zerwał ze mną ale nie wie co dalej. pomocy. - Netkobiety.pl

myslę, że bedzie dobrze jak odetniesz się od niego i zaczniesz żyć sama dla siebie.. po co ciągnąć kontakt, który przysparza ci bólu i cierpienia. Jak już uporacie się z uczuciami i emocjami możecie znów zawiązać jakąś relacje... a teraz odetchnij pełną piersią.

Nikt nie powiedział, że ja też zdecyduje się na powrót. Z każdym dniem łapie coraz więcej to nowych sił w sobie. Ja się do niego nie odzywam, to on pisze. Byliśmy ze sobą związani, by móc to teraz powalić i nic z tym nie robić. Z mojej strony to tyle. Czekam na jego ruch i to do mnie będzie należeć decyzja czy będzie dobrze, czy też nie. Wrócą mu uczucia to okey, będzie musiał się wtedy o mnie postarać. Nie zranił mnie tak bardzo, żeby się nie podniosła.

Nie mogę o nim zapomnieć, bo zawsze był przy mnie,gdy nikogo nie było i nigdy mnie nie zawiódł. Był przy mnie, gdy umarł mi tato. Dzięki niemu to pokonałam, więc i teraz tak łatwo go nie odpuszczę. Będę żyć dalej, ale w głębi będe wierzyć, że nie wszystko skończone, bo to nie prawda..
Musi poczuć, że stracił..

Nie znikaj nagle. Możesz zmniejszyć częstotliwość pisania i zobaczysz czy się stara. Żyj swoim życiem. Jak się kochacie to i tak będziecie razem. W sumie to dobrze, że nie zerwaliście na zawsze.

powinnaś przestać się odzywać na jakiś czas..może wtedy zda sobie sprawę z tego że Ciebie rani..a jeżeli nie to nie wart jest Twej miłości.

hmm według mnie wydaje sie, ze wszytsko sie ułoży, jezeli widzisz, ze Cie nie zlewa, ze teskni, ze brakuje mu Ciebie to podejrzewam, ze z czasem sie w koncu okresli, w takich sytuacjach najwazniejszy jest czas, bo albo po czasie sie ulozy, albo jak pisali wyzej, sama dojdziesz do wnisoku, ze to jednak jeszcze nie to, fakt podejrzewam, ze oboje was to boli, oboje sie boicie, ale mysle ze tutaj czas jest jedynym lekarstwem na to wszytsko, masz racje zniknij troche z jego zycia, zeby zauwazyl ze naprawde Cie traci, facet nie lubi tracic dziewczyny na któej mu zalezy, wiec jak napisałem z czasem powinien sie okreslic i bedziesz miała jasna i klarowna sytuacje.

Musisz przestać na kilka dni się odzywać on musi odczuć brak Ciebie. Bo jak będziecie tak sobie pisać to nic nie zmieni przestań pisać odzywać się zniknij a czas pokaże....

Wydaje mi się że on troche sie pogubił w tym wszystkim. Z jednej strony zerwał z Tobą ale z drugiej strony cały czas sie odzywa jak by mu zależało na utrzymaniu znajomości, tylko że taka sytuacja pewnie Cie wykańcza bo cały czas masz nadzieje... Z własnego doświadczenia moge Ci doradzić że nie zmusisz kogoś by Cie kochał i by był z Tobą. Troche więcej cierpliwości bo jak wiadomi faceci bardzo wolną myślą;)

Patrząc na to co robi Twój były facet to nie wiem czy on będzie chciał wrócić do Ciebie, musisz dać sobie troche więcej czasu żeby o nim zapomnieć. I nie zastawiać się na szczęśliwe zakończenie.

Ja będą na Twoim miejscu to nie wiem czy chciała bym wrócić to tego faceta, jest niestabilny uczuciowo, raz mów że Cie kocha a za pare dni chce odpocząć... Jaką masz pewność, że za pare lat nie wywinie Cie tego samego numeru? Jak będzie po ślubie czy nawet jak pojawi sie dziecko? Pojawią sie dużo wieksze problemy i jak on sobie z tym poradzi, jeśli mieliście udany związek a i tak odszedł. Przemyśl to i nie kieruj sie tylko emocjami..
Mojemu chłopakowi nie raz mówiłam że nie zmusze go do miłości i do bycia ze mną, kryzys pojawia sie z każdym związku ale jeśli dwoje ludzi chce być razem to można rozwiązać każdy proble.

