Ból rozstania, ból istatnia, faceta porzuconego - Netkobiety.pl

Chłopie masz idealny nick do swojej sytuacji!!
Jesteś beznadziejny!!! Nie , nie dlatego, że jesteś uczuciowy, nie dla tego, że jesteś zakochany , nie dla tego, że jesteś wrażliwy...dlatego, że dajesz się regularnie robić w konia.Każdy z nas ma prawo popełniać błędy, każdy z nas ma prawo do upadku tylko pytanie jakie to są błędy i czy wychodząc z nich nadal je powielamy???
Twoja "dziewczyna" zostawiała Cię wiele razy - jest albo nie zdecydowana, albo ma problemy emocjonalne albo to szantaż.Jeśli jest niezdecydowana to dobrze, że stało się tak jak się stało bo jak żyć z człowiekiem który przez półtora roku nie wie czego chce.Jeśli ma problemy emocjonalne to może nie Tobie ( choć jak sądzę to ona wpędziła Cię w takie poczucie) ale jej przydała by się pomoc- czy ona miała mamę lub tatę alkoholika??Jeśli to szantażystka która taką metodą próbowała wymusić coś na Tobie to sam masz odpowiedź na swoje pytania.W jakich sytuacjach Cię zostawiała - przypomnij sobie??
Oczywiście w ocenie sytuacji biorę pod uwagę, że trochę przeinaczasz fakty lub nie dopowiadasz pewnych drobnych niuansów jednak z tego co opisałeś...Wybacz jesteś beznadziejny a raczej ona jest i śmiało mogę powiedzieć, że to ogromna egoistka.Która kochająca kobieta zabrania lub odbiera swojemu ukochanemu jego pasje?? ( mówię o rozsądnych sprawach nie o np. seksoholikach uwielbiających zdradzać ) Mój facet pasjonuje sie motorami, buduje pojazdy i ja słucham o świecach, smarach, maszynach nowościach i rozwiązaniach, pytam , wspieram choć za przeproszeniem g... mnie to obchodzi.Wiem jednak jak ogromną radość sprawia mu kiedy mi opowiada jaki pojazd na rajd buduje.Wiesz miłość to poświęcenie ale nie umęczenie a z tego co opisujesz to tak właśnie wyglądało Twoje życie z nią.
Tak jak napisała truskaweczka30 to uzależnienie nie miłość.Uczepiłeś się jej bo boisz się samotności.

WEŹ SIĘ W GARŚĆ.WRÓĆ DO SWOICH PASJI.ŻYJ SWOIM ŻYCIEM A ONA??? niech nadal pisze smski z kolegami , niech nadal kłamie i lawiruje, niech nadal zostawia facetów jak szmaciane lalki. TY WEŹ SIĘ W GARŚĆ!

Jesteś jeszcze młody a ona jak widać nie potwierdza reguły, że kobiety szybciej dorastają.
Oddaj kasę.
Zdjęcia schowaj jak najgłębiej.
Wracaj do swoich pasji.
Nadal nad sobą pracuj ale i popełniaj błędy bo to wzbogaca i uczy szacunku do pewnych rzeczy.
Toksyczną kobietę odstaw.
Z czasem przyjdzie taka która będzie kochała - a jak kochała to i akceptowała a nie zmieniała na siłę.

Do koleżanek nie pisz, z mamą nie rozmawiaj nie macie po 12 lat.Jakby była dojrzała to by Ci sama powiedziała ...a poza tym co to za związek gdzie ktoś jest tak rozchwiany emocjonalnie - dziś Cię kocham jutro nie chce już z Tobą być.

Musisz nauczyć sie jeszcze jednego -życie nie zawsze układa się tak jak byśmy chcieli.Wręcz przeciwnie ktoś kto steruje naszym losem czasem zdawało by się robi coś przeciwko naszej woli...z czasem jednak okazuje się , ze dobrze się stało.Diamentów jest całkiem sporo na ziemi widocznie ten nie jest dla Ciebie.Może i tak ma być, może to nie czas, nie miejsce.Głowa do góry.A ten ból..z czasem minie uwierz mi.

No chłopie a może zafundujesz jej wakacje na Bali?????
Weź się w garść z tego co piszesz jasno wynika czego ona chce, nic mniej nic więcej.

Słuchaj tak jak napisałam za mało danych, poza tym tylko z jednej strony wszystko jest opisane.Jak dla mnie laska nie jest warta zawracania sobie głowy, kwiatów i przeprosin.Zrobiłeś co w Twojej mocy.Ograbiła Cię ze wszystkiego z godności , z marzeń, z pasji, wykorzystywała i jeszcze wpędziła w poczucie winy.Nie mówię, ze to tylko jej wina bo i Ty popełniałeś pewnie błędy .Jednak ja na twoim miejscu odcięła bym się od niej.Bez spotkań bo ona czegoś tam potrzebuje- jak potrzebuje to niech jej chłoptaś z smsów zrobi i tyle.Wybacz ale nie jestem dużo starsza od Ciebie , wiem jak boli zranione serce ale tak traktować bym się nie dała.

Dobrze odpowiem dobitniej bo aż mi się nóż otwiera jak to czytam.

Facet któremu zależy zrobi wszystko, uwierz.

Wiem, nie jesteś jedynym który się stara bo mu zależy i w sumie tak powinno być.

Również popełniałem błędy, nie będę się krył z tym. Nie jestem bez winy ale staram się zmienić. Pracować nad sobą, nad swoimi słabościami.

Pisałeś to już 1000 razy. Ja również napiszę to po raz 1000.KAŻDY POPEŁNIA BŁĘDY I KAŻDY MA DO TEGO PRAWO!!!!!!!!!!!!! Wina również zawsze leży po 2 stronach w mniejszym , większym stopniu ale PO OBU.Pracowałeś z lepszym lub gorszym efektem ale PRACOWAŁEŚ!!!!!!!!!!

Bardzo mi na niej zależy. Jej obojętność rani mnie każdej sekundy. Stało się to tak nagle.

