Porzucenie - co robić? - Netkobiety.pl

Witam Was wszystkich serdecznie.
To jest mój pierwszy post. Przyznam szczerze, że muszę się komuś wyżalić. Nie mam znajomych czy oddanych przyjaciółek, którym mogłabym po prostu się wygadać. Fakt mam też taką dziwną cechę charakteru, która cały czas mi podpowiada, że moje problemy są mało istotne, że są gorsze rzeczy. Mimo to pozwolicie, że opowiem swoją historię.
Mianowicie poznałam pewnego chłopaka dokładnie dwa lata temu. Od razu zaznaczę, że nie mam nastu latek, ale nie jestem również dojrzałą kobietą. Przyznać jednak muszę, że ten chłopak był moją pierwsza miłością. Może właśnie dlatego ból jest tak duży.
Wracając do meritum poznałam chłopaka i od razu się w sobie zakochaliśmy. Nie tworzyliśmy idealnej pary. Ja mam wiele wad jak i on. Ale było nam dobrze ze sobą. Były chwile trudne, ale też szczęśliwe i udane. Jak się okazało do czasu...
Nie całe dwa tygodnie temu potwornie się pokłóciliśmy. Przyznaję szczerze zwyzywałam mojego chłopaka ówczesnego od może nie najgorszych, ale powiedziałam parę bardzo przykrych słów. Z czego to wynikało?? Niestety z kumulacji problemów. On został zwolniony z pracy, jednocześnie pisze, a właściwie już skończył pisać pracę inżynierską. Ja miałam bardzo gorący i nerwowy okres w pracy. Do tego dochodziła moja matka, która chce mi znaleść idealanego mężczyznę. Ja pogubiłam się i przyznaję, że sama chciałam zerwać, odpocząć uspokoić się trochę? Nie wiem? Zabijcie mnie nie wiem. Po kłótni zaczęło się dla mnie najgorsze on po prostu mnie odrzucił, kiedy przyjechałam do niego prosiłam i przepraszałam. Ale on był zimny jak lód, powiedział, że był długo cierpliwy, ale on też ma swoje granice i powiedział, że to co było się wypaliło. Płakałam - oczywiście. Ale najdziwniejsze było to, że w tym samym dniu pod wieczór napisał mi, że jednak musi to przemyśleć zastanowić się, ale muszę mu dać spokój. Więc dałam mu spokój mało się odzywałam nie pisałam. Jak on coś pisał odpowiadałam krotko i konkretnie. Dowiedziałam się z rozmów, że on się z kimś zaczął spotykać. To pytam się, przecież miałeś wszystko przemyśleć? A on, że skoro jestem bierna i tylko się przyglądam to co ona miał robić. Zaczął spotykać się z piękną dziewczyną ja niestety jestem troszkę puszysta, więc poczułam się potwornie zraniona. Pytam mówię płaczę, a gdzie ta Twoja szansa, czy już mnie przestałeś kochać tak szybko o mnie zapomniałeś.(chcę jednocześnie dodać, że czas jego spotkania z nową sympatią od naszej kłótni wyniósł słownie 3 dni) A on mi odpowiada, że szanse ja oczywiście mam, że nie mam prawa w ogóle sądzić co on do mnie czuje i żebym nie wygadywała głupot.
Moje Kochane Panie powiedzcie mi proszę, ale jak dla mnie Mój niegdyś mężczyzna po prostu sam nie wie co czuje i boi się po prostu prawy. Ale dlaczego nie chce mi tego powiedzieć prosto w oczy i czemu on tak mnie traktuje dziwnie.
Proszę Was co Wy o tym sądzicie. Może faktycznie ja coś zrobiłam źle, może faktycznie za mało się starałam.
Będę wdzięczna za choć jeden komentarz odnośnie mojej sytuacji.
Pozdrawiam wszystkich cieplutko
Taloa