Zycie - Netkobiety.pl

W takich momentach najlepiej wyrzucić z siebie wszystko co nam leży na sercu,mam nadzieję,że dzięki temu forum odzyskasz wiarę w lepsze jutro,poprawi ci się humor i nie będziesz już czuła się taka samotna.

To idź do lekarza,poszukaj pomocy. Masz dzieci do wychowania. Też nie mam męża, wychowuję syna, ciężką pracą zarabiam na chleb. Parę lat temu przeszłam depresję,próbą samobójczą . Nie pomyślałam o matce,dzieciach. Na szczęście mam to za sobą. Jest ciężko ale codziennie znajduję siłę na nowo. Jeżeli nie będziesz chciała walczyć o siebie sama  nikt nie jest ci w stanie pomóc. z depresji musi się chcieć wyjść. Nie użalaj się na sobą. I napisz za jakiś czas co zrobiłaś w tej kwestii, proszę.

Źle odczytałaś moja wypowiedź. Nie zawierała agresji. skoro tak wiele zrobiłaś to wierzę,że poradzisz sobie  w dalszym życiu. Podziwiam Ciebie bo miałam łatwiej.

Zrobiłaś bardzo wiele. Zobacz jak sobie poradziłaś. Ilu sprawom postawiłaś czoła, jak wiele Cię to nerwów musiało kosztować. Teraz potrzebujesz wsparcia. Wsparcia psychicznego i takiego konkretnego. Czy pracujesz?w jakim wieku teraz są Twoje dzieci?Czy chodzą do przedszkola?Na pewno bardzo by dobrze zrobiło Tobie pójście do pracy, wyrwanie się z domu i bardziej aktywne życie towarzyskie. Czy masz w swoim otoczeniu kogoś, kogo możesz poprosić o pomoc, o rozmowę, o wsparcie, o zostanie na jakiś czas z dziećmi?Jesteś na pewno bardzo silną kobietą dlatego wierzę, że przy pomocy i wsparciu innych dasz radę.

Czytam co napisałas i nie mogę wyjść z podziwu jaką silną osobą jesteś.Wiedz że najgorsze masz już za sobą,potrafiłaś oderwać się od tego bagna w którym przyszło Ci żyć od najmłodszych lat.To zrozumiale że możesz już nie miec siły,no bo ile można walczyć a Twoje życie to ciągła walka.Ale dasz radę.Zobaczysz że jeszcze nie raz zaświeci słońce w Twoim życiu,masz dla kogo walczyć,dla Tych swoich malutkich kruszynek.Tylko nie rezygnuj z terapii,może tego jeszcze nie widzisz ale taka terapia może zdziałać cuda i pisz na forum,zawsze to lżej kiedy można z siebie to wszystko wyrzucić.

4 marca minelo 3lata od kiedy odeszlam od alkoholika.Jestem sama,ale to nie jest zla samotnosc.Ukladam swoje zycie od nowa,ukladam siebie od nowa.Oczywiscie przez te 3lata bylo kilku mezczyzn,ktorzy chcieli byc ze mna,ale wydaje mi sie ze lepiej byc sama niz byc z kims z samotnosci.Wiem,ze pewnego dnia zjawi sie ktos,kto zawladnie moim sercem.Jestem tego pewna.Jestem spokojna.Kupilam sobie dzisiaj przepyszne,czerwone wino i ciesze sie ze bede je sobie smakowac w ciszy,kontemplujac.Bo czasami czlowiek musi pobyc troche sam ze soba,zobaczyc kim jest naprawde,zeby pozniej dac z siebie jak najwiecej piekna....nawet jesli to troche trwa nieco dluzej;-]Milego Dnia

Bardzo waleczna z Ciebie kobieta. Jaka dzielna.
Podniosłaś się z tylu życiowych upadków. Jestem pełna podziwu dla Ciebie. Niewiele jest osób, które umieją sobie radzić z przeciwnościami losu.

I masz rację - któregoś dnia zjawi się ten jeden, który oszaleje na Twoim punkcie i będzie Cię kochał i dbał o Ciebie do końca swoich dni.
Wilczyco,
wszystko co najlepsze jest jeszcze przed Tobą. Idź przed siebie z podniesioną głową i wiarą we własne siły

Trzymam za Ciebie kciuki

Witaj  Wilczyco. Przeczytałam  to co napisałaś  i  nie mogę wyjśc  z  podziwu  - jesteś  odważną  , silną  kobietą . Przeszłaś  tak wiele w życiu i  nic dziwnego , że  przyszła  pora  na  załamanie  i  depresję . Masz  dobrego  terapeutę  i  Twoje  lęki  niedługo  znikną . Masz  dla  kogo życ   pamiętaj  o  tym .Zaczynasz  nowe  życie  i  nikt  nie  będzie  Cię  dręczył  . Tak  myślę   jak ciężkie  życie miałaś  ile  tragicznych  sytuacji   przeżyłaś i  dałaś  sobie  z  tym wszystkim radę . Mam  nadzieję, że pracujesz  i  masz  jakieś  mieszkanko tylko dla Was. Czas  na  zmiany  i  nowe szczęśliwe życie . życzę  Ci  wszystkiego   dobrego  i  powodzenia.Dasz  radę  bo  jeśli nie  Ty to kto  jesteś  silna  pamiętaj  o  tym.

Czasami trzeba czekać bardzo długo aż będzie dobrze. Ale..warto zaczekać na lepsze dni...

Dziekuje za wsparcie,drogie koleżanki.Siła jest we mnie...Inni maja jeszcze gorzej,wiec staram sie nie otaczac czarnymi myślami.Jest mi ciężko,czasem zadaje sobie wrecz pytanie,czy tylko po to jestem stworzona-pieluszki,rachunki,sprzatanie,pranie itd.i na około ale i nawet w tym można odnależć siebie,jakas czasteke...Niedawno poszłam na imieniny koleżanki,bawiłam sie owszenm dobrze,lecz wracajac do domu czułam coraz wieksze szczescie z powodu istnienia moich skarbow,weszłam do domu i sie im w wielkim natchnieniu i tkliwosci przygladałam,dziekujac Bogu ze spotkało mnie takie szczescie,ich bytnosc w moim swiecie...A wiec sa dwie strony medalu:-]]Pozdrawiam was wszystkie,kobitki,Trzymajcie sie bo w nas jest siła:-]