Rozumiem, że Ci zależy.Wiele osób łącznie ze mną ma takich ludzi na których nam zależy.

Powiedziała że to przez to że się nie starałem ale kochałem ją bardzo, robiłem wszystko co mogłem.

Jeśli po tym co dla niej robiłeś ona nadal uważa , że Ty się nie starałeś to sorki ale jest idiotką i tyle mam na jej temat do powiedzenia.

Stałem się trochę apodyktyczny ale chciałem gdzieś razem wyjść i nie chciała. Chciałem iść do klubu potańczyć etc powiedziała że nie lubi klubów, parę tyg potem poszła z koleżankami się bawić.

Chyba ten fragment nie wymaga komentarza.Sam wyciagnij wnioski.

Boli mnie też bardzo że to Ona mówiła iż się boi że przestanie mi zależeć, że zacznę, imprezować, pić, spotykać się ze znajomymi. Przez pierwsze dwa miesiące nigdzie nie jeździłem,  potem każde pytanie czy mogę się przejechać się postrzelać kończyło się tym że przestaje już mi zależeć. Nie jeździłem. Bała się tak bardzo o mnie. Mówiła jestem Twoją pierwszą prawdziwą miłością za chwile kogoś poznasz, będziesz chciał się wyszaleć.

Chwilunia Ona mogła włóczyć dupę po imprezach i nie miała obawy o nic ale jak Ty chciałeś kontynuować swoją pasję to już nie????bo kur...co????mogła jechać z Tobą!!!!!!!!Miłość to czasami poświęcenie!

A mi z każdym miesiącem zależało coraz bardziej. Mówiła że wie że ją kocham starałem się jej to mówić okazywać. Zawsze musiałem być na najwyższych obrotach. Swojego zachowania i tego że mnie krzywdzi nie widziała praktycznie nigdy. To mnie bardzo bolało.

tego też nie będę komentowała

Dała nr dla jakiegoś typa w parku jak była z koleżanką tak o dla odczepki.

Dla odczepki to daje się po japie natrętowi i tyle .Zawsze miałam powodzenie i nigdy nie dałam facetowi swojego nr. dla odczepki.

Praca zabrała jej cały czas i nie było w tym nic przecież pracowała musiała odpocząć odespać, wykąpać się. Gdy za zaczełem pracować było momentalnie : "nie masz czasu".

tego też chyba nie muszę komentować

Moją kolejną pasją jest mechanika samochodowa gdy robiłem swoje auto - tylko sprawy nagłe nie cierpiące zwłoki coś co odpowiada za bezpieczeństwo lub coś co mogło spowodować jeszcze większe uszkodzenia. Mówiła auto najważniejsze dla Ciebie. Nie widziała że trwam przy niej nieustannie. Gdy coś potrzebowała poruszałem niebo i ziemie.

A czy ona kiedys poświęciła coś dla Ciebie???

Popełniałem sam wiele błędów - idiota ze mnie i kretyn jednak Ona też nie jest bez winy a ja chciałem tylko usłyszeć jedno słowo wypowiedziane czule i z serca. Wiem że poważny związek wymaga pracy i poświęcenia. Dużo w tym mojej winy było ale każdy zasługuje na szanse i lepiej żałować że się coś zrobiło niż zostawiło miłość swojego życia. Trudno to opisać to z drugiej strony, miałem problem z nerwami zgubiła mnie wiara w moją niezłomną inteligencje. Nie mogę sobie tego wybaczyć

I tu osiagasz apogeum.
Co to znaczy, ze jesteś idiotą i kretynem??O jakich konkretnie błędach piszesz??konkret!

I na koniec - cokolwiek nie napisze będziesz jej ronił bo nie wiem może i ją kochasz ale jak dla mnie byłeś w jakimś tyrańskim związku, bez możliwości rozwijania się, bez szacunku, wykorzystywany.Tyle .Więcej nei napisze bo szkoda czasu tłumaczyć Ci, ze Twoja laska była zwykłą rozchwianą emocjonalnie tyranidą.

Powodzenia.

święte słowa Bags

Amen.

Więc opowiem coś o sobie.

Mieliśmy jechać na rowery się przejechać. Wracałem z pracy, zajechałem do domu i zorientowałem się ze nie mam telefonu pomyślałem że zgubiłem przedarłem się przez całe miasto okazało się iż w pracy go nie ma, wróciłem przeszukałem wszystko. Odnalazł się w aucie. Po prostu się spieszyłem i spadł po fotel. Nie chciała mi uwierzyć. Spóźniłem się i uważała że ją okłamuje z telefonem. Byliśmy z jej kolegą dla niego ciągle była miła śmieli się, rozmawiali, mnie nie widziała. Wkurzyłem się bardzo coś do niej powiedziałem lecz z tego co pamiętam zaatakowała mnie. Wracając zachowałem się idiota. Prawie mnie auto nie potrąciło kierowca nie zatrzymał się na strzałce uderzyłem kołem w auto jadące jednak pojechał. Potem jacyś kolesie jechali coś krzyczeli coś krzyknełem do niech zatrzymali się prawie się pobiliśmy. Wszystko przy niej naraziłem ją. Nie mogę sobie tego wybaczyć od tej pory robiłem wszystko by nie prowokować nikogo jak była ze mną.
Byłem nerwowy, nigdy nie podniosłem na niej ręki nawet mi to przez głowę nie przeszło ale przez brak Hobby sprawił że nie miałem gdzie odreagować wyżyć się i komuś dokopać. Zdarzyło się iż podczas sprzeczki rzuciłem w ścianę jakaś swoją rzeczą, byłem gwałtowny.
Tego najbardziej żałuję, mialem iść do lekarza jednak nie wierzyłem że ja tak inteligentny gość może mieć coś na bani - myliłem się.
Wydawało się że jest w ciąży trochę się podłamałem a sama potrzebowała pomocy, Zamiast zachować się jak facet zachowałem się jak dziecko. Mówiłem jej że muszę zmienić przez to plany swoje, że żyć się nie chce. Nie mogę tego też sobie wybaczyć teraz zachował bym się inaczej. Mówiła mi parę razy żeby "Wypier**** z jej życia" i takie podobne wkońcu nie wytrzymałem sam powiedziałem do niej dwa słowa niecenzuralne i przykre. Jednak atakowała mnie ciągle. Wypomina coś mówię przepraszam, tłumaczę się, co innego. Ale cóż mimo wszystko mi głupio że tak do niej przez telefon krzyknełem w złości. Potem pracowałem nad sobą złego słowa nie powiedziałem, w żartach trochę po mnie jechała. Gdy ja mówiłem że coś zrobiła ona przechodziła do kontrataku NIGDY (no raz) się nie zdarzyło że powiedziała przepraszam za to zawsze w odwecie naskakiwała na mnie. Nigdy nie byłem taki jaki chciała. W gdyni fochneła się że się gapiłem na dziewczyne a nawet nikogo nie widziałem przejełem się wracając gubiłem drogę myślałem o tym. Wiem że dużo w tym mojej winy ale jej też po prostu jakby wmawiała mi zawsze że wszystko to moja wina, tylko moja, ja jestem wszystkiemu winny i teraz też się tak czuję , dlatego może jej bronię, bo mam w głowie to że ja ponoszę odpowiedzialność za to wszystko. Przezemnie to się stało. Dlatego może będę jej bronił.

