boję się duchów - Netkobiety.pl

Moim zdaniem to kwestia podejścia wierzyny w to co sami przyjmieny za realne.Postaraj się podejśc do sprawy w naukowy sposub np.strach wywołuje złudzenia które ty sama oceniasz za prawdziwe lub fałszywe.
Gdy przez dłurzszy okres będziesz starała sobie tłumaczyc dziwne zajścia wrażenie minie.Poczytaj pare książek na temat jak naukowo można wyjaśnic zjawiska paranormalne .

Ja mam podobnie..od zawsze bałam sie duchow i czulam jakby ich obecnosc...
Raz nawet wspolnie z chlopakiem przekonalismy sie ze one istnieja...pewnie wiekszosc osobo uzna to za bzdure i wymysl naszej wyobrazni, ale tak bylo...
Mialo to miejsce jakis rok temu, razem z chlopakiem lezelismy w pokoju ok 3 nd ranem i on opowiadal o swojej zmarlej babci, ktora mieszkala cale zycie w tym domu..ta historia byla dosc tragiczna, bo babcia krotko przed smiercia "zwariowala" i byla umieszczona w zakladzie psychiatrycznym...w momecie jak chlopak o tym mowil bardzo wyrażnie było slychac szuranie butów, tak jakby ktos sie zblizal z kuchni obok..ten odgłos sie nasilal...normalnie zdrętwialismy ze strachu, serca bily nam bardzo mocnoo..chlopak mnie przytulil..czulismy kogos obecnosc, oddech...po chwili byla cisza...chlopak wstal z lozka i sprawdzil cale mieszkanie-nikogo nie bylo, bylismy sami w mieszkaniu..
To zdarzenie bardzo mnie przerazilo, dlugo nie potrafilam w tym mieszkaniu przebywac sama jak bylo ciemno..teraz juz mieszkamy tutaj razem i na szczescie strach minal, ale jak mam spac tu sama to mocno przytulam mego kotka Elitke;)))

może to śmieszne, ale ja wierzę w duchy i boję się ich tragicznie.
Także potrafię wyczuć ich obecność, kiedyś nawet w dzieciństwie widziałam ducha. Nie było to moje złudzenie, gdyż moja siostra także go widziała. no i skończyło się na spaniu u rodziców. A duch był prawdą, bo chciał poprostu przekazać coś mojej mamie i do niej też przyszedł. Kiedy to się stało widzenia już się skończyły

Zapomniałam o tym później i nie robiło to na mnie już takiego wrażenia
no i czasami zdarza się, że czuję obecność mojej zmarłej mamy, czego boję się strasznie, ale powoli lęk przechodzi, bo wiem, że nie zrobi ma zadnej krzywdy
duchy po prostu chcą nam coś przekazać i nie możemy od nich uciekać

Mnie też przerażają duchy. Pamiętam jak umarła moja kuzynka, to  kiedy wracałam do domu (a jadę koło cmentarza) normalnie czułam,że Ona bok mnie siedzi.  Taki dziwny chłód.... Oczywiście każdy patrzył na mnie jak na dziwoląga,ale tak było.
zastanawiam się czasem , co to jest ,że np. robie coś w domu i nagle mam wrażenie ,że coś przemknęlo  obok mnie. Najważniejsze,żeby sie nie nakręcać,ale czasem nie darady.
Pamiętam jak spałam raz u koleżanki, w nocy około 3(!!!!) coś nas obudziło. Słyszałyśmy szuranie nogami i zapaliło sie światło w przedpokoju. Oczywiście do rana już nie spałyśmy. Poszłam wtedy do nie spać,bo podobne zdarzenie miał noc wcześniej i bała się. I co Wy o tym sądzicie?

witajcie. to prawda, ze o 3 nad ranem przychodza duchy do nas. najbardziej o tej porze czuje zla energie. poprostu mamy mozliwosci czucia innego wymiaru.
nie wolno sie tego bac - pamietajcie o tym. piszcie i pytajcie to dalej porozawiamy

co do 3 godziny rano zgadzam się ponieważ z tego co wiem jest to godzina w któtej duchy ale te złe szydza sobie z Boga..Chociaz mam 18 lat to chyba najwidoczniej tez mam wrazliwą duszę...od maleńkości czuje obecnośc duchów...przychodziły w snach...dawały znaki...bardzo się tego boję...nie mogę w nocy spać sama...czuję lęk...czuję się jak jakieś medium chwilami...bardzo chciałabym czuć wewnętrzny spokój ale to wydaje mi się nie mozliwe...jeśli macie jakies pytania to zadawajcie je smiało dużo wiem na temat tych istot...pozdrawiam

Ale co możemy zrobić, żeby w "tych" momentach jak najszybciej to zakończyć...co zrobić, żeby niechciane zjawy, zjawiska przestały nas nawiedzać, żeby dały spokój?
Jeśli one chcą nam o czymś powiedzieć, dać znać o swoim istnieniu to jak im pomóc lub jak ukoić ich zagubione dusze?

ja zazwyczaj wybieram się na cmentarz i modlę się przy grobach moich bliskich
nie wiem czasami jak sobie z tym radzić, bo to jest trudne i ciężko mi z tym

