Nerwica Lękowa! - Netkobiety.pl

Pepciu ,czy to znaczy ,że lekarz psychiatra stwierdził u Ciebie nerwice lękową?
Czy przyjmujesz jakieś leki? Czy sama się leczysz domowymi sposobami?

Moim zdaniem domowe sposoby to lekki dodatek na uspokojenie.
Zdiagnozowana choroba wymaga leczenia pod okiem specjalisty.

Witam. Ja też mam ten problem, wszystko zaczęło się zeszłego roku  pod koniec maja gdy byłam w szpitalu na usunięciu woreczka żółciowego, gdy wzieli mnie na sale operacyjną zaczęłam się okropnie trząść a gdy podali mi narkozę miałam wrażenie że zaczynam że dusić, krzyczałam że nie mogę oddychać ale powiedzieli mi że gdyby tak było to nie mogła bym mówić. Na następny dzień znów zaczęłam się trząść tylko że tym razem jeszcze gorzej i do tego serce okropnie zaczęło mi walić puls miałam 130 dostałam jakiś zastrzyk i zaczeło mi przechodzić tylko że nie mogłam usiąść ani położyć sie bo zle sie czułam cały czas chodziłam po szpitalu i tego samego dnia wypuścili mnie do domu. Kolejny atak dostałam w lipcu karmiąc synka słabo się poczułam miałam wrażenie że zaraz zemdleje zmierzyłam  puls i miałam 150 wtedy wezwano do mnie pogotowie i mnie zabrali dali coś na uspkojenie, kroplówke i puścili do domu.Od tamtej pory borykam się z tym do dziś, boje się wyjść do sklepu na samą myśl o tym słabo mi sie robi i serce zaczyna walić,nachodzą mnie dziwne myśli o śmierci,odczuwam strach, boje się wsiąść do samochodu .Nie pamiętam kiedy byłam z dziecmi na spacerze, ostatni skończył się tym że zasłabłam ciągle myśle o tym i nie moge tej myśli się pozbyć ona ciągle siedzi w mojej głowie,nie potrafie się juz niczym cieszyć.Poszłam do lekarza zrobili mi badania na tarczyce wyniki były dobre ,kardiolog zlecił usg,ekg serca i cholter, wszystkie wyniki były dobre i powiedział że mam nerwice.Chciałabym znowu żyć normalnie mam dwoje dzieci córka od września idzie do zerówki,będe musiała ją odprowadzać, boję się tego nie wiem jak to dalej będzie.

witam . nerwice mam od 3 lat . nie radze sobie z nią . byłam bardzo wesołym człowiekiem . uśmiech z twarzy mi nigdy nie znikał.
a teraz.. nie uśmiecham się bo nic mnie nie cieszy . nie wychodzę z domu od miesiąca . Jest coraz gorzej. Bardzo często płacze . Mam dość tego stanu . może kiedyś z tego wyjde i wam również tego życzę )