Przeczytałem Twój post Bags - dziękuje za odpowiedz mimo że nie napisałem tego zauważyłeś to. Zawsze to ja ratowałem związek gdy było źle pierwszy się odzywałem, zawsze to ja zabiegałem, nawet jak byłem urażony czymś tłamsiłem to w sobie i biegłem z kwiatami.
Idealnie to opisałeś. Aż się wierzyć nie chce.

DZIĘKUJE za wszystkie rady. Rzeczywiście otworzyliście mi oczy. Nigdy nie mogłem iść gdziekolwiek bez niej. Nawet na napitke z qumplami, zrobiło się tak że bałem się jej cokolwiek mówić. Nie mówiłem wczoraj naprawdę dlaczego straciłem głos, a każdy wie dlaczego.
bałem się przyznać że ostatnio imprezuje często. Ludzie otworzyliście mi oczy. Bałem się powiedzieć że jest zlot ogólnopolski, ciągłe konflikty i to że kiedyś była moją najbliższą przyjaciółką a teraz nie mogłem powiedzieć że oglądam telewizje bo by było OGLĄDASZ PANIENKI historie na komputerze i archiwum gg zawsze jak była u mnie było przeszukiwane. Nawet demotywatory były złe bo tam dziewczyny są. Ciągłe kłótnie że patrze na kogoś, oskarżenia o wszystko. Że przestałem się starać że patrze na kogos , że coś ważniejsze. Ja się nie liczyłem, gdy była zazdrosna starałem się jak mogłem, zero imprez nawet telewizji obejrzeć nie mogłem ... Przełącza kanały nagle dziewczyna w skąpym stroju i odrazu PATRZYSZ ! A co dopiero jak sam jesteś ... Bałem się mówić cokolwiek. Bałem się powiedzieć że byłem u qumpla, bałem się wszystkiego i tego że się pogniewa na mnie. Teraz widzę swoje zachowanie.

"Wszelkie błędy i potknięcia, bez względu na to, czy to są z Twojej winy czy z jej, Ty dla idei wielkiej miłości do niej, bierzesz wszystko na siebie i za każdym razem jesteś gotów przyjść do niej z całą kwiaciarnią na plecach, by Ci to wybaczyła."

Idealnie do zobrazowałeś.

dlatego chłopie zabieraj swoje zabawki i z tej piaskownicy wjej bo tu zamku nie zbudujesz a zamiast księżniczki siedzi w nim smok .... wracaj do pasji!

Bags przypadkowo wpadłam na Twój post opisujący przygodę z mamunią....i im dalej czytałam tym większe oczy miałam....powodzenia stary, obyś
i Ty uwolnił się od swojego koszmaru.

No właśnie zawsze uważałem się za twardego, trenowałem profesjonalnie kolarstwo górskie, przy okazji Asg i wszystko co z tym związane, mechanika, z zawodu technik budownictwa póki co. Właśnie oczekiwała odemnie pełnego posłuszeństwa. Zostawiłem dużo za sobą. Dzięki wam powoli wychodzę na prostą. Boję się jedynie że mogę spotkać ją na uczelni, że musimy się spotkać zwrócić sobie nasze rzeczy... że wówczas cały plan trafi szlak.

mayk222 Jestem pełen podziwu 6 lat to kupa czasu. Żaden facet by tego nie przetrwał łatwo. Swoją drogą czemu One nam tego nie mówią ? Dopiero gdy jest bardzo źle wtedy zaczyna się wszystko widzieć. Dziwne to wszystko bardzo jest

Witaj,

Widzisz kolego... czytam między wierszami w Twoich myślach

Kobiety to kruche, drobne osoby, potrzebujące męskiego ramienia; puch marny, wietrzna istota... i tak można by prawić bez końca i rozwodzić się nad Nimi. Nie nad wszystkimi Szanowne Internautki... O nie!!!
A w tym Twoim, moim i innych forumowiczów przypadku dostrzegasz, jaki diabeł w nich siedzi.

Wiadomo, że trzeba być dla nich uległym, czułym, mieć serce na dłoni itd... Ale jak sam widzisz trzeba też być stanowczym.
Jesteś w związku to masz prawo być też i sobą; jesteś w małżeństwie, to również bądź sobą. Masz prawo do swobody działania i ona również.
Związek to partnerstwo 2 osób, nadawanie na tych samych falach, szanowanie swoich pasji i czego tam kolwiek innego na wzajem. A nie dyktatura jednej strony względem drugiej.     

