Związek z marynarzem - Netkobiety.pl

naprawdę sie tak napalił na to?jej...to będzie wielka próba dla waszego związku..

szirina- spokojnie.. Przecież to nie jest jeszcze nic pewnego! Może rzucił ten pomysł od niechcenia, a TY tak to przeżywasz... Porozmawiaj z nim.. Przecież skoro i tak mało się widujecie, taki pomysł może zniszczyć Wasz związek.. Może on nie zdaje sobie sprawy z tego, jak Cię to boli i że tego nie wytrzymasz? Pieniądze są i ich nie ma... Może przecież znaleźć inną pracę- na lądzie..
Moim zdaniem powinnaś go uświadomić jak wygląda sytuacja z Twojej strony.

Wydaje mi się, że koszt jest zbyt wysoki... Ja bym nie mogła tak żyć.. Nawet gdybym miała pełne konto ... Nie za taką cenę.

No właśnie ja jestem z moim 8 miesięcy i więcej się nie widzimy i gadamy przez tel i smsy niż normalnie. to nie ma sensu jak dla mnie. załamka

Ikaa wydaje mi się że to będzie tak zwany gwoźdź do trumny. To nas zabije a nie wzmocni. Bo co to za związek żeby ciągle być kobietą na sms na telefon. Kiedy jesteśmy obok siebie nawet nie gadamy o problemach bo cieszymy się na maxa swoja obecnością że chyba nie chcemy tego psuć rozmowami i przyszłości. Mi to przeszkadza jemu nie heh   Trochę to będzie głupie zakończenie związku, bo jaki był w tym cel że go poznałam ?  Kiedyś weszłam na forum dla żon marynarzy, kiedy jeszcze byłam w poprzednim związku. To co tam przeczytałam mnie zabiło, bo nawet panowie mówili że ich żony wiedzą o dziwkach w portach że z nich korzystają bo nie sposób jest wytrzymać facetowi bez sexu pół roku ..... masakra

szirina też ci radze szczera rozmowe, jescze przeciez nic nie jest zatwierdzone!!postaraj sie go przekonac ze praca na morzu to jest tylko jedna z wielu!

no wlasnie powiedz mu, ze przeicez Ty chcesz jego a nie zarobionych przez niego pieniedzy!i ze wolisz zebyscie byli blizej siebie a nie jeszcze dalej

współczuje! i mamk nadzieje że mu sie odwidzi! chyba lepiej żyć skromni i mieć się obok, bo życie jest i tak krótkie żeby być ciągle w rozłące. jak ja bym była w takiej sytuacji to mój związek napewno by nie przetrwał,mimo wielkiej miłości bo jestem cholerną zazdrośnicą. mój pracuje 8 godzin,,przez średnio 6 godzin się co dzień widujemy a ja i tak mam schizy że mnie zdradza,więc z marynarzem bym nie dała rady
może i to jest prawda że nie każdy marynarz zdradza (ktoś tak wspomniał) ale mało prawdopodobne,człowiek jest tylko człowiekiem. miesiąc,dwa ok! ale  czy dłużej wytrzyma,a z tego co wiem to marynarze na bardzo długo wypływają.

Właśnie, 1300 zł to nie jest mała suma- znam ludzi, którzy utrzymują rodzinę za 900 zł.. Ale przecież Ty też możesz pracować, zarabiać.. Widzisz.. juz teraz jest problem, kiedy o tym rozmawiacie.. A co będzie, jeśli wyjedzie.. ?

no zgadzam sie, z Toba, na pocztaku mozna mieszkanie wynajac a pozniej myslec o jakism kupnie mieszkania. wiec w sumie po co od razu jakies wielkie pieniadze

szkoda, ze On w tej swojej ambicji zapomina ze na tej jego pracy Wy i Wasz zwiazek mozecie ucierpiec

Milunia a Twój narzeczony służy w marynarce wojennej ?