Kaśka mądrze prawisz...
I jako dodatek do tego mogę powiedzieć jedno, że skoro teraz partner ucieka od problemu w rozstanie, tak po ślubie będzie uciekał w rozwód, bo problem w związku go przerośnie. A po swoich perypetiach małżeńskich jestem tego bardziej jak pewien i bez mrugnięcia okiem dałbym sobie rękę uciąć, że tak będzie. Im bardziej skupiamy się na problemie tym bardziej on się rozrasta zamiast rozwiązać, a wtedy najlepiej dać dyla zamiast się skupić nad jego rozwiązaniem.
Poza tym w tej niestabilności uczuciowej doszukiwałbym się w takich osobach problemów w ich charakterystyce osobowości na wielu innych płaszczyznach: egoizmie, narcystycznej "wizji" siebie samego i dążenia za wszelką cenę do dyktatorskiej relacji w związku. Do skrzywionej miłości ale tylko we własnym kierunku.
Próbują przerabiać partnera na swoją modłę a gdy napotykają opór - porzucają go/ją bo stał się dla nich niereformowalny.
I teraz powstaje pytanie: stał się winny rozpadu - bo niereformowalny - czy też jest inny. Z pewnością jest inny - jest sobą, ma swoją godność, swoją wartość itd. Najłatwiej jest porzuconemu wmówić, że jest winnym tego co się stało... egoizm porzucającego tak się broni przed spojrzeniem prawdzie w oczy. A wtedy w porzuconej ofierze związku kotłuje się setka pytań zaczynających się od zwrotu "dlaczego". A jeśli wtedy Nasz wewnętrzny krytyk daje Nam jasno do zrozumienia, że jesteśmy faktycznie inni a nie winni, pozostaje tylko jedno - parafrazując końcową wypowiedz Ze - uciekać. Skoro  porzucający nie ma w sobie prawidłowo wykształconego kręgosłupa moralnego, pozostaje jedynie powiedzieć stanowcze DOŚĆ! Na takiej gierce dojrzałej relacji się nie zbuduje.

Niestety mój instynkt krzyczy ' zostań' i to nie jest żadna nadzieja. Taka już jestem, nie zostawiam ludzi, gdy czuje, że u nich nie jest spoko. I gdy wiem, że nie jest jeszcze pewien swojej decyzji. Kiedyś, gdy nauczę się żyć z tym, że NAS już nie ma, to owszem ucieknę. Ale teraz nie, dopóki się nie określi czy kocha czy nie.  I czy chce powrotu czy nie.

wiem, wiem. dlatego tu napisałam, żeby ktoś mógł popratrzeć na to z innej strony i mi coś poradzić. Ja zdaje sobie sprawę. Ale pewnie wiesz jak to jest, kiedy rozum mówi co innego a co innego serce.

Wg. mnie powinnaś olać gościa , co Ci po nim skoro nie wie co czuje tak jak piszą u góry , co będzie za rok za dwa , może on sam się tego boi , że do Cb nic nie czuje , jak masz na imię koleżanko bo Twój nick nic o Tobie nie mówi , może imię powie ( nie wiń mnie za to , że chce znać Twoje imię , tak po prostu mam )

Moim zdaniem wogóle nie powinnaś się do niego odzywać, a tym bardziej mówić o swoich uczuciach. To on odszedł, więc do niego należy pierwszy krok w kontakcie. Jeśli się odezwie, to będziesz miała pewność, że sam chciał, a nie było to efektem Twoich wiadomości, ponagleń. Zniknij z jego życia i pozwól czasowi robić swoje. Wykorzystaj ten czas dla siebie.

A tu jednak na odwrót. Bo to on miał 2 przede mną, zrywał kontakt z nimi także,ale to krótkie momenty w jego życiu. Ze mną był najdłużej i ze mną chce mieć kontakt mimo wszystko. To on jest moim pierwszym z którym się związałam. Jeżeli chce sprawdzać, to niech się liczy z tym, że przy tym straci i mnie, gdy ja się pozbieram.

po prosił o tydzień lub więcej czasu na zastanowienie. Więc ja się nie odzywam. potem zobaczymy co dalej.

Dziękuje za wszystko co tu piszesz, bardzo mi pomagasz.
Zdaje sobie z tego sprawę, nie chce być raniona. Ale teraz nawet nie jestem, nie czuje tego. Odszedł no i odszedł. Ale niech się tylko określi czy czuje czy nie. Jeśli mnie już nie kocha, okey jakoś to przeboleje. Jeśli już nie będzie chciał wrócić, odetne się całkowicie od niego. Zauważyłam właśnie, że jak nie gadaliśmy góra 4 dni ze sobą, to po 2 minutach, gdy tylko pojawiłam sie na necie napisał tak miło jak kiedyś. Jeśli zakończy to ze mną definitywnie po tym jego czasie przemyśleń, to zniknę, bo będzie mi łatwiej, bo i tak nie będę się miała już o co starać.
Jedynie czas może nam pokazać, co nasz czeka. Ja nic nie mogę zrobić, zrobiłam już wszystko. A poniżać się przed nim nie mam nawet ochoty. Pożałuje, jak przestanie mieć ze mną kontakt, poczuje, gdy już mnie nie będzie na wyciągnięcie ręki. Wiem to doskonale. może znajdzie sobie jakąś, ale nie uda mu się, jeśli ja nadal będę w jego sercu. Po prostu musi być tego pewien i musi mi to też uświadomić. Ja się wyleczę i za jakiś czas możemy spróbować na nowa ze znajomością, tylko i wyłącznie przyjacielską.

