Dzieli nas 800 km - Netkobiety.pl

Jeżeli się kochacie to żadne "szanse" nie są Wam potrzebne to proste..... w dodatku to dosyć często się widujecie.... na tyle by nie szukać innych ludzi z tęsknoty itp.... a jeśli chodzi o tęsknotę to odrobinę zawsze się przyda....

Prawdziwej miłości nic nie jest w stanie zniszczyć - nawet odległość.
Powodzenia ; )

Witam Mateusz wszystko jest możliwe wystarczy że oboje będziecie się wspierać i chcieć być razem to wtedy żadna odległość nie będzie stanowiła problemu Ja sama mam chłopaka za granicą dzieli nas ponad 2 tys km i widujemy się co 4 miesiące ale jakoś dajemy rade. Pozdrawiam i życzę powodzenia

Mateuszu zazdrość jest ludzka byle nie przesadzać. Nie zabraniaj jej kontaktu ze znajomymi, pokaż jak jej ufasz. Istnieje możliwość,że może się nie udać. Ale po co teraz sie tym przejmować?

Mój S. 1,5 roku temu wyjechał do Niemiec do pracy. Ja pracowałam w PL i widzieliśmy się rzadziej od Was. Rozłąka min. miesiąc a jak przyjeżdżał to tylko na weekend. Cholernie tęskniłam i też się bałam. On od początku mówił, że jak tylko kupi auto to zajmie się wynajmem mieszkania i wtedy mnie zabierze ze sobą ( ale wiadomo, że tak częste wizyty w PL też kosztują  - dzieliło nas 1000km). Rzadko widywałam się ze znajomymi, ale jak już chciałam wyjść to nie stwarzał żadnych problemów, wręcz przeciwnie.
Od 01.10 mieszkamy już razem i wydaje mi się, że skoro oboje widzieliśmy, że ta druga osoba czeka i tęskni to musi się teraz wszystko udać

Życzę Ci powodzenia i wytrwałości, a skoro jest miłość to wszystko się ułoży

Nie chciałam żebyś postawił się w mojej sytuacji, w końcu to 2różne związki. Raczej chciałam Ci pokazać, że są sytuacje, w których się udaje a to zawsze podnosi na duchu. To zależy tylko od Was jakimi ścieżkami pójdziecie. Trzymam kciuki

p.s. nie wiedziałam ile potrwa rozłąka, wstępnie nastawiałam się na pare miesięcy. Jak minął rok myślałam, że to może nawet nie połowa rozłąki. Życie potoczyło się jednak na naszą korzyść czego i Wam ogromnie życzę

Witajcie... Związek na odległość... skądś to znam, od paru dni mam duży problem
generalnie jak wiadomo chodzi o faceta, potrzebuję szybkiej porady.
Opiszę w skrócie mój problem,byłam z moim facetem 2 lata,na odległość co prawda nie sprawiała ona dużego problemu (do czasu)
pózniej jakoś zaczeło sie psuć,mniej spotkan poprostu brak funduszy,czasem chęci..
ale oboje czujemy do siebie coś nadal,przyznam bez bicia ze wiele razy prowokowałam kłutnie wiele razy były afery które konczyły się ''żegnam'' oczywiscie na godzine dwie lub max dzien bo więcej nie dałam rady wytrzymać, kilka dni temu była znów dosyć ostra sprzeczka o głupote jak zwykle,pekłam i znów było to słowo..
od tego czasu on unika ze mną kontaktu unika rozmów,ja wariuję dosłownie wpadam w taką panike że nie moge przestać płakac,teraz doszło do mnie widzę wyraźnie co zrobiłam źle,on nigdy nie był tak obojętny,co prawda pisze co jakiś czas ale unika tematu.. chcę tam pojechać i odrazu zaznaczę że to podróż przez całą polske.. on jednak mówi że to nie jest dobry moment na spotkanie ponieważ jak przyjadę to się ucieszy i ten problem pójdzie w kąt zanim sobie z nim poradzi po czym po jakimś czasie znów wróci a on znów będzie dla mnie obojętny... kiedy ja nie wyrabiam i nie mogę dłużej czekac... musze go zobaczyć i porozmawiać osobiscie, wyjaśnić bo czuje ze jesli tego nie zrozumie to będzie mój największy bląd.. wiem co robiłam źle wiem ile przykrości sprawiałam swoim zachowaniem i z całego serca chcę to odbudować i naprawić... proszę poradźcie coś bo osiwieję....