no właśnie a mój będzie kontraktowym !! ;(( nie dość że nie mieszkamy w tych samych miastach to jeszcze nie widzę go już prawie 3 tydzień. ja już nie mam siły !!!!!!! kolejny wieczór płacze tak jak i teraz kiedy to pisze !!! jestem zła na moja beznadziejną sytuacje !!!!!!! nienawidzę tego jak żyje !!!!!! Czuje że przez to wszystko nie ma miejsca dla mnie w jego życiu. On prowadzi swoje życie tam ja prowadzę swoje tu !!!! to jest okropne nie mam siły już na to wszystko ;(( nie chcę wiecznie płakać nie wytrzymuje już tej sytuacji nie daje rady i powoli się poddaje ;(( dlaczego pokochałam go ?? no dlaczego musiał to być właśnie on ?? wiedziałam że związki na odległość nie mają szans a się w to wpakowałam !!!!!! ;((((((( nienawidzę tego uczucia kiedy spędzam kolejny dzień sama kolejny wieczór sama ciągle sama i jestem dziewczyną na sms telefon i od czasu do czasu się widzimy !!!!!!! ja już nie daje rady boże !!!!!!!

Wiesz ja już nie wiem czy ten związek ma sens. Nie mam już  skąd czerpać sił.
Nawet nie chce sobie wyobrażać co mogłaś wtedy czuć, ogromny strach chyba he.

Szirina własnie może to próba przetrwania..?Moze w ten sposób sprawdzicie sie wzajemnie?...kto wie
Ciesz sie kazda chwilą i popatrz jakie ludzie maja kłopoty(chore dzieci..itd,)
Będę Cię wspierać :-)

Hmmm....
Chciałabym,żeby zaświeciło i dzis dla ciebię słoneczko :-) i świeciło,świeciło...lecz sama wiesz ze kiedys Ono zachodzi...
Twój wybranek,myśli jak prawdziwy męzczyzna.Chce Ci oferowac godne życie w tym ciężkim świecie.Chce Ci pokazac i może udowodnić sobie,że potrafi!Mężczyzni inaczej odczuwają rozstania,smutek,tęsknotę.Pewnie nieraz Ci się wydaję,że On aż tak jak ty nie tęskni,że ma tak swoj świat...
Mężczyżni ukrywają tęsknotę,po to aby pokazac jacy Oni sa męscy,twardzi.Kiedy moj Kisio tam daleko nie śpi przez 20 godzin bo jeżdzi po niebezpiecznych trasach w tak zwanych konwojach,a przy tym nie je od kilkunastu godzin-serce mi się kraja i najchętniej poleciałabym po Niego,On odpowiada mi ze jest żołnierzem,że musi byc twardy i ze robi to dla nas :-(
Pragnieniem jego jest abyśmy godnie żyli(nie w bogactwie)tylko godnie.

Dlatego może Twoj mężczyzna postawił Wam tak wysoką poprzeczkę,aby sprawdzić czy nadaje sie na Ojca,męża czy jest w stanie zapracowac ciezko(bo napewno lekko nie jest)na lepsze jutro.
Wie ,że masz wykształcenie i zawsze większe możliwosci zarobkowe i napewno poniżało to jego ego.
Wiem jak bardzo chcesz byc przy ukochanym,ile łez wylanych zostało na poduszki,ile smutku jest w twoich oczkach,tak wiec zacznij MARZYĆ-marzenia się spełniają tylko musisz w to wierzyc!
Postaw sobie cel-że przetrwasz,wytrzymasz.Jestes dzielną,mądrą kobietą i musisz wspierac Swojego marynarza z całego serducha bo On tego potrzebuje!

Widzisz ile dowodów miłości dawał Tobie-dla CIEBIE konczył kursy,napewno dla Ciebie zrobił wiele innych rzeczy i teraz dla Ciebie pływa..a może juz dla Was :-)

Bardzo mocno trzymam kciuki,za wytrwałosc..

