The River of my thoughts... wycinki z mojego pamietnika... part I - Netkobiety.pl

Heh.. dzieki niesetty to prawdziwa hostoria a moze stety

Styczen - Kwiecien Coz zycie tutaj jest byc moze prostsze. Praca jest dla kazdego, nie wazne czy ma wyzsze wyksztalcenie, licza sie umiejetnosci i wiedza zdobyta samodzielnie. Moja praca polegala na naprawianiu internetu tzw. troubleshooting z klientami firmy Sky. Niestety nie bylam zadowolona, czasmi siedzialam na telofonie 2h i tlumaczylam jakiejs staruszce jak zresetowac modem, PC etc. Z Francisem jakos nam sie ukladalo. Wydawalo mi sie ze to jest to wielka milosc niednak nie do konca. Zawsze byla ta mysl i uczucie w moim wnetrzu, iz byc moze ot nie ten jedyny. Pozniej z czasem doszly problemy typu kontrolowanie przez jego rodzine i w szczegolnosci macoche, ktorej zalezalo tylko na pieniadzach. Zarabiajac 36 na h bylam w stanie cos odlozyc i zapisac sie na studia. Praca i uczucie niedostu oraz braku poczucia bezpieczenstwa ze strony partnera przyczynily sie do mojego nieszczescia i choroby.

Kwiecien - pierwsza wizyta w Polsce od czasu wyjazdu przed swietami 06. Francis przyjechal ze mna aby poznac moja rodzine. Wszystko bylo fajnie, w Polsce widac bylo poczatki pieknej wiosny. Natomiast w irlandii zimno i deszcz jak zwykle.

Maj/Czerwiec/Lipiec/ - praca, praca i zero lata. Ukladalo nam sie srednio nienajgorzej jednak nie bylo juz jak w bajce. Dalam mu do zrozumienia, ze powinien sie zdecydowac albo bedzie mnie stawial na 1ym miejscu albo pozostanie pod wplywem swoich rodzicow.

Sierpien - wakacje w Polsce, gorace i piekne sloneczne lato, przylecielismy na 2 tygodnie. Niestety cos sie ze mna zaczelo wtedy dziwnego dziac. Nikt nie byl w stanie powiedziec co mi jest. Objawy? Bole brzucha, miesni, wezlow chlonnych, utrata wagi, bladosc skory, zatrzymanie cyklu. Wyraznie cos bylo nie tak , musialam zostac. Mialam bezplatny urlop do 17 wrzesnia. Bilet powrotny na 8.

Nie wiedzac co mi jest, szukajac postanowilam leciec. Moja siostra poleciala ze mna aby troche pozwiedzac, to bylo zaplanowane juz przedtem dlatego chcilam jechac aby jej nie rozczarowac.

Tajemnicza choroba?

Niestety nic sie nie poprawilo, wrecz przeciwnie bylo coraz gorzej. Z dnia na dzien chudlam i wygladalam coraz gorzej. Lekarze tutjesi nie byli w stanie stwierdzic nic poza anemia. Majac okropne koszmary o zebach, ktore na ogol oznaczaja smierc w naszej rodzinie postanowilam leciec znowu do Polski do domu i zwolnic sie z pracy. Zawsze przeciez moge wrocic. Tak tez zrobilam. Francis polecial ze mna. Byl pazdziernik. Przyleciial na 2 dni ja mialam zostac na troche dluzej az poczuje sie lepiej. Minal miesiac zanim odkryto co mi jest.  Wyladowalam nawet na pogotowiu pewnej nocy z powodu kolotan serca. Nic nie stwierdzono ponownie. Coz jest wiec? W koncu natrafilam na pewnego lekarza znajacego sie na wszystkim. Stwierdzil kandydoze ogolnoustrojowa. Coz to takiego? Powodije ja stres i pewne pokarmy. Najprawdopodobniej jedzenie w UK oraz stres byly przyczyna. Przepisano mi wiec diete bezcukrowa, suplementy, Detox etc. Tak wiec trwalam przez kilka miesiecy. Na swieta wrocilam do Irlandii do Francisa. Ah zapomnialam wspomniec, ze w listopadzie 07 przylecial na moje urodziny. Intuicja i podswiadomosc mi podpowiedzialy ze sie oswiadczy wiec wcale sie nie zdziwilam jak to zrobil. Nie bylo to wcale nadzwyczajne przezycie i wcale mnie nie zaskoczylo. Snilo mi sie, ze tak sie wlasnie stanie i sprawdzilo sie. Ja 20-latka, nie w pelni jeszcze zdrowa, nmajaca wiele ambicji  i planow zyciowych przyjelam jego oswiadczyny aby go nie zranic.

