Jestem po 50 mam meza , dzieci (sa juz na swoim i daleko) i tak jakbym byla sama.Maz wraca po pracy do domu kawka i na tapczanik,moze tak bez slowa lezec godzinami ,jak zaczynam rozmowe to mnie zbywa byle czym.Najgorsze jest to ze codziennie to samo , chyba sama jestem sobie winna bo nie mam wogole ochoty na nic.Moze mam depreche albo cos , nie rozmawiam o tym z nikim bo nie mam zaufania do znajomych bo to dla nich jest nastepny temat do ciekawych plotek.
Wpracy to samo udaje ,ze wszystko jest ok , ale nie jest . Jeszcze dochodzi do tego ze maz czesto lubi sobie wypic i wtedy sa dopiero klotnie i ciche dni.Zastanawiam sie jak dlugo to jeszcze wytrzymam ,mysle zeby sie wyprowadzic zakonczyc ten koszmar ale nie stac mnie na wynajecie mieszkania, i tak chyba zostanie . Tez samotne odezwijcie sie..... cos pozadzcie
- kjolanda
- Niewinne początki
- Nieaktywny
2 2013-01-13 15:19:15 Ostatnio edytowany przez Animus (2013-01-13 15:20:42)
- Animus
- Net-facet
- Nieaktywny
[...] Jeszcze dochodzi do tego ze maz czesto lubi sobie wypic i wtedy sa dopiero klotnie i ciche dni.[...]
W tych kłótniach szukasz odmiany emocjonalnej? Może poszukać w inny sposób? Każdy schemat szarości życia można pokonać wprowadzając nowe zwyczaje. Jakie one będą to już najlepiej sama wymyślisz.
Ogródek działkowy? Wycieczki rowerowe? Uniwersytet III wieku? Kino? Kawiarnia? Spacer? Wolontariat? Poker? Caritas? Grupa modlitewna?
Najważniejsze jest, abyś wiedziała, że zawsze masz wybór, ale najpierw warto mieć pomysł.
- missnowegojorku
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
A jeśli nijaki pomysł nie przypada do gustu?
- TrzyKostkiLodu
- Wróżka Bajuszka
- Nieaktywny
Jezeli przez wiekszosc zycia było sie przede wszystkim matką i żoną, a potem zostaje to zachwiane wtedy czujemy, ze brak nam celu w zyciu i ze nikomu nie jestesmy potrzebni. Dzieci daleko, maz ma wszystko gdzies, brak szczerych przyjaciół. Moze warto przewartosciowac swoje zycie, rozpoznac nowe warunki i zaczac cos zmieniac.
Niektórym pomaga skupienie sie na nowo na sobie, a niektórzy by siebie wyrazic mają potrzebę niesienia pomocy innym. Mozna równiez to połaczyc.
Opcji jest wiele, ale czesto tak juz przywyklismy do złej sytuacji, ze trudno wyobrazic sobie cos nowego, lepszego. Oczywiscie moze tak sie zdarzyc, ze jednak masz depresje wszystko jest na "nie" nic Ci sie nie chce. Depresja jest paskudna i ma tendencje do nawrotów, ale warto walczyc.
- Żabcia5
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
Witaj kiolanda,
myślę, że dobrze trafiłaś. Od czasu gdy jestem na tym forum na moje życie patrzę zupełnie inaczej. Tutaj nikt Ciebie nie oplotkuje, bo niby po co. Możesz być szczera w stosunku do siebie i innych. Zupełnie Ciebie rozumiem, co czujesz borykając się ze swoją samotnością sama. Tu na forum nawet samo pisanie o swoich problemach, wyrażanie słowami tego co się czuje już leczy. W odpowiedzi dostajesz jeszcze informację zwrotną od osób Tobie podobnych.
Myślę, że w Twoim przypadku to może nie być jeszcze depresja. Twoje dzieci są już na swoim i odeszło Ci wiele zajęć. Czas wypełnić tę lukę czymś nowym. Twój mąż wypełnia ją alkoholem, Ciebie zapewne stać na coś ambitniejszego.
- evikon
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Kiolando też jestem po 50-siątce 
:):) i to o czym piszesz nie jest mi obce. Dzieci mają swoje zycie, ja żyje swoim a nie ich, nie mam męża, pracuję (dużo) ale po kilku latach gdy życie bardzo zweryfikowało mnie znalazłam swoje miejsce. Mam swoje pasje i zajęcia. Zadomowiłam się na tym forum w Netkafejce 50+ - zajrzyj poczytaj może się zadomowisz, na pewno nie będziesz czuła się tak bardzo samotnie.
- urszula iza
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
Witaj, to powinnaś z domu wychodzić przygarnij pieska, albo kotka , ja mam pieska, 40 kg, super sprawa, biegamy o 6 , masakra, i córkę 14 lat, ale na kondycję i urodę , super sprawa, i jeszcze niestesey mam męża, do rozwodu już niedługo
- kjolanda
- Niewinne początki
- Nieaktywny
witam,pisalam m-c temu o problemach meza z alkoholem i o tym , ze wogole ze mna nie rozmawia
przez ten m-c nic sie nie zmienilo maz popija tak samo a ja przestalam to ukrywac ze ma problem z alkoholem
nie wiem czy to jest gra z jego strony ale jest chyba zmeczony popijaniem i teraz oznajmil ze chce od tego odpoczac
tzn ze mam mu dac spokoj na jakis czas on sam chce sie odnalezc tylko ja nie wiem czy mam z nim zostac i byc w pokoju obok
czy sie wyprowadzic i czekac, osoba ktora to samo przeszla radzi zeby zostac i cierpliwie czekac... tylko czy starczy mi sil
- swal_low
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Trzeba wnieść trochę uśmiechu do tego tematu. Drogie Panie, przed Wami jeszcze połowa, albo i więcej życia! Zróbmy wszystkie wdech...i wydech...jeszcze raz...I niech w tym momencie na Waszych twarzach zagości przepiękny uśmiech ulgi! Wszystkie mamy swoje problemy, wiadomo. Pytanie jeszcze, jak do nich podejdziemy. Beznadziejny mąż, mąż pijak, dzieci daleko, fałszywe przyjaciółki? Skoro beznadziejny mąż, z którym nic, oprócz wspólnego lokum nas nie łączy - nie zaprzątajmy sobie nim głowy. Dbajmy o siebie same. Mąż pijak? A niech się schleje, co nas to obchodzi! Dzieci daleko? To umówmy się na spotkanie raz w miesiącu, co dwa tygodnie, może skype jeśli są bardzo daleko? Fałszywe przyjaciółki - to po co w ogóle się z nimi zadawać. Świat oferuje nam mnóstwo pomocy pod postacią motywujących książek, filmów, choćby tego forum. Doceńmy te małe rzeczy i szukajmy nowych doznań, skoro stare już nic nam nie zaoferują.
Zadbajmy o siebie bardziej, niż przejmujemy się problemami wokół, a zmiany nastąpią szybko. Może jakieś ćwiczenia, jogging, aerobik, zmiana odżywiania. Albo po prostu róbmy codziennie parę rzeczy, małych rzeczy, które nas uszczęśliwiają. Zachęcam do kreatywności!