Widzisz szirina w życiu spotkało mnie duużo złego.Był okres kiedy ciągle pod górkę i nawet na chwilę z górki.Dlatego teraz staram się cieszyć każdą chwilą,docenić wszystko-dosłownie wszystko.Nigdy nie miałam łatwo.Od dzieciaka,szyko musiałam dorąsnąć chociaż ile razy ja jeszcze pragnęłam być dzieckiem:-(
Z mężczyznami też miałam różne doświadczenia i Kisio święty nie był-ja z resztą tez aniołkiem nie jestem i mam swoje zagrania...
No,ale powiedz czy warto się dręczyć,samemu zadawć ból,nie lepiej szukać rozwiązania i dążyc do celu...?
Czy twój chłopak wypływa już w morze,czy przebywa na jakiejs szkółce??

Co do utraty dzidzi bardzo jest mi przykro :-( Ja na moją Nadulkę patrzę co wieczór jak śpi i dziękuję Bozi że jest zdrowa(bo czegoś chcieć więcej)i to chyba Ona mi daje takiego kopa do przodu,energię..
Pewnnie,też pióra poduszki byłyby przesiąknięte moimi łzami,ale wiem ze to nic nie da-chociaz swoje trzeba wypłakac.jak mi sie zbierze(oczywiscie jak nadia nie widzi)wyje jak wilczur...do księżyca he no cóż kiedyś każdy pęka.

Polecam terapię-królik :-) Nie przepadam za zwierzętami ale Kubucha dostałam od kogoś,nawet nie pamiętam od kogo..Był lepszy niż pies(bo nie wychodziłam z nim na spacer he)ale miałam zawsze do kogo się przytulić(żywa istota) wygadać-a On nie powtorzył dalej..Wyobraz sobie,że odczuwał moje nastroje.Kiedy byłam zadowolona biegał a raczej skikał po mieszkaniu,kiedy byłam smutna kładł mi się na szyję jak szczur(brrr)-przytulał mnie :-)
Kiedy zamieszkałam z Kisiem Kubuch umarł...nie wiem może wiedział,że jestem juz bezpieczna-kto wie...?

O nie !napisałam tyle i zmazałam :-( przez przypadek!!

Ja również czekam do jutra i życzę dobrej nocy buziaczki :*

zanim poznałam mojego Sławka byłam 4 lata w związku z pewnym Tomkiem. Pierwsza miłość hehe ..... poznałam go jeszcze w gimnazjum, a od szkoły średniej do końca jej trwania byliśmy razem. Przy nim dorastałam, przy nim stałam się kobietą a on mężczyzną. Byliśmy w sobie zakochani. Całą młodość dorastanie przeżyliśmy razem. Nie było zawsze dobrze wiadomo....... Po maturze, kiedy trzeba było iść do pracy, wszystko się rozpadło. On popłyną w rejs 3 miesięczny a ja rozpoczęłam pierwszą prace. Po miesiącu kiedy przyjechał na weekend był odmieniony. Potem okazało się że mnie zdradził. Nigdy tak nie cierpiałam jak wtedy, Miesiącami płakałam, próby samobójcze, imprezy .... Dziewczyny z pracy martwiły się o mnie, schudłam 12 kg. wyglądałam tragicznie. Po pół roku wychodziłam na prostą. Dostałam delegacje z pracy na wyjazd na jedną noc do firmy w mieście obok na zatowarowanie. Nie chciałam jechać byłam wściekła, a szefowa jak szefowa "jedź może poznasz miłość swojego życia". Pomyślałam "taa pewnie odrazu 10 miłości" No i poznałam tam Sławka na początku nie podobał mi się traktowałam go chłodno bo byłam pewna że więcej go nie zobaczę. On z innego miasta, ja też i odległość 400 km. Potem po powrocie zaczęły się telefony smsy i po 3 miesiącach od poznania się przyjechał do kolegi do mojego miasta. Spotkaliśmy się raz, i już wiedziałam że nie puszcze go od siebie
Tak właśnie spotkałam moją miłość prawda kocham go inaczej. Miłością dojrzałą, pełną, całą sobą i każdym centymetrem ciała i umysłu. Dziwne...... mówiłam że już nigdy więcej a tutaj !!

