Molestowanie - Netkobiety.pl

A kto jej taka late przypial? Szczerze? Nie uwazam zeby takie osoby byly gorsze, nie uwazam ze to ich wina ze byly molestowane, uwazam ze nie zawsze da sie rade obronic. To sa normalne osoby. Wiesz co mam na mysli. Tak samo wazne i dobre jak reszta swiata. Bardziej skrzywdzone ale napewno nie gorsze.

To nie byla twoja wina i nic nie moglas zrobic wobec silniejszego wiec dlaczego mialabys byc gorsza?
Jesli ktos mysli inaczej to jest chyba nienormalny.

Bardzo Ci współczuję. Nigdy tego nie doświadczyłam na szczęście, ale domyślam się, że to strasznie rzutuje na dalsze życie. Wiem, że to nijak nie porównywalne do molestowania, ale sama miałam sytuację w przedszkolu, gdzie pani przedszkolanka kazała mi się rozbierać praktycznie do naga przy całej grupie i zakładać nowe ciuchy, bo się zsikałam w majtki. Miałam 3 lata i do tej pory to pamiętam jak stałam w środku kręgu i wszyscy się ze mnie śmiali. Skoro to wywarło na mnie takie wrażenie, że do tej pory to pamiętam ze szczegółami, to wyobrażam sobie jak wielki wpływ na kogoś musi mieć molestowanie. A ludzie, którzy obarczają osoby molestowane odpowiedzialnością za to, co się stało, są zwyczajnie chorzy. Kiedy jest się dzieckiem, nie ma się pojęcia co jest złe, a co dobre, więc ufa się starszym. I jest to naturalne zachowanie, ale niestety bywa wykorzystywane w taki lub inny sposób. Więc: nie, nie jesteś gorsza. Miałaś po prostu okrutnego pecha.

Molestowaniem się ludzie często nie chwalą. Gdyby się chwalili, to byście widziały, że molestowaniem skrzywdzono ogromną ilość osób. Nawet gdyby było się przez to gorszym, to w doborowym towarzystwie. A powtórzę - nie jest się gorszym.

Strzała,
molestowanie seksualne jest okrutnym doświadczeniem, boleśnie odciskającym się na psychice ofiary. Nie musi jednak determinować całego życia. Próba zrozumienia tych wydarzeń, podjęcie terapii, praca nad swoimi przekonaniami, emocjami, wsparcie bliskich, staranie o spokojne, zdrowe życie jest trudne, ale możliwe.

Na tej drodze wciąż jest więcej osób, niż mogłoby się nam wydawać.

Ludzie noszą różne cierpienia: przemoc, napaści, wypadki, katastrofy, choroby, okaleczenia, utraty, odrzucenie, także wykorzystywanie seksualne. Nie znaczy to, że wszyscy jesteśmy gorsi - wszyscy mamy gorsze, czarne, bolesne wspomnienia. Są częścią naszego życia, ale my nie jesteśmy nimi.

Niezależnie od przeszłości, zawsze i w każdej sytuacji można poprawiać swoje życie i starać się o szczęście.

Ja nie byłem ofiarą molestowania, ale dużo o tym rozmawiałem. Wszędzie wokoło mnie są osoby molestowane, głównie kobiety. Czasem molestowane w dzieciństwie, czasem w życiu dorosłym, wszędzie.
Przez trzymanie tego w sobie utwierdzają się w tym głupim przekonaniu, że są gorsze. Czy będę gorszy, że mi ukradli telefon? Że mnie ktoś autem potrącił, bo pijany jechał? A jednak w przypadku seksu bycie ofiarą skutkuje wstydem. Ofiara nigdy nie jest winna, na tym polega bycie ofiarą. Nie jest gorsza.
Moim zdaniem najlepiej jest o tym mówić. Od razu - by sprawcę można było zamknąć, ale i później, by można sobie było z tym poradzić. By to nie była prywatna sprawa jakiejś "hańby" czy "skazy", a po prostu sprawa przestępstwa!
Nigdy bym nie pomyślał, że można mieć ofiarę przestępstwa za osobę gorszą. Czy Wy, które byłyście molestowane, pogardzacie innymi molestowanymi osobami?

