Moj chlopak zneca sie nade mna psychicznie i fizycznie - Netkobiety.pl

przed chwila wrocil do domu ale tylko na moment i juz poszedl do swoich pijackich przyjaciol. a ja  drogi dzien juz siedze zamknieta w pokoju. nie mam sil wyjsc z domu nawet po bulki. nie mam sil na nic juz chyba dotarlam do polmetka mojej wytrzymalosci. to mnie zabija juz tak nie moge. nie moge wrocic do domu .potrzebuje tej pracyby moc pomuc finansowo moim rodzicom. moja mama jest chora.
z nim czy tez sama ja juz nie wyobrazam sobie dalszego zycia za 5 10 lat, chyba nawet nie chce.

Moja droga, w polsce tez mozesz poszukac pracy, chociaz teraz wszedzie o nia trudno.  a jezeli chodzi o chorych rodzicow zawsze mozna sie starac o dofinansowanie...    Jezeli nie, to wyprowadzsie gdzies, jestes tamjuz4 lata, masz znajomych pogadajz osoba blizsza( dobra kolezanka itp)  wyprowadzsie, musiszcos robic!!! bo piszac o tym, i nic nie robiac nic nie ZDZIALASZa my nie jestesmy cudotworcami, tylko kobietami ktore chca Ci poradzic,a Ty odrzucasz wszystko...

pyska001 to mój post z wątku "damski bokser". Przeczytaj sobie go a później przejdź do tego wątku i przeczytaj sobie inne wypowiedzi....może ty bedziesz mądrzejsza ode mnie.

zgadzam się z dziewczynami. nie katuj się tylko uciekaj. ten facet się nie zmieni, nie usprawiedliwiaj go nigdy. jesteś z tym sama tam, ale tu w Polsce znajdziesz pomoc, wróć, daj sobie czas, odpocznij od niego. jeśli nie ułoży się w tu na miejscu to zawsze możesz wyjechać ale nie do niego. on Cię niszczy, a niedługo jeśli niczego nie zrobisz z tym sprawi że całkowicie znikniesz... ratuj się, póki możesz, bądź silna. nie zastanawiaj się tylko się spakuj i wracaj!!!

pyska001, a jak wygląda dokładniej Twoja sytuacja w tym kraju, masz kogoś kto mógłby Ci pomóc, jakąś koleżankę, z którą mogłabyś zamieszkać albo czy dałabyś radę finansowo wynająć coś sama?

skoro nigdy na niego nie liczyłaś, zawsze radziłaś sobie sama, pomimo bycia z nim to teraz też sobie poradzisz!!!!!!! uwierz, że lepiej od niego odejść niż czekać aż Cię po raz kolejny zwyzywa, uderzy a w efekcie albo zrobi z Ciebie kalekę albo zabije.. tak, ten typ tak ma. jeśli niczego nie zrobisz on nie zawaha się przed niczym! będzie Cie gnębił aż całkowicie się poddasz. on Cię nie kocha, nie szanuje, nie traktuje Cię jak kobietę, jak człowieka.. uciekaj od niego jak najdalej. łatwo nie będzie, ale jeśli nic nie zrobisz to któregoś dnia nie będzie miał kto pomóc Twoim rodzicom, bo Ciebie zabraknie... albo trafisz do zakładu psychiatrycznego albo stanie się to co najgorsze o czym nie chcę nawet myśleć... on Cię zamęczy!!!!!!!! dziewczyno ocknij się!!!!!!! nie jest wart ani jednej łzy!!!!!!!! każda Twoja łza to policzek który nadstawiasz pod jego dłoń.. odejdź, zacznij żyć..

