Markowy przedmiot a samoocena. - Netkobiety.pl

Dla mnie osobiście nie ma to znaczenia i nigdy nie miało. Nie przywiązuję uwagi do markowych rzeczy. Po prostu mam się dobrze czuć. Chociaż faktycznie wielu jest ludzi myślących inaczej , ale ja na takich nie paczę i nie warto się nimi przejmować. Jak czasem wymięknę i zacznę się martwić taką i inną negatywną postawą ludzi, to na szczęście szybko mi przechodzi. Liczy się to co człowiek ma w środku. Małpa ubrana w jedwabie i tak pozostanie małpą

Znam wielu ludzi, szczególnie dziewczyny, które podnoszą sobie samoocenę i dowartościowują się za pomocą markowych produktów. Często po prostu nie wytrzymuję i wybucham śmiechem, gdy widzę taką dziewczynę aż przepełnioną dumą, eksponującą sławne metki, obnoszącą się z tym na każdym kroku, jakby chciała wykrzyczeć "patrzcie na mnie, jestem taka modna i fajna!". Wszystko jest dla ludzi, ale bez przesady... Firmowe rzeczy nie powinny być wyznacznikiem "fajności". Ale w sumie... Jeżeli ktoś nie ma możliwości zabłysnąć w inny sposób, a marki pozwalają mu się wybić z tłumu i poczuć się "lepszym", to ok...
Osobiście, nie interesuję się modą i lata mi to koło czegoś kto co sobie myśli o mnie.

A co to znaczy "markowy"? Produkty z Biedrony też są jakiejś tam marki Ja przyznam, że absolutnie, zupełnie mnie to nie rusza, co wiecej - nie mam bladego pojecia ktore rzeczy sa juz takiej marki, że pownny mnie podbudowac, a które nie.

Nigdy w życiu nie przywiązywałam wagi do marki; albo coś mi się podoba, albo nie. To jedyne kryterium mojej oceny.
Gdy mam coś markowego = drogiego, w żaden sposób nie poprawia to mojej samooceny a nawet samopoczucia.

Podzielam zdanie Vian i pierwsze co mi do głowy przyszło to właśnie dresiarze Ja mam wrażenie, że człowiek ubogi duchowo musi sobie podnieść samoocenę ciuchem, którego metka jest wywalona na wierzch i każdy ją widzi. No jak w piosence Akurat "Hahaczyk"

Jeślio coś jest wygodne i dobrze sie w tym czuje nie musi być to markowe, a to co myśla inni mało mnie interesuje;]

Ja się wychowałam w biedzie. Nigdy nie miałam nic, co bym chciała. Dlatego kiedy było mnie już stać, wszystkie zakupy podnosiły moją samoocenę (i tu wcale nie chodzi o markowe, choć markowy tym bardziej).
Dziś bardziej zwracam uwagę na jakość markowych rzeczy. Np. sprzęt narciarki, buty sportowe. Pewne żeby są lepsze i wygodniejsze.

Ale ja się  łapię np na tym, że wstyd mi że mam lepsze rzeczy. Nie wiem. Chore to jest. Boję się, że ludzie mnie będą obgadywać, dogadywać. I tak np. jest mi wstyd, że jeżdżę dobrym samochodem, kiedy podjeżdżam nim do pracy.

Widzę , że temat znów "żywy"
Niektórzy z Was piszą , że nie interesuje Was co mówią na temat Waszego ubioru inni- ale nie oszukujmy się , tak nie jest. I świetnie rozumiem osoby , które czują się gorsze czy mają poczucie wstydu idąc przez miasto w tym , w czym muszą. Nie każdego stać na markowe ubrania.
Lee Bee to nic dziwnego , że odczuwasz wstyd. Nie jesteś przyzwyczajona do takich rzeczy ,na które obecnie Cię stać i być może masz poczucie winy - nie rzadko musisz patrzeć na biedne osoby , które nie mogą sobie pozwolić na owe zakupy. Mało tego , może przypominają Ci one dzieciństwo , uruchamia się od razu mechanizm - "nie mogę sobie na to pozwolić , skoro nie każdego stać na takie rzeczy , tak nie wypada" .
Może się mylę , ale to moje spostrzeżenia Sama nie należałam w dzieciństwie do ludzi bogatych , po rozwodzie w ogóle było ciężko - na szczęście dobro wraca.
Osobiście uważam , że marki w jakimś sensie wzbudzają u innych zazdrość. Czasem to wydaje się śmieszne , ale tak jest i nie ma co ukrywać.
Człowiek chce się pokazać , ubiór w dwudziestym pierwszym wieku jest naprawdę ważny - nie ma co kłamać , ze ludzie nie patrzą na wygląd. Akurat jest on pierwszą oceną człowieka przez człowieka.