"Związek dwojga ludzi  to partnerstwo, czyli równe prawa, jeden drugiemu jest partnerem, wsparciem i pomocą. Chodzi o odrobinę wyrozumiałości, a nie dyktowanie komuś co i jak ma mówić, jak się zachować, ubierać, wyglądać, co robić w każdej chwili, a czego nie.
Piękno w tym, aby pozwolić drugiemu człowiekowi w związku być sobą, realizować się i rozwijać swoje dobre strony, dostrzegać w ukochanej osobie jej ogromny ukryty potencjał i to, co w tej osobie kochamy najbardziej. Nie ma co się oszukiwać... dyktatura to nie miłość w pełni dojrzała... a już na pewno nie miłość, którą darzy się ukochaną osobę, to skrzywiona 'miłość', ale we własnym kierunku." Szkoda niszczyć w taki sposób swoje życie w związku.

Pozwolę tutaj sobie też przytoczyć wypowiedź psychologa na temat toksycznego związku:
Toksyczne związki są bardzo uzależniające, są jak narkotyk. Twoja separacja - o ile do niej dojdzie, nawet poprzez czasowe rozstanie -  jest jak odwyk, a na odwyku brakuje Ci tego, co was uzależniło. Ponadto przez cały okres trwania związku Twoje życie było podporządkowane i zorganizowane wokół "szalejących" emocji Twojej partnerki. Teraz brakuje Ci po prostu czynnika, który (paradoksalnie) nadawał Twojemu życiu kierunek. Teraz jest czas, żebyś rozpoczął swoje życie na nowo...

Nic dodać, nic ująć...

Jeszcze jedno chcę Ci uświadomić, co mi też dało dużo do myślenia.
Otóż wyobraź sobie coś takiego, że dotychczasowa "sielanka" dnia dzisiejszego Twojego związku trwa nadal w najlepsze; z Waszej miłości przyszło na świat dziecko...
I teraz usiądź wygodnie w fotelu, zamknij oczy i przenieś sytuację z "tu i teraz"" oczami wyobraźni za powiedzmy te 10 lat.
I co widzisz??? dalej taka sielanka jak teraz?
Na to pytanie mi, czy Nam z tego forum nie odpowiadaj, odpowiedz sobie czy tak widzisz siebie dalej w tym związku??

Co więcej, za tym pytaniem zaraz w głowie rodzi się kolejne: czy dasz radę wytrwać taki szmat czasu w tym układzie. za kolejne 10, kolejne i kolejne... do emerytury. 

Widzisz Macocha,

Moje "dziewczyny" zrobiły ze mnie - w pełnym słowa znaczeniu - ofiarę tego idealnego małżeństwa, ale że nie pasuję do ich "świata" to jestem przestępcą, odmieńcem i tym się kierują ku rozwodowi.
Prawo przyciągania dało mi do myślenia, podsunęło jeszcze jedno rozwiązanie - dać czas czasowi. Może jeszcze przez ten czas partnerka dostanie olśnienia i odwidzi jej się niszczenie związku poprzez rozwód.
Nie mniej jednak ja mam teraz czas, by zebrać i określić - będąc na piedestale swojego życia w związku - jasno i wyraźnie warunki, na których dalej to małżeństwo będzie funkcjonować. I albo moja luba na to przystanie, albo żegnaj. Innej opcji nie ma.

Maykk222

Każdy upadek na głowę, na dno, nawet tez w stylu takiego "baranka z przytupem" stawia człowieka na nogi. a efekty olśnienia po czymś takim są zapewne oszałamiająco pozytywne

Dzięki za rady. No parcia faktycznie nie ma, ale trochę się tego obawiam. Póki co zawsze poległem mimo że wmawiałem sobie że jestem twardy dam rade.  Wspólnych znajomych raczej nie mamy wiec z tym problemu nie ma. A że miasto jedno. Cóż mimo że mieszkamy blisko siebie, raczej ciężko bedzie się spotkać. Amplituda emocji jest dość spora.

mayk222 zgadzam się z Tobą w stu procentach. Te doświadczenie nauczyło mnie wiele. Też tego żeby nigdy nie dawać z siebie za dużo bo potem nie możesz odpuścić gdyż wyjdziesz na kogoś komu przestaje zależeć. Przykładem tu jest chociażby mój przypadek. Pisałem codziennie smsy na dobranoc, dzień w dzień, nie było szczególnego odzewu, brakowało mi weny, pisałem coraz krótsze aż nagle dostałem pretensje o ich "jakoś" nie wystarczało zwykłe "dobranoc" pisane z serca. Warto tu nadmienić iż sama nigdy nie wyszła z podobną inicjatywą.

Zauważyłem też że podczas starania się o kobietę nie można robić niczego, czego później nie będziemy robić.  Wyślesz kwiaty pocztą kwiatową to potem jeżeli tego nie zrobisz pretensje. Do tego brak szczerej rozmowy. Nieustanne odpowiedzi "nie wiem" albo ich brak.
Kiedyś była najbliższa mi osobą spędzaliśmy ze sobą wiele czasu, chyba po prostu zależeć nam zaczeło za bardzo...

bags

"Chodzi o odrobinę wyrozumiałości, a nie dyktowanie komuś co i jak ma mówić, jak się zachować, ubierać, wyglądać, co robić w każdej chwili, a czego nie. "

I tego mi właśnie brakowało. Wyrozumiałości. Zabrakło również zaufania.

Dziwi mnie tylko jedno, gdzie umarła jej tęsknota ? Nie boi się że zostanie z ręką w nocniku ? Mimo że tak jak mayk222 uściskał bym ją mocno to potem musiał bym poważnie porozmawiać. W moim związku gdy chciałem coś powiedzieć byłem uważany za samolubnego...
Podobno tylko ja się liczyłem dla siebie, miałem własne życie, własne sprawy. Jak teraz na to patrze to rzygać mi się chce. Jak jechałem do qumpla zmienić olej w aucie były pretensje czemu jej nie zabrałem. Mój dobry przyjaciel mówił do mnie, jak w nocy po kryjomu do niego jeździłem, "stary podziwiam Cię" odpowiadałem mu : zakochasz się zrozumiesz że poświęcenie to coś normalnego. Jednak poświęcenie się a dawanie sobą pomiatać to coś innego. Wszystko to przez strach że straci się kogoś kochanego. Ktoś powiedział że jeżeli się kogoś kocha to trzeba dać mu wolność, jeżeli do ciebie wróci jest twój jeżeli nie, nigdy nie był twój.  Wszystko rozumiem tylko nie mogę znaleźć odpowiedzi na pytania. Co się nagle zmieniło. ?

