klauzula wykonalności - czy to wyrok do końca życia? - Netkobiety.pl

Wiesz, zbytnio się na tym nie znam, ale znalazłam na innym forum podobną sytuację (tak mi się przynajmniej wydaje) tylko chodziło brata autorki i oto odpowiedź

Ale znalazłam też coś takiego

Idźcie do dobrego prawnika po poradę i to jak najszybciej

Kleopatra - prawo (w tym zakresie) nie jest chore tylko logiczne.
Jeżeli chłopak był zobowiązany razem z rodzicami solidarnie, to mogła być od niego zasądzona kwota do zapłaty.
Przede wszystkim - klauzula wykonalności to nie jest wyrok. Klauzula wykonalności to jest, najprościej ujmując, stwierdzenie sądu, że przedstawiony przez wierzyciela dokument nadaje się do egzekucji. To może być orzeczenie sądu, ale także inne dokumenty np. akt notarialny.
Jeżeli klauzulą wykonalności zostało opatrzone orzeczenie sądu, to NIE MA takiej możliwości żeby odbywało się to (wydanie orzeczenia) bez wiedzy dłużnika. Chyba, że zapadł wyrok w warunkach do wydania wyroku zaocznego, ale wtedy też dłużnik jest sobie winien.
Czasem dłużnik (wcześniej pozwany) może faktycznie DO RĘKI nie dostać pisma z sądu bo prawo ustanawia w tym zakresie pewne domniemania - skuteczności doręczenia - tzw. doręczenie zastępcze (np. pismo odebrał dorosły domownik). Jak każde domniemanie ustanowione przez prawo, może być obalone. Ale trzeba tu inicjatywy zainteresowanej osoby.

Nie wiem jakie są szczegóły Twojej sytuacji i dlaczego adwokat powiedział, że nie da się nic zrobić, bo zawsze istnieje możliwość przywrócenia terminu do zaskarżenia wyroku (inna rzecz czy taki wniosek będzie uzasadniony i czy sąd go uwzględni), możliwe jest też zażalenie na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności (też możliwość przywrócenia tego terminu). Możliwości zatem jest (przynajmniej teoretycznie) sporo.

Niestety (bez urazy) bezczynność we własnej sprawie z reguły źle się kończy.

Kleopatra - to nie prawo odbiera szansę na lepsze jutro tylko życie, a ono jak wiadomo, nie jest sprawiedliwe.
Zasada, że nieznajomość prawa szkodzi, nie zostało ukute z trzecim świecie tylko już w prawie rzymskim.

Jeżeli jeden prawnik nic konkretnego Ci nie pomógł to idź do innego. W sytuacji Twojego chłopaka (choć chaotycznie opisałaś) widać pewną szansę. Jeżeli nie był lokatorem (nie mieszkał) to być może nie ma podstaw do odpowiedzialności solidarnej z rodzicami za długi (nie wiem dokładnie jakie). Chyba, że był też najemcą (ale to też zależy od tego z czego wynikają długi).
Jest trochę możliwości ale naprawdę trzeba Waszej (jego) inicjatywy.

Życzę powodzenia.

ale , ze co nie rozumiem? Dziwne podejscie masz. Niewyobrazasz sobie w jakich ludzie warunkach musza sie wychowywac. Widac mialas wspaniala rodzine. Nie kazdy tak ma. Ja nie mowie, ze ludzie maja byc ponad prawem. W przypadku tej sytuacji to prawo jest chore, z tego co sie dowiaduje ostatnio, to niedlugo wszystko czlowiekowi zabiora, nawet papier spod dupy. Rodzicow sie nie wybiera, gdyby mial wybor to by pewnie wybral inaczej. Niby starsza a taka glupio madra, mogl 6 lat temu. co mogl ku.wa. Prosil o pomoc i co z tego jak nikt mu jej nie udzielil. W dodatku matka taka glupia, ze nawet jak on tam nie mieszka. Podała do administracji, ze on jednak tam mieszka. I ku.wa kolejny problem bo klientka z administracji nawet nie chciala przyjac w papiery umowy najmu ktora posiada. Powiedziala, ze mozemy sobie zalatwiac sprawy jak przyjdzie kolejne juz pismo o poleceniu zaplaty. Nie daj Bó trzeba będzie sądownie to udowadniać. No i poco to wszystko? A rodzice nic, mieszkaja sobie w najlepsze i ciagle nie placa. I to jest sprawiedliwe? My oplacamy rachunki, wszystko w terminie. W dodatku wszawe grosze biora ojcu z pensji a Karolowi tyle ile z ojca sciagna przez 3 lata? To on ma placic, za alkoholizm rodzicow, za ich nieodpowiedzialnosc? ADM-y przez 12 lat nie potrafily znalezc im mieszkania?Pozwoliły ,zeby dlug urosl az tak? To jest chore!!!Powinny byc jakies limity, niektorym to po 2 latach potrafia wyslac pismo o eksmisje!!!Chory swiat, chore panstwo

