Za młoda na miłość ? - Netkobiety.pl

Problemem tutaj nie jest Twoje wejście w związek w młodym wieku, tylko Twoje niewłaściwe podejście. Traktujesz związek jak więzienie, a wcale tak nie musi być. Kilka przykładów:

- możesz pójść sama na imprezę, możesz wypić ile chcesz i możesz wrócić do domu o której chcesz (kwestię flirtów tu pominę, bo to kwestia indywidualnego wewnętrznego systemu moralnego) - wystarczy to uzgodnić z partnerem
- możesz iść na studia do Wrocławia - jakim prawem Twój facet Cię ogranicza i zabiera Ci Twoje plany i marzenia? Dlaczego właściwie protestował?
- możesz podróżować - nikt nie powiedział, że musisz wyjeżdżać tylko z nim, ani że masz spędzać w podróży długie miesiące. Sama napisałaś: "marzę o podróży ze ZNAJOMYMI", więc masz z kim jechać - po co chcesz ciągnąć na siłę tego biednego chłopa?

Jesteś na najlepszej drodze do tych obiadków i pieluch, ale nie dlatego, że za młodo weszłaś w związek, tylko że masz niezdrowe pojęcie o tym, jak związek w ogóle powinien wyglądać. Związek to nie złota klatka. Nie trzeba spędzać każdej sekundy razem, każde z Was pozostaje przecież odrębną jednostką, która ma prawo do własnego życia i realizowania swoich marzeń.

Zapomniałam dodac że oboje mamy hmm...dośc zaborcze charaktery i jesteśmy o siebie trochę za bardzo zazdrośni. Dlatego wiem że "samotna impreza" skończyła by sie w najlepszym wypadku kłótnią (nawet jesli bym nie piła i wróciła o przyzwoitej godzinie) . Mój m. toleruje moje spotkania i wyjscia ale tylko z koleżankami, faceci nie sa mile widziani, a to własnie z nimi lepiej sie dogaduję niz z dziewczynami...

Jeżeli chodzi o studia to po 1 musiałabym sie przeprowadzic, po 2 on razem ze mną na pewno by sie nie przeprowadził (praca, rodzina, znajomi itd) a po 3 prawdopodobnie pracowałabym w weekendy wiec nie mielibyśmy się kiedy widywac co jest nie możliwe bo szybko za soba tęsknimy

a podróze... nie chciałabym żeby on gdzieś jeżdził i bawił się beze mnie, i on też by nie chciał żebym ja to robiła. Niestety takie mamy charaktery:(

Spodziewałam sie tego że takie będą wasze reakcje ;(
cóz... sama jestem sobie winna i chyba sama musze sobie z tym poradzic...

"Z W I A Z E K  N I E  J E S T  P O  T O, Z E B Y  S I E B I E
N A W Z A J E M  O G R A N I C Z A C"

Racja.
Tylko ja nie zdążyłam sprawdzic jak wygląda życie NIE będąc w związku.
Nikt mi nie wmówi że w związku mogę robic ABSOLUTNIE WSZYSTKO na co mam ochotę.

Chciałabym choc przez krótki czas sprawdzic jak to jest, a poźniej byc z kims juz do końca życia a nie zastanawiac się ciągle co by było gdyby...

Ale już nie sprawdzę, bo zatraciłam się w miłości na wieki...

Wszystko sprowadza sie do decyzji. Chcesz sprobowac jak to jest nie bedac w zwiazku? Czy nie chcesz? Bo jak nie chcesz to zostaje ci tylko zastanawianie sie na wieki A jak chcesz to to zrob. Musze sie zgodzic z pomaranczowa Zaden zwiazek nie powinien ograniczac ani zamykac w zlotej klatce. Klatka jest zawsze klatka. Raj do ktorego zapedza sie batem przestaje byc rajem. Zwiazek to sztuka kompromisow a jakos nie widze zeby twoj M poszedl na jakikolwiek (ze studiow ty musialas zrezygnowac nie on, z kolegami tobie nie wolno sie spotykac, z podrozy po Europie ty zrezygnowalas) A z czego dla ciebie on zrezygnowal?

