Czy nie akceptujac rodziców wybranka można stworzyć udany związek? - Netkobiety.pl

Słyszałam już wiele na ten temat:-przecież to nie z rodzicami bierzesz ślub
                                             -nie musisz ich kochać,ważne by on to robił.
Osobiście popieram cię Teo,ale nie ze wszystkimi można dobrze.Zdarzają się ludzie,którzy depczą godność innych,trudno ich wtedy akceptować.

Zgadzam się. Jeżeli np teściowa depcze godność synowej, to mąż powinien wziąć stronę żony, obronić ją, nie pozwolić, by była tak traktowana. Jeżeli nie będzie interweniował, to sytuacja raczej się nie zmieni, żona nie będzie miała oparcia w mężu, a to raczej nie świadczy dobrze dla małżeństwa, bo coraz częściej będą wtedy spory. Jeżeli jednak mąż weźmie stronę żony, nie da jej obrażać, to na pewno jest to o wiele lepiej dla małżeństwa i chociaż wiemy, że nie mamy do czynienia z beznadziejnym mamisynkiem, który nie potrafi mamie powiedzieć co myśli.
Jeżeli chodzi tak ogólnie, to na pewno da się stworzyć udany związek nie lubiąc rodziny swojego męża, bo jednak tu ścieramy się z innymi ludźmi, kochać się nie musimy, warto jednak dbać, by nie było jakichś patologicznych sporów, bo wtedy jest ciężej i nikomu to nie służy,.

Masz ten sam typ teściów co ja. Teść tyran i dyktator, teściowa lawirująca tak, żeby jej się nie oberwało. Synowie bojący się odezwać, ojca nie można denerwować, bo później na matce się wyżywa. Wszyscy chodzą na paluszkach, bo oni w każdej chwili mogą umrzeć, a my niewdzięczni będziemy mieć ich na sumieniu.
Tak jest od kilkudziesięciu lat, najstarsza szwagierka (51 lat ) niczego innego nie słyszała. Czeka was droga przez mękę jeśli juz teraz nie zareagujecie. Jeśli jednak mąż trzęsie portkami przed rodziną to masz przechlapane, nic nie pomoże, i tak będziesz tą wredną i tak. Masz naloty gwarantowane.
Ach, zapomniałabym, mojego teścia trzeba osobno i z należnym ceremoniałem zapraszać. Nie przyjdzie jeśli powiemy: zapraszamy was w niedzielę do nas. Farsa jak diabli. Teściowa też ciekawa, zaproszenie przyjmie, ale pojawi się kiedy jej odpowiada, bo podobno do rodziny zaproszeń nie trzeba. Jak nas nie ma, pocałuje klamkę, to idzie po sąsiedzku do synów i wylewa żale - a tych to znowu poniosło.
Jeśli jednak jest ktoś u nas np ktoś z mojej rodziny, to miesiącami odczuwamy,że coś w powietrzu wisi, do momentu wylania żali komuś z rodziny. " Tak to człowieka nie szanują, nie liczą się ze starym i steranym rodzicem, tylko jej rodzinka, jej koleżanki, a my starzy do śmietnika".
Znane wielu tu piszącym i czytającym, prawda?

buhahahaha!!!!!!!
Zaraz, zaraz, nie z ciebie sie Sandra smieje. Mialam kiedys z innymi prawie-tesciami identycza sytuacje. Na zasadzie "w piatek do was przyjedziemy bo cos tam cos tam". Zanim doszlism do slowa oni juz przeorganizowali caly dzien zeby odbyc wizyte. Obecny chlopak byl akurat w ten feralny piatek w pracy a ja sie upewnilam ze zostane dluzej na laboratorium na uczelni a potem pojechalam do babci na obiad.   A oni, coz, pocalowali klamke
Kiedy temat zostal poruszony powiedzialam z niewinnym usmiechem prawie-tesciowej "Bylas tak poruszona czyms innym ze zapomnialas zapytac o ktorej koncze uczelnie a akurat w piatek bylo wazne kolokwium." Ale pozniej juz zawsze pytali czy jestesmy w domu..