Pyska a zastanawialas sie nad tym,ze jak chlopak cie wyniszczy to wtedy nie pomozesz juz nikomu?ze ktoregos dnia mozesz juz nie miec najwzwyczajniej sily do tej pracy?

powoli zaczynam wierzyc iz tez jestem czegos warta ale ciezko tak od raz sie podniesc jak ktos przez tyle lat wmawial mi ze jestem nikim i nic nie warta..... wierze ze w koncu  mi sie uda. wiem ze najbardziej cierpi na tym moja psychika, przylapalam sie na tym iz czesto sie gubie nie wiedzac co jest rzeczywistoscia a co fikcja. bo to wsztsko przez co przechodze czesto wydaje mi sie ze tylko zmyslam ze to wszystko dzieje sie tylko w mojej glowie moze ja fakycznie juz wariuje..... 
mialam jeszcze do niedawna tutaj  przyjaciolke  niestety zaszla w ciaze i zjechala z chlopakiem do polski juz nie mam tu nikogo. na wynajecie pokoju tez mnie nie stac.... jestem na nego skazana nie moge tu szukac innej pracy bo juz mi zagrozil ze jak zaczne cos kombinoac to pozaluje tego. a wiem ze nie klamie bo ma tu duzo :wplywowych znajomych: boje sie go z dni na dzien coraz bardziej . jest czlowiekiem nie poczytalnym.       dlatego pilnuje sie aby nie przebywac z nim sam na sam . zalosne to wszystko prawda????
Ciesze sie ze was nzalazlam. ze moge bez obaw opowiedziec  wam o mim marnym zyciu. I ze staracie sie mi pomuc.
bede czesto do was zagladala. DZiekuje Wam za wszystko. ide sie polozyc mize wkoncu uda mi sie zasnac.

Posluchaj, ja mieszkam obecnie w Hiszpanii, gdzie nie ma dnia, aby sie nie slyszao o jakims przypadku przemocy wobec kobiet albo dzieci. Jestem bardzo uwrazliwiona na ten temat, bo moge sobie bardzo dobrze wyobrazic do czego moze dojsc i jak moze sie to skonczyc.

Uciekaj od niego, przemysl jak to zrobic (pieniadze na bilet, skontaktuj sie z rodzina, itp), zabierz najpotrzebniejsze rzeczy i wracaj do Polski. Mysl o sobie, jestes taka mloda, nie marnuj sobie zycia.

A poza tym, powinnas zglosic maltretowanie na policje.

Na nikogo nie jestes skazana,a tymbardziej na niego...od razu zakladasz ,ze nie znajedzisz pracy w Pl.badz kto pomoze rodzicom,a kto im pomoze jak dojedzie do rekoczynow i nie daj Boże ,cos sie stanie???-odpukac..i mysle ,ze gdyby zadzwonila do rodzicow i im opowiedziala co Cie spotyka,kazali by Ci wracac....do nich!!!
widocznie chcesz byc tak traktowana i ponizana przez niego,wierz mi UK jest duze jesli nie to miasto to inne,na wynajecie pokoju Cie nie stac??? no chyba teraz sobie zartujesz,przebywasz za granica i jak sama pisalas,pomagasz rodzicom,chyba im calej pensji nie wysylasz,dziewczyno,jesli nawet pracujesz to otrzymasz mala pozyczke i starczy Ci na zachowek aby dac lordowi,i okazesz ze masz prace...
pojdz na police station i zloz na niego doniesienie...ja nie wiem ,ale wszyscy co Ci mowia zawsze widzisz jakies ALE! odejdz od niego,on do piet nie dorasta  aby go nazywac mezczyzna ,on jest nikim.nie Ty.jestem czlowiekiem i nikt nie ma prawa na Ciebie podnosic rak,ani pod Twoim kierunkiem obelg - on po prostu zneca sie nad Toba psychicznie i fizycznie...

Pyska nie trzyma cie tam nic.wracaj

odejdz od niego jak najszybciej bo po slubie będzie jeszcze gorzej. mozesz od niego odejsc mysle ze ty nie potrafisz, kochasz go ale ta miłosc jest chora prosze odejdź od niego wiem co mówie nie jestescie małżeństwem a ty nie jestes jego własnoscią prosze napisz jak to zrobisz

to prawda kochana... lepiej nie będzie a tylko gorzej...mój mąż nie był taki przed slubem a dramat w domu mam od kilku lat bo pije...
dzisiaj nie jestem z nim odeszłam kilka dni temu z dziećmi....
wiesz jak strasznie się czuje??? jestem kłębkiem nerwów??? płaczę dniami i nocami-za nim mimo że tak mnie skrzywdził i dzieci na to patrzyły...
do tego to mnie za wszystko obwinia o alkoholizm, o swoje niepowodzenia o wszystko!!!!!!!
on i jego rodzina...

