przez samotność ciągle pakuję się w kłopoty.... jak to zmienić? - Netkobiety.pl

Milva, wiem, jak to jest. Jestem, a raczej byłam, w podobnej sytuacji.

Człowiek bywa zmęczony nie tyle swoją samotnością - bo samotny jest przez całe życie - co swoim głodem miłości.
Stąd "niebezpieczne związki". Stąd przypadkowy seks, stąd masa innych rzeczy. Zrobiłoby się wszystko, byle ten głód nasycić. Jeżeli istota ludzka jest faktycznie głodna, w znaczeniu niemetaforycznym, to też w końcu zacznie kraść, zabijać, robić wszystko, by tę potrzebę zaspokoić.

Ja kiedyś co dwa dni średnio budziłam się w innym łóżku, poznawałam faceta - i po pięciu minutach było to zakochanie na zabój, spotykałam się z żonatymi, albo z jakimiś mendami.
Nie umiem Ci powiedzieć, co się zmieniło, że tego już nie robię.

Może to, że terapeuci nauczyli mnie widzieć, jak nieskuteczne są to działania wobec problemu?
Może to, że sama zauważyłam, że po za kłopotami niczego mi to nie daje?
I, że nigdy nie kończy się dobrze?

Trzeba zaakceptować odważnie, że
1) Jestem sama
2) Nikt mnie nie kocha

ale:
1) Od dzisiaj ja kocham siebie, ja się sobą opiekuję, o siebie się troszczę
2) Istnieje statystyczne prawdopodobieństwo, że ktoś inny mnie też w końcu pokocha

... i zająć się generalnie czymś innym. Nie skupiać się na brakach, deficytach, tęsknotach. Tylko zacząć czytać więcej książek, nauczyć się gotować więcej potraw, grać na gitarze, pojechać do Lublina, nie wiem... Po prostu olać to.

Palacze bardzo często, żeby oszukać głód, zapalają papierosa. Można też wypić wiadro wody. Ani jedno, ani drugie nas nie nakarmi, ale pozwala chwilowo ogarnąć sytuację. Tak samo jest z głodem emocjonalnym: trzeba robić cokolwiek, żeby go nie czuć.
A jak już się nauczysz kochać siebie i sama dla siebie, to pytanie przestanie mieć znaczenie.

Też jestem pod wrażeniem tego, co napisała Maszkarada

Autorko, kochaj i szanuj siebie!

Maszkarado
Jesteś mądrą kobietą. Bardzo Ci dziękuję za odpowiedź. Z wielu rzeczy zdaję sobie sprawę. Człowiek podświadomie w takich sytuacjach uruchamia mechanizmy obronne.... Ale i tak przychodzi moment zwątpienia, bezsilność. I bunt... A w tej chwili nie mam w sobie dosyć siły żeby się odciąć. Tak jak napisałaś "głód miłości"....
Dzięki dziewczyny za wsparcie Lżej na duszy mi się zrobiło. I widzę, że są jeszcze mądre kobiety w tym społeczeństwie...

Dzieki Maszkarada
powiesze to sobie nad łózkiem:) olac to i wreszcie zaczac zyc chocby w pojedynke i przestac sie zamartwiac faktem "Boze jestem sama...czy ktos jeszcze mnie pokocha...czy jestem warta tego by ktos mnie pokochał" i tym podobym śmieciom , które jedynie niszcza moja psyche.
DZIEKI ten post był pisany dla mnie:)

Girls,

a myślicie, że ja się nie pier* z całą gamą uczuć..? Im jestem zdrowsza, to tych emocji pojawia się coraz więcej i więcej - bo funkcjonalne, "zdrowe" życie polega na opuszczeniu gardy. Na dopuszczeniu do odczuwania między innymi bólu. Przeprogramowaniu mechanizmów obronnych.
Najpierw stajesz naga, bezbronna i opuszczona, przyznajesz przed sobą: no tak, głupio jakoś wyszło, ale jestem ofiarą samej siebie i zabiłam w sobie godność, szacunek do siebie, miłość i parę innych, przydatnych rzeczy.
Tak jak alkoholik, każdy inny -holik, musi osiągnąć ten stan, który dla niego personalnie będzie dnem.

U mnie za każdym razem okazywało się, że jak myślałam, że jestem na dnie, to ktoś tam z dołu mnie wołał
Aż w końcu przywaliłam tak głową w muł (mur?), że wiedziałam: oto i moje własne, osobiste dno.

Myślicie, że ja nie wpadnę jeszcze raz, drugi i trzeci w jakieś kłopoty? Ha, ha. Pewnie będę się starać nie wpaść, ale do zdrowia to mi jeszcze lata świetlne, a przecież nie leżę bezpiecznie na Sobieskiego, tylko normalnie żyję.

Życzę nam wszystkim szczęścia!

W sumie Maszkarada chyba wyczerpała słowa jakie móglbym użyć, zgadzam się też z Sunami - żonaci faceci co się oglądają za..nic sobą nie reprezentują.
I jasne, że stać Cię Milvo na coś lepszego.
Od siebie jeszcze dodam, że dyskoteki i kluby z założenia raczej mądrych facetów nie ciągną.
Kiedyś pochodizłem po paru by nie czuć się jak odludek a wracając samemu czułem się do kitu.
Powiedziałem sobie - dość z klubami.
A lepszą imprezę jestem w stanie sam zorganizować.