nie mam dokąd odejść....... - Netkobiety.pl

Facet nie szanuje Cię, jeśli masz z nim być tylko dlatego, że nie masz gdzie pójść to będziesz się tylko męczyła.

gdyby moi rodzice mieli 3pok.mieszkanie wzieliby mnie z dziecmi a tak.......czasami siedze i rycze ui zastanawiam sie czy niebyloby najlepiej zrobic sobie cos......ale po chwili zdaje sobie sprawe ze brak mi odwagi a drugie co z dziecmi....wiem ze piekna nie jestem i waze 90kg niestety....no i nikogo juz nie poznam.....Boże mam taki mętlik w głowie.....staram mu sie nie dac i odpowiedziec na jego hasła, ale czasem brak mi juz sił....

Musisz być silna dla siebie a przede wszystkim dla dzieci. Nie daj mu tej satysfakcji, że niszczy Cię psychicznie. Ubierz się ładnie, zrób mocniejjszy makijaż. To, że ważysz 90kg nie znaczy że nie możesz czuć się piękna.

czy ty naprawdę chcesz coś zmienić?czy tylko ponarzekać jakie to masz ciężkie życie?takie odnoszę wrażenie,że dużo lamentujesz,dużo użalasz się nad sobą,ale nic nie zmieniasz,zawsze chcesz na kogoś liczyć?a to na partnera,a to na rodziców?
ty już chyba dokonałaś wyboru bo jak nie chcesz zostawić mieszkania tym samym musisz dalej żyć z partnerem,chyba że jakimś cudem uda ci się go przekonać,żeby to on się wyprowadził.

A co  twój partner na to wszystko ?rozmawiacie o rozstaniu,czy on nie widzi problemu?

skoro taka mądra jestes to co bys zrobila na moim miejscu?wszystko kosztujje a powietrzem dzieci nie nakarmie najmlodszy chodzi do żłobka ktory jest czynny od 7.00 ja do pracy jezdze na 6.00 rano,kto go zaprowadzi?corke 12 letnia mam wykorzystywac?zlobka nie mam pod nosem tylko jade trajtkiem 30 minut i nie jest to podrodze do mojej pracy!!!!!rodzice maja sie zwolnic z pracy i zajac wnukiem?slucham?łatwo jest pisac komus rady gdy nie dotycza nas samych.myslisz ze nie kombinowalam co by tu zrobic,ale na dzien dziesiejszy nie wymyslilam rozwiazania tej sytusacji!!!!pewnie poczekam az syn podrosnie i pojdzie do szkoly moze wtedy bedzie latwiej,corka bedzie wieksza to przed szkola zaprowadzi go do swietlicy,zobaczymy.teraz jest ciezko bo mam system pracy 3 zmianowy,kto posiedzi mi z synem gdy robie do 22.00? albo cala noc?moi rodzice beda na tydzien wprowadzac sie do mnioe?super!!!!!!!a moze opiekunke wezme za 800zloty?

a po drugie nie pozwol soba pomiatac a wy chyba nie jestescie po slubie tak?

no masz troszke ciezka sytuacje, no ale sluchaj skoro rodzice maja dwu pokojowe mieszkanie to moze ich popros o zamieszkanie u nich dopoki nie staniesz na nogi a po drugie jest jeszcze cos takiego jak rozdzielczosc majatkowa   
w mieszkaniu rodzicow mieszka siostra z mezem i synem,wiec brak miejsca,rozdzielnosc majatkowa w konkubinacie?mieszkanie mamy razem wziete ale tez nie hjest duze ma 44 m2 dwa pokoje.chcialam zrobic tak ze z dziecmi pojde na jeden pokoj wiekszy czy mniejszy nie wazne a on bedzie mial swoj to uslyszalam ze chyba jestem nie normalna itd.a jesli chce odejsc to mam wypier....lac ale bez jego syna.....sorry matiego nie zostawie mu!

Słuchaj Andzia , teraz cie troche ponioslo bo nikt nie chce dla ciebie tu zle , opisalas swoj problem ok , zobacz ile dziewczyn stara ci sie w jakis sposob pomoc wyrazic swoja opinie na twoja sprawe.Po co te nerwy z twojej strony nie rozumiem tego, widze ze jestes w depresji ale chcial czy nie chcial musisz stanac na nogi otrzezwiec umyslowo i zaczac dzialac bo takim użalaniem sie nad soba nic nie zdzialasz lecz sobie tylko pogorszysz bo popadniesz w nerwice i jeszcze w gorsza depresje. Jezeli jestes w zawiazku malżenskim z tym czlowiekiem to mozesz zalozyc sprawe do sadu o rozdzielczosc majatkowa i o separacje wtedy twoj partner bedzie zmuszony wyprowadzic sie z domu bo skoro masz dzieci to ty masz wieksze prawo do mieszkania z dziecmi w tym domu , a po drugie ja na twoim miejscu ubiegalabym sie o alimenty u poprzedniego partnera nie wiem z jakich powodow wogole nie zdecydowalas sie zeby go nie podac o te alimenty.

