Problemy w związku, w tym brak antykoncepcji, a rozstanie - Netkobiety.pl

Sądzisz, że brak jakiejś dojrzałości w kontekście rozmowy o własnych problemach i przełamaniu wstydu lub podejściu poważnie do tematu związku?

Ja mam obecnie 25 w tym roku 26 a ona 23, w tym roku 24. Też uważałem to za dziwne, bo w takich sytuacjach ludzie chyba powinni razem udać się do specjalisty... Najbardziej boję się o nią, że ten 19-latek w ogóle o tym myśleć nie będzie i sobie życie zmarnuje;/ Tak w ogóle to całkiem nie rozumiem jej zachowania, bo jak komuś na kimś zależy, mimo tego, że jest kryzys to najpierw stara się rozmawiać (nawet jakby było pod górkę) o tym czego oczekuje od partnera... Ale to tylko moje głupie myślenie, faceta który sam z nieprzymuszonej woli się zaręczył i chciał z nią być, pomimo jej trudnego charakteru...

Sensu nie ma, bo jak ona stwierdziła było i minęło... ona jest z tym 19-latkiem, ja się wyprowadziłem... oddała mi pierścionek zaręczynowy... i ogólnie... koniec, tylko nie rozumiem tych tekstów, "odezwij się"... niby po co skoro ona dokonała decyzji... chciałbym kiedyś to zrozumieć, dlaczego nie potrafiliśmy usiąść jak dorośli ludzie i naprawić wszystko, bo moim zdaniem było to rozstanie o głupotę, szukanie jakiejś odskoczni w jej przypadku, bo w związku było nudno, codziennie, "inaczej niż na początku"... a nawet nie potrafiła usiąść i powiedzieć tego prosto w oczy... Ogólnie coraz częściej mam myśli, czy to był związek i czy ja nie robiłem wszystkiego za dwoje... Niestety człowiek uczy się na błędach i wyciąga wnioski z niektórych sytuacji życiowych dość późno...

Dokładnie, Catwoman.

Po pierwsze to jej wstydzenie się wizyty u lekarza.
Po drugie powinniście wiedzieć, że przy uprawianiu seksu trzeba się liczyć z możliwością ciąży i żadna antykoncepcja nie daje 100% pewności. Jeśli tak panikujecie i do tego stopnia taka możliwość Was przeraża, to może trzeba poczekać z seksem. Wtedy będziecie mieć pewność.
No i jeśli ona nie chce brać tabletek, to jej nie męcz o to. To nie są cukierki.

Mareddithhh masz racje, nie zmuszałem jej bo to nie cukierki i wiem o tym dobrze, ale chciałem by poszła na jakiś kompromis, a tu się okazało, że sex był chyba dla niej ważniejszy niż bezpieczeństwo. Wstrzymywanie się z popędem u mnie też było trudne, ale jakoś dawałem rade żyć w celibacie skoro ona tego nie rozumiała i nie rozglądałem się za innymi kobietami, co by tylko pójść z kobietą do łóżka, bo mam potrzebę...

Salvame ma racje, chodziło o to, ze się wstydzi lekarza... W sumie zastanawia mnie, dlaczego w jej rozumowaniu tylko facet miał się martwić o zabezpieczenie, czyżby wygoda?

Catwoman całą sytuację ujęłaś w dwóch słowach - jakie to proste, tylko człowiekowi ciężko się z tym pogodzić... często myślałem, że jest niestabilna emocjonalnie, widząc jej zazdrość o kogoś, do kogo nic nie miałem, bo wierność dla mnie przede wszystkim się liczy i nie mógł bym jej zdradzić... choć miałem możliwość dwa razy... ale cóż wtedy człowiek myślał, jak ona by się poczuła... Kobiety dzięki za wasz punkt widzenia, gdyż myślałem, że jestem zakręcony jak na 25-26 latka i myślę nie tymi kategoriami co trzeba...