Teraz zaczęłam nową prace. Staram się ogarnąć co jest obok mnie i myśleć dobrze. Moi rodzice długo nie chcieli poznać Sławka bo myśleli że znów będę tak cierpiała przez jakiegoś faceta. Ale kiedy go zobaczyli poznali to zmienili zdanie. Teraz mówią o naszych wspólnych planach jak o czymś co się spełni. Tata mówi "boli mnie tylko że on tak daleko mieszka i cie tam zabierze" nie wiem czemu tak mówi.......

Zawsze marzyłam o tym żeby mieć taką rodzinę jaką ja mam. Kochającą się i szanującą, byśmy mogli jeździć razem na wakacje, i jedno podnosiło drugie kiedy ktoś upadnie. Nigdy nie marzyłam o wielkim pałacu mercedesie tak jak mój były chłopak. Pieniądze są ważne ale nie najważniejsze .... Dla mnie

Myślałam że jesteście po ślubie No ale w sumie to już jesteście małżeństwem macie rodzinę. Bardzo mało jest takich związków jak wasz .... trzeba to docenić.

Kochany tata:-)...mówi tak bo jesteś jego córeczką i kocha Cie ponad życie i juz za Tobą tęskni na  myśl o wyprowadzce.No a 400 km kawał drogi.Dobrze,że mamy telefony,internety itp urządzenia:-)
Widzisz podobno dla każdego jest gdzieś druga połówka-jeżeli tą połówką jest Sławek przezwyciężysz wszystko!Ból,tęsknotę,zazdrośc.....
Tylko muszisz byc silna i wierzyc w wasze dobro :-)Fajnie,że masz pracę i osoby obok na które możesz liczyć to też jest bardzo wazne-doceń to ! :-)

Skąd wiem,że jestem gotowa na ślub..?....Nie wiem,to się chyba czuję,Szczerze mówiąc to co będzie w przyszłości -nikt nie wie...Więc dlaczego mam podchodzić do  tej sprawy pesymistycznie.Wiem i to bardzo dobrze ile jest rozwodów,chociażby obok mnie,ale czy warto przez to się zniechęcać?Na naszej drodze było wiele pokus...jakoś zadne z  Nas,aż tak nie zbłądziło,wiemy że chcemy być zawsze razem.Chcę,mówić do misia mężu i mam nadzieje,ze po ślubie się nic nie zmieni,będzie tak jak teraz :-) No a czy przetrwamy razem w tym brutalnym świecie.........?????Nie wiem.

Kiedy Nadia przyszła na świat miałam 23 lata.Skonczyłam w kwietniu,a Nadia urodziła się w sierpniu.Bardzo pragnęłam dziecka(może troszeczke podeszłam egoistycznie)ale moje hormony szalały..
Wiesz z perspektywy czasu mogłabym poczekać,ale podobno nigdy nie ma takiego momentu,że teraz-bo zawsze coś stoi na przeszkodzie.Moim zdaniem najcieższe półtora roku mam za sobą,a każdy dzień przy Niej jest wspaniały :-)

No a jak dziś humorek :-) mam nadzieję,że lepiej?...Ja też łapie doły,niby coraz bliżej przylotu,ale masakra.Chyba wyczerpałam całą cierpliwość na początku,bo teraz sie strasznie męcze...Staram sie jakoś zająć pusty czas,aby nie myśleć,ale jest juz coraz bardziej ciężej :-(