W końcu osiągnęłas swój cel, tylko po co te awantury. Słusznie zauważyłaś, że mąż nie potrafi być asertywny, że rodzice go paraliżują. Fakt, ich zachowanie jest agresywne, ale Twoje w stosunku do męża jest takie samo. Współczuję Twojemu mężowi, bo ciężko mu pomiędzy rodzicami i Tobą. Jego zachowania są uległe zarówno w stosunku do rodziców jak i Ciebie. Napewno mu nie pomożesz robiąc awantury. Twoja zasada my home, my castle jest w porządku, ale wypowiedz ją głośno sama, nie używaj do tego męza, bo on jeszcze nie potrafi. Jego wesprzyj, podpowiedz gdzie mógłby potrenować asertywność. Są w różnych miejscach organizowane treningi asertywności, dowiedz się gdzie i poproś męża by wziął w nich udział. Poproś, nie krzycz.

Wiesz to zależy...
po 1 wiążesz się z nim na całe życie i niestety ale będą sytuacje że zasiądziecie przy wspólnym stole i wtedy...albo musisz dobrze grać i się męczyć ...albo poprostu bądz sobą mimo wszystko ale wtedy licz się z tym że możesz zrobić przykrość i swojemu facetowi i wyjść na jakąś ,,dziwną osobę która nie umie się nawet zachować''

A po 2 to zależy jakie twój facet ma do tego podejście , dlaczego się nie lubicie ?? może zależy mu abyś żyła z nimi dobrze , może być mu przykro ,

Fakt  z facetem ślubujesz nie z nimi no ale niestety  z nimi też jako tako się  ,,wiążesz''.

Ja sobie tego nie wyobrażam ale oczywiście znam takie sytuacje i nie jest kolorowo.

Twoja wypowiedź to strzał w dziesiątkę,wiem że jest trafna niestety nie potrafię wdrożyć jej w życie.
Napisałaś,że moja zasada jest dobra ale żebym wypowiedziała ją sama,bo mój mąż jeszcze nie potrafi.A co mam zrobić by potrafił?

Owszem, ani syn ani synowa nie muszą anonsować się że planują zajrzeć. Też mieszkają w innym mieście i co za problem jak zadzwonią że właśnie jadą do nas z wizytą? Nawet jak mamy gości to przecież nie będą przeszkadzać.
A wg mnie to ważniacy każą się zapraszaszać. Czasami przyjeżdżaja na kilka godzin a czasami na kilka dni> My jeździmy do nich tylko na kilka godzin bo tak nam starym wystarcza. U mnie synowa wpada do kuchni i piecze placek i nie widzę problemu. Zresztą na święta przyjeżdża kilka dni wcześniej aby pomóc w przygotowaniach. Zostaje sama w domu bo ja pracuję.
Dzieci mieszkają w tym samym mieście co mama synowej i ona również zagląda do nich nawet przechodząc koło bloku i nie słyszałam aby syn skarżył się, że teściowa siedzi mu na głowie. Oczywiście nie robi tego codziennie. Poza tym mają klucze do swoich mieszkań i jak coś potrzebują to sobie idą nawet podczas nieobecności gospodarzy. Oczywiście takie wejścia są uzgadniane. Uważam, że jak żadna ze stron nie nadużywa gościnności i nie zachowuje się jak ważny gość tylko jak "swój" to na pewno nie stanowi kłopotu.
Moi rodzice również zagładali do nas kiedy mieli ochotę.
Dla uzupełnienia - pasierb z narzeczoną również mają prawo przyjść kiedy tylko mają ochotę. Jeśli nas nie ma to trudno, albo poczkają albo i nie ale nikt nie robi z tego problemu. A w większości kiedy dzieci dają znać, że wybierają się do nas to robimy wszystko aby być w domu bo ich odwiedziny bardzo nas cieszą. Zachowujemy jednak jedną zasadę - nie wtrącamy się w ich związki w ich życie.