My z koleżanka kiedyś wywoływałyśmy duchy. Byłyśmy jeszcze małe (około 10-11lat) ale od tamtej pory działy sie dziwne rzeczy zawsze gdy się razem spotykałyśmy. Kiedyś u jej babci na wsi (pojechałyśmy tam na wakacje) poszłyśmy do ubikacji na podwórku- tylko taka tam była- i gdy Kasia już z niej wychodziła to cały kibelek zaczął się trząść strasznie. Uciekłyśmy do domu- wszystkie psy w całej wsi szczekały. Obudziłyśmy jej babcię... Na drugi dzień gdy próbowałyśmy trząść tym kiblem to ani drgnął... a wszędzie wkoło była porozwalana 'zawartość'
W tamtym okresie zawsze gdy zostawałam sama w domu to wszystkie rury trzeszczały:/ Kasia mówiła, że czasem wydaje jej się gdy słucha muzyki, że ktoś puka do jej pokoju (gdy jest sama w domu).
Pojechałyśmy do mojej babci i w nocy chciałyśmy się wymknąć na podwórko (połazić) i jak tylko po cichu zeszłyśmy na dół i zamknęłyśmy drzwi od domu to klucz przekręcił się w zamku... od środka! Musiałyśmy wchodzić po drabinie przez balkon i nakrył nas wujek bo myślał, że to włamywacz! Babcia spała, wujka tez wybudziłyśmy ze snu ta drabiną...
Kiedyś huśtałyśmy się na huśtawce takiej dwuosobowej i później ona jak była rozhuśtana mocno to nie chciała się zatrzymać! Jakby ktoś nią huśtał!
Jeszcze było parę rzeczy ale urwał nam się kontakt i teraz nie wiem czy coś się u niej dzieje, bo u mnie chyba nie... przynajmniej nie zwracam na to uwagi... ale nigdy tego nie zapomnę...

Już chyba wtedy przestało to się wszystko nagle dziać. pamiętam tylko, że mówiłam o tym mamie, to naprawdę się zmartwiła. Powiedziała, że wywoływanie duchów jest niebezpieczne.

Kiedyś nawet jak leżałam sama w domu to czułam jakby ktoś stał koło moich kapci (już miałam z 16 lat) i bałam się odwrócić, a jak to zrobiłam to wydawało mi się (?) że to coś przeleciało nad łóżkiem i wbiło się w ścianę Chciałam krzyczeć ale byłam zbyt przestraszona... Później obudziłam mamę i od tego dnia spałam z nią chyba przez pół roku albo dłużej!
Później czytałam w jakimś senniku, że to mogła być zmora nocna (jak ktoś ma pozycję na plecach w czasie snu) i znajomi mi tez opowiedzieli, że nie można stawiać kapci przy łóżku w stronę: jakby ktoś miał wejść do twego łóżka, tylko czubkami w druga stronę trzeba je stawiać. Odtąd też tak robiłam aż do 21 roku życia! Przestałam dopiero jak zamieszkałam z R! Ale na plechach nie śpię...

Oj oazuu nie chciałam, żeby to się na kogoś przeniosło... ja juz tych kapci tak nie stawiam i nic się nie wydarzyło, poza tym możesz sobie pomyśleć, że jak dotąd tak nie robiłaś i nic się nie działo, więc dlaczego po moim poście by miało...

Byłam mała i się bałam ale jakoś inaczej do tego podchodziłam. Sama nie wiem jak to przeżyłam... A z tą zmorą- teraz z biegiem czasu wydaje mi się, że może to był taki 'sen na jawie'... Sama nie wiem bo nigdy wcześniej ani później mi się to nie zdarzyło- ale nie chciałam nikogo przestraszyć...

nie wiem od czego zacząć!!! ale dziś w nocy (31  grudnia na 1-1 -2009) stało się coś dziwnego i zarazem nie wytłumaczlnego dla mnie! !!!poczułem że ktoś podchodzi do mojego łóżka byłem pewien że to moja narzeczona która śpi z naszym 9-mcznym synkiem na górze pszyszła robić kaszkę! było ciemno ale na tyle bym mógł zobaczyć twarz ,byłem zaspany bo parę sekund wcześniej otworzyłem oczy! twarz zbliżyła się na ok 1m  ja jej na to "nudzi ci się" cofnęła się ! pomyślałem że wzięło moją na żarty i że wraca do siebie na górę ale nie usłyszłem kroków!po chwili zobaczyłem coś w stylu czarnej jedwabnej dużej chusty powiewającej na kuchenką ! nie wierzyłem w to co widzę wyświetlacz na kuchence przygasł jakby coś znalazlo się po między maną a nim! patrzyłem aż znikło! odwróciłem głowę i starałem się zasnąć - nie mogłem! przypomniało mi się wtedy że ogladałem film tytułu nie pamiętam coś o egzorcyzmach w którym była mowa o magicznej godzinie ! wstałem by to sprzwdzić zachaczają przy okazji o wc! gdy zapałiłem światło zdębiałem była 03:07! zgasiłem światło i oblały mnie zimne i gorące poty na zmianę! rano poszedłem do kościoła a potem znalazłem wasz wątek i tak tu się wam zwierzam z czegoś czego nigdy do tąd nie doświadczyłem! nie było w rodzinie żadnych zgonów w ostatnich latach - nic z tego nie rozumiem jaki to był duch , kogo, czy dobry czy zły, czego chciał???? jeśli ktoś coś z tego rozumie to niech się wypowie!
pozdrawiam

Ja bardzo boję sie tego ze moge je zobaczyc nie chce miec zadnego kontaktu z nimi...mam tak od dziecka boje sie ze moge je zobaczyc a nie chce:( nie moge w oicy spac tzn.. spie ale budze sie okolo pierwszej drugiej i nie spie do trzeciej czwartej....nie czuje sie bezpiecznie w tych godzinach...dziwne a zasypiam okolo czwartej piatej bo wtedy moj strach mija;( nie wiem czy isc z tym do psychologa...czy to jest problem ktory on bym mogl rozwiazac co o tym myslicie macie podobnie???? dodam ze mam 18 lat a to sie wciaz nasila:(