Ahh tak, a Ty wyroku nie postawiłaś na moim chłopaku? Czytaj ze zrozumieniem, on jak się dowiedział to prosił o pomoc, pytał co ma robić. Usłyszał, że nic mu sie nie stanie, że nie będzie płacił za ich długi.Chciał się nawet gdzieś wynieść ale wujek mu odradził, bo przecież "ma dom".I co miał wujkowi nie uwierzyć, który jest na kimś tam stanowisku w starży miejskiej? Kiedyś przepisy były inne, nie było komputerów, internet nie był tak rozwinięty. Kiedyś nie ścigali tak za długi jak teraz to robią. I gdzie miał niby mieszkać, na śmietniku, pod mostem? Za wszawe grosze które zarabiał?Gdzie? Pani urzedniczka powiedziała, że ją to nie obchodzi, że mieszka gdzieś inadziej. To co matka napisała we wniosku jest święte i ona ma to w dupie.
Może faktycznie nie powinien słuchac wujka, ale jakby mi jakiś policjant na przykład powiedział to bym mu uwierzyła. Chociaż nie wiem bo ja niedowiarkiem jestem.

No właśnie masz racje, nikt się nie zainteresował. Administracja w innych przypadkach już po dwóch latach chce wyrzucać ludzi z mieszkania za niepłacenie czynszu. A pytam się, czemu w tym przypadku tego nie zrobili? Powiesz mi, że przez 12 lat nie znaleźli mieszkania, jakiejś kawalerki? A co chciałabyś spłacać taki wielki dług? Ma im jeszcze dziękować? Nie dość, że zjeba.li mu dorastanie, za swoją własną głupotę to nie może mieć normalnego życia bo przez kilka lat będzie za to płacił. Dlaczego tutaj nikt nie obwinia rodziców? Przecież to oni zapewnili mu taki "start". A może jeszcze ma alimenty na nich płacić?I co na jego miejscu byś zrobiła, przyjęła na klatę?Bo to jest naturalne prawo? Są dorosłymi ludźmi, nie zamienia się mieszkania na większe w momencie utraty pracy. Za tą głupotę rodziców też ma odpowiadać? Ty byś tak zrobiła? Tracisz prace, dostajesz odprawę, zamieniasz chate na większą wiedząc, że nie masz dochodu. Ja bym tego nie zrobiła, wiedząc, że nie będę miała z czego żyć tym bardziej opłacić rachunków. No i w tym wszystkim dziecko, uczące się. Zaczynam pić. I co dziecko ma rzucić szkołę i iść do pracy?
A znam jeszcze inną historię. Ojciec alkoholik, nabrał pożyczek, ciągle pije siedział nawet w więzieniu. Nie pracuje, ma wszystko w dupie i w dodatku zażądał alimentów od swoich dzieci. Przyjęłabyś to na klatę? Płaciłabyś bez żadnego sprzeciwu? Znam jeszcze inny przypadek. Ojciec opuścił rodzine, nie płacił alimentów na córkę. A teraz jak już jest dorosła, tatulek pojawił się i zażądał alimentów i chyba córce będzie jej płacić na kochanego tatusia bo tak zdecydował sąd. Też byś płaciła? Czy ktoś tutaj w ogóle spotkał się z podobnymi sytuacjami w rodzinie bądź wśród znajomych? Bo jeśli tak to nie wierze, że chcieli grzecznie spłacać, bądź płacić. Nieważne co napiszecie, nieważne jak skrytykujecie. Może będę bądź jestem naiwna. I tak będę walczyć, bo nie wiem dlaczego ale ludzie którzy znają tą historie w realu mają zupełnie inne podejście niż wy. ehh skończmy już ten temat...