Wiele z tego,co piszesz ma swoje pokrycie.To fakt,wiele sytuacji  widziałam,przeżyłam,próbowałam wielu rzeczy na nic się to zdało Nie mogę dotrzeć do tych ludzi,po wielu latach się poddałam ale traumę mam do końca życia.Tym bardziej mnie to boli,że moi rodzice nie mieli problemów ze swoimi teściami.Mama wiele razy opowiadała jaką wspaniałą kobietą była jej teściowa.Uważałam,że moje relacje będą tak samo wspaniałe,tym bardziej odczuwam teraz porażkę
Zostawiłam to tak,jak jest,bronię teraz swoich zasad i godności,nie pozwalam się deptać w moim własnym domu.Pierwszy raz spotkałam się z takimi ludźmi!
krycha50 podziwiam...Wasze relacje sa oparte na bardzo zdrowej atmosferze,aczkolwiek sama bym tak nie chciała.Wszyscy maja do mnie klucz,przychodzą do mnie kiedy chcą nie liczą się z poszanowaniem mojej prywatności.Żeby nie było,nie osądzam,masz takie relacje i ci z tym dobrze.Ja jednak bym tak nie chciała.

marena7 muszę spróbować tego,co piszesz.Szczególnie krótkich wypowiedzi i argumentacji,zazwyczaj mówię więcej niż potrzeba i tu chyba pies pogrzebany.Co do reszty....Teść dzwoni do męża i wykorzystuje jego brak asertywności,później mąż mi oznajmia efekt rozmowy,zazwyczaj wtedy się kłócimy.Czy to nie zabawne? Teściowa nie dzwoni,teść wydzwania do męża, bo mu się nudzi.Przy okazji co mu przyjdzie głupiego do głowy to wymusi na moim mężu.Ja nie mam problemu   z asertywnością,dlatego chyba łatwiej jest im uderzać tam,gdzie nikt im nie odmówi,czyli do mojego męża.W ten sposób nie mam wpływu na temat narzucenia.A tylko moje małżeństwo na tym cierpi. Szkoda że mój mąż tego nie widzi. Co do odrzucenia rodziny męża,nigdy nie wymagałam by zerwał z rodzicami kontakt-to nie ja!!!!!Chcę tylko by nie chrzanili naszego małżeństwa, bo właśnie  oni powodują największe stresy.Jeszcze jedno-oboje teściów,przyjmuje zasady,że są już wiekowi,mogą dostać zawału i nie długo umrzeć,na mojego męża to działa,ale uwaga!!!!!Ma jeszcze dwójkę rodzeństwa.Dziwne, że oni nie mają takich chorych relacji jak mój mąż.

Teo moi rodzice są w innej miejscowości,trudno by im było nagle wszystko rzucić i jechać mi na pomoc.Po ostatnich wybrykach teściowej,kiedy byłam załamana moja mama zadzwoniła do mojej teściowej i odbyła się długa i krępująca mnie rozmowa.Krępująca,bo się dowiedziałam że matka mojego męża rozmawiała z moją mamą na temat mojego pożycia!!!!!!!Co mi się w głowie nie mieściło!!!!Od tamtej pory nie dzwoni do mnie ani ja do niej.Niestety nikt nie rozmawiał z teściem,który do rozsądnych nie należy.Jak napisałam wcześniej wydzwania do męża i wykorzystuje jego brak asertywności. Co powoduje kolizje w naszym małżeństwie.Chciałabym cofnąć czas.....

Krycha - muszę przyznać, że jestem megazszokowana. W innym wątku - przez Ciebie założonym - opowiadałaś jak kazaliście z mężem swoim pasierbom zwracać się do siebie per "Pan" i "Pani" - bo piastujecie tak wysokie stanowiska zawodowe, że nie wyobrażasz sobie aby Was "tykano".

