NIE WIEM CO ROBIĆ!!! - Netkobiety.pl

To jest właśnie dla mniej bardzo dziwne, a jak powiedziałem, że przecież to żaden problem te moje zobowiązania, ponieważ mam dobrze płatną pracę i nie mam żadnych problemów ze spłatą zobowiązań to powiedziała, że to nie jest jakaś tam błachostka tylko poważna sprawa. Później zaczęła mi mówić, że zajmuje się jej dzieckiem z przymusu. Co mnie bardzo wkurzyło i jednocześnie zasmuciło, ponieważ dla nich oddałbym wszystko. I zaakceptowałem jej dziecko bez gadania tak samo jak moja cała rodzina. Dla mnie to jest całkowicie to wszystko pokręcone. Chyba, że jej mama wywiera na nią taki wpływ, tylko że ona jest już dorosła i powinna sama decydować o sobie. Przynajmniej tak mi się wydaje. Najgorsze jest to, że nie chce od niej uciekać i zrywać tego kontaktu.

Sama mi mówiła, że zawsze to jej mam wywierała na nią wpływ z kim ma się spotykać, a z kto się nie podoba. Mówiła, że teraz to minęło, ale ja poprostu w to nie wierze, choć jej mama jak zawsze u niej jestem mówi mi zawsze jaki to ja dobry i uczynny, i jakie ona ma szczęście, ze takiego dobrego faceta spotkała. Sam niestety tego doświadczyłem na własnej skórze doświadczyłem jak przywiozłem ją do siebie niedawno i musiałem odwieźć, bo mamusia tak powiedziała i koniec, choć wiedziała, że mieliśmy mieć wtedy ważną rozmowę między sobą dotyczącą naszej przyszłości.

Dziwne jest to, że mowi, iż uciekła z poprzedniego zwiazku, w którym jej partner miał finanse i to spore, lecz jako ojciec, dziecko olewał i chciał tylko jednego od niej w nocy (wiadomo o co chodzi), a ode mnie nie chce tutaj mieć żadnych korzyści finansowych. Twierdzi i zostaje tylko przy tym, że to ją bardzo zraniło i wpłynęło na i tak już zepsutą przez poprzednich chłopaków psychikę. Dlatego mówi, że sama nie wie teraz co do mnie czuje, dlatego powiedziała, że nie chciałaby mnie zranić po roku lub większej ilości lat i zerwała teraz, żebym mniej cierpiał.  Ciężka poprostu dla mnie to sprawa.

Chcę w to bardzo wierzć by tak się stało, bo wiem, że na pewno mogę pokochać Malca jak ją samą i jak własne dziecko zarazem. Najgorsze jest to dla mnie, że nie wiem czy będzie chciała ze mną być i czy to co czuła wcześniej wróci, bo kocham ją nad życie i nie chcę bez nich żyć. Jestem od nich uzależniony i cały czas myśle jak to zrobić by wszystko powróciło do normalności. Mam nadzieje, że ta cierpliwość popłaci.

Za każdym razem starałem się bardzo by wszystko układało się jak najlepiej i chce tego teraz by tak było. Zrobie wszystko byle by tylko się naszej trójce ułożyło, choć ona jak sama mi mówiła, że chce teraz być sama bez żadnego faceta i z małym synkiem. Wierzę w to z całego serca, że się ułoży i będzie wspaniale.

Najdziwniejsze jest to, iż to jest moja pierwsza dziewczyna. Nigdy wcześniej nie przypuszczałem, że w ogóle będę miał kobietę, bo widziałem jaki ból sprawia rozstanie i w dodatku się zakochałem w niej po same uszy i uparty jak osioł nie wiem dlaczego tak mam i mam tylko nadzieje, że jednak się zdecyduje na ten krok i wróci do mnie. Malutkiego bardzo szanuje i traktuje jak swoje dziecko. Oczywiście jej to też powiedziałem na samym początku znajomości i nic nie ukrywałem, z czego była zadowolona. Dzisiaj ma do mnie zadzwonić wieczorem jak Malutki pójdzie spać, ale jak bedzie wyglądała ta rozmowa to już nie wiem sam.

Mam nadzieje, że okaże się to w "najbliższym" czasie. Chyba, że naiwniak ze mnie, ale chciałbym się mylić.

hej mam dużego doła i nie wiem co robić w lipcu byłam jeszcze radosną i ciągle uśmiechniętą a teraz jedyną dobrą wiadomości to to że będę miała swojego upragnionego dzidzusia ale zacznę od początku poznałam chłopaka po jakimś czasie zaczełam z nim być byłam szczęśliwa wszystko układało się cudownie po jakimś czasie zauważyłam że coś jest nie tak ale  w  końcu zamieszkaliśmy razem u mnie  ja on i mój mały brat kilka razy złapałam go jak rozmawiał przez tele ale mówił że gada z siostrą .po jakimś tygodniu mój brat znalaz portfel do dziś żałuję że to znalazł w portfelu były listy miłosne i do tego z listów dowiedziałam się że ma syna 3 letniego ale do tego zaczęłam się źle czuć i w dniu którym poznałam dziewczynę mojego chłopaka to dowiedziałam się że będę miała dziecko .wybaczyłam mu to ale nie mogę dać sobie rady psychicznie nawet gdy mnie dotyka to myślę o jego byłej nie potrafię mu ufać już nie mówiąc że ciągle myślę że mną też się tyko bawi ciągle go kontroluje a najgorsze jest to że nie potrafię zaakceptować jego syna po prostu nie nawidzie tego dziecka mimo że niczemu nie jest winne i dobrze o tym wiem nie jestem zła kocham dzieci wychowuje brata a teraz będę miała swoje nie wiem co mam dalej robić kocham go ale nie wiem jak dać sobie radę pomocy co powinnam zrobić ? jak się zachowywać?;(

Hej. mam problem, nie wiem co robić. mam nadzieję, że może ktoś mi tutaj pomoże. Jestem z chłopakiem od czterech miesięcy. Przed nim byłam z chłopakiem cztery lata i rozstaliśmy się bo zaczęło się źle układać. Przez ok.2 miesiące byłam sama. później na swojej drodze spotkałam swojego obecnego chłopaka, zaczeliśmy się spotykać, pisać, dzwonić. i jesteśmy razem. na początku nie mogłam się w nim zakochać. chciałam z nim być ale nie byłam pewna czy to co do niego czuje to miłość. po jakimś czasie wszystko doszło do normy, przynajmniej tak mi się wydawało. Był dla mnie kimś ważnym, zależało mi na nim byłam pewna że go kocham, byłam po prostu szczęśliwa. Kilka dni temu zdradziłam go... nic nie czuję do tego chłopaka z którym doszło do zdrady i wiem, że nigdy nie będzie między nami nic więcej, po prostu jest to niemożliwe. dobrze nam się ze sobą rozmawia, żartuje, czasami do mnie dzwoni. Mój obecny chłopak wyczuwa, że jest coś ze mną nie tak bo nie chcę się z nim kochać a ja sama nie wiem dlaczego? nie wiem co się ze mną dzieję. nigdy nie miałam z tym problemu. nie wiem już co robić.. proszę o pomoc.