Nie wiem co mam zrobic z moją córką która ma 15 lat Pomocy! - Netkobiety.pl

A macie ustalone jakieś zasady? Kiedy może wychodzić? Kiedy ma wracać? A jaka jest kara za nieposłuszeństwo?

Może potrzebuje prywatności czasami. Ty też pewno lubisz mieć swój kąt. O tym też musicie porozmawiać.

A zapytałaś, dlaczego to robi? Straszysz lekarzem, a nie interesujesz się powodem? Może ma problemy w szkole, może złamane serce?

Wybacz, ale jesteś matką, która musi zadbać o córkę i dowiedzieć się, co jest grane. Może Tobie przydałoby się wsparcie psychologa, skoro twierdzisz, że nie masz cierpliwości.

mam nieciekawą sytuacje moja 13 letnia córka kradnie mi kase z portfela  pali papierosy i wraca do domu po 22... nie mam już siły sama ją wyhowuje bo jej ojciec nie żyje ... zabrałam jej komórkę i komputer ale na nią nic nie działa bo ledwo przyjdzie ze szkoły to odrazu wychodzi i przychodzi bardzo pózno ...staram się tłumaczyć ale do niej nic nie dociera już nie wiem co mam robić

tez sie okaleczlaalm bedac w jej wieku. w ten sposob chcialam zwrocic na siebie uwage rodzicow.. nie lekcewaz tego , porozmawiaj z nia spokojnie , powiedz ze sie martwisz , ze moze Ci zaufac i powiedziec jaki jets powod...

Nie mam jeszcze tak dużej córki bo dopiero 2 latka..ale sama nie dawno byłam jeszcze nastolatką...Bardzo boje sie juz teraz jak bedzie moja corka w tym wieku <13-16>lat jednak moze dobrym rozwiazaniem była by rozmowa,pokazanie ze interesujemy sie problemami że , nie jestesmy tylko rodzicami ale przyjaciółmi.Sama nie miałam dobrych kontaktów z rodzicami głównie z tata i do tej pory nie umiem sie przełąmać.Ale załuje teraz tego że jak byłam nastolatką że nie dali mi drogi wsparcie takiego jakiego potrzebowałam,dobrego słowa a nie GŁUPIA JESTEĆ ITP.Nastolatki potrzebuje zrozumienia.Ja swojej bede chciała to dać,moze jakoś zaciekawić jakies kursy odkryc talent,i rozmawiać nie zabraniać wszystkiego.- to kończy się buntem.
Bardzo dobre rozwiaznie to psycholog.. sama załuje ze nie chodze, naprawde pomaga.:)

sama mam 15 latke i wiem jaki to trudny wiek.Moja córka okaleczała sie i zachowywała się identycznie jak to opisałaś ale dodała jeszcze później sobie picie alkoholu,palenie i ćpanie.Ja dostawałam szału,wściekałam się,miałam dość i powiem szczerze nie raz chciałam juz od niej się uwolnić tzn dac ją do mojej matki bo sobie nie radziłam.Szkoła oczywiście to już kompletna masakra była.Aż do pewnego momentu o dziwo w moim życiu....spotkałam znajomego sprzed lat właściwie przyjaciela i oczywiście od razu wypłakałam mu sie w rękaw jaką to mam złą córkę.On wtedy zapytał mnie  przed czym ja uciekałam będac w jej wieku bo z tego co pamięta to robiłam to samo!!I dostałam olśnienia!Rozwód rodziców,ciągłe przeprowaadzki,moja matka z załamaniem nerwowy która miała mnie głęboko gdzieś.Ja mając te naście lat i problemy w domu też uciekałam w złe towarzystwo,obniżyłam sie w nauce,piłam i paliła..Dlaczego?Bo uważałam że to towarzystwo mnie rozumie i jest moja rodzina gdzie jak sie napiję i będę taka fajana to oni zawsze mi pomogą.Wtedy zrozumiałam ze moja córka robi to samo co ja kiedyś i ma do tego powody.Bo jak by nie patrzeć ja też po rozwodzie,każdy mój związek trwał do 2 lat nie dłużej dlatego tez ciągłe przeprowadzki nasze,ja z rozchwianymi emocjami i depresja.Gdy to zrozumiałam i poskładałam moje życie w jedną bezpieczna dla mojej córki całość ona przestałą stwarzać problemy.Więc może czasami trzeba sie zastanowić czy w naszym domu i życiu jest wszystko dobrze?Czy może jednak istnieja powody dla których nastolatki w taki czy inny sposób będa wołac o pomoc i zrozumienie....Z autopsji wiem ze potrząsanie i nerwy w tym wieku to tylko pogarszają sprawe.Życzę powodzenia i cierpliwości

Po pierwsze to zakręcic kurek z pieniędzmi, po drugie leczenie, nawet w ośrodku zamkniętym.
U nas była taka psycholka. Oskarżyła rodziców o znęcanie i przez tą smarkulę rodzice mieli kuratora.

