fizyczność, chemia VS wartości, światopogląd - Netkobiety.pl

Poznałam swojego partnera najpierw z charakteru, dopiero później z wyglądu. Zdarza się więc, że czasem przymykamy oko na ten nasz fizyczny typ. Dla mnie jest najważniejsze to co ma człowiek w sobie, żeby się dogadać. Jakaś nić porozumienia musi być widzialna.
Czy musi być wierny, szczery, dobry, itd? Oczywiście, nic nikt nie musi, ale może, jeśli sam tego chce. Gdyby dla mnie się to wszystko nie liczyło, nie byłabym w związku.

Czasem... Podkreślę tu, że nie chodzi mi o zupełną rezygnację z jakiś swoich oczekiwań odnośnie fizjonomii i sylwetki. Potraficie jednak często skreślić kogoś, za to, że jest brunetem, a nie blondynem, jednocześnie akceptując jakiś ciężkiego kalibru nałóg, złe przyzwyczajenie, które wcześniej zarzekałyście się, że nie zniosłybyście u swojego partnera. Znacznie łatwiej idziecie na kompromis w kwestii wartości niż fizyczności i te przykładowe sytuacje które wymieniłem są tylko tego potwierdzeniem, że tak się dzieję. Dość często.

Tylko pewnie wygląd wpasował się w typ, więc nic nadzwyczajnego - "classic". To taka sytuacja idealna, z tym że poznanie nastąpiło w odwrotnej kolejności.

Wezyr Ty masz chyba jakiś skrzywiony obraz kobiet. To, co piszesz tyczy się obu płci i wydaje mi się, że zależy od charakteru, wartości danej osoby i jej oczekiwań. Nie możesz wyłącznie kobietom przypiąć etykietki, że przy wyborze partnera liczy się dla nich tak naprawdę tylko fizyczność. Ja Ci powiem, że dwa razy w życiu miałam sytuacje, gdzie latał za mną facet, który kompletnie mi się nie podobał...nigdy nie zwróciłabym na niego uwagi, a zakochałam się w nim dopiero jak go poznałam, spędziłam z nim trochę więcej czasu. Pomijając z fakt, że potem to już było za późno...bo w czasie kiedy ja wybrzydzałam, oni znaleźli sobie kogoś innego:)

Na własnym przykładzie Ci odpowiem Ze swoją dziewczyną skontaktowałem się dość przypadkowo. Pierwsza nasza rozmowa trwała bite 6 godzin i była na temat Boga, wiary, buddyzmu i tematów metafizycznych. Zafascynowaliśmy się swoją oryginalnością, inteligencją i sposobem bycia, jakbyśmy bratnią duszę odnaleźli Potem spotkanie w 4 oczy i doszedł duży pierwiastek fizyczności. Krótko to trwało i zostaliśmy parą po dziś dzień. Co z tego, że chwilami różnimy się jak ogień i woda, praktycznie nie mamy wspólnych zainteresowań, ale uwielbiamy spędzać wspólnie czas, nigdy nie braknie tematów do rozmowy, stanowimy dla siebie wsparcie w każdej sytuacji i nie wyobrażamy sobie życia bez siebie, a ponadto, każdy dzień jest dla nas niespodzianką, bo mamy taką naturę, że zawsze możemy się zaskoczyć Fizyczność nie jest najważniejsza. Wspólny światopogląd też nie. Ważna jest umiejętność połączenia ze sobą wszystkiego - ideałów, światopoglądów, przekonań, a także zafascynowanie fizycznością. Inaczej - odnalezienie prawdziwej bratniej duszy.

No właśnie wziąłem z mojego środowiska, krakowskiego, studencko-absolwenckiego - jest ono dość spore, przekrojowe i różnorodne. Daleko mi do trzymania się jakichkolwiek stereotypów.

Gdzieś tam w głębi duszy wierzę, że są takie dziewczyny. Osobiście nie znam żadnej, która poszłaby na kompromis odnośnie wyglądu i zdecydowała się być z kimś, bo się świetnie dogaduje, bo wspólne wartości, cudowny charakter itd. Dlatego chciałem się dowiedzieć w większej skali, pytając Was czy znacie takie przypadki.

Miałem tylko jeden przypadek, kiedy nie wszedłem w związek z powodu wyglądu dziewczyny (waga...), a najczęściej zawsze coś tam "brakowało" lub nie było idealne i nigdy nie było mi ciężko iść na kompromis, np. odnośnie wzrostu, kolor oczów, włosów, kiedy charakter brał naprawdę górę. Wśród znajomych płci brzydkiej, nie jestem odosobniony w takim kompromisowym podejściu. Dodam jeszcze, że nie mam ja ani oni jakiś szczególnych powodów, żeby zmniejszać nasze oczekiwania, że niby mamy mało samokrytyki i nam też wiele brakuje. Po prostu my mężczyźni mamy mniej wypaczony obraz drugiej połówki, jest on mniej wyidealizowany. Myślę, że nawet gdybyśmy zaczęli masowo oglądać romantyczne komedie i czytać romansidła to wciąż byśmy mieli bardziej przyziemne podejście. W końcu my potrafimy podziwiać piękne modelki na wybiegu, a bez wielkiego stękania, wahania, narzekania być z kobietą odbiegającą od tych standardów. Jesteście bardziej wpływowe

Tak asmo, nie jest najważniejsza dla mężczyzn (choć owszem jest ważna), czego z dotychczasowych obserwacji nie mogę powiedzieć o kobietach. To jest właśnie stereotyp, że my tylko na wygląd patrzymy, a prawda jest taka, że jesteście tak samo, jeśli nie bardziej, wymagające w tych sprawach.