tez tu jestem poczytaj co może sie zdażyć lada dzień...
musisz zacząć działać... w którym kierunku --sama zdecyduj...
to bardzo trudna decycja...i cięzkie dni przed wami w krórą kolwiek strone bys nie poszła --uwierz mi...

dziękuje dziewczyny że mnie wspieracie! Dotarło w końcu do mnie że nie można tak żyć, że niszczę siebie.
tylko boję się ciągle ogarnia mnie jakiś lęk to jest straszne, nie mogę się skupić . ręce mi się trzęsą straciłam apetyt. czy to jest normalne?
Czy ja jeszcze kiedyś będę szczęśliwa? czy będę potrafiła się śmiać?

Wszystko sie ulozy bedziesz szczesliwa i nie raz jeszcze bedziesz sie szczerze smiala:)

Pyska, dziękuje ci.

jak miną dzień............

Dziewczyny mają rację, czas leczy rany, bardzo dobrze że od niego odeszłaś, i w żadnym wypadku NIGDY do niego nie wracaj!!!
Mój mąż traktuje mnie podobnie,na szczęście rzadko bywa w domu. Ja niestety nie mogę tak poprostu się wyprowadzić,dwoje małych dzieci, nie pracuję, dom jest jego,na dodatek obok jego rodzina negatywnie nastawiona do mnie.
Dziewczyno całe życie przed Tobą, nie zmarnuj go i zerwij z tym facetem kontakt, tacy ludzie się nie zmieniają.
Powodzenia
Nie jesteś sama!!!!!

Czesc dziewczyny!
Nie wiem czy mnie jeszcze pamietacie? Dawno tu nie zagladalam, Zbyt duzo sie dzialo bym mogla wcześniej o tym pisac.
Pamietacie jak pisalam ze wkoncu sie rozstalismy , ze nie mieszkamy juz razem. Bylam zalamana jednoczesnie szczesliwa, myslalam ze juz nic zlego wiecej nie moze mnie spotkac, niestety mylilam sie. Po jego odejsciu zostalam na mieszkaniu ktore wspolnie zajmowalismy z dwojka wspollokatorow, jest to mieszkanie ktore wynajmoje nam biuro przez ktore jestesmy zatrudnieni.
Plakalam nocami i dniami, stracilam calkiem apetyt trzeslam sie cala z nerwow i caly ten czas ogarnial mnie straszny lęk. Ale w glebi serca wierzylam ze ide w dobrym kierunku ,ze zaczynam nowe zycie.

