tęsknota po rozstaniu - Netkobiety.pl

aliah Cześć.Posłuchaj to nie jest takie proste wszystko jak może się wydawać na pierwszy rzut oka.Doskonale wiem co przeżywasz.Ale powiedz mi czy taki związek jest twoim wymarzonym??? nie jest lepiej znaleźć sobie kogoś z okolicy,hmmm???słuchaj ten twój kolega może sobie robić tam co chce.dyktuje tobie warunki.Ty się na to godzisz słuchaj musisz mieć własne granice inaczej stracisz szacunek do samej siebie.to jest straszne zrozum to...wiem że kochasz ale nie tak to wygląda-zrozum to wszystko.nie tak powinno być...Ty jesteś kobietą ty jesteś górą złota...szanuj się.naprawdę.nie możesz obarczać siebie za wszystko.wiem jak trudno jest odejść ale wiem że Ty sama tego nie chcesz w głębi duszy...tylko się boisz że nikogo nie spotkasz że nikt tobie nie da tyle...ale zastanów się co to jest???2 dni co miesiąc???ja mieszkałem z kobietą dwa lata razem każdego dnia...i związek się rozpadł...w sumie narzeczeństwo no ale...to już za mną.chodź w głębi duszy jeszcze rozpamiętuję ale już nie boli-pogodzenie przyszło...itd. nie możesz tak żyć rozumiesz???no nie możesz i tyle.ten gość ma ze sobą problemy emocjonalne.podejrzewam że to problemy wyniesione z domu albo z otoczenia w jakim przebywa...słuchaj nie daj się komuś kto sam to niszczy.Ty jesteś wrażliwa...i wie jak do ciebie trafić.ze mną moja eks robiła tak samo...gdy wyjechała za granice często wiesz mi dokładała do pieca..."obracam się wśród lekarzy"-"ja słyszę same miłe zwroty"-"jeden sprzedawca specjalnie dla mnie otworzył kasę" wiesz dlaczego to robiła?abym poczuł co straciłem abym się obwiniał aby mnie bolało tak wspaniale jej to wychodziło że byłem wrakiem,rozumiesz???wrak.zero chęci do życia zero ambicji w sobie...rano mówienie znowu ten dzień...aż do pewnego momentu kiedy powiedziałem dość-doskonale wiem ile krzywdy wyrządziła mi ta kobieta...zacząłem walkę o siebie.ona nadal szukała kontaktu ze mną aby mnie sprowokować do kłótni...aby powiedzieć że to moja wina...bo ja powiedziałem jej" największym moim dowodem na miłość będzie odejście od ciebie..." nie zniosła tego że się tak zachowałem więc próbowała mnie zdenerwować...abym powiedział coś nie miłego...taka jej taktyka abym to ja żałował...teraz z biegiem czasu widzę sens tego...wiem że nic mi nie dała...ale to moja historia.wiem jedno że to dręczenie psychiczne doprowadzi cie najpierw na dno...później będzie taki ból że szok...urwij to jak najszybciej...musisz uratować siebie.bo warto.jeśli potrzebujesz pomocy częstszej napisz. miałem podobną sytuację i wiem do czego to prowadzi...szanuj się.miej własne zdanie o sobie.miej swoje granice.nie trać wiary w siebie.

Słuchaj mnie traktowano jak rzecz...wciągano gdy tylko jest potrzeba gdy pojawi się jakiś problem...nie da się tego tak opisać sama wiesz. gdy się kogoś poznaje widzimy w tym sens...obie osoby się starają a z czasem wszystko mija...kończy się.popadamy w rutynę.to chore.ale jeśli nie widzimy tego stajemy się  wrogami we własnej skórze. Byłem z narzeczoną dwa lata. razem ten cały czas mieszkaliśmy...kłótnia rozstanie i za jakiś czas powrót. Ja chciałem jej pokazać jak wygląda życie ale ona nie chciała tego otrzymać.problemy wolała rozwiązywać w domu niż ze mną. Wybierała zawsze mame tate niż mnie. raz nawet prawie poszedłem sam na roczek o którym wiedziała...jak może narzeczona robić takie coś powiedz,jak???byłem tak nieszczęśliwy-kłamałem sam siebie-ona mnie kocha...tylko ona mi tyle da...i wiele innych...zgubna nadzieja zamieniła się na koniec w bagno...drogę bez wyjścia...wyjście było jedno-koniec.nie chciej znaleźć się na tej samej drodze.zobacz siebie. zobacz ile jesteś warta...jesteś kobietą. szanuj się.uwierz mi w moje słowa.w waszym przypadku i tak bedzie koniec...to tylko kwestia czasu...ty sie bardziej pogrążysz i będziesz bardziej cierpiec.jedyne co możesz zrobić dla swojego dobra zakończyć to wszystko juz teraz. nie bać się że bedzie kiedyś gorzej...chcesz możemy pogadać sobie.ja nie miałem problemu odległości ale miałem problem taki ze na wszystko musiałem mieć ja...na wszystko musiałem wpaść ja...to ja powinienem być jasnowidzem...wiedzieć wszystko zanim ona pomyśli...tak się nie da.związki są piękne kiedy jeden drugiemu pomaga  a nie tylko wymaga.uwierz mi.jeśłi tego nie robisz uwierz mi ale twój stan bedzie gorszy.zdepcze twoje wartości, zdepcze twoje imie i cała reszte...nie bedzie niczego co ci pomoze z tego wyjsc...ludzie dzis tacy są...coraz częściej...nie wierz w jego słowa o miłosci.gdyby tak było chciał abyś była obok cały czas...nie wypuścił by cie do domu...uwierz mi.milosc...to nie bol...cierpienie...to piękne uczucie które należy pielęgnować caly czas nie tylko na początku.cały czs należy się starać...zawsze druga osoba może odejść... jeśli chcesz to pisz na gg 4310844.dam tobie rady które mi pomogły wyjść z piekła do żywych.