No i dziękuję za ciekawe i na poziomie odpowiedzi Będę dalej łudził się, że gdzieś tam, za górami, za lasami zdarzają się takie przypadki...

No to chyba możesz uważać się za szczęściarza, że spotkałeś taką dziewczynę, która dała się tym oczarować, która ma szersze horyzonty. Ja spotykałem tylko takie sytuacje, że mężczyzna stawał na rzęsach i choć jest nawet atrakcyjny dla wielu innych, równie pięknych kobiet, to przez nią i tak zostawał skreślony, bo nie wygląda jak Di Caprio, tylko jak Clooney, a ona tylko ten pierwszy typ urody jest w stanie zaakceptować...

Powtórzę się, ale wciąż uważam, że to mężczyźni łatwiej idą na kompromis odnośnie wyglądu partnerki i bardziej cenią sobie charakter u swojej wybranki. Wbrew stereotypom.

Zacznę od siebie, mój typ faceta odkąd pamiętam, to: "Brunet, ciemne oczy, ciemna karnacja, wysoki" a jestem w szczęśliwym związku z blondynem, z niebieskimi oczami i w dodatku bladym jak ściana jedyne co z mojego typu w nim się zgadza to wzrost , dodam więcej nigdy nie zakochałam się w facecie, który byłby fizycznie w moim typie...
Ale z obserwacji mojego otoczenia powiem tak, koleżanki które, zakochały się i wyszły za mąż bardzo młodo (przed skończeniem 20 lat), są z beznadziejnymi facetami, którzy źle je traktują, za to są faktycznie przystojni. Natomiast ci znajomi, co teraz (lat 25 i więcej) planują małżeństwa, mają bardzo fajne drugie połówki, choć ja często uważam, że mało atrakcyjne fizycznie, no ale najważniejsze, że im się podoba i że jest im dobrze ze sobą, że są szczęśliwi. Można by z tego wyciągnąć wnioski, że młode kobiety może patrzą bardziej na wygląd, choć to były bardziej skomplikowane przypadki i nie tylko młodość miała tu wpływ na wybór faceta, wszystkie miały trudne dzieciństwo i brak dobrych wzorców w domu, co na pewno też miało tu znaczenie. Także nie ma reguły, a na to z kim i dlaczego się wiążemy ma wpływ wiele czynników.

I absolutnie popieram wypowiedź Vinnga co do prawa przyciągania, miałam dokładnie tak samo, dopiero kiedy uwierzyłam, że są mężczyźni którzy nie kłamią i nie są przysłowiowymi "świniami" zaczęłam właśnie takich poznawać.

No i jeszcze powiem, że choćby nie wiem jak przystojny był facet i jak bardzo w moim typie, jeśli źle by mnie traktował i miał inne priorytety niż ja to teraz już bym się z takim nie związała, kiedyś tak- ale to też z innych powodów, nie za wygląd.

busiu Tak, przyglądanie się takim kobietom na pewno sprawia nam przyjemność, ale jest jedna zasadnicza różnica. Poszukując drugą połówkę my nie przenosimy tego ideału na nasze oczekiwania, w tym sensie, że wizualne atuty takich "wyfotoszopowanych panienek" nie stają się naszym bezwzględnym minimum oczekiwań, czy wnet wymagań.

Podobnie jak asmo (a myślę, że większość mężczyzn), bardzo sobie cenię naturalność w wyglądzie kobiety - wystarczy, że dba o siebie. Owszem, mam jakieś tam "filtry", które odrzucają pannę na starcie, np. ta okropna "solarka", ale to tylko przypadki, w których właśnie ta naturalność została naruszona.

W tym miejscu mała uwaga, drogie Net-Kobiety skóra zdrowa, z naturalnym kolorem, a biust mniejszy (małe jest piękne ), ale też naturalny, to naprawdę znacznie lepiej wygląda. Chociaż nie dziwcie się kiedy idąc chodnikiem obok jakiejś "Kardashian" facet z naprzeciwka pożre ją wzrokiem, a na Was nie zdąży spojrzeć. To takie nasze pół-automatyczne zachowanie, ale w głowie najczęściej ocenimy ją "co za pusty plastik".

vinnga nie napiszę tak, ale zostaję przy teorii, że z takim podejściem kobiet jest mniej niż mężczyzn. Znacznie mniej (w moim środowisku nie ma takiego przypadku).