a może to ja jestem ograniczona umysłowo hehehe

Kleopatra - problem z Tobą jest taki, że obwiniasz cały świat za zło, które spotkało Twojego chłopaka, nie przyjmując do wiadomości innego rozumowania.
Nikt nie pochwalał rodziców Twojego chłopaka bo nie tego dotyczył założony przez Ciebie wątek. Zgodzę się z Tobą co do oceny ich postępowania. I co z tego wynika? W jaki to sposób ma pomóc Twojemu chłopakowi? A przepraszam, wg Ciebie, Twojemu chłopakowi powinni wszyscy pomagać bo jest skrzywdzony przez rodziców. Nadal nie widzisz, że przynajmniej trochę "zapracował" sam na sytuację w jakiej się znalazł.
Śmieszne są pretensje, że administracja przez 12 lat nie wyrzuciła ich z mieszkania. Jakbyś znalazła się w sytuacji osoby, która właśnie została eksmitowana z powodu niepłacenia czynszu to zapewne usłyszelibyśmy pretensje, że akurat Ciebie chcą eksmitować.

Dalsze użalanie się nad sobą i obwinianie całego świata, w żaden sposób nie poprawi sytuacji Twojego chłopaka. Możecie to robić dalej i obrażać się na osoby, które mają inne spojrzenie na Waszą sytuację, a jednocześnie doradzają co robić, albo wreszcie zacząć działać.

Witaj.

kleopatra84, jeżeli zadłużenie jest wieloletnie, to powinno być kilka wyroków sądowych.
Zadłużenia z tytułu czynszu winny być kierowane do Sądu, po przekroczeniu okresu lub kwoty zadłużenia określonej przez Zarząd Spółdzielni/Wspólnoty.
Prawdopodobnie komornik skomasował wszystkie zadłużenia.

Jeżeli rodzice chłopaka nie byli na rozprawach, to Sąd orzekał wyrokiem zaocznym.
Ważne, kto jest pozwanym dłużnikiem w wyroku - ojciec, matka, chłopak?
Mogło być tak, że po ukończeniu pełnoletności, mógł zostać dopozwanym dłużnikiem w sprawie.

Administracja lub komórka radcy prawnego w Spółdzielni/Wspólnocie powinna Wam udostępnić wyroki.
Wystąpcie na piśmie o wydanie kserokopii. Będziecie wiedzieć za jaki okres dotyczą zadłużenia, ile wynoszą odsetki, ile koszty pełnomocnictwa dla radcy prawnego. A od komornika o wysokości kosztów egzekucji.
Będziecie mieć pełny obraz zadłużenia.

Możecie opisać całą sytuację o rodzicach chłopaka, od kiedy był pełnoletni, kiedy się wyprowadził od rodziców, a jeżeli nie wymeldował, to jakieś zaświadczenie gdzie mieszkał i od kiedy. Dokumenty przekażcie do Zarządu (na sekretariat) za  potwierdzeniem odbioru, z prośbą o wstrzymanie egzekucji komorniczej i deklaracją dobrowolnej spłaty zadłużenia - prośba o wyrażenie zgody na zawarcie UGODY, na spłatę zadłużenia w miesięcznych ratach, z określeniem kwoty jaką deklarujecie.
Nadrzędną władzą jest Rada Nadzorcza, jeżeli od Zarządu otrzymacie negatywną odpowiedź, to odwołajcie się do niej. Też te same dokumenty i podanie z odwołaniem od decyzji Zarządu.

WAŻNE.
Na dokumencie wpłaty, każdorazowo zamieszczajcie opis, że przekazujecie kwotę na zadłużenie główne, ponieważ od tych wpłaconych kwot nie będą już naliczane odsetki - powinni to uwzględnić i pilnujcie, żeby tak było.
Jeżeli jest kilka wyroków, to wypiszcie również sygn. wyroku, na który przekazujecie wpłatę.
Na wpłatach wpisywać imię i nazwisko chłopaka i jego obecny adres.

