Witam
Mam na imię Marek i mam 24 lata. Moje związki to kompletna porażka.
W tym sensie że nie potrafię ich nawiązywać. Postanowiłem opisać tu
swoje przemyślenia, licząc na otrzeźwiające spojrzenie z zewnątrz.
Pare tygodni temu zaliczyłem kolejną wtopę. Przebieg byl następujący,
zaprzyjaźniłem się z dziewczyną z grupy na studiach, zaczeliśmy
się spotykać w wolnym czasie, gadać na gadu itp. W moim odczuciu
naprawdę fajnie spędzaliśmy czas, mamy podobne zainteresowania
i poczucie humoru, wszystko było w porządku, do momentu w którym
poczułem w stosunku do koleżanki coś w rodzaju zauroczenia.
Zamiast okazywać jej swoje względy, umysł owładneła mi myśl że
skoro jest nam razem tak fajnie i czuję taką łączność dusz, to
dlaczego koleżanka właściwie się we mnie nie zakochała ? Wiem jak
to brzmi, ale chcę być z Wami szczery. No i stąd wymyśliłem sobie
że zapewne chodzi o to że jestem dla mniej w jakimś sensie
odpychający jako mężczyzna. Zablokowało mnie to totalnie, zacząłem
się czuć nawet tym wszystkim poirytowany. Nasz kontakt się rozluźnił
a niedawno dowiedziałem się że zaczęła się widywać z kimś innym.
Jak to właściwie jest z tym pierwszym krokiem ? Czy jeśli facet
go nie robi to mimo że może być atrakcyjny, i tak nic z tego
nie będzie ? Bo odkryłem w sobie takie zakodowane głęboko przkonanie,
że znajomośc powinna jakoś samoistnie się zacieśnić jeśli dziewczyna
mi się podoba, a ja dla niej. Innymi słowy: skoro muszę się starać
to znaczy że tak naprawdę nie podobam się kobiecie, więc nawet gdyby
dała mi szansę i tak przy najbliższej okazji został bym zamieniony
na lepszy model. Bardzo to chyba glupie.
- maros
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Strasznie to głupie, ale sam już o tym wiesz 
Twój problem polega na tym, że za dużo myślisz, a Twoje przemyślenia są zgoła dziwne... Starania staraniem, ale trzeba wyczuć moment, w którym należy się określić, czyli umówić się na randkę i powiedzieć, że zależy nam bardziej na tej osobie niż na koleżance i co ona o tym sądzi?
- Anemonne
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
odkryłem w sobie takie zakodowane głęboko przkonanie,
że znajomośc powinna jakoś samoistnie się zacieśnić jeśli dziewczyna
mi się podoba, a ja dla niej.
A skąd wiesz, że tej koleżance się podobałeś? Czy Ty zakochujesz się w każdej dziewczynie, którą polubisz i z którą dobrze Ci się rozmawia i spędza czas? Przecież jest to "coś", co pozwala odróżnić zakochanie od przyjaźni. Najwidoczniej ona tego "czegoś" w Tobie nie widziała, ot co. Nie ma co dorabiać sobie do tego jakiejś głębszej filozofii.
- ambrozja
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Może ta dziewczyna traktowała cię jak bratnią duszę bardziej jak brata a nie osobę w której mogłaby się zakochać?
Dwoje ludzi musi ciągnąć ku sobie, musi być chemia. Jeśli wam się dobrze rozmawiało i miło spędzaliście czas to nie znaczy że bardzo się w sobie zakochaliście. A czy ta dziewczyna dała ci do zrozumienia że czuje do ciebie coś więcej? Mówiła, że się jej podobasz jako mężczyzna?
- aggy
- Netbabeczka
- Nieaktywny
To co wychodzisz z zalozenia, ze jak facet - ciacho to juz moze sie nie starac? Ja tez lubie opakowania bardzo kolorowe bo kolorki to cale moje zycie ale niestety produkt w srodku bywa paskudny i trzeba znac sie na marce bo to co na zewnatrz moze byc zludne. Do tanga trzeba dwojga. I tak. starac sie zeby znajomosc sie rozwinela trzeba zawsze, czy to w przyjazni czy w takich poczatkujacych znajomosciach ktore obrocic moga sie w zwiazki.
_______________________________________
Wieczne Miasto BG