Kiedy Michu wyjeżdzał na misje postanowiłam na te pół roku wrócić bliżej rodzinki i znajomych.Bo z wybrzeża do miasta gdzie mieszka moja mamcia miałam prawie 400 km,tak więc tragedia :-(Zostawiałam cały nasz dobytek i mieszkam na pokoju u p.stomatolog(złota kobieta) w mieścinie,oddalonej od miejsca zamieszkania mamci 60 km...za to niedaleko mieszka moja przyjaciółka,ale niestety ma bardzo mało czasu:-( i żadko do nas przychodzi.
W maju po ślubie wracamy nad morze.razem :-)

Widzę,że mamy wspólne pasję.Uwielbiam fotografie.Chmur również.Właśnie nad morzem są piękne bo zlewają sie z morzem:-)
Pamiętniki pisałam długo,ale cóż pózniej gdy zamieszkaliśmy razem spaliłam wszystkie...bo to była moja osobista rzecz i nie chciałam aby były kiedyś przeczytane przez kogos.No ,a wiem,że by korciło....

Ta dzisiejsza pogoda mi nie służy.Czuje sie przygnębiona.Za to Nadia dziś zaśpiewała mi piosenkę:aaa aaa aaa koki wa(co oznacza:aaa kotki dwa)Fajnie,cieszyłam się bardzo hheheeheeh

Właśnie piszę z Michem.Mamy codzienny kontakt.GG,skype,ale to nie to samo co na żywo :-(
Jutro jedzie do Bejrutu po perfumy od arabów ...podobno są trwałe i tanie.Zapachy oryginalnych.

Nie wiem co mam jeszcze Ci napisac.Boli mnie kregosłup,bo nie mam tu biurka i trzymam kompa na jakiejs szafce.Napisz dziś Ty mi Cos fajnego:-)

Miło mi Paulinko:-) mam na imię Milena.
He Koszalin!tam mój wybranek był na miesięcznym kursie przygotowawczym do wyjazdu na misję pokojową.
Teraz przebywam w kujawsko-pomorskim,ale w maju wracamy do Świnoujścia-szczerze nie potrafie się tam zaklimatyzować,pomimo wspaniałych widoków.Nie mam tam znajomych(jedną koleżankę,której juz nie będzie jak wrócę).Chciałabym poznać tam kogoś z kim mogłabym iść na piwko do pubu,ale jak narazie nie mam tam takiej osoby.
No niby jestem skazana na samą siebię,ale przyzwyczaiłam się do tego.Już od 18 roku życia wyprowadziłam się z mieszkania mamci i tak jakoś zawsze dawałam radę,chociaz nieraz było ciężko..Tak jak pisałam wcześniej szybko musiałam być dorosła.

Wydaję mi się że każdy kłocił sie o swoich byłych.My również..Michu był żonaty(pomimo,że tak krótko)zawsze troszeczke bolał mnie ten fakt.No,ale cóż zaakceptowałam to i nie powinna robić o to wywodów-a robiłam :-(...nieraz jestem wredna.Bardzo żadko się obrażam,ale jak już do tego dojdzie to ciężko mi wybaczyć.Jeżeli ktoś wyrządzi mi krzywdę-bardzo długo o tym pamiętam.Jeśli zaś kocham to pokazuję to jak i tylko czym się da...Jestem straszną przytulaszką.Uwielbiam czuć sie bezpieczna.

Był okres w moim życiu kiedy byłam chora z zazdrości,nie wiem czym to było spowodowane,ale wiem że sama siebię krzywdziłam.Ubzdurałam sobię coś i  tam w głowie dodałam,koloryzowałam i katowałam siebię swoimi myślami-bezsensu.
Moje kochanie też miał jazdy-o mojego kolegę Kazika(którego znałam przed Naszym związkiem)Fajnie się rozumieliśmy.Był ode mnie starszy i bardzo bardzo mądry.Nie mamy kontaktu.Dla dobra mojego związku Kazik się wycofał(nieraz mi brak jego porad) Każdą poradę podsumował cytatem z jakiejś książki,lub wiersza...(fajne to było)
Zazdrosny był o szefa i o mojego byłego chłopaka-taką chora zazdrością.