Trochę niefair,że opisujesz swoją historię w moim wątku..
Mogłaś założyć własny...
Na pewno wtedy więcej osób Ci pomoże...

;/

Wybacz ze zasmiecam Ci swoimi historiami, ale miło że odpisałaś. Ja juz sama nie wiem co mam myślec na ten temat, jednego dnia jest dobrze drugiego złosc, ciche dni i teraz jego nowa dziewczyna poznana 2 dni temu. Pozatym w niedziele on znow wyjezdza za granice. Brakuje mi go strasznie i najbardziej boli to ze nie chce sie ze mna spotkac by powiedziec mi to w oczy i szczerze porozmawiac. Wydaje mi sie ze tak dla mnie bylo by lepiej, on twierdzi inaczej! On nic nie czuje do mnie, a ja zawsze bylam przy nim w najgorszych sytuacjach, i w podejmowaniu jego zyciowych decyzji. Tak mi się odwdzieczyl, mam żal do niego i nie potrafie przestac o tym myslec:(

Nie możesz czuc się winna, bo ludzie będąc w związku nie mówią staram się o Ciebie, tylko staram się o NAS. I nie powinno byc coś takiego jak moja wina, twoja wina, tylko jedno wynika z drugiego, bo nie ma Ty nie ma Ja jestesmy MY. Zwiazek to dwie osoby a nie kazda z osobna. Wiec za każdy ruch odpowiada się razem. Wiem, że łatwo się tak pisze i latwo się radzi komuś, jak nie jest się na tym samym miejscu i z tym samym problemem. Podejmij jakaś decyzje albo odpocznijcie od siebie przez jakiś czas, po tym czasie wróćcie do rozmowy, wiem jedno że nie należy stac w miejscu bo traci się mnóstwo swojego cennego czasu, po co tracic czas na kłótnie, jak można zrobic krok w którąś ze stron, w wielu przypadkach jest to rozstanie, separacja lub krok który pozwoli wam cieszyc się sobą na nowo jak na początku waszego związku. Ja czesto wracam chwilami do momentu jak sie poznalismy, jak wspólnie wyjeżdzalismy, wspolnie podejmowalismy decyzje, wracam myslami do naszych zabawnych wymyslnych rzeczy które byly tylko nasze i pewnie każda z par ma coś swojego tylko waszego czego nikt wam nigdy nie odbierze. Trzeba sie tez zastanowic czy warto skreślac wszystko jedną grubą krechą, ale też trzeba myślec o sobie, przede wszystkim szacunek do samej siebie, bo jeśli nie szanuje czlowiek sam siebie to nie bedzie szanowany tez przez inne osoby, i jesli tak jest to wówczas nie liczy sie już to co bylo piekne skoro jest źle od dluzszego czasu, wiem moze to co napisalam wyda sie dziwne bo to zmierza w dwoch kierunkach. Albo się naprawia coś, albo burzy się wszystko i buduje sie fundamenty na nowo z nowym partnerem. Ja dlugo walczyłam o mój związek, po wspieraniu byciu i mysleniu o nas na kazdym kroku o tym by bylo jaknajlepiej, bysmy mogli byc razem caly czas blisko, zostalam ze wszystkim zupelnie sama. "Najsmutniejsze są oczy w których zgasła nadzieja." I ja już nie widzę żadnej nadziei, choc moze w glebi serca jest jeszcze iskierka, bo nie przestalam go kochac.