Spotkanie z kumplem skrzywdzi partnera?
Jakieś dziwne rozumienie słowa "krzywda".
Ale Ty, jaka szlachetna, będziesz cierpieć! Na pewno to, że cierpisz będąc w związku uszczęśliwi Twego partnera. Tylko marzy o takim poświeceniu. Związek z cierpiącą!

Może mniej egzaltacji, więcej rozsądku?

Ale czego Ty od nas oczekujesz, Eisis? Napisałaś, że nie chcesz się z nim rozstawać, zamierzasz tkwić w związku pełnym chorej zaborczości. Nie pójdziesz na studia (brawo, nie ma to jak robić z siebie bezwolną kukłę uzależnioną od mężczyzny - co zrobisz, jeśli nie daj Boże w przyszłości Twój chłopak zostawi Cię z dziećmi, jak je utrzymasz, będąc tylko maturzystką?), zrezygnujesz z marzeń o podróżach i imprezach. Wiesz, że robisz źle, i Twoja frustracja niedługo zniszczy Wasz związek, jeśli nie pomyślisz o sobie. Ale jednocześnie usprawiedliwiasz, że "to taki charakter", wszędzie musicie chodzić za rączkę, samotne podróżowanie nie, imprezy i picie też nie, bo stoi za tym samo zło wcielone...

Co mamy Ci powiedzieć, oprócz tego, że marnie skończysz, jeśli zrezygnujesz z marzeń i jeśli nie spróbujesz uleczyć Waszego związku z chorej zaborczości? Bo to właśnie jest CHORA ZABORCZOŚĆ, to co robicie, a nie "charaktery". No chyba, że Wam z tym dobrze. Ale gdyby było dobrze, to byś nie założyła tego wątku, prawda?

No może bez seksu z innymi mężczyznami. Ale poza tym? Czego niby nie możesz? Chłopak to nie Twój tatuś, żeby coś tolerować, czy zabraniać, a jeżeli komuś podróż czy samotne wyjście na imprezę kojarzy się tylko z ewentualną zdradą, no to ma problem...

To zostaw swego partnera w spokoju, odejdź od niego.

Poużywaj życia, gdy będziesz miała dosyć flirtowania, szaleństw, ekstremalnych wydarzeń poszukasz odpowiadającego Tobie partnera.

Gdybyś naprawdę kochała obecnego partnera, nie miałabyś takiej ochoty na używanie życia w pojedynkę, nie tęskniłabyś za flirtami.

To, o czym piszesz, to nie opowieść o ludziach zazdrosnych, tylko o ludziach zachłannych, zaborczych, traktujących partnera jak własność, budujący dla nich klatkę, duszący się wzajemnie. Takie zachowania się leczy u terapeuty. Inaczej tworzy się toksyczny związek.

"Co mamy Ci powiedzieć, oprócz tego, że marnie skończysz, jeśli zrezygnujesz z marzeń i jeśli nie spróbujesz uleczyć Waszego związku z chorej zaborczości? Bo to właśnie jest CHORA ZABORCZOŚĆ, to co robicie, a nie "charaktery". No chyba, że Wam z tym dobrze. Ale gdyby było dobrze, to byś nie założyła tego wątku, prawda?"

PRAWDA.

Może pomyślałam, że znajdę tu cudowne rozwiązanie.
ale niestety,
takie
nie istnieje

Istnieje to cudowne rozwiązanie.
Jest nim zmiana swego myślenia.
I zmiana myślenia partnera.
Jest to możliwe.

Zaborcza miłość to jak siedzenie na bombie z opóźnionym zapłonem .
Fajnie jest być zakochanym i realizować siebie w związku w którym ma się wsparcie .
Rezygnacja z siebie tak jak pisały moje poprzedniczki odbije się brzydką czkawką po jakimś czasie ,już podcięła Ci miłość skrzydła .
Bycie dla siebie sterem i okrętem grozi po latach mielizną i wypaleniem uczuciowym.

Nie potrzebuję terapeuty, tylko przyjaciółki . Niestety nie mam kogoś takiego, kto pomógłby mi to zrozumiec.

No cóż. To, co robisz, robisz na własne życzenie. Będziesz bardzo gorzko płakać, bo życie masz tylko jedno. Rezygnujesz z marzeń = rezygnujesz z siebie. Życzę Ci dużo szczęścia i jakiegoś cudu, bo będzie Ci potrzebny.