Po jakimś czasie i mi i misiowi to przeszło.Dużo rozmawialiśmy,dyskutowaliśmy.Ja nadal jestem zazdrosna.Tylko tłumaczę że jest to Już całkiem inna zazdrość.Zawszę powtarzam,żeby uważał bo kobiety są różne i potrafią opętać faceta nie wiadomo kiedy...Nie zniosłabym zdrady fizycznej.

Chyba nie ma sensu rozmawiać z partnerami o byłych związkach bo tym samym siebię krzywdzimy.Porównujemy.Zastanawiamy się co było w niej/w nim takiego fajnego że się pokochali....

Jestem trochę zmęczona tą codziennością.Wszystkie dni są dla mnie teraz takie same.Nic mi się nie chce..czuję się taka nie zadbana.Wyszłabym na kilka godzin,aby nawet pochodzić,popatrzeć na ludzi.Iść na kawę do restauracji,na naleśnika do naleśnikarni.Nawet puder zamawiam przez allegro bo nie mam jak iśc(a może mam,a mi się nie chcę)wrrrrrrrrrrrr
rrrrr
Chyba zbliża mi się okres,mam wahania emocjonalne i pochłonęłam tabliczkę czekolady.Chciałabym iść już do pracy,chociaż na 4 godziny...

:-)

heheheh czy to jakiś żart??????????///////

No to mieszkamy blisko siebie:-)Do Uznamu nieraz chodziłam po zakupy ;-)

Nie mogę w to uwierzyć!Nawet przez myśl by mi to nie przeszło,że mieszkamy w jednym mieście!Nie mam pojęcia co oznacza to,że sie spisałyśmy,ale czas pokaże..a może jest w tym jakiś przekaz:-)
Widzisz tak samo,nie mogłam uwierzyć,że moj misio pochodzi z tego samego miasta(a poznaliśmy sie przez smsy)

Dziwnie się czuję.......

Szirina zpizgoliła mi się poczta:-(Nie wiem co się dzieję,ale cosik mi się zawiesiło i nie mogę odpisać ;-( Jutro odpiszę pa

Jeszcze 3 miesiące i 1 dzień!!Jak te dni zaczęły się dłużyć ......rany
Brakuję mi wszystkiego,przytulenia,pogłaskania,sexu,spacerów nawet kłótni !!wrrrrrrrrr
Juz nigdy nie pozwolę na żadną misję!Jak byliśmy razem też żadko widywałam misia ale w nocy czułam jego zapach,a rano jeszcze z aropiałymi oczami i po omacku robiłam śnaidanie do pracy-jak mi tego brakuję!
Kobietki,wiem,że nieraz Wasz facet doprowadza Was do szału-bo mężczyżni to takie nasze dzieci,ale doceńcie to że jest!że go czujecie.............
Ja jeszcze 3miesiące i jeden dzień :-(

