DLA WSZYSTKICH Z PROBLEMAMI - Netkobiety.pl

Drogie forumowiczki, nie wiem, czy któraś z was się tym zainteresuje, bo po pierwsze krótkie nie będzie choć postaram się napisać same istotne rzeczy, po drugie przeważająca większość z was jest tak wpatrzona w swój problem, i tak już w nim zamotana, że chociaż już i wszystkie okna i drzwi stoją otworem by z niego wyjść wy nadal w nim tkwicie. Ale warto spróbować, może komuś to pomoże:

1. Jeśli cierpicie na bezsenność, obrzydło wam wasze aktualne życie, jesteście znerwicowane i coraz bardziej się nie lubicie proponuję zmianę nawyków: rezygnacja z alkoholu, ograniczenie papierosów, rezygnacja z telewizji + jeśli komuś podejdzie medytacja. + rozładowanie napięcia np. bieganie, brzuszki ( to wysiłek, który strawi wasze negatywne emocje, pomoże uspokoić myśli, rozjaśni ten dobry kierunek), zapisanie się np na kung-fu, pilates.

Najczęściej w grę wchodzi przebudowanie naszego życia na takie, które jest bliższe naszemu sercu. Najczęściej jest tak, że ten brak snu, bunt do swojej osoby, nerwica, lęki to bunt naszej podświadomości. Trzeba się z nią dogadać, a potem - co już sprawia dużo kłopotów - zacząć realizować swoje plany.

2. Ludzie z całkiem innej beczki- INDIANIE - mówią, że każda choroba ciała pochodzi z duszy. Złe uczucia jak zazdrość, żal czy rozczarowanie po pewnym czasie zaczynają trawić człowieka od środka. Chorują wtedy choroba, serce i inne organy. Nie ma sensu rozmyślać czego nam brak. Lepiej zastanowić się co zrobić by żyło się nam lepiej.

Ja się z tym zgadzam. Zapewne słyszeliście o ludziach, którzy cudem wyzdrowieli, rak zniknął, białaczka znikła, czy jakaś inna choroba zaczęła się cofać. W takich krytycznych momentach nie każdy człowiek, ale wielu z nich podsumowuje całe swoje życie, siebie. Wie, że ma mało czasu więc wybacza, godzi się i zaczyna robić to na co od dawna miał ochotę i nagle cud. Choroba znikła. Dotyka to nie licznych, ponieważ większość ludzi wpada w panikę, rezygnuje z walki i bez entuzjazmu poddaje się badaniom i próbom ratowania siebie.

3. Nie czekajcie biernie aż coś samo się zdarzy. Bierzcie życie w swoje ręce. Naprawiajcie w nim to co wam się nie podoba. Nie wierzcie w fatum czy przeznaczenie. Nic nie jest zapisane w gwiazdach! Każdy człowiek w każdej sekundzie ma wpływa na to, co się dzieje i co się z nim stanie w przyszłości.

4. ZWIĄZEK!!!!!!!!! TO TUTAJ JEDEN Z NAJWAŻNIEJSZYCH PROBLEMÓW A WIĘC: Jeśli nie jest się szczęśliwym z drugim człowiekiem, to trzeba uczciwie przyznać się do tego. Przed sobą i partnerem. Wtedy można zbudować życie od nowa. Tak, to trudne, ale warto spróbować. Z rozwodów, rozstań człowiek zawsze wychodzi poraniony i smutny. Nie łatwo wierzyć w takiej sytuacji, że jeszcze kiedyś kogoś się pokocha i będzie się kochanym. Druga ważna rzecz - nie można stworzyć  nowego uczciwego związku bez uporządkowania życia. Zrób to. Ciesz się i wykorzystuj życie będąc singlem. To twój czas! Miłość przyjdzie gdy poczujesz się szczęśliwa sama/sam ze sobą. Oczywiście nawet będąc w dołku może się ktoś zjawić, tylko wtedy dobieracie się do tej osoby bo cholernie chcecie z kimkolwiek być, by nie czuć się samotnym. Wtedy wychodzi takie samo gówno jak w poprzednim związku.

5. W naszym świecie ludzie chętnie obnażają swoje słabości. Czasem, może nawet często idealizują nieszczęśliwego siebie, którzy cierpią, upijają się i płaczą, zamiast ZROBIĆ COŚ KONSTRUKTYWNEGO! Nie ma sensu unikać wysiłku, pracy - tej dającej pieniądze i tej nad sobą, i odpowiedzialności za własne życie. Trzeba być samodzielnym. Odważnym  i silnym bo inaczej się zginie. I to jest prawda niezależnie od długości i szerkości geograficznej!

Na razie to tyle. Zanudzać nie będę. Wasze życie - wasza decyzja.

Najczęściej jest tak, że ten brak snu, bunt do swojej osoby, nerwica, lęki to bunt naszej podświadomości. Trzeba się z nią dogadać, a potem - co już sprawia dużo kłopotów - zacząć realizować swoje plany.