Ja mam 20 lat i jestem z chlopakiem ponad 3lata.Zakochalam sie w nim jeszcze w I kl gim. On we mnie też ale bylismy za mlodzi. Tym bardziej ze zaden jego kumpel nie mial dziewczyny no to jak on mogl miec? Przez cale gimnazjum i I kl liceum pojawiali sie jacys chlopacy ale wiedzialam ze to nie to. Jeden mnie bardzo zauroczyl ale wtedy nie chcialam tak do konca z nim sprobowac bo kochalam innego. Pozniej byl nastepny,myslalam ze przy nim zapomnialam o tym moim,ale niestety gdy sie nic nie udalo, wrocily wspomnienia. tak naprawde caly czas kochalam mojego obecnego chlopaka W koncu po I kl liceum spotkalismy sie,pogadalismy i od tamtej pory jestesmy razem bylam szczesliwa, myslalam ze to przeznaczenie. bo przez cale 4 lata gdzies to sie z nami ciaglo. niektorzy mogliby pomyslec ze co to za milosc w gimnazjum, ale uwierzcie mi ze ja go juz wtedy naprawde kochalam ale teraz, czasami sobie mysle ze nic nie uzylam. bo zawsze myslami bylam przy nim a nie z tym ktory chcial do mnie "zakrecac". jest mi z nim dobrze,chce z nim byc do konca zycia,planujemy cos tam ale jak tak usiade nieraz to sobie mysle ze nie wiem co to za zycie jest z innym chlopakiem, nigdy na dyskotece nikogo nie poznalam, bo albo nie chcialam albo pozniej juz nie wypadalo. chcialabym przezyc nieraz cos innego ale juz sie nie da. czasami mysle za sama nie wiem czego chce, bo kocham Go na pewno ale jeszcze czegos mi brakuje. wrrr,glupie uczucie.....

wiem,wiem. mamy podobny problem. pierwszy raz w ogole o tym "powiedzialam". nie chce nikomu o tym mowic bo jeszcze chlopak by sie mogl jakos dowiedziec. kocham Go ale czasami marzy mi sie jakis inny,zastanawia mnie jak by o mnie zabiegal, jak wygladalyby pierwsze randki, co by mi kupowal, gdzie bysmy chodzili, jaki mialby stosunek do mojej rodziny i znajomych???? kurde ale przeciez nie zerwe z nim zeby zobaczyc jak mogloby byc mi z innym. co jesli by mi nie wyszlo? gdybym jednak poczula ze aktualny chlopak to milosc mojego zycia? juz na pewno nie moglabym do niego wrocic. wtedy dopiero bylabym nieszczesliwa....co prawda nie ogranicza mnie jak chlopak Eisis, chociaz tez jest zazdrosny. bardziej to ja jestem zaborcza. ja chodze na dyskoteki,on nie bo go nie chce puszczac z kumplami. lubie sie spotykac z kumpelkami przy winku, a jak on mowi ze idzie do kumpla na piwko to sie wkurzam. mojej przyjaciolki chlopak byl niedawno na imprezie integracyjnej z pracy. dziwilam sie jej ze go puscila,ja bym na to nie pozwolila. wyzwala mnie... cholera! naprawde nie wiem czego chce. na szczescie mam tylko takie momenty ze tak mysle...

Bzdura to co większość tu pisze. Jeśli dwie osoby maja się ku sobie i chcą być ze sobą to dlaczego nie. Przecież zawsze były i będą rozwody . A ona nie musi wcale rezygnować z marzeń.Jest takie powiedzenie jak kocha i szanuje to zawsze cie traktuje z szacunkiem.Dlaczego masz niezaryzykować , chyba ze boisz się tego , możliwe ze chcesz się wybawić , wyszaleć . Powiem ci ze i w moim wieku tez będziesz miała ochotę się wybawić.Tak wiec nic nie tracisz , a tylko możesz zyskać.

Post Milenki jest prawie jak mój, tylko napisany innymi słowami. Widzę że nie jestem sama. W naszym związku ja też jestem bardziej zaborcza. On też kiedyś był ale ostatnio mu przeszło. A  mi niestety nie.