Och szirinko!
Cóż ja mam Ci dziś napisać?Sama mam kiepski dzień,do tego zbliża mi sie okres i mam wahania emocjonalne.
Może spróbuj podejść do całej tej sprawy bardziej brutalnie!
Za dwa tyg.gdy pojedziesz do S.złap go do cholery za jaja i nie puszczaj do czasu,aż da Ci konkretną odpowiedz..co dalej!?
Przedstaw mu sytuację(zapewne mówiłas to tysiąc razy!)że ty jesteś gotowa na zamieszkanie z facetem.Jesteś dorosła i czujesz,że w ten sposób poznacie sie lepiej!Niech nie stawia Cie w takiej sytuacji bo nie masz 15 lat(sorki 15) ,czas ucieka...a Ty wiesz czego chcesz!Niech nie wymiguje się brakiem własnościowego mieszkania bo tysiące par wynajmuję mieszkanie.My zreszta tez.Nie poznacie sie dobrze spotykajac 5 dni na miesiąc!Bo każdy potrafi być miły i uprzejmy,przez tak krótki okres.Zamieszkanie wspólne to nowy etap życia.....zupełnie coś innego,nowego.
Nieraz faceci zachowują sie jak małe dzieci,trzeba prowadzić ich za nos.....
Musisz się chyba postawić,nie wiem ja tak uwazam,może ktoś ma inne zdanie na ten temat?
No,ale wreszcie musi nadejść ten moment jeżeli chcecie być razem,aby dzielić wspólnie garnuszek.Noi nie trzeba mieć przy tym fortuny,kiedy ma się mniej docenia się bardziej!!!!

Wrrrrrrrr jestem zła

Mam tyle zaległej pracy domowej,a już jestem zmęczona całym dniem.Najchętniej zostaąłbym przy komputerze i pisała...bo to mnie uspokaja.chociaz w ten sposób mogę wywalić to co mi w głowie wiruję.

Póżniej odczytam poczte,może zostawiłaś mi tam jakąś wiadomośc :-) teraz idę sprzątać-od czasu do czasu zajrze tu :-)

Wiem ze to ciezkie doswiadczenie i nie łatwe zycie... ja tez mialam z tym do czynienia... moj chlopak chcial tak jak jego ojciec dziadek wujek spelnic sie w roli marynarza...zrobil wszystkie kursy itp. ja od poczatku wiedzialam ze nie bedzie lekko sprzeciwialam sie temu bo taki zwiazek jest baaardzo specyficzny a ja potrzebuje faceta na codzien a nie od swieta.... trudno zrobil co mial i dostal kontrakt wyplynal tylko po ty by zobaczyc sprawdzic jak to jest. Jedno szczescie z tego bylo ze mial trase gdansk anglia holandia gdansk wiec co 3 tyg byl w gdansku na dzien lub dwa wiec to zawsze byly dni spedzone na maxa kazda minuta zaplanowana piekna najgorsze te pozegnania...mimo ze tylko na 3 tyg to strasznie mi bylo ciezko ale mojemu Ł. tez lezki krecily sie w oku... trwalo to z 4 miesiace po czy mój kochany Ł. nie wytzymal juz rozłąki , specyfiki pracy, ciągle oglądanie morza i przezywanie sztormów i zszedl na wlasna odpowiedzialnosc.... Jak dla mnie to ten jego rejs tylko umocnil nasze uczucie ... dzieki temu kazde z nas zobaczylo jak ciezko bez siebie zyc..jak mimo wszytskich wad kocha sie....nie umialam zyc tak brakowalo mi jego osoby..przytulania calowania nie wspominajac o sexie:P  telefonow smsow... bo nie bylo zasiegu...chyba ze co kilka dni w jakies kafejce na chwilke wszedl na internet ale co to jest....

Ale moze twoj ukochany tez nie uzna ze chce to robic wiecznie... z drugiej jednak strony przeciez teraz jak sa dobre kontrakty a dolar i euro tak wysoko stoja to sie pływanie znow oplaca i spelnicie swoje plany i bedziecie sobie po 30 mieli wlasna dzialalnosc ktora bedzie przynosic kokosy a wy bedziecie szczesliwi wydawac zarobiona kaske na wasze przyjemnosci;)
bądz dobrej mysli...wszystko ma swoje jakies uzasadnienie...los nam niesie rozne niespodzianki;)

zawsze mieszkalam w Gdyni od niedawna mieszkam poza miastem.. 15 km zarowno od Gdańska jak i od Gdyni..

jestem innego zdania... na szczescie cala ta sprawa sie juz wyjasnia i wszystko zaczyna miec rece i nogi;) ale dzieki za szczerosc ...dobitną;)