W innym wątku piałaś z zachwytu nad swoją kuzynką, która na siłę wchrzaniła się synowej do domu z wigilią i zrobiła telekonferencję przez skypa. Mimo że jej synowa na wizyty wigilijne nie miała ochoty i chcieli swoje pierwsze wspólne Święta ze świeżo poślubionym mężem spędzić razem, tylko we dwoje.

A tutaj z kolei opisujesz niemal życie w hippisowskiej komunie. Naprawdę jestem szczerze zaskoczona.

Co do wątku - uważam, że kulturalni ludzie zapowiadają swoje wizyty odpowiednio wcześnie. Nieważne czy jest to mama czy teść - ja dzwonię z zaproszeniem, albo w trakcie rozmowy telefonicznej pada:"co robicie wtedy i wtedy? Jesteście w domu? Można wpaść z wizytką?". Uważam to za najnormalniejszy układ pod słońcem, dzięki temu nikt mnie nie napada w moim własnym domu. I ja nikogo nie napadam. ZAWSZE się zapowiadam i dopytuję czy ktoś nie ma innych planów. Moja matka ma prawo nie mieć ochoty na moją wizytę - bo ma zły dzień, bo chce posnuć się w piżamie z kawusią a bez kąpieli (tzw. Dzień lasu). Uważam że tego typu drobne gesty są przejawem szacunku dla wolności najbliższych.

I owszem, nie akceptując rodziców partnera - można stworzyć udany związek. Cała szkopuł właśnie w ustaleniu granic. Granic nieprzekraczalnych dla wszystkich osób "z zewnątrz". I wtedy akceptacja lub jej brak przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie, bo to Wy stanowicie związek, a reszta to tylko dodatek. Jak jest miło - to OK, ale jak nie - też nie ma problemu. Ważne żebyście oboje te granice wyznaczyli - takie wspólne.

No więc jak tak dokładie śledzisz to co piszę to prosze rób to naprawdę DOKŁADNIE.
Synowa mojej kuzynki nie miała ochoty spędzać świąt w domku ze swoim mężem tylko miejli jechac z jej rodzicami do jej dziadków. A to już pewna różnica. Na pomysł wigilii we dwoje wpadł syn kuzunki ale jego młoda żona wogóle nie chciała o tym słyszeć. Wróć i przeczytaj jeszcze raz dokładnie. A wogóle to od kiedy dom jest tylko synowej? Czyli co, mąż nie ma w nim nim do powiedzenia? Nie moje panie, dom jest wspólny i kobieta nie może w nim decydować sama kogo przyjmie a kogo nie.

Po drigie, to że nasi pasierbowawie zwracają się do nas per "pani/pan" w niczym nie utrudnia w naszych relacach. Wszystkie nasze dzieci jak i rodzice mogą zagładać do naszego domu i zawsze są mile widziane. widocznie tak nasze"panowanie" na nich dobrze działa, że właśnie wczoraj narzeczona pasierba niezapraszana przybiegła z produktami żeby nauczyć ją smażyć chruściki. A moja syn przed chwilą dzwonił do mojego męża i umawiał się z nim na jakiś mecz. 

No i jak sama wspomniałaś "ZAPOWIADASZ SIĘ z wizytą. A czy teściowie SANDRY77 nie dzwonili? Dzwonili, tylko, że poczytaj dokłasnie ona zrobi wszystko aby nie przyjmować ich w swoim domu. A mnie eydaje się, że oni mają prawo odwiedzić syna w jego domu a ponieważ wciąż są odtrącani, to uparli się. Ale trudno jest polemizować z kobietami, które nie są teściwowymi.
I dobrze mówicie. Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Tylko jak wasi mężowie zaczną nietolerować obecnności zawsze taktownych waszych rodziców (bo tylko wasi rodzice są mądrzy i dobrzy) to będzie toczyć z nimi wojny domowe. No i jestem przekonana, że napewno to będzie wpływ ich matek, wobec których nie umieją byc asertywni. Byleby wam byli ulegli.

