co zrobić ze związkiem - Netkobiety.pl

bo uwaza, ze nie dla wszystkich są studia

Świetna odpowiedź wymijająca.
Nie sposób się z nią nie zgodzić, bo faktycznie, nie dla wszystkich są studia.
Twój partner powiedział to, co powiedział, byś od niego się odczepiła. A Ty, posłusznie, to uczyniłaś.
To, co możesz zrobić to poznać prawdziwe powody jego decyzji. I od tych wiadomości uzależnić dalsze swe postępowanie.

Kolejna sprawa.
Odpowiedz sobie, czemu dla Ciebie jego studia są tak ważne.

Ostatnia sprawa.
Odpowiedz sobie, ale szczerze, bez oszukiwania, inaczej nie ma to żadnego sensu. Dlaczego napisałaś:

czyli bardziej chodzi Ci o to, byś nie była posądzoną o wspieranie jego w decyzji porzucenia studiów.

***
Rozumiem już wszystko.
Ty kochasz jego, jako potencjalnego absolwenta wyższej uczelni. Rezygnując ze studiów jest dla Ciebie już mniej wartościowym człowiekiem. To Ty kochasz nie jego, tylko jego pozycję.
Współczuję.

To, że TY nie znasz powodu, dla którego Twój partner zrezygnował ze studiów, nie oznacza, że takiego powodu nie ma.

Moim zdaniem, zbyt dużo sobie wyobrażasz, zbyt mało wiesz.

Jest taki sposób zdobywania informacji, bardzo prosty. Zapytać, dopytać, dowiedzieć się. Twój partner zna odpowiedzi na nurtujące Cię pytania. Usłyszenie odpowiedzi jest lepszym niż zgadywanie i domyślanie się, bo zgadując często się błądzi. Niektórzy jednak wolą nie wiedzieć.

Nie bądź dla swojego mężczyzny matką, to raz. Dwa - nie dawaj się jego rodzicom wpędzić w rolę tej, która musi zadbać, by "misiaczkowi" nie było zimno, nie był głodny, nie chodził z oberwanym guzikiem, nie pił więcej niż dwa łyki piwa i zdobył takie wykształcenie, jakiego wszyscy od niego oczekują.

Twój partner jest DOROSŁY. To jego wybory, jego strach, jego zwątpienia, jego kaprysy, jego ewentualne błędy i porażki. Powinnaś go wspierać, owszem. Ale Ty z jego decyzji dotyczącej ścieżki edukacji robisz jakąś - wybacz - histerię, że to koniec Waszego związku

przepraszam, ja chyba musiałam to z siebie wyrzucić... bo sobie nie radzę.
za dużo na mnie spadło, czuję się za wszystko odpowiedzialna...
a na to nie mam wpływu...
nie lubię nie mieć wpływu. dla mnie to trudne.

a moze rzeczywiscie kocham jego pozycje?!

jakoś mam wrażenie że do niego dotarło że tak naprawdę to on nie chce mieć tytułu,że nareszcie chce robić coś po swojej myśli,popełniać swoja porcję błędów. Do tej pory on i jego rodzeństwo spełniali to co życzyli sobie ich rodzice,no bo oni wszystko dla nas poświęcili byśmy "wyszli na ludzi" teraz ty postępujesz tak samo,pozwoliłaś by obarczono cię odpowiedzialnością za to, by był "spełnieniem rodzicielskich marzeń" Pozwólcie mu żyć swoim życiem,co nie znaczy że skończył także wasz związek. On nie skończył ze studiami bez powodu,powód był,-nie każdy musi skończyć studia.

A czy sprawdza się w pracy? Jest z niej zadowolony, spełnia się, dużo zarabia? Bo jeśli tak, to w sumie czemu nie. Wiadomo, że mógł z Tobą przedyskutować tą kwestię, jednak to jego sprawa..co innego jakby chciał rzucić pracę i nie mielibyście z czego żyć.