Czy to miłość, czy zauroczenie? - Netkobiety.pl

Zauroczenie.
Nie znasz go, ale działa na Ciebie.
Na Twoim miejscu na dobry początek bym się z "mężem" pożegnała.

hej.. żyłam z alkoholikiem 12 lat i zawsze wybaczałam jego zachowanie (nawet rękoczyny) myślałam że dziecko powinno miec przy sobie tatę itd.. i uwierz nie było to łatwe tak żyć zawsze myślałam że sobie nie poradzę sama itd ale 3 lata temu w końcu poszłam po rozum do głowy i zostawiłam go, a po czasie zakochałam się w normalnym facecie i jestem szczęśliwa a jeśli u Ciebie to zauroczenie to być może przerodzi się w miłość  więc nie patrz na męża alkoholika! nie żyjesz po to by cierpieć masz prawo do szczęścia a jeśli myślisz o innym mężczyźnie to znaczy że brakuje Tobie tego wszystkiego do szczęścia a mąż Ci tego nie daje więc dlaczego nie dopuścić do zakochania jeśli doktor wykazuje zainteresowanie Twoją osobą??  pozdrawiam..

witam ponownie i bardzo dziękuję za przeczytanie bo powiem szczerze to nikomu o tym nie powiedziałam, nie mam przyjaciółki od serca której moge wszystko powiedzieć a wasze opinie dodają mi wiary w siebie i nadzieji na własne szczęście. zapewne macie racje, że powinnam odejść od meża i mam nadzieję że bedę na tyle silna aby to zrobić to będzie moje postanowienie noworoczne. odnośnie tego lekarza to niewiem czy on może byc mną zainteresowany ,ale zawsze gdy się spotykamy nasze spojrzenia spotykają się na dłuzszą chwilę ,ale jeszcze jedno nie wiem czy to moja intuicja czy coś innego ale zawsze się zastanawiałam który samochód może do niego pasować z tych stoiących pod szpitalem no i w myślał znalazłam byłam pewna że to ten marka numery rejsetracyjne aż tu w tamtym tygodniu się upewniłam ostatecznie ,że to jego auto bo nim jechał. jak myślicie czy to jakiś znak nie umię sobie tego wytłumaczyc skąd wiedziałam?

dagaczek piszesz że żyłaś z alkoholikiem , a jak udało Ci się z nim zerwać przerwać ten koszmar od czego zaczęłaś może mi coś podpowiesz bo ja obecnie jestem w trudnej sytuacji tzn po wychowawczym chciałam wrócic do pracy lecz dostałam wypowiedzenie a obecnie poszukuje pracy tyle rzeczy sie na mnie ostatnio zwaliło nieprzyjemnych i niewiem jak z tego wszystkiego wybrnąć

hej.. muszę powiedzieć Ci, że to nie było proste.. nie da się wszystkiego tak opisać w kilku zdaniach, ale myślę że najważniejszym było podjąć decyzję o odejściu i przede wszystkim się tego trzymać.. już miałam dość tego że syn na to wszystko patrzy tym bardziej że syn wtedy miał ponad 6lat też mnie bił i wyzywał nawet w publicznych miejscach to był koszmar ale trafiłam do psychologa który pokierował mnie na grupę wsparcia dla żon alkoholików.. z początkiem myślałam że to głupie co mi da to że gdzieś tam będę chodzić i mówić co się w moim domu dzieje i po co wszyscy mają wiedzieć ale Pani psycholog powiedziała mi że nie będę musiała się wypowiadać na 1 spotkaniu żebym przyszła i posłuchała to poszłam i wyobraź sobie że na 9 kobiet które tam były słuchałam ich sytuacji i to było tak jak bym ja opowiadała bo praktycznie każdy alkoholik jest taki sam.. kobiety jedna drugiej radziły jak zachować się w danej sytuacji itd była pani psycholog i pani terapeutka które też bardzo dużo dawały rad, pokazały nam jak zająć się sobą dziećmi a jak przestać patrzeć na mężów alkoholików.. z początkiem to wszystko było bardzo trudne ale poradziłam sobie i do dzisiejszego dnia dziękuję Bogu że poprowadził mnie taką drogą.. tak na marginesie jak mój synek miał 3 latka to zostawiłam ex męża i wynajęłam wtedy mieszkanie wytrzymałam pół roku bez niego i wróciłam do niego znowu zamieszkaliśmy razem przez miesiąc było super a potem wszystko wróciło  i wtedy zaczęły się problemy z zachowaniem syna bicie kopanie wyzywanie itd dokładnie brał przykład z tatusia i musiały minąć 4 lata żeby do mnie dotarło że będzie coraz gorzej bo było ( jak ja to mówiłam pozbyłam się z domu dużego tyrana a mały mi został)szczerze powiem już potem tylko czekałam aż bedzie dzień terapii bo każde takie spotkanie dodawało mi wiary że dam radę i nie mogę się poddać. potem zaczęłam korzystać z portalu randkowego pisałam z wieloma facetami z niektórymi się nawet spotkałam i to też mi dodawało wiary w to że stać mnie na to żeby mieć normalnego faceta, że nie jestem jakaś trędowata i że są tacy którym nie przeszkadza że mam dziecko.. po rozwodzie byłam w 3 związkach fakt 2 nie udane ale ten obecny to dar od Boga facet z którym jestem pokazał mojemu dziecku że nie wolno mnie bić wyzywać pokazuje mu jak trzeba traktować mamę pewnie mine wiele czasu zanim moje dziecko będzie wiedziało że nie wolno bić ( bo teraz mnie nie bije ale za to bije dzieci w szkole) ale wierze że uda nam się go naprawić jak to mi kiedyś powiedział psycholog dziecko się "psuło" 7 lat i w miesiąc Go nie "naprawię" a co do mnie to czuję się świetnie będąc kochaną i mając u boku kogoś na kogo można liczyć i kto nie da Cię skrzywdzić i sam tego nie robi. a gdyby mi ktoś wtedy powiedział jak pierwszy raz zostawiłam byłego że będę mieć takie problemy z synem przez przykład od tatusia to bym nie wróciła wtedy to był chyba największy mój bład.. więc kochana nic innego jak znajdź psychologa jakąś terapie dla żon alkoholików i do dzieła!!!! będzie dobrze dasz radę musisz tylko w to uwierzyć a przede wszystkim patrz na dziecko jakie wyrośnie przy alkoholiku a jakie jak będziesz z kimś normalnym!! jakbyś miała jeszcze jakieś pytania to chętnie odpowiem no i mam nadzieje że zrozumisz coś z tego mojego pisania głowa do góry !!! pozdrawiam