Poruszyliśmy poprzez temat relacji... właściwej relacji w związku... temat rzekę. Klawiatura się rozsypie, komp przegrzeje, internet zablokuje, korki wysadzi w całym mieście a my dalej będziemy się rozwodzić nad tym tematem.

Jeśli taki ktoś jak nasze kobiety teraz tego nie rozumie, to tylko terapia szokowo - wstrząsowa może na nie podziałać.
Nie wnikam w to, czy to jest Twój pierwszy związek - nie obchodzi mnie to, Twoje życie i nic mi do tego - czy to jest kolejna partnerka. Doświadczyłeś teraz tego by do kolejnego związku podchodzić z dystansem, dawkować wszystko po trochu i obserwować czy jest wzajemność czy nie.
Samotność we dwoje to chyba najlepiej określa to, czego nam brakowało, wolności słowa, czynu, rozwijania pasji itd.

"gdy chciałem coś powiedzieć byłem uważany za samolubnego...  Podobno tylko ja się liczyłem dla siebie, miałem własne życie, własne sprawy."
Byłeś innym, nie z jej bajki o rycerzu na białym koniu, byłeś dla niej egoistą bo miałeś swoje potrzeby, tą swoją samotność w związku. I teraz nasuwa się pytanie  dlaczego ona tak o Tobie myślała czy uważała?? Bo chciała byś na każdym kroku żył jej życiem, jej zasadami i jej dyktaturą.

Też się lubię grzebać przy samochodzie jak okoliczności tego wymagają; coś "pomajsterokwać". co wiedziałem jak zrobić przy samochodzie to robiłem sam, poświęcałem swój czas by zyskać przykładowo kasę, którą miałbym zapłacić w warsztacie za tą samą robotę. Znasz ten temat.
To robiła mi awantury, że nie pomagam w domu, nie zajmuję się tym co jest do zrobienia wokół domu, nie poświęcam jej czasu... tylko grzebię przy aucie... Nie liczyła się z tym, że robię auto dla naszej wygody poruszania się z punktu A do B; że oszczędzam kasę na inne wydatki i potrzeby, że może jakiś prezent bez okazji za to dostanie i etc. Ona i jej zdanie było najważniejsze. A samochód ich zdaniem: najlepiej by był bezawaryjny, sam się regenerował, ubezpieczał i jeździł na wodę, bo to "pożeracz kasy".

Gdzie umarła jej tęsknota? umarła bo Ty nie jesteś nią tak jak ona by tego chciała.
Nie boi się że zostanie z ręką w nocniku ? Teraz się nie boi, bo ma cię za - bez urazy - dupka, jesteś dla niej dzieckiem jak pisałem wcześniej.
Przejdziesz tą swoją metamorfozę, "remont" swojego drugiego "ja", Ją wykopyrtniesz z piedestału i... upadając na głowę dostanie olśnienia. Wtedy może wpaść właśnie do nocnika, ale jak się ona pozbiera i ogarnie co zrobiła, to wtedy będzie tego bardzo żałować.

Zobaczyć siebie w drugim człowieku i drugiego człowieka w sobie jest nie lada sztuką, ale nawet tak proste zadanie dla  niektórych jest niewykonalne i przerażające.
No i najważniejsze w tym wszystkim... Bądź najlepszym i pierwszorzędnym oryginałem siebie niż nieudaną kopią kogoś...
nawet w związku... ale póki co, to na ani jedno, ani drugie powiedzenie dla nas w oczach partnerek nie ma miejsca.

I za co tu je kochać jak są z nami???

Czytając ten wątek doszłam do pewnych wniosków... Zawsze osoba bardziej kochająca, bardziej zaangażowana jest na gorszej - jeśli nie straconej - pozycji... I to niezależnie od płci, czego tu mamy dowód. Zastanawia mnie tylko to, czy gdyby Wasze partnerki/żony stały się potulne, wyrozumiałe, pokorne to nadal byłyby dla Was tak atrakcyjne? Bardzo proszę o odp jak to jest z męskiego punktu widzenia. Bo ja póki byłam w moim 3-letnim związku zołzą - byłam adorowana i szanowana, a kiedy kochałam już mocno i zaczynałam coraz bardziej pokazywać jak mi zależy - mój luby powoli zaczął rezygnować... O co w tym wszystkim chodzi... bo w kolejnym związku (miejmy nadzieję już tym na całe życie nie chcę robić podchodów i zastanawiać się, czy jak za wiele okażę uczucia to już jestem stracona...

Zapraszam Cię do swojego Wątku pt. toksyczny trójkąt z teściową na tym forum.
Dla swojej (jeszcze) żony od samego początku znajomości byłem gotów zrobić dla niej wszystko - skoczyć w ogień, miałbym siłę góry przenosić, kijem Wisłę zawrócić, zatrzymać kulę ziemską i kopnąć ją " z półobrotu"  by się kręciła w drugą stronę itd. A ona co???
Odpowiedź w w moim wątku znajdziesz... Po ślubie taki byłem nadal dla niej, ale po ślubie ktoś mi "bubla" a nie żonę podstawił.