Nie ma chyba nic bardziej irytującego mężczyzn szukających drugiej połówki, niż tekst u kobiety "to coś". No ale taka Wasza natura, przypadłość i nic tylko musimy z tym żyć My na pewno jesteśmy bardziej sprecyzowani i potrafimy dokładnie określić nasze oczekiwania, a co równie ważne, w przypadku wyglądu jesteśmy bardziej kompromisowi.

To co piszesz MagdaK25 o różnicach w przywiązywaniu wagi do atrakcyjności partnera między kobietami w wieku ok 20, a 25+ jak najbardziej do mnie przemawia. Ma to odzwierciedlenie w tych patologicznych (albo delikatniej ujmując "nieudanych") związkach o których każdy z nas na pewno słyszał lub ma w swoim otoczeniu. Tyle że jak wyżej, w każdej z tych kategorii mężczyzn o zdroworozsądkowym podejściu jest więcej i są bardziej elastyczni w swych oczekiwaniach.

U mnie wygląd nie  bardzo się liczy,  mówię SZCZERZE mnie zdecydowanie podnieca mózg
Facet może być niesamowicie przystojny itd.,   ale gdy nie mam o czym z nim rozmawiać i rozmowa się nie klei - nawet na trywialne tematy ( a od takich się zaczyna)  to nie ma szans żeby coś zaiskrzyło...
Ktoś mało przystojny dla otoczenia może być dla mnie mega przystojny, jak ma w sobie to COŚ 

Wezyr, spróbuję Ci zdefiniować "to coś". A więc "to coś" to indywidualne postrzeganie atrakcyjności faceta. Z reguły obejmuje całokształt, ale możemy sie skupić tylko na wyglądzie.
Russel Crowe (nawet teraz jak jest stary ), Van der Saar, Raul Gonzales, Rammstein, Piotr Adamczyk - to przykłady facetów, którzy dla mnie mają "to coś" fizycznie. Różnią się, prawda?
Z kolei skrócona lista tych, którzy przez wielu uważanych jest za super sexi i w ogóle, a dla mnie są totalnie aseksualni: Tom Cruise, Kurt Cobain, Johny Depp, Michał Żebrowski.

Nie musisz wiedzieć, co jest "tym czymś" dla danej kobiety. Musisz tylko umieć odczytać, że dla niej "to coś" masz. To się odczytuje w oczach, gestach, słowach

Z kolei odnosząc się do Twojego środowiska - nadal utrzymuję, że Ty po prostu widzisz tylko to, co chcesz zobaczyć. Nie wierzę w to, że wśród swoich znajomych nie masz żadnej kobiety, która jest z mężczyzną, który najpierw zauroczył ją osobowością. Nie wierzę też, że wszystkie dobierały partnerów pod względem ich atrakcyjności fizycznej. Poszukaj ich.

Ja miałam okazje poznać mojego partnera najpierw  z charakteru, a później z wyglądu i anatomii ..
Ogólnie jest tak, że zawsze i to zawsze zwracałam na wygląd- nie oczekiwałam boga seksu i drugiego Brada Pita-NIE.Zwracałam uwage czy zadbany, ubrany schludnie, i czysty i umyty- dla mnie to duży plus, jak facet jest dobrze zadbany.
Ale mojego poznałam przez czata, najpierw z charakteru- mimo że 10 lat straszy niczym sie nie różnimy-wlasnie przyciagneło nas do siebie te same wartości, światopogląd, identyczne plany na przyszlośc- zakochaliśmy sie w sobie.
Na poczatku mi sie nie podobal, gdy sie spotkalismy, ale cały czas jego osobowosc wszystko przyslaniala-poznajac mnie wiem ze bardzo zaczął dbac o siebie- i z duma moge powiedziec że jestem kompletnie oczarowana jego wyglądem, jest DLA MNIE OSOBISTYM Bradem Pitem:)Zawsze chciałam bruneta i ciemnych oczach,wysokiego i silnego.Wszytko ok gdyby nie to że jest blondynem o niebieskich oczach które przysłoniły mi cały świat !
Ale tak naprawde łączy nas duzo cech i wartości, dlatego myśle że stanowimy idealny pełen miłości zwiazek

Alaclaudie, dokładnie doszłam do tego samego wniosku! Na podstawie jednej kobiety (która raczej na pewno nie zrezygnowała z niego tylko dlatego, że nie jest wymarzonym brunetem) przypisał tę cechę całej płci żeńskiej. Nieładnie...

wezyr27, za bardzo wgłębiasz się w temat i to z powodu jednego kosza, jakiego dostałeś...nie staraj się wytłumaczyć rzeczy, które wytłumaczalne nie są...napisałeś: Miałem tylko jeden przypadek, kiedy nie wszedłem w związek z powodu wyglądu dziewczyny (waga...)...potraktuj to jako wyrównanie rachunków

Fair enough, tylko od kiedy to jest sprawiedliwość na tym świecie? No i nie strasz ;D

Świat byłby o wiele piękniejszy gdybyście były bardziej logiczne, obliczalne, po prostu ciut prostsze "w obsłudze"...