Gdzie poznajecie mężczyzn? - Netkobiety.pl

Ostatnim razem trochę czasu temu ..poznałam wielu w necie I nie polecam....powierzchownie mili do pogadania ba! nawet do życia się wydawali
Okazali się bajkopisarzami,lawirantami często o przeciętnej fizjonomii ...za to z nadwyżką wymagań co do wyboru partnerki.
Nie szukałam żadnej bliskiej znajomości...nawet nigdy pierwsza nie zaczepiłam, jeśli już ktoś napisał to czasem fajnie było pogadać.
Jednak tacy panowie,nawet jeśli tylko o "dobrą" znajomość chodzi...dopóki nadzieja na "upolowanie" to błyskali elokwencją,dopominali się kontaktu, chętnie służyli wsparciem typu zwykłe przyziemne pogaduszki o codzienności...  okazywało się że, szybko ich entuzjazm opadał gdy z polowania nici
Wówczas  kontakt się urywał,mniej czasu na pogaduszki a deklaracja  ykhm "przyjaźni" wyparowywała jak para z gwizdka
Ot co, w dzisiejszych czasach znaczą słowa "KOCHAM" i "PRZYJAŹŃ"
Co drugą się kocha,co drugi to przyjaciel

W necie..Trzeba uważać..Do kogo się pisze i z kim rozmawia..Bo czasami Myślisz że piszesz właśnie z tym przystojnym mężczyzną a potem na spotkaniu okazuje się całkiem inaczej..Więc trzeba być ostrożnym!!!

Dziękuję dziewczyny za wypowiedzi. Emilce gratuluję spotkania ciekawego człowieka. Miesiąc to krótki czas, życzę jednak aby stan wzajemnego zauroczenia trwał jak najdłużej.

Jak widać, na razie net króluje

Ja mam doświadczenia z siecią podobne do Nikandry. Czyli kiepskie. Na razie nie zaiskrzyło.

Czekam na kolejne wypowiedzi. Może są jeszcze jakieś inne miejsca niż sieć, gdzie w dzisiejszych czasach można poznać fajnego mężczyznę po trzydziestce Wiem, że teoretycznie można wszędzie, w pracy, na spacerze, na zakupach, w kinie, w autobusie, itp. Ale to tak teoretycznie. Bo ja tam wszędzie bywam, ale hmm bez zmian.

Zojko, ja tez mezczyzn poznaje w necie i jednym słowem PORAŻKA, albo mają dziewczyny, albo żony i dzieci albo dodaja sobie wzrostu albo przesyłają zdjecie sprzed kilku lat (gdy mieli jeszcze włosy i byli szczuplejsi).
Byłam na wieeeelu netowych randkach i smieszyło mnie to ze przewaznie na takiej randce strasznie rosłam (myśle o wzroscie w cm), szczególnie gdy meżczyzna pisze, ze ma 175 a a siega mi do ucha- mam ok 164 cm a ich posty i te błedy orto (nie jakies literówki) -niezapomniane

Przepraszam napisałam post pod postem .Teraz  nie wiem gdzie można znaleść faceta .

Dobre pytanie... Myślę, że praca to najlepsze miejsce, ale niestety o wolnego faceta po 30tce niełatwo (bynajmniej w mojej firmie ). Net to porażka - dosłownie boję się spotykać, bo facet nie tylko wygląda iaczej niż na zdjęciach, ale zachowuje się totalnie inaczej niż się wydawało wcześniej.
Moim zdaniem siłownia i squash...

Miłość można spotkac wszedzie a jak sie pojawi to nawet w największym tłumie ją rozpoznacie.Trzeba miec oczy otwarte i patrzec dokładnie a moze własnie dzis w zupełnie banalnym miejscu spotkasz tego jedynego

Osobiscie nie umawiam sie z nikim z neta i niewiem czy to błąd czy moze jednak szczęście...

Ja też do poznawania kogoś przez neta podchodzę sceptycznie. Przeważnie poznaję mężczyzn przez znajomych - jakiś wspólny wypad w góry, na wakacje, na imprezę.

Dobrym miejscem do poznawania nowych panów są puby, wiadomo przy piwku każdy jest bardziej otwarty i chętny do rozmowy czy flirtów.

ja z reguły umawiałam się na randki w ciemno aranżowane przez znajomych...faceci byli najczęściej do rzeczy, sympatyczni (podobno to określenie ich bardzo drażni ), fajni kumple, ale nic nigdy nie zaiskrzyło...cóż, serce nie sługa...na neta wchodziłam sporadycznie dla zabicia czasu...ot tak, zeby poćwiczyć szybkie pisanie na klawiaturze..aż przyszedł prima aprilis i tego dnia zaczęłam wierzyć, że istnieje cos takiego jak Miłość od pierwszego kliknięcia

od samego początku rozmowa z Nim wygladała zupełnie inaczej niz z innymi..zaintrygował mnie..był miesiąc klikania na GG..potem telefony...potrafilismy rozmawiac do 4 nad ranem, a na drugi dzień normalnie funkcjonowac w pracy..po prawie 2 miesiącach doszło z mojej inicjatywy do spotkania w realu (dosłownie, bo umówilismy się w tym hipermarkecie )..ja zobaczyłam go pierwszy raz, On wcześniej widział mnie na zdjęciu..i całkiem nas trafiło..