Wolę nawet nie wiedzieć co by było gdyby pomiędzy nami był jeszcze mały szkrab. Zawsze wydawała mi się tą jedyną. Cóż byłem zaszczyty niestety i nigdy nic powiedzieć nie mogłem. Ciężko jest zrozumieć kobiety bardzo ciężko. Przeczytałem Twój wątek bags i faktycznie sytuacja jest bardzo beznadziejna, nie wytrzymał bym psychicznie jakby mi teściowa takie komedia odstawiała.

pati31 - nie rzucałem po prostu jakoś nie jeździłem w pierwszych tygodniach bo byłem w bajce, pozatym nie było akurat wówczas żadnych zlotów co by mnie interesowały. Potem zatęskniłem, pojawiły się ciekawe imprezy. Jak jeździłem to zawsze jak miałem chwile wolnego pisałem że tęsknie że mi jej tutaj brakuje. Jak byłem raz na imprezie to tak samo. Kieliszek w jedynym ręku telefon w drugim. Może ja się na chłopaka nie nadaje. Bo qumplem jestem bardzo dobrym. Zawsze gotowy pomóc o każdej porze dnia i nocy gotów wysłuchać Etc. Jest jeszcze jeden problem mam u psychologa wizytę 20 i się zadeklarowała że chce iść ze mną ... Nie wiem czemu. Mam wrażenie że chce po prostu powiedzieć wszystko że przeżywam to bardzo. Nie wiem czy chce z nią iść. Bo chyba tylko dlatego idzie. Nie wiem jak byście zrobili ?

No widzisz przyjacielu.
Ty masz jedną kobietę i masz z nią czeski film, a ja mam dwie kobiety w postaci jednej żony i totalną rozpierduchę w psychice.
Jak nie sraczka to przemarsz wojsk, a potem kirgijska dyplomacja czyli "wrzucimy granata między 2 ludzi i patrzymy kto przeżyje".

"pojawiły się ciekawe imprezy. Jak jeździłem to zawsze jak miałem chwile wolnego pisałem że tęsknie że mi jej tutaj brakuje."
Tu jesteś gość, chłop na schwał co to każdą by miał, ale oddany i wierny do granic tej jedynej. Pisałeś kocham ubierając to w inne słowa.

"Jak byłem raz na imprezie to tak samo. Kieliszek w jedynym ręku telefon w drugim" I znowu j/w. Tylko pozostaje pytanie:
czy to spotkanie "kumpli z wojska na zlocie po 20 latach rozłąki - przy kieliszku", czy randka na odległość zakrapiana alkoholem ze smutku, goryczy i tęsknoty za tą 2 połówką??
Bo jak zlot, to ja się pytam gdzie tu zaufanie - że nie zdradzi, wyrozumiałość - że chce poszaleć z ognistą wodą i kumplami, odrobina samotności w związku dla partnera od partnerki - trochę luzu i swobody rozwijania pasji przy spotkaniu na zlocie - posiedzieć, pogadać, cosik chlapnąć dla odwagi i lepszej rozmowy??
Bo jak randka, to już mówić nie trzeba, jak powinna wyglądać "instrukcja obsługi" z butelką czerwonego wina czy też cosik mocniejszego.   

Wspólnie to możesz iść do poradni małżeńskiej, do łóżka itd. Ale do psychologa to już IDZIESZ SAM!!! Ty się rejestrowałeś a nie ona Ciebie, więc idziesz sam. Proste.

Już zawaliłeś pierwszy punkt terapii remontowej - kontakt i wieść o wizycie.  ale to jeszcze pikuś Poprawisz się.

Ona chce pójść z Tobą by Cię przedstawić psychologowi w zupełnie innym - gorszym świetle, niż sam siebie widzisz.
Mogę się pokusić o stwierdzenie, że pójdziesz tam po dalsze - konkretne wskazówki, porady i receptę na wyjście z Twojego problemu. Dołączysz do tego wiadomości z tego posta i prawa przyciągania, to jak z red-bull'em  nabierzesz sił do działania na swoją korzyść. Pójdziesz z nią to nasze rady i całe to gadanie z lekarzem, mówiąc technicznie spali na panewce.

Jeśli już to pójdź na pierwszą wizytę sam. Pogadaj konkretnie z lekarzem - jak facet z facetem - o swoich problemach, na koniec zasugeruj że możesz przyjść następnym razem z kobietą. Wtedy ona go tak łatwo nie "wyroluje" i nie owinie wokół palca na swoją stronę.

Nie mogę edytować posta posta powyżej. Nie no z tym piciem to była to typowa męska impreza w domu sami faceci i alkohol wysokoprocentowy. Potrafię zaplanować taki wieczór że kobieta się popłacze ze szczęścia, nie udowodniłem jej oraz sobie tego, ale popisałem się w innych sprawach. Jeszcze nie zwaliłem wizytę umówiłem parę dni wcześniej i jakoś tak dla niej powiedziałem. Bo wczoraj z rana napisała do mnie czy mam jedną rzecz, nie miałem ale kupiłem i tak żeby się z nią spotkać. i się dowiedziała. Zastosuje ten plan zastosuje, zobaczymy czy działa. Chciałbym by żałowała swojej decyzji, chciałbym najbardziej na świecie. Po tym przeżyciu wiem że nie skrzywdzę tak żadnej dziewczyny bo wiem że to gorsze niż porządnie dostać wpie***l i nie życzę tego najgorszemu wrogowi. Zrobiłem z siebie ciepłą kluchę którą już postaram się nie być. Ona mi jeszcze nawet nie powiedziała "to koniec" tylko "nie wiem czy chce z Toba być" ; "potrzebuje czasu" , " nic nie obiecuje" nadal wiszą nasze zdjęcia u niej. To jest chyba najgorsze bo nie wiem co zrobić choć już wiem zaczynam się zmieniać. Tylko właśnie zawsze tak robiła że przyciągała do siebie potem odrzucała i tak ciągle. Niepewność jest bardzo zła, chyba o tym nie wspomniałem do końca. Ale nie wiem może zrobiła to tylko dlatego że widziała że się nie podniosę i chciała to powiedzieć dla lekarza nie wiem idę sam.

A moze psychologa odpusc sobie[we dwoje tym bardziej],moze zaufaj sobie,jak sie sam pozbierasz to nabierzesz wiary w siebie,co Ci niby ma pomoc ktos 'trzeci',masz trzy wyjscia skoczyc z mostu do rzeki lub pod expres[debilizm],zasiasc przy stole ze swoja kobieta i bardzo rozsadnie porozmawiac o przyszlosci ale musisz sie przygotowac solidnie,albo po tej rozmowie zrozumiec ze zle zainwestowales,dac sobie czas i poszukac alternatywy. Przestan byc dzieckiem,pora byc facetem z jajami,nie przerabiaj tego tak dlugo jak ja,to wyniszcza psychike totalnie.POZBIERAJ SIE SAM.

