hej:) jestem tu pierwszy raz ale szalenie liczę na Waszą pomoc kobitki. Mam 21 lat. Przez ostatni rok spotykałam się z facetem w swoim wieku, byłam szaleńczo i ślepo zakochana i dawałam z siebie wszystko. Ale on nie doceniał tego, poświęcał się całkowicie nauce i innym ludziom, a dla mnie miał czas raz na 2-3 tygodnie a mieszkał w mieście, z którego podróż do mojego miasta pociągiem trwała 20 minut, a pociągi jeździły co godzinę. W dodatku on otaczał się samymi kobietami, takie ma studia etc. Ja byłam cholernie zazdrosna, a on i tak robił wszystko tak jak chciał. Bolało jak cholera. Rozstaliśmy się na jakiś czas. Kontakt mamy nadal. Ale ja poznałam w tym czasie innego człowieka. Tuż przed trzydziestką. To ktoś bez żadnego bagażu przeszłości. Ktoś kto daje mi bardzo wiele. Oparcie w życiu codziennym i wsparcie materialne. Już nie płaczę. No i nadszedł już taki moment kiedy muszę zdecydować się. A ja nie wiem. Chciałabym z nim być, ale boję się różnicy wieku, on już dawno studia skończył ja jestem na samym początku. Zanim zacznę zarabiać tyle co on minie trochę czasu. Boję się reakcji jego i swoich znajomych. Boję się, że powiedzą, że poleciałam na kasę i trochę będą mieli tu racji, gdyż takie wsparcie jest dla mnie teraz istotne, ale wiem też, że jako kobieta mogę dać mu bardzo dużo i nigdy nie będzie żałował, bo w związkach oddaje całą siebie, a on chyba czegoś takiego oczekuje. I nie mam tu na myśli żadnego ubezwłasnowolnienia ale jakieś takie codzienne przyjemności. Tyle, że tu nie ma porywów serca tak jak z tym pierwszym, ale podobno chemia się wypala po pewnym czasie, a może z biegiem czasu nauczę się go kochać i ta miłość będzie już dojrzalsza. Strasznie chciałabym spróbować zbudować taki poważny związek ale boję się, boję się, że odbije mi za parę lat i zakocham się w kimś innym w swoim wieku i go zranię. A co jeśli ja będę kończyć studia a on będzie chciał mieć dziecko? Co mam zrobić?
- micropaula
- Niewinne początki
- Nieaktywny
- beatkam63
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Tak się składa,że musimy w życiu ciągle dokonywać wyborów. Przemyśl sobie czego od życia chcesz,co jest dla Ciebie ważne. Nie martw się na zapas co będzie za parę lat bo i tak nie przewidzisz wszystkiego. Nie ważne co pomyślą znajomi bo potrzebujemy do życia i miłości i kasy. Jeśli oboje chcecie być razem to co z tego ,że on jest od ciebie starszy. Posłuchaj swojego serca (bo po lekturze twojego postu odnoszę wrażenia,że ono już wybrało). Życzę wam obojgu szczęścia.
- Yvette
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Zgadzam się z beatkam63 - nie przewidzisz wszystkiego i nie zdanie znajomych się liczy.
Natomiast wrażenie odniosłam zupełnie odwrotnie, że to, co czujesz do tego starszego faceta, to może być bardziej Twoja chęć, żeby coś poczuć niż zakochanie. Czasami zdarza się tak, że spotykamy faceta z pozoru idealnego, który daje nam to, czego potrzebujemy, jest tym, kogo chciałybyśmy widzieć przy swoim boku, ale niestety, nie ma między Wami tej szalonej chemii, nie ma iskry (nie mylić z pożądaniem, bo ono może być przez wiele lat w ogóle nie mając wiele wspólnego z miłością).
Miłość ma tyle form, ile jest osób, które kochasz. I to całkiem normalne, że to, co Cię połączy z panem X, nie pojawi się w takiej samej postaci z panem Y. Pytanie brzmi tylko, czy to, co Cię łączy z tym starszym facetem to jest to uczucie, które pozwoli Wam żyć razem? Pozwoli Ci tolerować go na co dzień i rzeczywiście być osobą, która sama z siebie i z powodu swoich uczuć CHCE go wspierać?
Nie kieruj się w swoim wyborze kwestią "materialnego wsparcia". Nie podchodź do Waszej znajomości w charakterze wymiany handlowej - on mi coś daje, ja odpłacam swoim towarzystwem i ciepłem, to musi być dobrze. Szukaj mężczyzny, który da Ci to, czego sama nie zdobędziesz - czego nie można powiedzieć o pieniądzach.
Czasami po rozstaniu mamy wrażenie, że następny facet jest Bogiem na Ziemi, a w rzeczywistości chodzi o bliskość z drugim człowiekiem - nie chcemy być same, lżej nam ukoić cierpienie w czyichś ramionach, wraca uśmiech i spokój, ale to wcale nie musi być miłość.
Daj sobie czas. Twoje wątpliwości mogą świadczyć o tym, że boisz się ponownego rozczarowania i mogą być całkiem neutralnym etapem w Twoim życiu, ale mogą też być pewnym sygnałem, że powinnaś raz jeszcze przemyśleć, czy chcesz być właśnie z TYM facetem.
ale podobno chemia się wypala po pewnym czasie
Chemia się nie wypala tylko po prostu miłość zmienia oblicze, czyli dojrzewa. Niestety miłości nauczyć się nie da. A może to dobrze że jest to niemożliwe, bo ileż pięknego jest w miłości, która przytrafia się tak po prostu.
Czasami miłość nie pojawia się od razu - od pierwszego wejrzenia, czasami przychodzi ona z czasem i jest ona bardzo silna.
Micropaulo,
pomyśl o tym czego pragniesz i potrzebujesz (nie w sensie materialnym).
Posłuchaj tego co mówi serce i przede wszystkim zapomnij o strachu. Zdanie innych w tej sytuacji się nie liczy. Ważne jest to, co Ty myślisz (co czujesz) i co myśli Ten drugi.
- lilia_wodna
- Do zakochania jeden krok
- Nieaktywny
Różnica wieku nie jest ważna. Ważne są uczucia, po prostu...