Pomijajac wszystko inne to nie wyobrazam sobie zeby moja tesciowa pod moja nieobecnosc przyjechala do mojego domu. Po co niby? Nie ufam jej na tyle zeby ja wpuscic do siebie podczas mojej nieobecnosci.
Po kolejne nie wyobrazam sobie zeby ktos mial do mnie wpadac bez uzgodnienia tego ze mna. Co jesli bede zmeczona po pracy i mam ochote sie polozyc? A tu nagle sie okazuje ze mam tesciow, szwagra i wszystkich swietych w domu? A co jesli akurat bedziemy z mezem uprawiali seks na podlodze w salonie? A co jesli maz bedzie ciezko przeziebiony i absolutnie nie w nastroju na wizyty? W naszym domu mamy prawo do odrobiny prywatnosci. Nie jestem dworcem kolejowym gdzie kazdy moze przyjsc, usiasc i czytac gazete. Dom moze nie byc tylko moj ale tez rownoczesnie nie nalezy do moich  tesciow. Wlasciwie to bardziej nalezy do nas niz do nich bo to my placimy rachunki i kredyt.
Gdybym miala sie zwracac do tesciow na pan/pani to nie wiem... Jesli na niektorych to dziala to dobrze.
Trudno polemizowac z kims kto nie jest tesciowa? Z tesciowa tez trudno wiec zaden tu powod do dumy I nie o polemike tu chodzi tylko o dobre wychowanie. Bo ja naprawde nie wyobrazam sobie przyjsc  do kogos bez umowienia sie albo przez telefon zaanonsowac ze "wlasnie jade, wyciagaj flaszke". Bo wedlug tego myslenia to w dzien kiedy moja przyjaciolka poszla do szpitala rodzic a ja akurat mialam ochote ja odwiedzic to powinnam mimo wszystko nawiedzic ja w domu i wymagac od jej meza krolewskiego przyjecia i traktowania. Skoro stac mnie na troszke empatii w stosunku do obcych to dlaczego odmawiac tego rodzinie?

sadie znajdź mi prosze w którym miejscu napisałam, że synowe mówią do nas per"pani/pan"?

Jeśli nie ufasz teściowej to właśnie okazujesz jej brak szacunku (wg mnie). Bo niby kim jest kobieta która wychowała twojego męża?
Poza tym, dzie napisałam, że znajomi czy dalsza rodzina wpada do nas jak na dqworzec? Pisałam tylko o relacjach z dziećmi i rodzicami. Te osoby sa w naszym domu zawsze mile widziane.
I owszem zdażały się sytuacje, że zajrzały do nas a ja leżałam w grypie. NIe było prpblemu bo nasi najbliżsi nie przychodzą do nas w wielkie goście tylko tak na chwilkę - tak jak napisała żyworódka. Kiedy sa oficjalne imprezy to oczywiście umawiamy się na godzinę. Kiedy ma się w domu dzieci to nie uroawia się seksu w ciągu dnia w salonie na podłodze. A jeśli nawet chcielibyśmy to zrobić podczas ich nieobecności to drzwi wejściowe są zamkniętę.
A co do kluczy od naszego czy dzieci domów -  oczywiście, że używane sa tylko podczas wiadomej nieobecności domowników i za ich przyzwoleniem.

Wy uważacie, że tśsciwie powinni czekać na zaproszenie a ja opisałam że w mojej rodzinie jest to nie konieczne.

Żyworódko - nie irytuję się, jestem już na to za stara. Fakt, nie lubię jak ktoś czyta nieuważnie. Chyba dobrze zrobiono wprowadzając na egzaminie gimnazjalnym punktscje za czytanie ze zrozumieniem. Wychoodzi, że ludzie nie umieją tego robić.

chaber05 nie rozumiem takie zachowania. Pochodze chyba nie z tego świata. Nie uznaję takich zagrywek. Sandra być może chciała sobie odbić na teściowej. Tamta jej dopiekła, ona chciała odpłacić. Może jak rachunki zostaną wyrównane, sytuacja się unormuje.
Ja zawsze byłam za tłumaczeniem i rozmową a nie wojna podjazdową.