uwierz nie będzie trudno jeśli posłuchasz co przeżywają inni.. a co do siostry to ona nie wie dokładnie jak wygląda życie z takim człowiekiem tym bardziej że ma kochającego męża.. a Ty pewnie też o wszystkim jej nie mówisz na początek proponuję pójście do psychologa nie koniecznie od razu na grupę wsparcia mi była potrzebna a Tobie może wystarczy sam psycholog.. nie patrz na to co mówi Ci siostra rób to co mówi Ci rozum a kiedyś siostra napewno Cię poprze.. moja siostra też była przeciwna temu że się rozwodzę bo mój ex jest ojcem chrzestnym jej dziecka ale jak to ja zawsze mówie nikt mi nie będzie mówił z kim będę "spać" bo to moje życie i to ja ewentualnie będę się męczyć..
teraz moja siostra się cieszy że jestem szczęśliwa nawet często pyta kiedy nasz ślub..

widzisz nawet dzieci mają Go dość więc nie oglądaj się za nim tylko zaczni żyć dla siebie i dla dzieci, ja osobiście trzymam za Ciebie kciuki i wierzę, że sobie poradzisz, co do pracy to na pewno jakąś znajdziesz a póki jej nie masz zawsze troche pomoże Ci opieka społeczna tak jak mi pomogła może to nie były kokosy ale dałam radę więc Ty też dasz.. powodzenia..a jakby coś to wiesz gdzie mnie szukać hehehe

powodzenia zycze:) wsystko sie ulozy

KOLEJNOŚĆ Najpierw zakończ jedno, potem rozpocznij drugie. Wiem, że ci miło, jak sobie wyobrażasz, że pan doktor też szuka kontaktu z tobą, ale... nie ta kolejność. Najpierw zadbaj o siebie. SAMA. Nie zawieszaj sie emocjonalnie na innym obiekcie.

witam ponownie moze ktoś ma podobne doświadczenia że nie może zapomniec o prawie nieznanej osobie bardzo proszę o swoje doświadczenia zapomnieliście całkowicie a może życie potoczyło sie zupełnie inaczej

W takiej sytuacji ciężko podjąć słuszną decyzję bo tak na dobrą sprawę nie chodzi tu tylko o Ciebie ale także o dzieci. Myślę że jednak takie małżeństwo nie ma racji bytu, trzeba jednak trzeźwo stanąć na nogach  i iść dalej ale bez męża już. A co do psychologa, to moim zdaniem nie tylko Ty kwiatek1 powinnas iść ale także dzieci, dobrze im to zrobi. Wierze że jednak mimo że jesteś po przejściach i masz 4 dzieci to znajdziesz miłość, wtedy gdy najmniej się bedziesz tego spodziewaćp;)

Każdy jest inny i w innym stopniu przeżywa, tak więc czas tylko tu pomoże i wspólne wspieranie...najgorsze juz za Toba.. teraz jesteś silniejsza i skup się na sobie i na dzieciach... bedę trzymać kciuki żeby było u Cb dobrze:)