Czuje, że po tym czasie napiszę, że nie chce już wracać. Nie chce spodziewać się dobrego, bo się tylko zawiodę. Czuje, że będzie źle.

Jeżeli w tym wieku  zaczynają się pojawiac takie  zgrzyty  to co bedzie  gdy  w życiu zaczna sie prawdziwe  problemy ?? Mysle że powinnaś sobie uświadomić ze  świat nie konczy się na tym chłopaku Twoje życie  dopiero nabiera rozpedu..... Osobiście   uważam że nie ma nawet sensu starać się o to żeby to on zacząl  o Ciebie zabiegać  , wcześniej  czy później gdy sytuacje  się uspokoi znowu pojawią się  wątpliwości .. Daruj go sobie dziewczyno  i znajdz innego

noami24 bardzo dobrze napisał, życie to życie nie da sie zaplanować ani ułorzyć scenariusz na taką sytuacje.. Muszisz pamiętać żeby nie kierować sie tylko uczuciami ale i rozumem. Faceci dużo wolniej od nas podejmują decyzje wiec i Ty daj sobie więcej czasu. Idz na impreze, zabaw sie troche, spotkaj sie ze znajomymi i życie na nowo nabierze kolorów. Tylko nie siedz i nie myś o tym  zerwaniu.

Dobre podejście i w takiej sytuacji jedyne słuszne. Nic więcej nie możesz zrobić. Wytrwałości.

No i stało po miesiącach ciężkiej walki odciełam się od tej znajomości. Zerwałam wszelkie kontakty, zmieniłam numer telefonu po prostu zniknęłam z jego życia. Stało się to dopiero po pół roku od zerwania. Każdego dnia walczyłam z tym, czy powinnam zrywać to, czy tkwić w czymś co mnie męczy. Za każdym razem, gdy chciałam uciec od tego on zaczynał pojawiać się w moim życiu coraz bardziej. Pisał do mnie codziennie, chciał się spotykać przekonywał, że jestem dla niego ważna i że pomimo tego co było zawsze chce mieć ze mną kontakt, że tylko mi ufa i wie, że zawsze go wysłucham. Po tych słowach uległam. Rozmawiałam z nim gdy tylko napisał, a pisał codziennie.. Potem dowiedziałam się, że ma nową dziewczynę, co mnie bardzo zabolało, ale nie dałam po sobie tego poznać. Przestałam się odzywać to znowu pisał co się stało, czemu się nie odzywam nie odpuszczał. Nadal walczył, nadal chciał mieć ze mną kontakt.

Ale pewnego dnia nie wytrzymałam i kazałam mu do siebie nie pisać i tak będzie już bez naszego kontaktu 1,5 miesiąca. Zaczęłam żyć, cieszyć się życiem, ale to wszystko i tak po czasie wraca. Coraz częściej o nim myślę. Bo był dla mnie ważny i ja dla niego też. Bo zawsze wypytywał, czy sobie radzę i takie tam bla bla.. Ale ja przestałam się starać o niego, przestałam walczyć. Po prostu odpuściłam. Zaczęłam sobie radzić sama, spotykać się z innymi chłopakami, ale to przeważnie nie było to. Nie płaczę już w poduszkę, nie zamykam się na ludzi, żyje jakby nic się nie wydarzyło, ale przychodzą takie wieczory, że chciałabym z nim porozmawiać, ale ja pierwsza się nie odezwę, ja się o to nie będę starać..

Musiałam to z siebie wyrzucić.
Poza tym teraz wiem, że faceci nie reagują na słowa reagują na brak kontaktu - ciekawe czy to prawda.
Kiedy w moim życiu pojawi się w końcu słońcę i kiedy ja będę szczęśliwa, bo to nie ja powinnam cierpieć, ale jak wiadomo los się zawsze odwraca, ale kiedy? ...

Czy facet, który najpierw nie wie czego chce, potem jest już pewien, a ostatnio zaczyna się odzywać i za wszelką cenę chciał utrzymywać kontakt, czy to oznacza, że próbuje się do mnie znowu zbliżyć, bo żałuje, że mnie zostawił?

Napisałam w czasie przeszłym, bo po raz kolejny to ja zerwałam kontakty pomiędzy nami. Nie chce z nim już nigdy być, bo jestem szczęśliwa teraz w nowym związku, ale chce wiedzieć czy to może oznaczać jego wyrzuty sumienia, że tak to się skończyło?

Podczas pewnej rozmowy oświadczył mi, że gdy był ze mną to bardzo mi ufał, jak nigdy nikomu. Że rozumie mnie dlaczego tak źle zachowywałam się podczas naszego związku. Napisał mi, że teraz mnie rozumie, teraz dotarło do niego dlaczego byłam zawsze taka żazdrosna. I gdy pytał, który związek jest dla mnie lepszy, zawsze odpowiadałam, że mój obecny, bo nie ma w nim dziecinady i jest ogromne zaufanie. Gdy to napisałam, strasznie się zdenerwował. I najlepsze to jest to " Ja nie żałuje NAS, ale wiem, że Ty tak"

Nie mam nadziei co do niego, chce tylko wiedzieć..