odejść czy nie ??? co o tym myślicie?? - Netkobiety.pl

witam - od dłuższego czasu mam problem - jestem bliska rozwodu - ale potem się trochę poprawia i żyję dalej - mam wrażenie, ze bez sensu.
Od 10 lat jesteśmy małżeństwem. Mamy 7-letniego syna - wspaniały chłopczyk - jednak wymagający trochę więcej uwagi ze względu na ogromne problemy z koncentracja.
Niby z mężem żyjemy razem - ale tak chyba obok siebie. Mąż uwielbia komputery. Potrafi przyjść z pracy do domu nie powiedzieć nawet cześć i usiąść przy komputerze. Naprawia, przegląda fora związane z elektroniką i ogląda stronki zw z formuła 1 - to chyba jego największa pasja. Co druga niedziela w trakcie formuły 1 jest wycięta z Życiorysu - no bo przecież jest wyścig Ponadto typowe zadania domowe leżą na mojej głowie - pranie sprzątanie, prasowanie itd. Dziecko też wymaga uwagi - mam wrażenie, ze mąż na niego bez przerwy wrzeszczy - mały rzeczywiście ma problemy z usiedzeniem w jednym miejscu, ale taki już jest. Mąż zrobi z nim zadania z przedszkola, porysuje, pomaluje wtedy tylko jak się na niego wydrę. Nigdy nie bawi się z dzieckiem i zarzuca mi, ze mały robi sobie ze mną co chce. Mąż najlepiej lubi młodemu włączyć telewizję lub komputer i ma święty spokój. Mąż co tydzień wychodzi z kolegami na piwo - nie sprawiało mi to kiedyś problemu, ale teraz doprowadza mnie to do szału. Wszystko zrobi o co go poproszę - jeśli tylko będzie mógł pójść - dla mnie to jest żałosne...
I jeszcze jedno...Jest mi też głupie o tym pisać ale nie dba również o higienę - potrafi chodzić w tych samych ciuchach i dwa tygodnie - czasami jest mi wstyd zastanawiam się co myślą ludzie... mam wrażenie że czasami śmierdzi. zwracałam mu uwagę, ale to nic nie daje...
Nie śpimy ze sobą - mąż uwielbia siedzieć do którejś w nocy przy komputerze, a potem śpi do popołudnia jeśli oczywiście nie idzie do pracy, a jak idzie do pracy to odsypia popołudniu, więc znowu wszystko jest na mojej głowie.
Ostatnio pojechaliśmy na wczasy nad morze - dobrze, że ze znajomymi. Mąż nad morze nie chodził, bo nie lubi ... nawet na zachód słońca nie chciało mu się iść ... W niedzielę była formuła ... - więc ja sama z dzieckiem i oczywiście ze znajomymi wybrałam się na niedzielna wycieczkę - a mąż został na ośrodku...
Jestem osobą samodzielną. Pracuję, zarabiam tyle samo co on. Czego się boję - jestem sama - Przeprowadziłam się w strony męża i jakoś nie znalazłam przyjaciół. Do Rodziców, przyjaciół mam 60 km - jedyne czym się martwię to jakbym sobie poradziła sama bez rodziny i z dzieckiem - co będzie jak się pochoruje - ja przecież nie mogą chodzić za każdym razem na zwolnienia... Mam wrażenie, ze jakbym poznała jakiegoś wartościowego faceta to zostawiam męża bez zastanowienia...
Ale elaborat... Proszę napiszcie co o tym sądzicie - może ja przesadzam nie piszcie mi tylko, ze mam porozmawiać z psychologiem, bo już to zrobiłam i nic mi to nie dało...