jestesmy razem 6,5 roku..czy co się zmieniło? nie ma może juz motylków w brzuchu, nie ma fajerwerków, ale nie wyobrazam sobie, żeby go nie było przy mnie, kiedy zasypiam i kiedy się budze rano..dalej potrafi mnie pocieszyc, rozsmieszyć, przytulić, wysłuchać, zrozumieć..dalej potrafimy rozmawiac godzinami..sa rzeczy, które nas różnia, ale to szanujemy...sa rzeczy, które nas łączą, wtedy się z tego cieszymy..czasem się sprzeczamy, ale nie potrafimy długo sie gniewac na siebie...

życze Wam dziewczyny, żebyscie i Wy znalazły swoje połówki czy to na siłowni, czy na squaszu, czy w necie...

ja jakiś czas po ostatnim rozstaniu zarejestrowałam się na portalu randkowym. dostałam reklamę na maila i stwierdziłam, że co mi tam, w końcu było mi tak smutno i pusto... ot, dla rozrywki i zapełnienia czasu. zupełnie nie liczyłam, że kogoś tam spotkam. a jednak! odezwał się do mnie taki przystojny pan... i jesteśmy ze sobą pół roku - na razie jest idealnie okazało się, że jego kolega był administratorem tego portalu - jest informatykiem. i mu mnie pokazał z pytaniem czy fajna ;D mój po zobaczeniu zdjęcia i opisu zarejestrował się specjalnie po to, by mnie poznać.

Zojka, do squasha musisz mieć partnera (nawet w sporcie lubią duety ), ale niektóre kluby oferują znalezienie gracza do pary. Taki squash matrymonialny

Aga30, och nie Przecież jakbym miała partnera, to nawet nie miałabym czasu myśleć o squashu LOL. Jaki ten świat podwójny. . Może mimo wszystko znajdę klub z doborem do pary. Będzie połączenie przyjemnego z pożytecznym

Ja w pracy to poznaję jedynie mężów innych żon...

Myślę, że miejsce pracy jest dobre, ale już tak z humorem naszła mnie myśl, a jeśli kobieta pracuje z jednostce penitencjarnej? bądź w pokrewnej branży;] Jest w kim wybierać, ale ryzyko duże:)

Hipermarkety mnie zaintrygowały. Nie ma to jak pogadać przy sałacie lodowej o wzniosłych sprawach;)

Myślę, że jak coś ma być Twoje/Nasze to przyjdzie. W najmniej spodziewanym momencie. Liczę na to:)

można wszędzie poznać faceta bez wyjątków. mi się wydaje drogie Panie że jednak nie zawsze jesteście na to gotowe, żeby kogoś poznać od tak ''na ulicy''.  tzn.nie można wychodzić z domu z konkretnym nastawieniem :POZNAM FACETA.

najlepiej wyjść z założenia że nastapi to samo !   
i mitem jest że to facet powinien zacząć pierwszy rozmowe. jak zacznie to oki ale jak nie to co?

mądrze się troche  ale mam powody!

A co to za praca ? ze az tylu ich spotykasz i tam bys chciala poznac .

Mi się wydaje, że facetów po 30-stce i to wolnych poznać niełatwo. Przeważnie mają rodziny, czas na pracę i dom poświęcają. Z reguły faceci są leniwi i nie przepadają, by samemu gdzieś chodzić. To najczęściej można ich spotkać w necie. Są tam osobniki dość podejrzane, ale i całkiem sympatyczni i przystojni jak ja również( Nie kłamię - mogę podesłać opinie, choćby forumowiczek )
Poza tym to -
- spacery bo psa trzeba wyprowadzić,
- jakieś obiekty sportowe - bo jednak lubimy jak nie uczestniczyć to na żywo oglądać,
- religijni chodzą do kościoła - to tam też można co niedzielę,
- w marketach - ale tu trzeba być szybkim, bo nie kochamy zakupów i patrzeć co on kupuje ;
- w sklepach budowlanych i motoryzacyjnych, z elektroniką, tam się ukrywamy, bo mamy hobby
- na rybach jest nas pełno, ale to chyba jednak dziadki i nudziarze
- na pewno lubimy bilard, kręgle - to w takich miejscach nas widać,
- na facebooku, bo tam jest każdy, a tego co nie ma to nie istnieje, hehe
- kawiarnie? Nie, bo sami nie chodzimy, dyskoteki- sami nie chodzimy, ale ze znajomymi bywa
- sprawdzić w necie wolnych policjantów, zrobić wykroczenie i szansa na faceta jest
- na plaży, tam nas pełno, bo tam są dziewczyny w bikini
I najlepiej dokładnie wokoło siebie