Czyli co kraj to obyczaj. Jeśli wszytskim odpowiada układ taki a nie inny - wtedy nie ma problemów, pytań, niepewności i nowych wątków na forum.

Absolutnie się nie zgodzę Krycha z tym stwierdzeniem: "Jeśli nie ufasz teściowej to właśnie okazujesz jej brak szacunku (wg mnie). Bo niby kim jest kobieta która wychowała twojego męża?".

Kobieta która wychowała mojego męża - jest kobietą która wychowała mojego męża. Matką - jak ja. Żoną - jak ja. Prowadzi dom - identyczna funkcja. Wszystko na temat.

Na zaufanie trzeba sobie zasłużyć. Tak samo jak na szacunek. Nic nikomu nie należy się z automatu. Czym innym jest "grzeczność" - czyli popularna kindersztuba (odkłanianie się, przepuszczanie gości w drzwiach, generalnie zasady savoir vivre), a czym innym "wymagam szacunku graniczącego z czołobitnością, bo Twój mąż wyszedł mi z macicy. Żądam zaufania, dlatego że Twój mąż mieszkał u mnie jako syn, ja go ubierałam, przewijałam pieluchy, wstawałam w nocy gdy był chory, zapewniłam mu wszystko co najlepsze, teraz idzie z Tobą, i ufaj mi do jasnej cholery, bo ja Ci go wyprodukowałam!"

Ja sobie męża nie robiłam na zamówienie. To kim jest i jakim jest człowiekiem jest zasługą tak samo środowiska w jakim się wychował jak i jego własnych wyborów. To jakim jest człowiekiem nie jest zaslugą jego matki. To że przyszedł na świat nie było moją decyzją - tylko jego rodziców i ja nie mam im być za co wdzięczna.

Owszem szanowałam swoją teściową kiedy żyła, natomiast ona nie szanowała mnie. A przecież idąc Twoim tokiem rozumowania Krycha - powinna mnie szanować, bo nie dosyć że jestem miłością życia jej syna i spędzę z nim zabójczo więcej czasu niż ona kiedykolwiek, też wstaję do niego w nocy kiedy jest chory i potrzebuje opieki. Może się też zdarzyć że na starość będę zmieniała mu pieluchy - jest ode mnie sporo straszy, poza tym jeszcze urodziłam JEJ trójkę wspaniałych wnuków.

Pomnik mi powinna grzmotnąć i codziennie świeże kwiaty poproszę.

To kogo przyjmujemy w naszym wspólnym domu jest wyłącznie naszą niepodległą decyzją. Mało tego - NIKT z zewnątrz nie ma bladego pojęcia jaka jest decyzja, dopóki obydwoje jej nie ustalimy. Wchrzanianie się osób trzecich - matek, teściowych i reszty przyległości w to kto podejmuje decyzje w domu i w jaki sposób - to jest zwykłe chamstwo a nie wymaganie szacunku.

Szacunek i zaufanie zdobywamy sobie jako ludzie. Nie ze względu na piastowane pozycje, na ilość urodzonych dzieci. Normalny i zdrowy psychicznie człowiek zawsze uszanuje granice drugiego człowieka. Nie ważne czy jest starszy, czy młodszy, jakiej jest płci czy wyznania. Niestety bardzo dużo osób ma przerost formy nad treścią i wydaje im się ze ze względu na siwy włos, dokonania na polu swoim własnym - prywatnym - wiele rzeczy im się NALEŻY. Jeśli tego nie otrzymują z honorami - robią piekło z życia drugiego człowieka.

