Wykształcenie na rynku pracy - kiedyś i dziś. - Netkobiety.pl

Mam wrażenie, że wykształcenie jest coraz mniej ważne. Teraz magistra może mieć za przeproszeniem każdy idiota, więc "papierek" znacznie stracił na wartości. Pracodawcy zwracają uwagę głównie na doświadczenie, wiadomo, że chętniej zatrudnią kogoś bez wykształcenia, ale z wieloletnim doświadczeniem w branży, niż osobę po studiach (nawet doktoranckich), która nie pracowała w zawodzie. Czasem też wymagają jakiegokolwiek wykształcenia wyższego - niekoniecznie zgodnego kierunkowo ze stanowiskiem. Dlatego ja jestem zdania, że studia warto zrobić, ale w żadnym wypadku nie należy oczekiwać, że to wystarczy, by dostać świetną pracę. Oprócz ukończenia studiów trzeba dużo pracować nad tym, by mieć co wpisać do CV w rubryce "doświadczenie zawodowe". W dzisiejszych czasach niestety najczęściej oznacza to robotę za friko na bezpłatnych stażach i praktykach, ale bez tego jest ciężko. Osoby studiujące dziennie i utrzymywane w trakcie studiów przez rodziców są w idealnej sytuacji - mogą pozwolić sobie na wykorzystanie wolnego czasu na praktyki. Niestety, młodzi ludzie rzadko z tej możliwości korzystają. Uznają studia za "najlepszy okres w życiu", marnują go na imprezowanie, a po studiach są ogromnie zdziwieni, że nikt do nich nie dzwoni z zaproszeniem do pracy w zawodzie za 5 tysięcy na rękę...

Nie tyle z tytułem, co z wiedzą... Mnie wydaje się też, że idąc za tym co piszecie - papierek może mieć każdy,zmieniło się podejście wykładowców na "olewające". Wiadomo, studia przymusem nie są, ale wg mnie poziom uczelni strasznie się zaniżyl. Byle iść, odklepać egzamin, nie puścić kilku co by płacili za powtórki. I zarówno na dziennych i zaocznych. Nie generalizuję tu wszystkich uczelni,bo też i takiej wiedzy nie mam,ale tak to wygląda z pesrpektywy wielu moich studiujących znajomych. Znam też stwierdzenie, że studia do pracy zawodowej przygotowują teoretycznie, ale.. cóż to za przygotowanie. Wg mnie większośc studentów konczy studia bez większej wiedzy. Niestety takie realia, że doświadczenie jest ważne i ciezko nabywać je studiując, zwłaszcza dziennie. Ale zaraz po studiach na kokosy nie ma co liczyć,a taką faktycznie nadzieję ma większość młodzieży. Sama biegałam po różnych rozmowach, w cv widoczny był kierunek,ale może 1 potencjalny pracodawcy o nie zapytał. Pytano natomiast o staże czy krótkie dorywcze prace oraz o umietjętności tam nabyte. Pracodawcy zdają sobie chyba coraz bardziej sprawę ze studenckich realiów. Ale apropo dr. było tez kiedyś przekonanie, że często boją się zatrudniać wykształconych,aby praconik nie był krótko mówiąc inteligentniejszy od pracodawcy. Co o tym sądzicie?

Z moich doświadczeń wynika, że wyższe wykształcenie w wielu pracach jest przeszkodą a nie zaletą. Ostatnio świadomie szukaliśmy osoby do prac biurowych, która nie miałaby wyższego wykształcenia, bo woleliśmy osobę, która po skończeniu szkoły średniej poszła od razu do pracy. Musiała to być osoba młoda i z doświadczeniem - ciężko żeby jeszcze miała studia.

Moja mama, która ma mnóstwo kursów, skończone studia, jest tłumaczem języka "egzotycznego", po egzaminach na urzędnika mianowanego, jakby chciała wrócić do pracy w szkole, to by jej nie wzięli. Bo ma zbyt wysokie kwalifikacje. A tak jak napisała Cat -

Ja, na przykład, wykształcenia jako takiego jeszcze nie mam. Jednak wszędzie chcą chociaż średniego, więc je robię. Czy pójdę na studia? Na pewno. Ale bardziej przyszłościowe. Nie socjologię, filozofię czy stosunki międzynarodowe. Od jakiegoś czasu trąbi się przecież, że brakuje lekarzy, pielęgniarek, fizjoterapeutów itp.
Tylko, moim zdaniem, lepiej zrobić sobie kilka kursów z jakiejś dziedziny i chodzić na mnóstwo staży czy praktyk. Bo i tak wezmą taką osobę, niż po studiach i z zerowym doświadczeniem. A realia są takie, że jak chce się więcej zarobić, to trzeba się narobić.

Dzisiaj mgr nie jest pewnikiem pomagającym w znalezieniu pracy. Oczywiście nie we wszystkich dziedzinach. Dzisiaj byłam odebrać papiery z uczelni, kilka dni temu obroniłam inż. Pani w dziekanacie była w ogromnym szoku, że nie idę dalej na mgr. Bo przecież teraz wszyscy robią magistra. Wolę iść do pracy. W przeciwieństwie do innych osób z wydziału ja już w czasie studiów chodziłam na rozmowy o pracę i pracowałam. Za każdym razem zwracali uwagę na doświadczenie, praktyki. Nie chcę zapędzić się w kozi róg i robić magistra, który nic mi nie da. Owszem planuję, ale zaocznie tak aby móc pracować.
Obecnie zdecydowanie ważne jest doświadczenie, a nie kolejny papierek który niewiele daje.

Najważniejsza jest fachowość, przydatność do wykonywania pracy, czyli przynoszenia korzyści innym ludziom. Widzieliśmy inżynierów, którzy nie potrafili liczyć, inżynierów, którzy się mylili i szkody przynosili, inżynierów konfliktowych. Mamy też słabych inżynierów, którzy świetnie pracują.

Jak wybierałam studia to kierowałam się też kwestiami dotyczącymi prestiżu tzn. czy to uniwerek, jaki uniwerek itd. miałam takie wrażenie i przekonania przekazane od rodziców, że mój potencjalny pracodawca również zwróci na to uwagę przy wyborze kandydatów. Jakieś było moje zderzenie z rzeczywistością haha nikt nigdy nie zapytał mnie o studia!!!
Jak doradzilibyście dziś swoim dzieciom? młodym ludziom, którzy podejmują decyzję o studiach?

Fakt faktem, na rynku pracy jest "przesyt" osób z wyższym wykształceniem.
Jakkolwiek jednak zdarzają się takie sytuacje, że np. szef chce awansować pracownika na wyższe stanowisko, ale nie może ze względu na to, że pracownik ten nie ma wyższego wykształcenia. A więc tak na wszelki wypadek lepiej warto mieć ukończone studia, bo różnie może się jeszcze w życiu ułożyć. Poza tym, jeśli ktoś ma zamiar piastować wysokie stanowiska, to już raczej powinien mieć te wyższe wykształcenie.