Nie słyszałam jeszcze, żeby lekarz wydawał tabletki 'po' mężczyźnie. Powinniście byli oboje pójść. Ale jestem w stanie zrozumieć, że się dziewczyna bardzo zestresowała tą sytuacją. A skoro sama wizyta u ginekologa w celu uzyskania recepty na tabletki antykoncepcyjne tak ją przerażała, to tym bardziej taka sytuacja. Ale czasem trzeba przemóc swój strach i wstyd.

Wiesz, bo to tak jest - wiele takich drobnych spraw, na które nie zwraca się uwagi, w pewnym momencie kumuluje się, i wtedy nagle się okazuje, że lista pretensji jest długa. Widocznie do pewnego momentu te nieprzyjemne sytuacje i kłótnie były jeszcze do zniesienia, ale powyżej pewnej granicy już nie - i wtedy Ci wygarnęła wszystko jak leci.

Ale co Ty byś chciał, żeby antykoncepcja była "jej problemem"? Tylko weź pod uwagę, że tabletki anty mają bardzo wiele skutków ubocznych. Nigdy nie byłam w stanie tego zrozumieć, jak faceci, którzy twierdzą, że kochają swoje partnerki, są w stanie namawiać je do niszczenia sobie zdrowia w taki sposób.

A ja nie rozumiem jeszcze jednej rzeczy.. jak można wstydzić się iść do ginekologa z drugiej strony mając chęć współżyć? Jeśli zaczyna się stosunek trzeba wziąć pod uwagę odpowiedzialność z jaką się to wiąże.. Przy regularnym współżyciu powinno się odwiedzać ginekologa na okresowe badania.. No i najbardziej nurtujące: wstydziła się w wieku 24 lat przyznać się do seksu?

Co do 19-latka.. Nie martw się nią.. Skoro potrzebuje niedojrzałego chłopaka, który będzie kochał się z nią bez oporów to trudno, widocznie jak już napisały dziewczyny wyżej nie była zbyt dojrzała. Jak dla mnie nie była wcale dojrzała jak na ten wiek!?

A mi się wydaje, że w wielu przypadkach wiek gra dużą rolę. Mówcie co chcecie, ale widzę wielką różnicę miedzy czasami nawet technikum czyli 19 lat a czasami studiów.. Gdyby ktoś mi powiedział, że będę tak patrzyć na świat, zmienią się moje poglądy co to nauki, życia na własną rękę "wyprowadzki po 18-scte z domu", kłótni z rodzicami nie uwierzyłabym..

Tak więc uważam, że osoba nie biorąca odpowiedzialności za swoje postępowanie -> czyt. seks nie powinna go uprawiać i tyle. Nie wydaje Ci się, że uwolnienie się od niej przyniosło Ci korzyść? Podziwiam facetów, którzy pomiędzy wielką ochotą współżycia potrafią powiedzieć: stop jeszcze gumka, naprawdę podziwiam i ty coś takiego właśnie zrobiłeś - przenośnia.

Badania są ważne, zgadza się. Dla swojego zdrowia powinna się przemóc i pójść.
Ale zastanawiam się, czy to wstydzenie się nie było takim argumentem na odczepnego, żebyś jej już nie męczył. Z tego opisu jej osoby wynika, że nie potrafi mówić wprost i brakuje jej asertywności. Podejrzewam więc, że mogła nie chcieć tabletek (co jest jak najbardziej zrozumiałe) i zbywać Cię mówiąc, że się wstydzi.

No bo my tak mamy, że chcemy, żeby było po naszemu

Nie, nie "mogą wywołać niepożądane skutki" tylko: "wywołują niepożądane skutki". Rzadko się zdarza, żeby na daną osobę tabletki antykoncepcyjne nie wpływały ani trochę negatywnie. Nie mówię tutaj o takich poważnych skutkach jak zakrzepica zagrażająca życiu, bo te faktycznie zdarzają się sporadycznie. Mówię np. o bólach głowy, rozdrażnieniu, wahaniach nastroju, puchnących łydkach i twarzy - to są bardzo częste objawy. U większości kobiet zażywanie takich tabletek powoduje też obniżenie libido.