Tydzien po tym jak sie wyprowadzil, zadzwonili do mnie z biura ze bedziemy miec nowego lokatora. Tym nowym lokatorem okazal sie on. Myslalam ze umre na zawal jak go zobaczylam. wszystkie leki do mnie powrocily  Nie jestem wstanie nawet poisac tego co czulam, nigdy nie zapomnie jego drwiacego usmiechu. pwenych rzeczy ktore sie tez w tedy wydazyjy nie jestem nawet w stanie opisac, sa to wciaz swieze rany , ktore ciezko sie goja, moze kiedys jeszce sie odwaze.
Dzwonilam do biura prosilam o inne mieszkanie wiedzieli jaka jest sytuacjia ale nikt nie chcial mi pomoc, wszyscy trzymali jego strone.
Powiedzialam sobie ze bede silna i nie dam mu zadnie satyswakcji. minelo troche czasu on dalej tu mieszka. ja jestem w trakcie szukania mieszkania, nowa prace juz mam ale dopiero od sierpnia, a za 2tyg.jade do polski.
Zmienilam sie, jestem bardziej odporna na to co dzieje sie dookoła, mysle o sobie, mam kolezanki ktore mnie wspieraja a jeszcze do niedawna nie mialalam nikogo.bylam w dolku, moze nie dokonca z niego wyszlam ale wierze w siebie.
najgorsze byly pierwsze dni jak sie wprowadzil, sprowadzal sobie panienki na mieszkanie , upokazal mnie ty bardzo, pokazuje w pracy jakie zero dla niego jestem.
Nigdy nie przypuszczalam ze spotka mnie w zyciu tyle zlego, boje sie co bedzie dalej, Drugiej takiej porazki bym juz nie zniosla.
Czaszami potrafie przeplakac cala noc, w pracy udawac ze wszystko jest ok. nawet gdy on obok kleji sie do jakiejs  panienki na oczach wszystkich. Nie rozumiem co on chce przez to osiagnac do czego on dazy? wiem jedno nienawidze go i zycze mu aby ktos kiedys tam tez tak go potraktowal jak mnie, by poczul sie zerem. Niech cierpi jak ja teraz.
Dziewczyny pewno uznacie mnie za glupia ze dalej tu siedze i znosze to cale upokozenie ale nie moge przez moja nie udane zycie osobiste, porazke zyciowa jak ja to mowie, stracic pracy to jedyne co mi zostalo , co trzyma mnie w pionie, mam pieniadze dzieki ktorym moge pomoc mojej rodzinie, to jest dla mnie najwazniejsze,. Nie dam mu tej satysfakcji i nie wyjade stad.   
Jeszce nie potrafie sie smiac , teraz sa tylko lzy i bol, ale zaswieci dla mnie slonce
Pozdrawiam Was Goraco Dziewczyny !!!

Pyska przecytałam wszystkie posty jednym tchem... i ten ostatni.... Jestem naprawde pod wrażeniem twojej postawy i siły. Wiem że wiele osob nie byo by wstanie przez to przejsc. tobie sie udaje i tak trzymaj. napewno wszystko bedzie ok. A on jak zobaczy ze żadne tanie gierki na ciebie nie działają- da sppokój; a moze i sam sie wyprowadzi.
dlatego  ty żyj własnym zyciem i nie daj sie Mu. on nie jest tego wart. i napewno nie jestes gorsza on niego! przejrzałas w pore na oczy i uwolniłaś sie od tego drania! i nie daj sie po raz drugi przez niego zbałamucić!

pozdrawiam serdecznie!

przeczytalam wszystkie posty pyski i komentarze reszty..gratuluje Ci!! i wytrwaj w postanowieniu! przemeczysz sie i potem juz bedzie coraz lepiej..wiem ze Ci smutno, ale to minie..i kiedys w koncu bedziesz szczesliwa, a teraz zrobilas wazny krok ku temu..
to co poczytalam zmusilo mne do myslenia..
bo i u mnie sa wlasnie niewinne poczatki..:(
jestesmy wlasnie pokloceni o jakas glupote..dostalam pare razy, wykrecil mi reke, uderzyl w noge, w glowe, potem poduszka.. teraz siedze sama przy komputerze a on przy tv w drugom pokoju..nawet nie przeprosi..
a tak bardzo sie kochamy..
milosc to w wiekszosci łzy i cierpienie..czasem jakas chwila radosci..
pozdrawiam i zycze szczescia!!

Nie mogę czytać takich głupot!! Bije - i kocha?? A może nawet: nie bije, to chyba nie kocha??
Wybaczcie, ale to jakieś średniowieczne brednie.
Jeżeli się kocha, to nie krzywdzi się osoby kochanej. To jakaś patologia, a nie miłość.
Jeżeli mężczyzna bije kobietę, to powodują nim jakieś inne emocje, a nie miłość. I te emocje wygrywają.

NIE!! Miłość to nie cierpienie i nie łzy!! Tylko masochistka tak twierdzi.
Dziewczyny, obudźcie się. Wywalcie ze swego życia damskich bokserów! Zaczynacie życie, a pozwalacie sobie na coś takiego?? Co będzie dalej - strach myśleć.