Wybacz za terapie wstrzasowa pomysl ze za darmo z ubezpieczenia,kobiety nie uznaja dupkow i nieudacznikow zyciowych,szukaja podpory w twardym i zdecydowanym facecie,bo sa slabe z natury,proponuje zlosliwie 3 wizyty u psychologa dziennie,moze Ci ewentualnie pomaga,psycholog zaliczy refundacje NFZ, a Ty stracisz wszystko w oczach tej kobiety-wariat kompletny a od wariatow sie ucieka.Przestan idiociec.

NIE MA ZASADY FACECI TO DUPKI.

Kobiety bywają złe, mężczyźni, psy , koty - zawsze znajdzie się jakiś chwast.

Jak zacznie się odzywać?? zignoruj albo napisz, ze potrzebujesz czasu i żeby sie z Tobą nie kontaktowała.

słuchaj jesteś młody na pewno trafisz na taką kobietę która to doceni i która odwzajemni to co Ty czujesz.
A ona niech sie martwi o siebie.Niech sobie robi teatr pod tytułem " zraniłam go ale zostanę jego Aniołkiem Stróżem" uwierz mi robi to na pokaz żeby zabić swoje poczucie winy.OLEJ to i juz

Takich chwil będzie całkiem dużo, pytań, wspominek to normalne ale jak sie zajmiesz czymś , zaczniesz regenerować siły po tym co się stało będzie dużo lepiej.Jeśli oboje potrzebujecie czasu to znaczy, ze wasz zwiazek został chwilowo zakończony i tyle nie ma co sie dopatrywać.

Hmm wiesz? Nie potrzebuje czasu, potrzebuje Jej ale wiem że to nie takie proste. Ona nie ma wspominek ? Mi coraz lepiej już na szczęście, No ona sama chyba nie wie. Nie zdefiniowała się, wiesz tak bym wiedział na czym stoję. Może nadzieje by umarła ? Wówczas podnosił bym się po klęsce a obecnie się przegrupowuje. Zmieniam Linie swoich uczuć. Zawsze byłem jak kamień, nie robiło na mnie wrażenia zbytnio nic przez wychowanie jakie miałem, wiedziałem że jestem skazany tylko na siebie. Nie dopuszczałem tak łatwo innych do siebie. Byłem dość twardy. Miałem swoje zasady. Otworzyłem jej furtkę do swojego serca weszła do środka a gdy niczego się nie spodziewałem zadała cios w sam środek duszy. Myślałem że jest inna. Widziałem w niej inną dziewczynę niż każda jakaś tam lepsza. A ona po prostu roz********ła mnie od środka. Dzięki niej patrzyłem na świat uczuciem, nie podchodziłem do wszystkiego z góry, nie miałem uprzedzeń. Stałem się mięczak. Mówiła słodki jesteś, a facet ma być facet a nie k***a słodziak czy pyza.

Podziwiam Ciebie. Naprawdę. Wiesz, ja jestem o tyle w takiej komfortowej sytuacji że nie mamy ślubu za sobą oraz trochę krótszy staż.
Po przysiędze inaczej się do tego podchodzi pewnie. Może bardziej chce się walczyć. W Twojej sytuacji byłbym bardzo nerwowy jakby do mojego związku mieszała się osoba trzecia a jakby to była teściowa to w ogóle. Tego dom, wspólne życie, kładzenie się spać i budzenie się razem... Lecz chyba mimo wszystko wolałbyś żeby skończyło się to jej powrotem czyż nie? "Kocham Cie" zwykłe niesie za sobą przekaz a co dopiero przysięga przed bogiem. Podobno faceci się zmieniają po ślubie. Co do Rockiego to muzyka z tego filmu jest niezwykła taka motywująca do działania podnosząca na duchu, pokazująca że co nas nie zabije to nas wzmocni. Boję się tego że podczas gdy ja będę odbudowywał mury mojej obojętności ona przyjdzie w momencie kiedy nie będą skończone i to roz*****oli, że to będzie do mnie wracać, będzie po prostu podbiegała do mnie co pewien czas i rzucała na ziemie mimo iż nie zdążyłem jeszcze wstać. Oczywiście nie będę się odzywać. Widziałeś się ze swoją żoną podczas "remontu"?

Ale się porobiło faceci zadomowili się na forum dla Kobiet.

Po przysiędze podchodzi się do związku zupełnie inaczej, wiesz że to jest ta jedyna na całe życie. To że teściowa się miesza do związku młodych to jeszcze pikuś, zawsze można walnąć pięścią w stół i dać jej do zrozumienia, że za daleko włazi z butami w czyjeś nowe życie. Ale tu niestety teściowa z żoną są jedną drużyną przeciwko mnie - to jest właśnie ten toksyczny trójkąt. Postawię się teściowej, mam łomoty od żony i tak w drugą stronę.
Zona jest po stronie mamy a nie mojej i na polu bitwy zostałem sam. Nic nie wskóram w tym małżeństwie i nie pociągnę tego związku sam na własnych barkach. Tak jak do tanga trzeba dwojga tak i w związku muszą być 2 osoby za sterami.

Faceci i kobiety się zmieniają o ile ich ta nowa "rzeczywistość" po ślubie przeraża. Ktoś, kto potrafi zrozumieć ideę partnerstwa i pielęgnować miłość w związku nie polegnie po ślubie, dalej będzie sobą i dbał o tą drugą połówkę jak należy.

Chciałbym by wróciła do mnie, dalej ją kocham mimo wszystko, że to ja zostałem przez nią zdradzony... z teściową. Wiem że to brzmi śmiesznie lecz niestety, takie są fakty - ona trzyma sztamę z mamą poprzez nieodciętą pępowinę.

