czy to wszystko ma sens ? - Netkobiety.pl

Zastanów się czy w ogole potrzebujesz tak koniecznie faceta do szczęścia? Tak na siłę? Nie kochasz tego drugiego, jest miły, fajny... Ale spróbuj sobie wyobrazić jego codziennie do końca życia u twojego boku, że kładziecie się razem do łóżka codziennie, razem wstajecie.. pierzesz mu gotujesz... nadal kochając tamtego.
Potem sobie wyobraź że jesteś z tym którego kochasz wbrew woli jego rodziców (jeśli polega na ich zdaniu to jest cholernym mięczakiem) ... , że targa nim poczucie winy. Zastanów się czy jest odpowiedzialny, czy zajął by się dziećmi? Czy nie jest przypadkiem typem romantyka? Wszystko pięknie puki nie trzeba dzielić z kimś życia...
Jeśli radzisz sobie finansowo, masz dobry sex, emocje itd... to po co na siłę szukać czegoś więcej?
Ja tam przeszłam nie jeden związek z miłym facetem, romantycznym, lovelasem, niezależnym, uczynnym i agresywnym i zawsze na tym źle wyszłam. Teraz jestem w trakcie pozbywania się tego ostatniego z domu... I nigdy więcej nie zaproszę na stałe żadnego mężczyzny do mojego życia.

Niestety być z kimś na dłuższą metę też nie jest łatwe... A wspólny spacer i siedzenie przy kominku? Znasz jakąś parę, która tak robi mając dzieci bądź będąc w dłuższym związku? Tak można zrobić z kochankiem bądź "przyjacielem". Na początku zawsze pięknie iskrzy, jest romantycznie, są spacery i jest kominek.. Ale potem on się wprowadza... i z każdym dniem czuje się bardziej u siebie. Moim zdaniem to jest już reguła. Zastanów się czy chcesz aby ktoś wszedł z butami w twoje uporządkowane życie.  Wiem, że samotnosć bywa okrutna.. tak na prawdę doświadczyłam jej wiele razy, również mam dziecko... Ale samotność jest niczym w porównaniu do bycia z kimś kogo się nie kocha, kto  cię rani, kto jest nieudolny życiowo, kto ci nie pomoże a wprost przeciwnie - ty będziesz pomagać...  Moim zdaniem, jeśli zdecydujesz się na bycie z kimś to musisz na prawdę być pewna tej osoby. Nie możesz się wahać... musisz to po prostu czuć...
Spacery i wieczory przy kominku można mieć bez tego całego "zaangażowania"
Przykro mi, ale ja już po prostu nie wierzę, że da się normalnie żyć z facetem.. Nie znam normalnego faceta a znam ich na prawdę wielu...

Miałam tutaj stać w drugiej stronie, ale jeśli ten młodszy facet, w wieku 29 lat nie potrafi sam decydować o swoim życiu, tylko potrzebuje konsultacji, to zmieniam zdanie^^ Chyba, że to jego jakaś ładna wymówka ^^

Z tym drugim możesz poczekać jeszcze jak się akcja rozwinie. To też zależy jak się długo znacie. Też może być iż jest zupełnie inny w rzeczywistości, niż teraz kiedy jesteś "niezdecydowana".

Wiesz co zagubiona? Nie walcz ze sobą! Ciągnij oba związki na raz. Oczywiście wszyscy teraz podniosą kamień i mnie zabiją, ale mam to gdzieś. Cociaż może Claire nie podniesie kamienia

Nie walcz ze sobą. Nie kasuj miłości. Rób to na co masz ochotę. Nie mów "kocham" jak nie kochasz. Nie odmawiaj spotkania jak masz na spotkanie ochotę. Nie zadręczaj się, że oszukujesz. Masz swoje lata, możesz mieć znajomych. Z jednym możesz iść do teatru, z innym na seks. W końcu życie znajdzie dla Ciebie drogę, ale nie krzywdź ani siebie ani innych. Ja kiedyś byłem w podobnej sytuacji -- zabiłem jedno uczucie, aby zachować drugie, bo tak wypadało, bo nie można mieć przyjaciółki i dziewczyny. Dużo zła się wtedy stało, i po kilkunastu latach dopiero sprawy się wyprostowały. Nie zawalczyłem o swoją wolność, nie powiedziałem sobie, żeby robić co mi serce dyktuje. Kierowałem się "normami" kościoła, rodziców, szkoły, społeczeństwa. Uległem presji osoby, którą kochałem, a ona nie miała prawa tak ograniczyć mojej wolnej woli.