czy wyprowadzka z twojego własnego domu to rozwiazanie?? Mysle ze wystarczy zajac sie sobą, przestac zwracać uwage na jego docinki, spróbowac skorzystac na początku z pomocy psychologa przy kazdym PCPR jakis napewno dziąła i to za darmo. Zostawiac mu czasem dom i dzieci pod opieką i wychodzic gdzieś samej. Pójśc na fitness czy basen, ponownie wznowic kontakty z dawnymi znajomymi i stawiac granice.
jesli ci ubliza spokojnie mu powiedz ze sobie tego nie zyczysz, takie ublizanie mozna również zgłosić na policje mozna pojśc na rozmowe do dzielnicowego on tez ci da wskazówki i cie wesprze.
Uwazam że to dobry początek na okreslone zmiany, reszta przyjdzie z czasem

tak jak kolezanka powiedziala zacznij poprostu zyc , popros rodzicow o pomoc czy dwa lub trzy razy w tyg by mogli posiedziec z dziecmi w domu na dwie trzy godziny , a ty zacznij biegac wybierz sie na silownie zadbaj o siebie i pokaz mu ze potrafisz, lekcewaz go nie zwracaj uwagi wogole na niego a rezultaty same przyjda.

dziekuje Ci,myśle że postaram sie zastosowac do twojej rady...tyle ze on z dzieckiem nie zostanie bo od tego jest kobieta i to jest ten problem.....

no to popros rodzicow o to , albo jakas zaufana osobe

a tak apropo to rob cos z tym bo z nim zadnej przyszlosci miec nie bedziesz, idz do jakiegos psychologa pozniej do prawnika i niech ci doradza co masz w tej sytuacji zrobic.

.

A następnym razem jak Jaśniepan będzie kazał Ci "w..." z domu to takim samym tonem możesz mu odpowiedź, że równie dobrze on może to zrobić jak się coś nie podoba /wspólne mieszkanie/. A jak tknie "paluszkiem" to zagroź policją. NIe może widzieć, że się boisz, że "rusza" Cię to co on mówi bo ta kreatura to wykorzystuje.
Pamiętaj, że to taki sam człowiek jak Ty, jak My, tylko, że jemu leje się rynsztok z buzi.
Swoim spokojem i usmiechem możesz go "zniszczyc".

Obierz sobie jakis mały cel.
Myśl o tym, ze za jakis czas rozstaniecie się i będziesz w końcu mogła odetchnąć z dziećmi"świeżym', niezainfekowanym:)" powietrzem.

Wytrwałości życzę i mimo wszystko usmiechu:)

Mati się obudził wiec obiadek mu dam(a zrobiłam tylko dla niego,starsza córka je w szkole) :)jutro wam napisze dalej co wyszło,a mam nadzieje że wyjdzie mi kawa z koleżanką poza domem.pozdrawiam wszystkich

dziękuje

Andziu, masz faktycznie bardzo trudną sytuację. Dwoje dzieci, zarobki takie, że z jednej strony są zbyt wysokie i nie kwalifikują do pomocy ze strony państwa, a z drugiej zbyt małe, żeby się uniezależnić i odejść od konkubenta. Tym bardziej, że czy będziesz z nim, czy nie, to zobowiązanie wobec banku (kredyt) bedziesz miała. Nie możesz też liczyć na konkretną pomoc ze strony swojej rodziny. Po prostu nie stać Cię na odejście, ze względów finansowych i organizacyjnych (opieka nad małym dzieckim). Tak to zrozumiałam i wiem z doświadczenia, że tak w życiu bywa. Twój Sławek też o tym wie i wie, że ma nad Toba przewagę. Stąd jego okrutne słowa, bo wie, że akurat w tym momencie Twojego życia jesteś od niego zależna. Paskudne, że to wykorzystuje.
Nie będe Ci mówić, żebyś stanęła na własnych nogach, bo na nich stoisz! Pracujesz, zarabiasz, wychowujesz dzieci, prowadzisz dom, spłacasz kredyt za mieszkanie i borykasz się z trudnosciami w związku. Co masz jeszcze robić? Gdybyś mogła zostać dyrektorem banku i zarabiać krocie, to pewnie juz byś nim była.

Warto chyba jeszcze zastanowić się, co takiego stało się w Twoim związku, że było ok. do czasu urodzenia się Mateusza. Przecież zawsze miałaś córkę. Co takiego stało się, że się popsuło. Czy może stałaś się nieatrakcyjna dla partnera z powodu nadwagi? Czy może przytłoczyły Cię obowiązki?
O co On ma do Ciebie pretensje? Bo rozumiem, że kiedyś nie przeszkadzało mu to jak gotujesz czy prowadzisz dom?
Trzymam się tej Twojej informacji, że było w porządku między wami długi czas. To istotne, bo możliwe, że można uratować ten związek. Tyle, że zamiast najeżdżać na siebie, powinno się ze sobą porozmawiać bez agresji. Wysłuchać się nawzajem bez obrażania? Dotyczy to zarówno Ciebie jak i Sławka. Jego tu nie ma, więc może zacznij od siebie.
Dwa razy w swoich postach wspomniałaś o swojej nadwadze. Spróbuj coś z tym zrobić, poradź sie dietetyka. Dla Ciebie jest to ważne, a i dla Twojego partnera także, skoro to w kłótniach wyciaga. Skup się na tym co możesz dla siebie zrobić i rób to, choćby to było tylko (i aż) schudnięcie. To poprawi Twoje samopoczucie i przywróci wiarę we własną sprawczość, nie mówiąc już o atrakcyjności. I nie dawaj się wciągać w pyskówki, rób swoje. Czas nie stoi w miejscu, dzieci rosną. Córka ma 12 lat, juz niedługo będzie mogła Ci pomóc. Sytuacja się zmieni, a jesli Twój związek się nie poprawi, łatwiej Ci będzie urządzić sobie życie samodzielnie. Chociaż moim zdaniem, ten związek można naprawić.