O, standardowe wymaganie szacunku z racji urodzenia Uwielbiam takie podejście Kobieta, która wychowała mojego męża może być kretynką, wariatką, despotką, kobietą bluszczem, kimś, kto zrujnował mu życie LUB cudowną, ciepłą osobą, kochającą babcią, albo po prostu zwykłą normalną kobietą. To co zrobiła i co robi jest dla mnie wyznacznikiem czy należy jej się szacunek, czy nie, a nie to kim jest. I zgadzam się z Kriss, że na szacunek trzeba sobie zasłużyć. Czemu ja mam mieć szacunek do kogoś, kto nie ma go do mnie? Poza tym szacunek i zaufanie to dwie różna rzeczy, bo mogę mieć do kogoś szacunek, ale nie muszę mu do końca ufać. Przykład? Ty, krycha, mam do Ciebie jakiś szacunek, nie zwyzywałabym Cię bez powodu, nie zaatakowała, ani nie opluła na forum czy na ulicy, ale nie zostawiłabym Cię w kuchni ze stówą na stolę, bo nie wiem czy mi jej nie zwiniesz

Obawiam się, że od jakiegoś czasu jestem sprawcą zabrudzonych monitorów różnych, nieznanych mi ludzi Trochę jak epidemia ^^

Żyworódka trafnie wszystko podsumowałaś,chociaż trochę zabolało gdy czytałam twoją wypowiedź.Nie dlatego, że była dla mnie krzywdząca,czy coś ...ale dlatego,że była trafna a trauma nadal sączy się w mojej duszy i gdy jej tknę to boli.
Kriss czytam twoje wypowiedzi i coraz bardziej cię podziwiam.Jesteś bardzo poukładana,wydajesz się mocno stąpać po ziemi,masz zdrowy stosunek do wielu spraw, nie tylko do mojego problemu.To nie lizusostwo, nie znamy się, ale czytam twoje wypowiedzi,bo lubię i chcę choć trochę nabyć takich cech, które są wyczuwalne u ciebie.
Krycha50 nie znam twoich wypowiedzi na innych wątkach,więc się wypowiem tylko o swoim.Napisałam ci,że relacje jakie masz teściowa-synowa, jeśli są dla ciebie i rodziny dobre,to dobrze, ale ja takich bym nigdy-przenigdy nie chciała!!!!!!!Każdy jest panem w swoim domu,gospodarzem i nie zależnie od hierarchii rodzinnej czy też zawodowej,podlega tym samym prawom szacunku czyjegoś domu.Owszem,chciałam dyplomatycznie odwołać tą wizytę(do czego zresztą doszło) jednak w zamian usłyszałam po prostu nachalne w....się do mojego domu,bo ktoś musi!!!!Musi to na Rusi,ale nie u mnie.
chaber zgadzam się z twoją ripostą odnośnie szacunku.Bardzo podoba mi się to zdanie,gdzieś sobie zapiszę.
Teo masz rację szacunek i zaufanie to dwie różne rzeczy.Szanować mogę teściów ale również kochać ich nie muszę.Nawet słowo "mamo" jest jak glut w moim gardle,robię to z konieczności ale czuję wewnętrzny konflikt gdy to mówię.Moja mama była i jest dla mnie kimś wyjątkowym.

Widzisz Żyworódko, gdybym była nadętą do granic możliwości, manipulującą i zdewociałą kobietą w okolicy klimy, pewnie bym Ci odpowiedziała coś w guście: "Jak można naśmiewać się ze zmarłych?! Co za znieczulica i brak szacunku! Napisałam w czasie przeszłym o pomniku, a na dostarczanie kwiatów można dać stałe zlecenie, są odpowiednie firmy które się tym zajmują. Bardzo jestem urażona kpiną ze "zmartwychwastania". Moje religijne uczucia zostały niecnie podeptane i żądam wyjaśnień, przeprosin, tłumaczeń i satysfakcji".

Ponieważ zaś jestem normalną Kriss, odpowiem tak: "Nie Kochana, nie zmartwychwstała. Wtedy dopiero miałabym jazdę."

Teo, niech się nie spieszy. Na sądzie zmartwychwstanie. Chwacit.

Tjaa pomnik dla macicy co wyprodukowała generalnie.