Pysko- podziwiam i szanuję, obyś dalej potrafiła być tak stanowcza, na pewno los się uśmiechnie i tego Ci życzę

NARGIT- czy sama wierzysz że to jest miłość? ktos kto kocha nie krzywdzi.. człowiek który podnosi rękę na drugą osobę nie ma uczuć.. zastanów się nad swoim życiem zanim będzie za późno, bo jego "miłość" może kiedyś się naprawdę skończyć..

Trzymamy kciuki
Powodzenia Pyska

Dzewczyny ja też chyba mam taki problem...a właściwie nie wiem i prosiłabym o jakąś radę...Jestem z facetem 4 lata, jesteśmy zaręczeni i mamy zarezerwowane wszystko na ślub za  2 lata ale właściwie jest to ale...gdy jest wszystko dobrze to po prostu nie ma cudowniejszego faceta od niego potrafi o wszystko zadbać ale gdy ja coś się odezwę to masakra...opowiem tak...osttanio kupił samochód i chce go sprzedać na giełdzie no i miałam jechać z Nim i nawet się ucieszyłam, że spędze z nim cały dzień ale ma takiego kumpla który zrobi jedno pstryk i mój facet leci...no właśnie i już mnie odmówił jazdę tylko jedzie z Nim, jeszcze mi powiedział, że zapomniał o mnie że ja miałam jechać...zrobiło mi się przykro że jest o mnie tak łatwo zapomnieć no ale złości by mi przeszły gdyby to wytłumaczył i było by ok...mimo że nie lubię być zpychana na drugi plan...no i odezwałam się że przykro mi że miał z Nim nie jechać bo patrzy tylko jak go w konia zrobić i wybuchło...że jestem cyrkownik...że robi mi się coś w głowę i jestem nienormalna...że cyrkuje bo chce go ograniczyć by nie miał żadnych znajomych że to moja wina że zrobiłam wojne bo za długo było dobrze...jak byłam u niego to gdy to wszystko usłyszałam rozpłakałam się przy jego mamie to że jestem chamidło i szpuntuje rodziców przeciwko nie mu że żałuje że mi cokolwiek mówi bo mógłby mnie równie dobrze okłamywać i bym o niczym nie wiedziała...że nie wiedział że jestem taka że potrafie robić wojny z byle czego bo patrze szukać i robić mu awantury...że muszę mieć dostać okres bo taka jestem dla niego, że nie potrafie go przutulić ( mimo że wczesniej chcialam to mnie odepchnął że nie teraz).dojechałam do domu byłam  samochodem jakoś dojechałam to tylko napisał czy dojechałam nie odezwałam się nic a dzisiaj cąły dzień milczy...nie odezwie się bo to ja muszę robić pierwszy krok. Dodam że na końcu mówi to jak chcesz jechać to odmówi ale to przeze mnie traci znajomych...uniosłam się honorem że jak się mnie nie chce to nigdzie nie pojadę łaski mi nie zrobi po takich słowach że mnie zabierze. Dziewczyny co mam robić?

Amiko gratuluję... nie każdy ma tyle siły w sobie.. ja w przeszłości też zakończyłam związek, w którym byłam marną istotą, która wszystko powinna wybaczyć. Powiedziałam DOŚĆ! Dziś jestem z kimś kogo kochami kto kocha mnie