Niestety niektórzy ludzie są dziś prymitywni, niektórzy gwałcą, molestują, innych to bawi, ci może ofiarami gardzą. Ale takich ludzi trzeba eliminować ze swojego życia, nimi można gardzić. A nie należy dać sobie wmówić, że osoba molestowana jest gorsza.

Witam, ja też to przeżyłam, było to kilkanaście lat temu, do niedawna udawało mi się z tym żyć a teraz nie mogę, czuje się wstrętnie, taka brudna a sex to tylko obowiązek małżeński

A czy może mi ktoś powiedzieć jak wygląda spotkanie z psychologiem, bardzo się tego boję a mam wrażenie,że bez psychologa nie dam sobie rady.

Michalina dzięki za odp. i miłe słowo
pozdrawiam

Undique owszem zapomniec tego nie da się nigdy,będzie zawsze to w nas tkwic.
Z mniejszym lub większym nasileniem ,będzie to towarzyszyc nam przez całe życie.

Ale można naprawdę zminimalizowac natężenie bólu emocjonalnego,które nosimy w sobie.
To jest trauma ,którą trzeba przepracowac z psychologiem.

Mi naprawdę pomaga ,szkoda,że dopiero niedawno odważyłam się o tym mówic.
To pozwala inaczej spojrzec teraz na to wszystko ,ja przez tyle lat miałam zakodowane,że to jest moja wina.

Teraz wiem ,że miałam po prostu okrutnego pecha.

Pozdrawiam.

Undique moja rada-jak najszybciej,bo chyba niepotrzebnie z tym się tylko męczysz.
Ja mam córeczkę i cały czas walczę o normalnośc,bo moja przeszłośc jeszcze daje znac o sobie,ale już powoli z tego wychodzę,już jest coraz lepiej ,wiem ,że sobie poradzę.
Tobie życzę dużo siły do pokonania tego wszystkiego.
Pozdrawiam serdecznie:)

Moim zdaniem nie jest gorsza, tylko może mieć nieco więcej problemów w życiu dorosłym.
A dokładniej w kontaktach damsko-męskich czy jakichkolewiek seksualnych.
Pratner/partnerka takiej osoby więdząc o przeszłości może zrozumieć, że w tym wypadku dłużej i staranniej trzeba budować zaufanie niż w przypadku osoby niemolestowanej w dzieciństwie.
Dlatego nie powinna /en się śpieszyć w sprawach potencjalnego związku.

Nie uważam, żeby taka osoba była gorsza!!!

Witam, no prosze Strałko coraz więcej nas łączy.

Osoba molestowana nie jest ani w milimetrze gorsza od  każdej innej osoby nie doświadczonej w ten sposób. Absolutnie nie uważam ze ma się czuć napiętnowana, bo to raczej sprawca powinien być piętnowany nie ona.

Byłam molestowana kilka lat jako dziecko, ale tez w życiu dorosłym sprawca nadal nie dawał mi spokoju. Jednak zawsze mówiłam sobie że izolując się od ludzi, od mężczyzn dała bym mu wygrać.
Bo on chciał bym była sama, smutna zastraszona.

Dlatego jeszcze jako 20 stolatka starałam się  przekonać że obecność mężczyzn nie zawsze to zagrożenie. Stopniowo otaczałam się przyjaciółmi facetami i uczyłam się na nich siedzieć blisko i nie umierać ze strachu.

To że spotkała mnie krzywda nie oznacza że wszyscy faceci to diabły, oraz że nie  muszą ponosić kare za tego jednego bydlaka.

Nie powiem że wymazałam wspomnienia, nie na pewno coś zostało ale mam super męża którego kocham podrywać. W łóżku wspólnie wiele się uczymy.
Przeszłam dla siebie samej 1,5 roczna terapie z wspaniałym psychologiem, zrozumiałam ze mimo iż wspomnienia we mnie zostaną to mogę sprawić by pokrył je kurz.
Że nie muszą być one ostre świeże, że mogę iść do przodu a przeszłość zostawić w tyle.

Strzałka zdecydowanie musisz napisać do mnie na email, moja droga  to przeznaczenie