Tylko przyjaciele? - Netkobiety.pl

Od urodzenia spędzałam czas z pewnym chłopcem, byliśmy nierozłączni. Wszyscy widzieli w nas księżniczkę i rycerza... lecz to ja byłam rycerzem Miałam dziwne dzieciństwo i spędzanie z nim czasu było dla mnie lekiem.
Niestety w dość naturalny sposób zaczęliśmy się od siebie oddalać: on zaczął rosnąć i nabierać mięśni, a ja stawałam się dziewczęca. Spędzaliśmy znacznie mniej czasu, a on nie mógł ujrzeć we mnie dziewczynki w różowej sukience i z kokardkami. W końcu nasz kontakt ograniczył się do widywania w szkole(zawsze byliśmy w tej samej klasie). Zaczął zadawać się ze starszymi ludźmi, którzy wprowadzili go imprezy, zaczął dużo palić, pić(brał narkotyki), a ja stałam się całkowicie samotna. Mimo iż rzadko rozmawiamy mogę zawsze na nim polegać i wypłakać, jest dla mnie miły(on zaczął mnie bronić), ale gdy słucham komentarzy innych na jego temat jest zupełnie inny(arogancki, chamski, łobuz) wiele razy próbowałam nawiązać z nim kontakt, ale moja nieśmiałość wygrywała, uświadomiłam sobie, że nic o nim nie wiem... próbowałam o nim zapomnieć, ale  nie mogłam ja... przez ten cały czas...go kochałam.
    Chcę go wyciągnąć z tego ciągłego imprezowania i sprawić bym była dla niego ważna. Nie wiem dlaczego nawet na mnie nie spojrzy...  Co mam zrobić by przypomniał sobie kim byliśmy kiedyś? Nie liczę, że mnie pokocha, chcę znów stworzyć wraz z nim piękne wspomnienia. Mam zaledwie 14/15 lat, ale tekst "Czas leczy rany" na mnie nie działa.
    Mógłby mi ktoś doradzić?