Może juz niedługo, każda z nas powie dośc, jak bedzie miec DOBRE wspair i dosyc siły by to zrobic...
zdrowe, nieuzaleznione on facetów kobiety dawno by to zrobiły,
chore, uzaleznione od swoich mężów kobiety pozwalaja na pomiatanie , choć często mówią PRZESTAN oni dalej to robią.... to jest chore!!!!!!!!!! ale jedne boja sie odejść, boja sie byc same, boje sie że sobie nie poradzą....inne uważają, że tak może a nawet musi być .... a jeszcze inne zdaja sobie sytuacje z powagi sytuacji, ale jest coś co je powstrzymuje... zobaczie ile małżeństw , nawet po rozwodzie mieszka razem, bo nie ma sie jedno czy drugie gdzie podziać... i mimo to że pił, bił, wyzywał, poniżał i dalej to robi one mieszkaja w jednym mieszkaniu z takim człowiekiem , ale zyja juz swoim życiem ... zajmuja sie soba, swoimi dziecmi nie zwracając uwagi na człowieka, który krzywdził je każdego dnia...
koma5 mysle, że zdajesz sobie sprawę z tego, że takich kobiet jest bardzo , bardzo dużo ... nie są to jdnostki ... więc wydaje mi sie że nietrzeba takich kobitek dobijac jeszcze stwierdzenie  ,,że daja soba pomiatać''' Myslisz że my tego chcemy... znasz moją sytuację i wiesz jakich metod sie chwytałam by przerwac to co sie dzieje u mnie w domu... dalej działam, by przerwac to cholerstwo, by wpłynąc jakos na niego... ale to cięzki orzech do zgryzienia...
mysle, że na to potzreba wiele czasu a przede wszystkim pomocy z zewnątrz(terapeuty) by zacząć cos zmieniać, szukac sposobu na wyzdrowienie... ale niewiele kobiet tak robi i to pewnie z niewiedzy, ze strachu, mslą że same sobie poradzą, ale lata pokażą że same nic nie zdziałają, hyba że stanie sie cud...
rozpisałam sie jak zawsze... pozdrawiam Was wszystkie... Ciebie Koma przede wszystkim... wiem,że jesteś kobietą zdrowiuśką!!!!!!!!!! zazdroszczę Ci tego!!!!!

natalia1234 dziewczyno on cie zniszczy jeśli pozwolisz mu na takie traktowanie, wiem co mówię, sama przeszłam przez proces odchodzenia od przemocowca

margolcia przeraziłaś mnie swoja historią i dzięki Wam za radę. Tylko czy tacy faceci nie mogą zauważyć tego jak traktują dziewczyny/żony? Czy nic nie jest w stanie im otworzyć oczu. Jeśli wyśle się ich do psychologa to nas wyśmieją, a to może być jedyne wyjście jeśli nie chcemy od nich odchodzić.
Boli mnie to że tyle lat minęło nam razem i poszło na marne i tak się skończyło. Nie wiem czy wytrzymam bez niego i sama będę musiała skorzystac z pomocy specjalisty.

Witam wszystkich.Jestem tu po raz pierwszy,ale rownież jstem na zakrecie życiowym.Jestem w zwiazku 9 lat a swojego partnera znam ok 15. Już na poczatku slyszalam ze nie jest to latwy charakter.Zreszta ja tez mam charakterek.Pierwsze lata byly cudowne,nastepnie zaczely sie dziac rozne rzeczy a to kolega nie tak spojrzal na dyskotece a to ja znow dawalam synaly jakiemus chlopakowi szarpanki,wyzwiska poprostu masakra.Mam 30 lat i roznie w moim zyciu bywalo ale nigdy cos takiego.I nagle kiedy bylam gotowa na odejscie zaszlam w ciąze.mamy świetnego syna a ja nadal tkwie w tym bagnie i cigle sysze obelgi i ponizanie.Prosilam żeby wyprowadzil sie z mojego domu.On nie chce tego uczynic gdyż chce mieszkac ze swoim synem i podobno nadal mnie kocha.Nie chce wzywac policji,szkoda mi mojego syna ale dłuzej już tak nie wytzrymam.chce jak najlepiej dla dziecka a rownoczesnie boje sie samotnosci itd.Wiem tez ze lepiej juz nigdy nie bedzie.Taki maly kroczek mi potrzebny zeby to zrobic.Trudne to ale w koncu musze cos postanowic pozdrawiam

U mnie trwa jeszcze walka z takim człowiekiem o pieniądze, które mi wisi od niemal roku i których bardzo potrzebuję. Jeszcze mi dupę truje raz na parę dni smsem, że się zmieni, ale już coraz rzadziej. Wiem jedno - nie kocha mnie i jest silnie uzależniony, separuję się od niego, żeby zrozumiał. Jestem przekonana że za jakiś czas sam przejrzy na oczy i stwierdzi, że mnie nie kochał. Nie odda pieniędzy to trudno, będę trochę biedować, zawalę początek szkoły ale jakoś inaczej je zdobędę. Nie za cenę godności.