Możecie się również starać, o umorzenie części zasądzonych odsetek ustawowych, ale to już w trakcie spłaty - też pismem do Zarządu.

Chłopak wyprowadził się od matki, ale czy wymeldował?
Jeżeli nie, to niech to zaraz zrobi. Za okres, w którym nie był zameldowany, zadłużenie z tytułu czynszu go nie dotyczy.
U prawnika dowiedzcie się, czy za okres do uzyskania pełnoletności, komornik ma prawo ściągać od niego zadłużenie.

Jeżeli te wszystkie działania nie wypalą, to możecie sami dokonywać wpłaty do komornika i też z opisem na należność główną i do jakiego wyroku (podawać sygnaturę). Cały czas chodzi, o nie naliczanie odsetek za wpłaconą kwotę.
Tu musicie porozmawiać z komornikiem, żeby chłopakowi nie potrącał z wypłaty. O tym, że zamierzanie kierować na należność główną nie wspominajcie w rozmowie.

Należność główna zasądzona, to faktyczne zadłużenie za brak opłaty za mieszkanie. Od tej kwoty biegną odsetki.

Rodzice powinni zamienić mieszkanie na mniejsze. Często się zdarza, że ktoś chce zamienić mieszkanie z mniejszego na większe, ze spłatą zadłużenia. To byłoby najlepsze wyjście z sytuacji.

W zasadzie, to jestem zdziwiona, że jeszcze rodziców chłopaka nie eksmitowano.
A może mają wyrok eksmisyjny? Tego też się dowiedzcie.
Jeżeli nawet, to i tak zadłużenie trzeba spłacić.

Jak coś niejasne, to pytaj, może coś praktycznego podpowiem. Mam nadzieje, że jeszcze zaglądasz do swojego wątku.

Działajcie!

Trochę czasu już minęło, bo ponad 1,5 roku. Nie poddaliśmy się, walczyliśmy do końca. Teraz wchodzę tutaj, żeby napisać innym, że wyjście jest z każdej sytuacji. Trzeba tylko czasem poruszyć niebo i ziemię. Zasadniczo zrobiliśmy tak jak napisałaś. Tylko, że dopiero teraz przeczytałam ten post. Poszliśmy na ugodę z ADM-ami. Nie było to łatwe, to było gorsze niż obrona pracy dyplomowej. Ryczałam przy Prezesie i jego prawniczkach, to byłą najcięższa rozmowa w moim życiu. Zgodzili się żebyśmy wpłacali co miesiąc pewną kwotę, żeby umorzyli odsetki i zmniejszyli należność główną. Okazało się, że chłopak nie był w KRD i jak tylko dostaliśmy na piśmie, że zgadzają się na w sumie na nasze warunki zaczęliśmy rozglądać się za mieszkaniem. Wzięliśmy kredyt, kupiliśmy mieszkanie, mój chłopak zmienił pracę na lepszą. Jesteśmy w trakcie remontu. Z tym, że spłacać nam będzie ten dług przez chyba 18 lat, ale raty są spłacane w tle. Taka była umowa żeby nam ona w życiu nie przeszkadzała. Rodziców się nie wybiera. A jeśli chodzi o nich to, wyprowadzili się stamtąd dopiero w czerwcu tego roku. Jestem zadowolona, już nie wstaje każdego dnia i nie mam załzawionych oczu, że ktoś mi życie zniszczył i mojemu facetowi. I "powiem" Wam jedno. Walczcie jak macie podobny problem, nie słuchajcie ludzi, którzy będą mówili, że z tym nic nie da się zrobić. Nie ma sytuacji bez wyjścia, ktoś wam zamknie drzwi, wejdźcie oknem. Czasem droga do celu nie idzie na skróty. Kto chce szuka sposobu, kto nie chce szuka powodu. I taka jest prawda. Pozdrawiam

Z każdej sytuacji jest wyjście. To, że jest klauzula wykonalności, nie oznacza, że nie można się dogadać z wierzycielem czy komornikiem. Potrzeba, jednak, uzbroić się w cierpliwość, wyjść z propozycją spłaty, która będzie odzwierciedlała nasze możliwości. Przykład pokazuje, że można, tylko trzeba chcieć. Gratuluję, że się udało, pozdrawiam!