"(...) przecież nie kazałbym jej łykać ich całe życie"
No łaskawca się znalazł Ja zażywałam tabletki anty przez ledwo kilka miesięcy i to były chyba najgorsze miesiące mojego życia, nie tylko nie miałam ochoty na seks, ale wręcz żyć mi się odechciewało. Koszmar. Oczywiście różne organizmy różnie reagują, ale weź też pod uwagę, że przywracanie równowagi hormonalnej po odstawieniu tabletek trwa długi czas, to nie jest takie proste, że zaczniesz sobie brać tabletki, czujesz się źle, odstawiasz, i - ta dam - na drugi dzień wstajesz rano i czujesz się znów wspaniale, jak przed ich zażywaniem Jeszcze kilka miesięcy później można odczuwać skutki uboczne.
Ja wiem, że Tobie jako facetowi się fajnie gada, bo to nie Ty będziesz później cierpieć. Tylko że to dowodzi egoizmu.

To dobrze, że potrafisz przepraszać, kiedy czujesz, że wina jest po Twojej stronie. To jest ważna umiejętność w relacjach z ludźmi. Ale chyba nie myślisz, że słowo "przepraszam" ma magiczną moc robienia czystki w pamięci? Wybaczy się, ale nadal się pamięta...

xmass, ja zgadzam się w 100% ze słowami, które już padły wcześniej.
Twoja ex jest bardzo niedojrzała emocjonalnie.
Widocznie nie dorosła jeszcze do związku polegającego na partnerstwie.
Nie potrafiła zrozumieć(a być może nie chciała), że ona powinna dbać tak samo o Wasz związek jak i Ty, ponosić wspólnie z Tobą odpowiedzialność za wszystko.
Przede wszystkim, że powinna nauczyć się rozmawiać szczerze o problemach i rozwiązywać je.
Widocznie potrzebuje jeszcze czasu aby wydorośleć.
Niestety najlepiej uczymy się na swoich błędach.
Najbardziej mnie niepokoi to, że po raz kolejny czytam o wstydzie i niechęci przed wizytą u ginekologa, i to u współżyjącej już dziewczyny, powyżej 20 roku życia. Utrwalanie w sobie tych lęków, nie przynosi nic dobrego.
Będąc gotowym do współżycia, powinniśmy być gotowi do wszystkiego co się z nim wiąże.
To jest bardzo smutne.

Wiesz, plany o rodzinie niekoniecznie świadczą o dojrzałości. Jest przecież wiele par/osób, które nie chcą mieć dzieci w ogóle i mają do tego prawo.
Facetowi łatwo jest spłodzić potomstwo, kobieta ma już gorzej, musi urodzić, później to na niej spoczywa główny ciężar opieki i wychowania. Nie ma co się dziwić, że młoda dziewczyna chce jeszcze sobie trochę pożyć bez tych wszystkich obowiązków. Szczerze mówiąc ja się osobiście dziwię kobietom, które decydują się na dzieci przed 30-tką. Chyba że jest to wskazane ze względów zdrowotnych, wówczas to zrozumiałe.

Mam 23 lata i jestem w w zwiazku z chłopakiem prawie 2,5 roku, jesteśmy zaręczeni. Kiedy się poznaliśmy byłam dziewicą i zanim zaczelismy uprawiać seks to wspólnie zdecydowalismy ze zaczne brac tabletki, więc dla mnie to rzecz oczywista, ze wspólna decuzja wspólna odpowiedzialność. zreszt araz juz było,ze zapomniałam tabletki i okres mi się spóźniał, i byłam bardzo miło zaskoczona reakcją mojego faceta.