Po swietach znow przylecialam na dalsze leczenie tym razem francis przylecial ze mna aby sprobowac zycia w Polsce. Nie bylo kolorowo tak jak sobie to wyobrazalismy. Leczenie bylo ciezkie i mialo skutki uboczne, stracilam bardzo na wadze i bylam niezdolna do pracy. Zaszywalismy sie wiec w moim domu rodzinnym. Niestety pomimo, ze byl przy mnie duchem coraz bardziej sie oddalal. Wreszcie wyjechal w kwietniu. Ja mialam wracac do niego w Maju. Tak sie wlasnie stalo. Wrocilam...

I co bylo dalej?

Przystojny, wysoki, szczuply i usmiechniety, tajmniczy - coz o nim wiem? Niewiele. Pamietam ten dzien kiedy go widzialam po raz pierwszy w jadali w pracy. Spojrzal na mnie tak samo jak ja na niego. Co takiego czul? Nie mam pojecia. Ja jednak wiem, ze bardzo mi sie spodobal od pierwszego spojrzenia. Jak tak mozna... zakochac sie po jednym spojrzeniu?

Mijaly dni, on zaczal mnie obserwowac i przygladac sie mojemu departamentowi. Nie wiedzial chyba jak do mnie podejsc jednak odpowiedzialam na jego spojrzenia. Tak zaczela sie cala gra wzroku i mowy niewerbalnej. Od pazniernika ja toczymy. Zaczelam mu mowic 'hi' i to na tele. W koncu przysiadlam sie do niego w jadalni pewnego dnia, nie pamietam kiedy to bylo ale chyba w koncu listopada. Dlugo nie rozmawialismy. Nie patrzyl mi w oczy caly czas, a gdy to robil usmiechal sie. Pytal mnie o wiele rzeczy, az prawie nie zdazylam nic o nim sie dowiedziec. Ciagle o nim myslalm bedac nadal z Francisem. Udalo mi sie przysiasc do niego po raz drugi tym razem poproscilam go o pomoc w otworzeniu zupy w papierku. Niestety nic innego nie przyszlo mi do glowy. Nadal byl tajemniczy. Potem byly swieta, polozylam karte na jego biurku i podisalam moimi inicjalami. Nigdy nie odpisal. Swieta spedzilam bardzo samotnie. Praktycznie nic sie wielkiego nie wydarzylo, az do po swietach kiedy przylcialam do Polski. Last minute bilet i na Nowy Rok juz bylam w domu. Cieszylam sie i tesknilam za nim, nieznajomym Johnnym. Po powrocie znow to samo, kontakt wzrokowy i nic wiecej. czyzby kogos mial, byl zajety? Niez jestem taka odwazna aby z nim znow rozmawiac. Jednak udalo sie na poczatku stycznia w towarzystwie jego znajomych zaprosli mnie aby z nim spedzic lunch w jadalni. Malo z nim rozmawialam, nawet na mnie nie patrzyl za bardzo. Chyba sie wstydzil.

Dzis jest juz luty. Tydzien temu napisalam do niego krotka wiadomosc i dalam jego znajomemu. Okropny blad zrobilam gdyz dalam mu swoj mobile i skype i wspomnialam ze ta zabawa jest fajna ale chcialabym z nim porozmawiac. Poprosilam o kontakt. Nie odezwal sie. Czulam sie okropnie. Musialam wyjsc z pracy wczesniej dzien po. Nie moglam nawet spojrzec na niego mimo, iz on znow sie przygladal. Jak dlugo? Bardzo dlugo to juz sie wszystko toczy. Zaczelam probowac go ignorowac on mnie tez. Nasladuje czy kopjuje mnie? Wczoraj widzialam go po pracy w samochodzie jednak jechal w przeciwnym kierunku, pokiwal mi. Dzisiaj juz postanowil sprawdzic czy odpowiem na jego spojrzenia. Coz moglam zrobic. Odpowiedzialam jednak znow nie moglam sie do niego zblizyc. Nie czuje sie konfortowo w jadalni proszac jego znajomych abym sie mogla do nich dosiadac.

Nie mam pojecia jak ta gre rozegrac. To sie dzieje teraz. Caly czas... dzien po dniu. Nie moge tak poprostu byc obojetna jednak ciezko mi pokonac strach i niesmialosc. Martwie sie o dziwne rzeczy takie jak co ludzie o mnie powiedza jesli wyjde i bede udawac, ze pale tylko po to aby sie do niego odezwac? Czyz to nie jest glupie?

Taki byl moj plan A czy go zrealizuje? Nie wiem czy sie odwaze. Macie jakies pomysly? Co zrobic ?  Jak pokonac niesmialosc i przesac myslec o innych... Jak go zdobyc? Czy jest w gole sens? Nie wiem czy jest zainteresowany nadal a jesli jest to dziwne, ze sam nie odzywa sie pierwszy. Sama nie wiem. Jest sfinksem.