Ja poznalam swojego w parku. Zbieralismy kartki rozwiane przez wiatr jednej kobitce na wozku. Zbieralismy, smialismy patrzylismy sobie w oczy i wymienilismy tylko zdawkowe bye na koncu. A na drugi dzien mialam sie wybrac na randke w ciemno, ktora organizowala kolezanka. Na randke nie chcialam pojsc a przez przypadek okazalo sie, ze to ten sam facet z parku. Odkrylismy to przed randka i jako ze to juz nie byla randka w ciemno bylo cudownie. Troche to jednak potrwalo nim do mnie dotarlo, ze go kocham. On twierdzi, ze to byla milosc od pierwszego.
Wyglada na to, ze facetow poznajemy wszedzie

_____________________________________________________________________

Wieczne Miasto BG

a żeby tak nie było jak to opisuj Emileczka można zaproponować rozmowę przez skype z kamerką wtedy się dowiesz z kim tak na prawdę rozmawiasz

ja także poznaję facetów raczej w necie...niestety jestem zbyt nieśmiała, by podejść w realu ;p

no właśnie tak się utarło że to facet powinien zagadac..

według mnie zaczepić i zapytać o byle co, wymienic kilka zdań i jak on uzna Cię za atrakcyjną to będzie kontynuował!

:D:D  podabają mi się dzisiejsze "różne" określenia na forum....:D

syla ja tez poznalam w necie mojego obecnie juz bylego, po dwoch latach okazalo sie ze on ciagle i wciaz szukal w necie, ja wiem czego, ale on twierdzil ze niczego nie szukal. Jednak to co przez przypadek "udawalo sie" znalezc przerazalo mnie z dnia na dzien. Takze za panów z neta to ja juz dziekuje, jedynie za co jestem wdzieczna to za piekna córe

Poznać mozna wszedzie fakt, ale ja raczej obawiam sie negatywnej reakcji tej drugiej strony, mimo iz naleze do kobiet atrakcyjnych. Poza tym wydaje mi sie ze samotna matka ma male szanse na znalezienie kogos kto zaakceptuje nieswoje dziecko.

Miejsca gdzie poznalam Panów:
- pub (sama podeszlam i zapytalam o numer telefonu:)
- imprezy roznego rodzaju
- znajomi (kompletna porazka x5)
- studia- wlasnie dlatego dziewczyny ida na polibude (hehehe)

Dereonka
ja poznalam faceta w necie i wzial mnie z niemowlatkiem, malo tego jest dla niej ojcem, wzial ze mna slub i tworzymy szczesliwy staly zwiazek wiec nie mowcie mi ze poznanie faceta w necie to nie mozliwe.
a co do mojego kolegi, mysle ze bardzo chetnie wzialby kobiete z dzieckiem, on ma problem ze znalezieniem takiej ktora nie leci na kase, no i jest niesmialy, to tez problem. ja gdybym nie miala meza, chcetnie bym byla z kims takim jak ten moj kolega, stabilny, pewny i wiem ze swojej kobiecie odda wszystko.

ja jak gdyby mam juz za soba polwanie na pana swego zycia:) ale szczeze nie zazdroszcze, teraz zycie jest tak szybkie, tak malo jest czasu patrzenie na sasiada w autobusie, czy rozmowe chociazby z kims z kolejki do lekarza. teraz kazdy patrzy na siebie, malo tego, wydaje mi sie ze jak ktos zagada to jest postrzegany raczej jako odmieniec. za szybko zyjemy.

leć do pubu,baru. Wyjdź na spacer:D

Tu się nie zgodzę Poszłam na politechnikę ze względu na zainteresowania i predyspozycje, znalezienie faceta jedynie jest efektem ubocznym
Spotkałam wielu, rozmawiałam z wieloma i nic. Z jednym spotykałam się przez 1,5 roku i wyszła klapa na koniec. Teraz studia się kończą a ja bez faceta, co zrobić? Jeszcze raz na polibudę:P Politechnika nie jest przechowalnią przyszłych partnerów
Za to poznawałam facetów szczególnie na basenie, w górach, na imprezach, ostatnio w pracy jest ich sporo Oczywiście o liceum nie mogę zapomnieć, w końcu było ich 25 w klasie

Ja facetów poznawałam głównie w pracy. I to właśnie facetów w okolicach 28-32 lata. W pracy nie trudno o wspólne tematy, łatwiej zagadać itd...
Internet nie jest złym pomysłem, tylko trzeba mieć mieć dużo szczęścia, żeby trafić na kogoś ciekawego. I realnego...