Zaborczość nie jest przeziębieniem. Nie leczona, nie przejdzie.

Mozna być w związku i mieć samokontrole , przecież wiadome jest " Do zakochania jeden krok " . Ja to rozumiem , ale dajcie jej zrozumiem co będzie potem. Jeśli teraz się z tym złe czuje , a to jest silniejsze od niej. Napisałem co myślę bo wiem po sobie , milosc nie wybiera , ale starajcie się widzieć tez i dobre strony. Jeśli facet/kobieta w związku kogoś bije czy po prostu ma to głęboko gdzieś to to boli wiadomo. Ale są takie związki co potrafią przezwyciężyć wszystko. Moze i mam bujna fantazje , ale bez tego człowiek by był pusty w środku.

Widzisz, dla Ciebie imprezy, wracanie do domu wedle własnego upodobania, 'niewinne' flirty to coś czego nie doświadczyłaś. Chciałabyś trochę poszaleć, pożyć po swojemu. A ja Ci powiem, że strasznie Ci zazdroszczę. Ja to wszystko miałam, czego Ty pragniesz. Zycie w pojedynke, podróże, spełnianie własnych marzeń... A nie znalazłam jeszcze miłości, mimo, że na mojej drodze pojawiało się kilku frajerów. Powinnaś cieszyć się, że masz kogoś wyjątkowego u swego boku, bo pewnie niejedna kobieta z chęcią by sie zamieniła z Tobą, uwierz mi.

U Ciebie wszystko dzieje się po kolei. Pobawiłaś się, poszalałaś, i w przyszłości nie będzie już Ci tego brakowało. Na miłośc przyjdzie czas. Nigdy nie jest za późno. Większym problemem jest zakochanie się zbyt wcześnie- przynajmniej dla mnie

Milenko- też nie chciałabym rezygnowac z niego, ale... sama wiesz... 
Chyba mnie najbardziej rozumiesz

Co z tego że on mi powie że mam spotkac się z koleżankami, wyjśc z nimi do kina, czy na zakupy, skoro to nie o to mi chodzi...

Może po prostu go nie kochasz i tyle, a to co myślisz, że jest miłością jest zwykłym przyzwyczajeniem. Swoja drogą nie rozumiem zupełnie tego całego "muszę się wyszumieć", objechać pół świata, wypić wiadro wódki. Zupełnie to do mnie nie dociera i co to za frajda:

- nawalisz się na imprezie to kaca masz rano
- objedziesz pół świata i co do lustra będziesz to opowiadać
- jak za bardzo poszumisz to jeszcze się wtopą skończy

Czy flirtowanie jest aż takie super ?

Przerobiłem powyższe co lepsze kupiłem sobie motor nawet i tak jazda nim daje od cholery frajdy ale jest do dupy jak się już człowiek zatrzyma i zda sobie sprawę, że się z gnojkiem nie da pogadać.

mam na myśli KOLEJNOŚC. A nie to że stanowi to dla mnie największy problem w moim zyciu. Uwierz mi że mam większe, ale to nie miejsce żeby o tym pisac.

krewzalewa:  zupełnie nie wiesz o co mi chodzi. po 1.kocham Go, po 2. to nie jest przyzwyczajenie. Nie rozumiesz tego że młodośc rządzi się pewnymi prawami ? Nie widzisz "frajdy" w rozrywce, zabawie, zwiedzaniu świata, w przeżywaniu przygód ? Wspólczuję. Uważam że trzeba takie rzeczy po prostu przeżyc, a dopiero potem budowac dom i małżeństwo z ukochanym . W przeciwnym wypadku za parę lat zacznie się żałowac że nie "użyło" się zycia wtedy kiedy była okazja. Potem już nie ma na to czasu, są obowiązki, dzieci, itp.

może piszę jak pokręcona i większośc nie rozumie o czym mowię, ale napewno nie chodzi mi o WYPICIE wiadra wódki itd itp

to przykład zakończenia podobnej historii, jakiego chciałabym uniknąc...

Milenko --->> chyba musimy same dac sobie z tym radę

Przenosimy się na prywatne wiadomosci ?

Aha, ale się nie da bo e-mail jest ukryty