Tyle że macice mają to do siebie, że się lubią ścigać. Rywalizować. Ja bardziej cierpiałam, ja lepiej wyprodukowałam, jak będziesz w moim wieku - to zobaczysz co to produkcja. I generalnie - mów mi Jaśnie Oświecona Wielmożna Pani, z Tytułami Wszelakimi, Panująca Miłościwie na Włościach Swoich i Nie Swoich. I szacuneczek.

kriss, chaber05 - a matki swoje szanujecie?

Matka zapracowała sobie na szacunek, ojciec nie. Samo wspomnienie o nim wzbudza dreszcze, o ile istnieje piekło on z pewnością zajmuje w nim poczesne miejsce.

Oświadczam na piśmie i z całą mocą, że ja i Żyworódka pochodzimy z kompletnie innych planet. Mimo usilnych starań z mojej strony - nie ma absolutnie siły abyśmy się zrozumiały na jakiejkolwiek płaszczyźnie. Bardzo mi przykro z tego powodu, bo naiwnie sądziłam, że z każdą inteligentną osobą można się porozumieć. Niestety.

Droga Żyworódko - postaram się Ciebie unikać na forum.

Przepraszam Autorkę wątku za offtop.

Myśle że nie dokońca stworzymy udany zwiazek z swoim partnerem jesli nie akceptujemy swoich tesców.Ja to teścia lubiałam był równy gość:-)ale zmarł rok temu niestety.Mieszkam w domu męża wieć i z tesciwą i wcale nie jest mi łatwo,duzo sie wtrąca obserwuje mnie z kuchni co robie obgaduje mnie swojej kumpeli a ta idzie z tym dalej.A jak się z mężem kłócimy to razem z nia albo mąż idzie sie poskarżyć na mnie do niej.Kocham swoejgo męza i on mnie kocha ale nasz zwiazek cierpi na tym że mieszkamy z jego matka a mamy wspólny dom czyli co dziń sie widzimy i takie tam. Wiec jesli bedziemy się żenic i bedziecie wiedziec że nie dogadacie z tesciami to powiedzcie o tym swoim męża może znajdziecie inne rozwiazanie jak mieszkanie z teściami,a jak mieszkace oddzielnie to nie ma co sie przejmoiwać że ktos nas nie lubi czy my kogoś.Żenimy się z mężczyzna naszego życia a nie z teściami;-)

Chcę coś takiego uzyskać ale to nie łatwe dla  mnie obecnie.

Wiele też zależy od partnera z którym się wiążemy i jego relacjami z rodzicami. Bo jeśli ich słowa to dla niego świętość i bardziej się liczy z ich zdaniem niż zdaniem swojej partnerki to mogą pojawić się problemy.

Sandra77...z autopsji powiem, ze marne.Bedziesz sie ludzic, ze cos sie zmieni.Ja mam taki problem teraz.Mysle, ze gdyby nie tesciowa nasz zwiazek bylby calkiem dobry. A tak moj maz jest miedzy mlotem a kowadlem.Zawsze sa jakies zgrzyty.Szkoda marnowac swoj czas. Pomysl, czy chcesz tworzyc rodzine z taikimi ludzmi...to sa lata tolerancji ponad twoje sily?Przyjda dzieci, jeszcze gorzej bedzie.Zawsze bede uczulac moje dziecko aby zwracala uwage rowniez na rodzine meza. To bardzo wazne.         
aisoglam....stosunek do rodzicow zmienia sie w czasie.Matka mojego meza nie jest dla niego autorytetem, a wrecz przeciwnie.Ale on ja szanuje z racji ze to matka.Dla mnie to degenerat spoleczny, awanturnica, klotliwiec i do tego pijaczka, szantazystka.Zostala wdowa i tym bardziej osaczyla mojego meza... na litosc, na samotnosc, na oszczednosci pieniezne jakie ma dla niego. Tesc jak zyl to ja sprowadzal do pionu, dlatego nie widzialam ogromu tego problemu, mimo iz wiedzialam jaka jest.Ja zaluje ze sie tak wmanewrowalam, ale widziy galy co braly. Tez liczylam ze to sie zmieni, ale ludzie sie nie zmieniaja.