Ludzie sami jesteście sobie wina żyłaś z człowiekiem bez ślubu i wziełaś kredyt? a po drugie czemu doprowadziłaś się do wagi 90 kg to już przesada.........

Droga diadino jak jesteś taka mądra to zapewne wiesz że łatwiej jest uzyskać spłatę z mieszkania kupionego w związku małżeńskim..

To było minęło, nie ma co grzebać w tym. Jest jak jest.

droga disti alimentów od rodziców ojca córki nie dostane,bo nie mająz czego płacić,a byłam z tym u komornika,w sądzie a nawet w MOPS.Dla naszego państwa ''prorodzinnego'' jestem zbyt bogata.a po drugie jak mam iść do rodziców na 2pokoje z dziećmi skoro już tam mieszka siostra z mężem i synem oraz moi rodzice?w kuchni mam zamieszkać,czy może zająć łazienke i toalete?i co dalej?Kredyt mamy wzięty bez wkładu własnego.ja jestem głównym kredytobiorcą.
Ale spoko,od wczoraj nie sprzątam,nie gotuje,nie piore.Mam bałagan w domu,strasznie mnie to boli,bo nie jestem bałaganiarą.ale przemęcze się z tym?!!Wczoraj był zdziwiony brakiem ciepłego posilku,zostawił do [prania ciuchy robocze,leżą w koszu.....Spróbuje mu w ten sposób dać do zrozumienia że tu służby nie ma.

Brawo Andzia!!! Pierwszy krok zrobiony. Nie daj sie i trzymaj sie. A to sie "Panicz" zdziwi   hahahahhhah

to znów ja.wczoraj przeżył kolejny szok.......pranie zrobione ale jego odzież czeka nadal brudna...hihi.....no i znów bez obiadu.....wqrzył się,wyszedł i przyszedł z pizzą dla wszystkich...szok!wieczorem odbyła się rozmowa że nie rozumie mojego zachowania.....''czy jest ci tak zle??,dlaczego nie gotujesz?nie robnisz mojego prania?...przecież siedzisz z małym w domu.....więc masz czas"itd.moją odpowiedzią było włączenie kompa i pokazanie w internecie ile kosztuje gosposia.powiedziałam że albo szacunek dla mnie i córki albo żyjemy razem ale osobno,tzn.że on dla siebie gotuje,pierze itd.Wyjaśnił że u niego w domu mama to wszystko robiła i nic nie gadała.więc powiedziałam że może tam wrócić to po pierwsze,a po drugie nie jestem jego mamą a narzeczoną,po trzecie czasy są inne,i kobiety też pracują,czyli obowiązkami się dzielimy.wymieniłam mu że:on robi 8godz. w pracy,ja też,on idzie na fuche ja w tym czasie moge zająć sie dziećmi,więc on może przygotować obiad a ja moge posprzątać,lub odwrotnie,ale ma być podział obowiązków!!!!!BO KAŻDE Z NAS PRACUJE!!!!a jeśli nie dojdziemy z tym do porozumienia to będzie musiał sam gotować itd. plus ja raz w tygodniu bez dzieci będe wychodzić do koleżanek na ploty czy mu się to podoba czy też nie........Był w szoku,najpierw gadał że w głowie mi się poprzewracało,ja to olałam.A potem stwierdził że musi to przemyśleć.Dopóki nie podejmie decyzji że będzie podział sam wszystko robi........
Nawet nie wiecie jak mi lżej,i jakoś tak fajniej mi.....Zobaczymy kiedy i jaką podejmie decyzje......Wiem że teściowie nie podzielają mojego zdania.U nich kobiety miejsce jest w domu no i plus praca.Kiedy ost. tam byliśmy dali do zrozumienia że to ja mam zajmować się dziecmi,a on ma odpocząc bo cięzko pracuje.Ale im się nie dałam.Ja karmiłam małego rano a jego wołalam na obiad że ma karmić małego.oczywiście był oburzony,jak i teście wiec kto karmił małego? Teściowa!!!!!Spytałam czy przyjedzie do nas z mazur karmić małego,kiedy ja będe zajęta a Sławek bedzie leżał....Nic nie odp. tylko zanbiła mnie wzrokiem... Ale co mnie to!!!!!!