Trudno aby ta konkretnie matka nie miała problemu w takim wypadku, sama go z pewnością nie rozwiąże, ale jeśli nie poszuka dobrego psychologa to nikt jej nie pomoże, a jedynie wszyscy będą właśnie oceniali ją negatywnie i twierdzili tak jak Ty, że wszystko jest jej winą - jej, czyli matki.
Mylisz się baaaardzo pisząc, że rodzic (którykolwiek) ponosi winę za wszystko co robi jego dziecko - takie uogólnianie jest największą krzywdą dla rodziców.

Niestety nie wystarczy aby matka zgłosiła się po pomoc do psychologów - czy masz podobną sytuację, że wiesz na 100%???
Burzliwy okres dojrzewania może zdarzyć się w każdej rodzinie i nie ma rodzin, rodziców idealnych. Każdej rodzinie coś można zarzucić.
Z moją córką pracowało kilku psychologów i każdy odmówił pomocy po pewnym czasie gdyż nie chciała współpracować.
Zapewniam Cię, że są dzieci, którym jest bardzo wygodnie żyć w nowopoznanym luzackim środowisku rówieśników i robić co im się podoba, mając przy okazji całą w miarę normalną rodzinę i ich błagania, próby pomocy gdzieś.
Nie można tak uogólniać i twierdzić, że pod wpływem psychologa każdy wróci na właściwy tor.Ten każdy musi najpierw chcieć. Musi chcieć współżyć w rodzinie gdzie są pewne zasady, obowiązki i ograniczony czas wyjść, ale jak nie chce to ani psycholog, ani psychiatra nic nie zdziałają. To samo kurator.
Podsumowując - dla pewnej grupy młodzieży wygodniej jest przyjść do domu, najeść się, czasami wyspać, zrobić koszmarny bałagan (inni posprzątają), a potem urwać się aby poszaleć kilka dni.
Żadne sensowne wzorce w domu nie mają znaczenia, za to dobrze tej grupie wychodzi naśladowanie wszystkiego co złe i czego nie toleruje ich rodzina. W dodatku wiedzą, że rodzice są bezradni i muszą nakarmić i dać się dziecku wyspać w domu.

Nie uogólniajmy, że każdy, że na pewno, że winni rodzice.

Ale czworo dzieci to nie setka z różnych innych miejsc.
Mi psychoog (mi osobiście) niewiele pomógł (było kilku różnych psychologów).

Jednak należy do psychologa pójść i liczyć na to, że w tym wypadku pomoże matce i córce.

Witam mam 2 letnia coreczke wychowuje sama coreczke.Jej ojciec jest wiezieniu bije sie z myslami co mam jej powiedziec jak urosnie i zacznie zadawac pytania o tate.Pomimo ze to jeszcze 5 lat jego odsiadki ale wiem ze to nie uniknione..

tasakpunk, a dlaczego zaczęłaś pić, palić i ćpać?

Zastanów się co ty w ogóle piszesz ok!? może ucieka od Ciebie??co ty bredzisz w ogóle?jak widać nie znasz się na nastolatkach a się udzielasz..
Nie musi być wina matki że córka tak postępuję,dużą rolę tutaj odgrywają koledzy/koleżanki i ten cały chory bunt...ja jak byłam w wieku nastolatki to nawet do mamy się zle nie odezwałam ani razu bo wiedziałam co mnie czeka i w ogóle człowiek był świadomy tego ze tak sie nie odnosi do osób starszych a teraz co się robi z tą młodzieżą to szok..
Mojej córce niczego nie brakuje a zachowuje się jakby była pania domu,na wszystko trzeba jej pozwolić bo jak nie to juz mama jest zła..moja mama jak to widzi to nie może uwierzyć w to co się teraz dzieje..
Dzieci mają za dużo pozwalane po prostu,człowiek wchodzi sobie na głowę żeby było im dobrze a dzieci wchodzą nam na głowę..

Bunt może jej minie, ale Ty nie możesz się poddawać. Bądź twarda w swoich postanowieniach, kidyś ona to zrozumie i doceni. Nawet jak teraz będzie Cię nienawidziła. Wyjdźcie sobie same na zakupy, potem spróbuj wyciągnąć ją na ciasto, kino. Po prostu zacznij spędzać z nią więcej czasu, ale też tak żeby to nie było dla niej jakimś przymusem. Jak się okalecza, to ja bym posłała do psychologa. Sama kiedyś przeżywałam coś takiego, i pomimo kierowania całej agresji na mamę, pragnęłam żeby przyszła mnie przytulić i mi pomogła. Śmiesznie wtedy ło, bo jak tylko przychodziła ja znowu z mordą na nią wyskakiwałam. Zapisz ją do psychologa, a jak sama nie będzie chciała iść to Ty idź do psychologa. Razem rozgryziecie jak do niej trafić. Tylko jej nie olewaj, pokaż że Ci zależy, ale bądź też rygorystyczna, to Ty ją utrzymujesz i musi się stosować do Twoich zasad.