Trudna decyzja - Netkobiety.pl

Masz 17 lat. Ja poznalam swojego bylego meza kiedy mialam 14 wielka milosc, wszystko cudowne i widziane przez rozowe okulary. Po 4 latach pobralismy sie ( miedzy czasie zawalilam szkole) zostal mi tylko rok do ukonczenia liceum. Zaszlam w ciaze. Urodzilam majac 19 lat. Po 3 latach urodzilam coreczke... kiedy miala 1,5 roku rozstalismy sie. Zapadla decyzja o rozwodzie. Nie znaczy to ze bylo beznadziejnie... na poczatku bylam zafascynowana tak jak Ty... zylam ta miloscia.. wokol niego sie wszystko krecilo. Wiesz co teraz bym zrobila gdybym mogla? Cofnelabym czas. Chcialabym miec tamte lata a ten rozum. Wiele rzeczy zrobilabym inaczej... bardziej skupilabym sie na sobie ... pouzywala zycia Pisze to poniewaz chce abys zrozumiala ze zycie niesie ze soba wiele niespodzianek. Skoncz szkole,a zamieszkanie razem zostaw na pozniej. Jesli mu zalezy to poczeka. Dziewczyno jeszcze zdazysz zasypiac i budzic sie przy kims kogo kochasz. uwierz mi teraz wydaje Ci sie to takie proste bo chcesz z nim byc, ja to rozumiem, ale nie zabieraj sobie szansy na lepsza przyszlosc. Nie sama miloscia czlowiek zyje. Badz z nim, spotykajcie sie , poznawajcie, ale nie rob czegos czego moglabys pozniej zalowac

A moze zaproponuj mu inne rozwiazanie;) Moj chlopak też pracuje fizycznie,w budowlance. Tez dzieli nas ponad 200km. Też poznałam go przez internet.Od dłuższego czasu (2 miesiace) nie mam pracy, on ma, a mimo to planuje zmienic firme zeby byc blizej mnie, jesli sie uda nawet w moim miescie. Pracownik fizyczny to przewaznie budowlanka, a w niej pracy nie brakuje, wystaczy chciec. Dlaczego Ty masz porzucic wszystko co masz stać się jego "utrzymanką" czy kim tam jeszcze. Dlaczego to Ty masz się poswiecic?

Jesteś młodziutka, to nie jest odpowiedni wiek na podejmowanie takich decyzji, bądź co bądź wazych i prawdopodobnie mających wpływ na dalsze życie. Dziś postrzegasz go przez pryzmat różowych szkiełek, a to bląd. Miłość i związek na odległość ma to do siebie, że przez te kilka dni spędzanych razem łatwiej nam schować wady do kieszeni i zasunąć ją na suwak prawda? Zaoewne umiesz sie powstrzymac od glupich "fochów" ale na codzień wszystko wygląda inaczej. W związku na odległość rutyna przychodzi później, duzo później...

Nie chcesz chyba kilka miesięc po przeprowadzce do swojego księcia obudzić się rano obok niego i pomysleć "Boże, po co mi to bylo"

Kieruj się też rozumem, Serce to czasem za mało.Jak w tej reklamie, najlepiej działają w duecie;)

Pozdrawiam

Moja droga tak czytając twoja historię,uderzyło mnie jedno,on ma 18-19 lat,sorki to jeszcze dzieciuch i to bardzo zadufany w sobie,mieszka z mama i tak jak moi synowie daje jej jakaś kwotę na utrzymanie. Piszesz że jego matka cię akceptuje,możliwe ale nie jestem pewna czy zaakceptuje fakt że rzuciłaś szkołę i masz z nimi zamieszkać,bez wykształcenia nie znajdziesz pracy,a na dłuższa metę i jemu się znudzi utrzymywanie ciebie, a jego matka na pewno tego robić nie będzie.Przez cały czas piszesz co on chce,praktycznie co od ciebie oczekuje. W jednym miejscu przejawił się błysk zdrowego rozsądku,gdy napisałaś o pochopnej decyzji.Chłopak który naprawdę kocha, będzie chciał by jego wybrana osiągnęła coś w żuciu. Moja córka też ma 17lat,chłopaka który pracuje i szkołę,uczy się dobrze ale robi to dla siebie nie dla mnie,chociaż jej osiągnięcia napełniają matczyne serce duma.
Przepraszam Cię że tak brutalnie zdejmuję ci opaskę z oczu,ale boję się że zdeżenie z realiami życia za bardzo cię zaboli.
trzymam kciuki

tak,każdy ma takie obawy,powiem ci coś na pocieszenie.... Miałam 21 lat kiedy mój "luby" po pijanemu zadecydował że przeprowadzamy się do jego rodziców,bez słowa,pozbierałam mokre pieluchy ze sznura,zapakowalam 10miesięcznego syna w becik i w listopadzie, przy -10stopniowym mrozie,o 23ej,pojechaliśmy taksówka do jego mamy,on zastawił taksówkarzowi swój dowód osobisty bo nie miał kasy by zapłacić,a ja ze swojej kasy ten dowód odbierałam. Piszę ci to dlatego,że wiem co to znaczy zauroczenie,ja wtedy miałam już pracę,dobrze platna,a pomimo to zostałam sama z dwójka dzieci.
Ty masz dopiero 17 lat i życie przed soba.Nie nie zamierzam ci pisać że "jak nie ten to inny" chcę ci tylko powiedzieć,że prawdziwa miłość nie zmusza do poświęceń

witajcie kochana partner który dba o kobietę dba tez o jej rozwój. ja urodziłam dwoje dzieci a mam dopiero 27 lat. i skonczyłam studia. i pracowałam. i kupilismy dom. i syn urodził się z problemami zdrowotnymi. i wiesz co jak było krucho z kasą to szkołę przerwałam, ale jak tylko poprawiło sie teoche to pierwsze co zrobił mój mąż to kazał mi wrócić do szkoły. a żebym nie protestowała powiedział wracasz na uczelnie i dał mi potwierdzenie opłaconego semestru. za 2600 świata nie zawojujesz. naprawdę. posłuchaj teraz mamy kształć się. a jak kocha to poczeka:-)