W miedzyczasie: przerowadzam sie w tym tygodniu do innego domu i zerwalam z Francisem. On niestety nadal twierdzi, ze mnie kocha. Dla mnie to jest koszmar. Nie moge z nim byc. Nie kocham go tak jak byc powinno. Musi to kiedys w koncu zaakceptowac.

Prosze Was o opinie na temat Nieznajomego:)

Oj motylku.. Jakie te Twoje wspomnienia są ciekawe, czytam i oderwać się nie mogę
Ze swojej strony powiem Ci , że sama nie wiem jakie rozwiązanie byłoby najlepsze.. Czy całkowicie skapitulować, czy może jednak coś wymyślić.. Hmm.. A jakie jest prawdopodobieństwo, że jest sam? Może jednak kogoś ma, skoro się nie odzywa, choć zrobiłaś pierwszy krok...

Czesc:) przeczytalam Twoja historie. i musze stwierdzic, ze masz bardzo ciekawe zycie. zaimponowalas mi przede wszystkim swoja odwaga- ze nie balas sie wyjechac z kraju, ze jak czulas taka potrzebe to wracalas od kraju nie patrzac na nic. no i ze potrafilas w koncu zakonczyc zwiazek bo czulas ze to nie to.

no to czekam na kolejne wiesci od Ciebie

Witajcie,

Cdn mojej historii...

Tak wiec udalo mi sie porozmawiac z moimi Nieznajomym troche i chyba go rozszyfrowalam. Nie udal mi sie do konca plan z papierosem jednak nadal chce go jeszcze zrealizowac. Udalo mi sie nawiazac rozmowe, zaprzyjaznic troche jednak ciagle potrzeba wiecej. On sie dziwnie zachowuje czasem.

W poniedzialek rozmawialismy troche, we wtorek tylko czesc i spojrzen pare. Czasem nie moge na niego spojrzec bo wiem ze mi goraco na twarzy. Jednak nie chce go ignorowac. W srode udalo sie znowu porozmawiac troche. Mialam nastepny plan - poprosic o pomoc w naprawieniu szafki przy biurku, wszystko bylo calkiem fajnie on sie cieszyl ze z nim rozmawiam i ze prosze o pomoc, jednak na koniec dnia zniknal bez pozegnania

A dzis w gole go nie widzialam. Nie wiem czy sie chowa przed mna co bylo by 'ridiculous' smieszne czy poprostu go nie ma. Chce sie dowiedziec.. Wczoraj zapytalam jego kolege gdzie jest jego biurko maialm wszystko zaplanowane. Poszlam tam a jego akurat nie bylo wiec musialam zmienic plan i dopiero pod koniec dnia go zapytalam jak go zobaczylam.

Dzis w gole go nie widze... Wydaje mi sie, ze jest to niesmialy fella Mam nadzieje, ze on jest single. Ja juz wystarczajaco duzo krokow i inicjatywy pokazalam. Nie wiem czy mu ukradkiem poloze karte na Walentynki... Czy w gole bedzie jutro w pracy. Najsmieszniejsze jest to, ze wydawalo mi sie, ze widzialam jego samochod a jego tu nie ma... Moze to nie ten samochod.

I co tu o tym myslec wszystkim?

hehe dzieki, tez tak mysle Tylko co napisac?  Chce mu delikatnie dac znac, ze jest jedyny w moich myslach. Rowniez okazalo sie, ze on najprawdopodobniej myslal ze jestem zajeta.

Musze koniecznie napisac jednak nic dlugiego...  Prosto z serca.. hehe

dzieki Pomysle i pozniej podziele sie tym co napisalam   I masz racje chyba sie nie podpisze ale powinien wiedziec, ze to ode mnie

mam nadzieje, ze cos  sie zacznie dziac miedzy Wami )

No jesli nei zareaguje na walentynke to chyba bedzie znaczylo, ze nic z tego;/ mam nadzieje, ze zrobi wreszcie jakis krok

O wilku mowa lol wlasnie przechodzil i sie spojrzal pare razy Sam nie wie czego chce

No niestety chyba nic z tego. Jak na razie nic sie nie odzywa ani nawet nie oglada za bardzo. Patrzy tylko troche co ja robie. Nie wiem czy jest sens jeszcze sie nim rpzejmowac. Moze nie jest tego wart jednak nadal go lubie...

Moze jeszcze sie odezwie, ale jesli nie to trudno. widocznie nie byliscie sobie pisani. mam nadzieje, ze wkrotce znow bedzie sie cos ciekawego dzialo w Twoim zycu, czekam na dalsze relacje