Inori napisał/a:

Najczęściej jest tak, że ten brak snu, bunt do swojej osoby, nerwica, lęki to bunt naszej podświadomości. Trzeba się z nią dogadać, a potem - co już sprawia dużo kłopotów - zacząć realizować swoje plany.

A jak się dogaduje z własną podświadomością ?

Koliber napisał/a:

Inori napisał/a:

Najczęściej jest tak, że ten brak snu, bunt do swojej osoby, nerwica, lęki to bunt naszej podświadomości. Trzeba się z nią dogadać, a potem - co już sprawia dużo kłopotów - zacząć realizować swoje plany.

A jak się dogaduje z własną podświadomością ?

To nigdy się z nią nie dogadywałaś? Podświadomie wyczuwasz co jest dla ciebie najlepsze i w tym kierunku powinnaś podążać.

Dlatego można powiedzieć, że intuicja, czyli na przykład pierwsza myśl, jaka nam zaświta w głowie, gdy ktoś nas o coś zapyta to komunikat od podświadomości."

Ja widzę, że każdy człowiek żyje zgodnie ze swoim umysłem, mentalnością. podam przykład:
-prosta rodzina, w której jest alkohol: w ich mentalności nie stać ich na wakacje, na produkty inne niż te z napisem "tesco" ,na to by mieć w domu meble inne niż te z lat '80. W takim kokonie żyją, nie chcą niczego więcej, toteż nic z tym nie robią,

-kobieta 2 (ja): nie zadowala się byle czym, nie chce żyć byle jak, szybko i standardowo. zawsze żyła w przekonaniu ,że niezależność-jakakolwiek jest najważniejsza. I gdy już mogła sama sterować swoim życiem, dokładnie tak zrobiła, chyba nawet podświadomie; studia, niezależność finansowa, mentalna, rozwijanie własnego wnętrza, dbanie o higienę duchową, praca, która nie absorbuje całej energii.

Głupi przykład: Jeśli ktoś nie wyobraża sobie życia w określony sposób (mówię tu o wyborach) to tak żył nie będzie. Jeśli ktoś chce mieć wygodę w życiu, spokój, nie lubi być na czyjeś zawołanie to znajdzie pracę, w której sam będzie szefem. To nie zdecyduje się na dzieci. ........jesteśmy tym, co myślimy.

Moze i tak ale jednostka rozumna nie pozwoli zeby stresy weszly jej na glowe i sterowaly zyciem. Jednostka rozumna nie pozwoli sobie podejmowac decyzji pod wplywem stresu. Jednostka ludzka w kontakcie z sama soba swiadoma tego czego chce, nie bedzie tkwila w pracy ktora daje jej tylko wrzody i zero satysfakcji. Jednostka ludzka o otwartym umysle widzi wiele mozliwosci dla siebie w zyciu i jesli ta konkretna praca nie daje jej satysfakcji to zmieni ja na druga. Albo sie przekwalifikuje.

alfaalfa napisał/a:

Uważam że nie ma złotych środków na udane życie, uniwersalnych dla każdego - i to też jest dobre. Czasem wystarczy pogodzić się z tym, że konflikty i sprzeczki są częścią naszego życia i pozwalają na rozwój, wnoszą więcej do naszej osobowości niż by się mogło wydawać. ( Nie mówię tu o sytuacjach awantur czy przemocy domowej) Zamiast rzucać się w wir tego co "nowe i lśniące"- warto żyć po swojemu.

Odniosę się jeszcze do tego bo bardzo mi sie to spodobało...

Ja uważam że najbardziej człowiek rozwija się w kryzysie, wtedy poniekąd ten rozwój zachodzi samoistnie, w ciężkich sytuacjach człowiek potrafi sięgnąć po takie pokłady siły czasami nie nieznane mu samemu, wtedy widać jak na dłoni nasze błędy, nasze wady...

Też nie lubię reanimować swoich problemów po stokroć ale wiem że są sytuacje w których nie przeskoczy się jakiegoś etapu, że np.pobiegam sobie w parku a na drugi dzień wstanę jak nowo narodzona...no nie

Łatwo jest komuś radzić przekwalifikuj się, ogranicz palenie, rzuć alkohol, to są tzw.złote rady które nijak mają się do realnych problemów,
Łatwo jest dawać proste wyjścia jak nam jest dobrze a ktoś jest w czarnej dupie bo mu się związek rozpada, traci prace albo ma 600zł na utrzymanie trójki dzieci,

To co napisała Inori jest jak najbardziej prawdziwe ale każdy człowiek i jego problem jest indywidualny, pewnie że są ludzie dla których problem jest wyzwaniem a nie tragedią, ale to zależy w jakiej sytuacji się znajdzie i jakie okoliczności temu przyświecają bo np.jak pracę straci młoda dziewczyna mieszkająca u rodziców to tragedii nie ma ale jak pracę straci kobieta która na utrzymaniu ma dzieci i kredyt na dom to problem spędzający sen z powiek...