Mąż alkoholik i życie............z nim - Netkobiety.pl

Rozstac po 4 miesiacach?????? po slubie. Przeciez ja sie nim jeszcze nawet nie nacieszylam. Kazdy zasluguje na to zeby mu dac szansze. Maz codziennie mi powtarza jak bardzo mnie kocha i jak mu na mnie zalezy tylko ta wodka go niszczy i to jest silniejsze od niego. Ja wiem ze alkoholizm jest choroba, tylko nie wiem jakie jest na nia lekarstwo.

Jakie lekarstwo?

Terapia dla niego jako uzależnionego.

Terapia dla Ciebie jako współuzależnionej.

agnieszka.malutka opamięta albo i nie, ryzyk fizyk. Możesz całe życie na jego opamiętanie czekać i się go nie doczekać.

Pewne decyzje lepiej podjąć już, jak po 10 latach z perspektywy czasu stwierdzić iż, zafundowaliśmy sobie co najmniej 10 lat piekła. :].

Jeżeli on się chce rozstać tym bardziej, nie masz sie co zastanawiać.

Agnieszko jeśli nie wiesz co zrobić to na początek zlikwiduj mu to akwarium w którym jest mu tak dobrze , na pewno mu gotujesz , pierzesz , sprzątasz , jest jak rybka która jest nakarmiona , posprzątane ,  woda ogrzana i czyściutka nic tylko sobie pływać i cieszyć się życiem.....w ten sposób on nigdy nie sięgnie dna . Aby chcieć się leczyć trzeba sięgnąć dna bez dna i własnej woli leczenia nigdy się nie zmieni . To jest jedyny sposób na opamiętanie , trwa to dość długo ale przynosi dobre skutki , musisz być twarda i mądra jeśli chcesz to zmienić co Ty na to ? Mam też męża alkoholika i wiele przeżyłam tą radę z tym akwarium podpowiedział mi alkoholik na otwartym mitingu AA . I NA PEWNO MUSISZ Ty iść na grupę współuzależnionych od alkoholików tam wiele rzeczy Cię nauczą , popytaj o grupy Al-anon w Twoim mieście ja też na takiej grupie wiele się nauczyłam----powodzenia , trzymam kciuki.....

witaj Agnieszko, mój mąż też był alkoholikiem, a raczej jest tylko trzeźwym. Kilka lat męczyłam się z jego nałogiem, było strasznie ciężko, awantury, bicie, wyzwiska, nie przeszkadzało mu, że dziecko na to wszystko patrzyło. Kilkakrotnie dawałam mu szanse, wyprowadzałam się z dzieckiem i stawiałam ultimatum. Gdybym nie przejmowała się ludźmi to dzisiaj pewnie nie bylibyśmy razem. Tak na marginesie miałam 17 lat jak urodziłam dziecko. Wracając do tematu, w końcu po kolejnej kłótni zdał sobie sprawę, że jeśli nie przestanie całkiem pić to nas straci i zostanie sam. Udało mu się, od 3 lat w ogóle nie pije i nawet nie ma ochoty by napić się. Także przed Tobą ciężka praca, ja sama mu pomogłam stopniowo ograniczałam mu picie: z codziennego piwa do 1 na tydzień, później sporadycznie przy jakiejś okazji, aż sam zrozumiał, że picie nie jest mu do szczęścia potrzebne. Zaznaczyć muszę, że dużo wtedy mu "tłukłam" do głowy, dosłownie tłumaczyłam jak dziecku.