcia nerwowego. To co masz podchodzi mi już pod silną nerwicę z objawami somatyzacyjnymi. Na początku brania leków są różne skutki uboczne w tym nawet wymioty! ... no ale trzeba to przeczekać aż organizm się przyzwyczai do leków a potem zaczną pomagać. Na lekach nie przytyłam, miałam inne nieprzyjemne objawy, jakbym na nich tyła to by mi nawet pasowało no ale przeżyłam to jakoś