Ja miałbym wrócić??? Niby do czego? Z powrotem do tego piekła? Nie mam oparcia i wsparcia w osobie żony, nie stoi po mojej stronie jako partnerka w związku, to nie mam po co tam wracać. To nie ma najmniejszego sensu.
Tu trzeba uciec, uciec jak najdalej przed tą patologią, toksyczną miłością i na szczęście mam jeszcze dokąd. 

Z żoną się widziałem w ten poniedziałek w trakcie "remontu", wpadłem zabrać ostatnie swoje rzeczy od niej. powiedzieć - już stanowczym a nie dziecinnym, łamiącym się głosem - że mam do niej wielki żal za to co zrobiła, traktując mnie jak faceta co zdradził, lecz niestety to ona mnie zdradziła. Wjechałem jej na ambicje, powiedziałem co o tym wszystkim myślę i zakończyłem rozmowę. Odniosłem wrażenie że dalej moja rozmowa jest jak grochem o ścianę, więc nie ma co się "produkować" tylko zamilknąć i czekać na jej ruch. Zastosować prawo przyciągania.
Od samego początku znajomości doskonale wiedziała, że w związku liczy się dla mnie tylko i wyłącznie partnerka, na zdradę nie ma miejsca i takie pojęcie dla mnie nie istnieje.

Na to, by dziewczyna przejrzała na oczy i dostrzegła gdzie tkwi jej błąd, widzę marne szanse. Tak samo postrzegam moje warunki na które będzie musiała przystać byśmy byli dalej razem.
Dopóki się nie "odetnie" od matki nie ma szans na normalny związek. A tu już tylko rozwiązaniem jest tylko rozwód.
Jeszcze myślę by zawalczyć o nas poprzez sądowe skierowanie na terapię małżeńską, bo widzi mi się że sprawa rozwodowa będzie wojną mojej pseudo choroby - jako ich argumentu przeciwko mnie z obroną w postaci tej całej ich toksykologii.

I tu trzeba być facetem i mieć siłę temu wyzwaniu sprostać. Z jednej strony walka o małżeństwo i żonę a z drugiej strony o swoją godność.
A ona z tej wygranej będzie dumna z siebie, lecz jak zrozumie po czasie co straciła to bardzo będzie tego rozwodu żałowała.   Przegrany - czyli ja - zawsze coś wygra. Przede wszystkim wolność od toksyn.

Przechodzisz prawdopodobnie normalną kwarantannę po porzuceniu. Bardzo kochałeś i strasznie boli. To normalne. Nie zamiataj tego pod dywan. Po prostu trzeba przez to przejść i z czasem minie.
A co do was, to po prostu od początku była nierównowaga. Ty chciałeś być razem a ona chciała brać a nie dawać. Nie było tam tego co w związku musi być. Wzajemnego dawania siebie i swojej przestrzeni życiowej drugiej osobie. Fajno że powoli wracasz do równowagi. I jeśli ona znowu spróbuje, to może też spróbuj ale jak wcześniej pisali - na twoich warunkach (tylko bez przeginania).
Jestem stosunkowo świeżo po związku z osoba miłującą samotność. Widzę sporo podobieństw do niej (oczywiście nie twierdzę że lubi samotność) z zachowania mojej byłej. I radę mam jedną. Daj sobie spokój.
To są bardzo dziwne stworzenia I cudowne. I niebezpieczne. Pamiętaj że one tych swoich gierek i manipulacji uczą się od przysłowiowej piaskownicy, podczas gdy my zbijamy bąki grając w coś itd. Ale ciągle się na te ich sztuczki łapiemy.
Jak widać mam sporo lat. I oczywiście jak się zakocham to nie pamiętam o prostej sprawie której mnie nauczyły nieudane związki. Kiedy kobieta zaczynając być z tobą, albo już będąc zaczyna się zastanawiać "a po co?" , "a czy go faktycznie kocham" itp to jest to pierwszy i najlepiej jedyny sygnał żeby uciekać. Można się pomylić oczywiście. Nie ma sytuacji jednoznacznych. Ale lepiej się pomylić niż potem szaleć jak ty.
Ja z tą ostatnią walczyłem 1,5 roku. A powinienem według tej zasady już w pierwszym jej rzucaniu mnie po 2 miesiącach zakończyć sprawę. Tylko bym na tym wygrał. Ale bardzo ją kochałem i walczyłem żeby przebić się do niej. Taki dureń.

Dokładnie Moja już mi nie dała tej okazji. I dzisiaj po 6 miesiącach ja już bym nie potrafił jej zaufać. Jeszcze ze 3 miesiące temu może. Ale po rozmowie Teraz już nie.

macocha może zabrzmi to głupio ale w podświadomości zawsze widziałem że to ta jedyna. Ja dałbym jej zawsze szanse się poprawić. Oczywiście po szczerej rozmowie. Więc myślę że jeżeli nikogo nie będę miał to z pewnością coś może z tego wyjść. Mieliśmy już trudne chwile, lecz tych szczęśliwych było znacznie więcej. I takie pytanie czy jeżeli kobieta zostawia faceta to nie myśli właśnie o tych chwilach ?

Hehehehe zawsze wierzyłem w kobiecy rozsądek. Miłość może minąć tak szybko jak grypa ?

Nie dam, już teraz będę się starał nie robić z siebie ciepłej pyzy. Hmm moja byłą rozsądna i mądra do czasu. Hmm choć może nie do końca. Siebie nie widziała w ogóle, nie zależało jej tak bardzo chyba jak mi. Może to dlatego że to ja się o nią starałem a nie ona o mnie. Jak się czegoś bardzo pragnie pewien okres czasu to potem nie tak łatwo to zostawić, natomiast jak łatwo przyszło to łatwo poszło. Nie uważam że każda kobieta jest taka sama aczkolwiek pytam o to tak po prostu z ciekawości. Jestem bardzo bezpośredni hehe. Dziwi mnie właśnie ta nagła zmiana. To już nie chodzi o uczucia a o ciekawość. Tak jak mówiłem już mi coraz lepiej.