walka z wiatrakami - Netkobiety.pl

Nigdy nie czułam się tak nieszczęśliwa jak teraz. Coś w moim związku po 12 latach zaczęło się psuć. Mój facet nie okazuje mi żadnych uczuć. Nie przytula mnie, nie całuje, a gdy ja się przytulam, robi taką minę jakbym w czymś mu przeszkodziła. Nie potrafimy już ze sobą rozmawiać, każda próba rozmowy (zwykle podejmowana przeze mnie) kończy się awanturą. A każda awantura nieprzespaną  nocą i płaczem. Na nim moje łzy nie robią żadnego wrażenia. Ja płaczę, a on wychodzi do drugiego pokoju słucha muzyki , ogląda filmy, czyta książkę ? pełen relaks. Jeśli ma akurat zaplanowaną imprezę ze znajomymi ? wychodzi i wraca rano, jeśli ma zaplanowany mecz- idzie grać w piłkę. A ja zostaje sama, ze swoim bólem, cierpieniem, ze łzami , brakiem zrozumienia i samotnością. Nasze kłótnie przybierają coraz gorszy charakter, właściwie o bzdurę wybucha awantura. Nie mogę z nim nawet porozmawiać o moich problemach bo zaraz mnie poucza lub bagatelizuje problem.  A ja nie wymagam wiele, chciałabym tylko usłyszeć czasami, że będzie dobrze, że wszystko się ułoży, że cokolwiek się wydarzy to nie będę sama, bo on będzie mnie wspierać. Z niekłamaną zazdrością słucham, gdy  koleżanki mówią o swoich mężach, jak czują się przy nich bezpiecznie. Ja nie tylko nie posiadam męża, nawet nie mogę go nazwać narzeczonym?. Najbardziej boli mnie, że przy nim utraciłam swoje poczucie wartości, czuję się brzydka, niekochana, nijaka. Nigdy nie mówi, że mnie kocha , że mu na mnie zależy, że jestem kimś wyjątkowym. Jutro mija kolejna rocznica naszego poznania ? dwunasta, a ja nadal czekam na zaręczyny, żebrzę o miłość i dotyk?  Mam dość z jednej strony , duszę się w tym  związku, ale nie potrafię odejść bo go kocham?