Przyjaźń pomiedzy kobietą a mężczyzną-fikcja??? - Netkobiety.pl

Widocznie swoim zachowaniem niechcący poruszyłeś w jej sercu nadzieje .
To że miało to być tylko kumpelstwo jakoś jej umknęło .
Czasem poznając nowe osoby nie wiele wiemy o nich i to co dla nas jest naturalne one odczytują inaczej.
Po 4 tygodniach trudno mówić o przyjaźni ale można się zauroczyć.
Od siebie dodam że istnieje przyjaźń pomiędzy kobietą i mężczyzną ale no własnie trzeba przeczekać moment zauroczenia niestety.
A tu granica jest bardzo cienka

Wczoraj pisałam na netkafejce o swoim przyjacielu. Skopiuję więc...

Uważam, że są prawdziwi przyjaciele. Mojego przyjaciela poznałam 11 lat temu. Poszłam razem z mamą na imieniny do jej koleżanki. Tam poznałam Alka, to jego ciocia obchodziła imieniny, miał tyle lat co ja - 10. Pamiętam, że bawiliśmy się pod stołem przez dobre kilka godzin, międzyczasie chapając coś pysznego do jedzenia. Od tamtej pory spotykaliśmy się niemalże codziennie przez całe lato, jesień, zimę, wiosnę. Wspólne 2 lata. Następnego lata czekałam na niego dwa tygodnie, ponieważ zawsze jeździł do dziadków do Włoch. Było cudownie, do chwili, kiedy po dwóch latach Alek z rodzicami wyprowadził się do Duesseldorfu. Pamiętam, że bardzo płakałam, gdy przyszedł do mnie pożegnać się, podarował mi wtedy swojego ulubionego zielonego resoraka. Mijały lata, nie zapomniałam o nim, choć nie mieliśmy kontaktu. W wieku 17 lat spotkaliśmy się znów, przyjechał do cioci na wakacje. Wydoroślał, wyprzystojniał. Mieliśmy po 17 lat, zmieniliśmy się bardzo, ale i tak poznaliśmy się bez problemu. Został na całe wakacje, odnowiliśmy przyjaźń z dzieciństwa, pokazałam mu, że mam ciągle tego resoraka. Cały czas mieszka w Niemczech, ale odwiedzamy się nawzajem 3-4 razy w roku, mamy ciągły kontakt skype i naprawdę jest mi bliski.
Podkreślę jeszcze, że nigdy mnie z nim nic nie łączyło, naprawdę. Kiedyś zastanawialiśmy się nad tym, dlaczego nie jesteśmy razem i po prostu znamy się za doskonale i szkoda byłoby dla na 100 procent nieudanego związku ryzykować na 101% udaną przyjaźń.
Poza tym zarówno ja, jak i on jesteśmy w stałych związkach. Żadne z partnerów nie ma nic przeciwko naszej przyjaźni, wszyscy znamy się dobrze i bardzo lubimy. To naprawdę udany friendnship.

Uważam, że nie można powiedzieć czy to fikcja czy nie. To zależy od naszej historii. Mój facet też ma kilka lat przyjaciółkę, z którą nic go nigdy nie łączyło. Takie przyjaźnie są możliwe i znośne dla wszystkich

nie, takie przyjaznie sa niemozliwe! oczywiscie mozemy sie karmic bzdurami, ale wczesniej czy pozniej jedna ze stron bedzie cierpiec i wtedy przyjdzie sie nam zastanawiac... co ja sobie myslalem...nie mowie ze nie mozna sie zaprzyjaznic, bo mozna, ale to konczy sie albo w lozku albo  ze zlamanym sercem. to jak takie wchodzenie do rozgrzanego pieca, nie ma co udawac przyjazni poprostu sie kolegowac, im dluzej kogos poznajesz tym bardziej sie przywiazujesz i to kwestia czasu zanim przyjdzie zazdrosc. duzo kobiet naiwnie mysli ze jesli mezczyzna (kolega)  jest przy nich od tylu lat to robi to bezinteresownie, otoz nie, on prawdopodobnie cos do was czuje, a ze sie z tym nie obnosi to akurat normalne. co innego mowi serce a co innego rozum. tu jest wlasnie roznica w mysleniu miedzy kobietami a mezczyznami, ilu facetow przyzna ze taka przyjazn jest bezinteresowna ? ilu uczciwie powie ze go nic nigdy z nia nie bedzie laczyc ? a kobiety zawsze mowia ze to *tylko*przyjazn (od razu opowiadaja za 2 osobe, jak by znaly prawde )

do czasu przyjdzie klotnia z parnerem, alkohol, atmosfera i zrozumiesz ze twoj *przyjaciel* jest jedyna osoba ktora cie rozumie i... tylko cie przytuli. i sie automatycznie pojawi napiecie seksualne( o ile juz go nie ma) i wasza *przyjazn* juz nigdy nie bedzie taka sama

Nie ma między nami napięcia seksualnego. Traktujemy się jak rodzeństwo i w taki sposób się do siebie zwracamy. Kochamy się, ale nie miłością erotyczną. Mam faceta, który rozumie mnie tak samo jak przyjaciel, bo nasze relacje bazują także na przyjaźni, jestem dla niego kumplem, przyjaciółką i kochanką w jednym. Z moim partnerem tworzymy świat, do którego nie wpuszczamy przyjaciół. Jest to coś naszego, intymnego i oboje potrafimy oddzielić namiętność od przyjaźni. Zarówno ja jak i mój partner mamy mocno zarysowany pogląd i definicje przyjaźni i miłości przyjacielskiej oraz związku, i miłości erotycznej. Jest świadomy, że oprócz niego jest mężczyzna, który zna mnie równie doskonale, tak jak i ja mam świadomość tego, że jest kobieta, która zna mojego faceta równie dobrze jak ja. Jeśli chodzi o konflikty to nie mieszam przyjaciela w to, co dzieje się między mną, a moim partnerem. Nie zwierzam mu się z problemów dotyczących mojego związku, ponieważ nie uważam tego za rozwiązanie, w momentach, kiedy jest źle, i nie oczekuję od niego rady, która ma rozwiązać mój problem. Oczywiście, są sprawy, z którymi dzielę się z przyjacielem, jednak jeśli chodzi o kojenie w ramionach to zawsze jest to mój partner.

Ludzie postrzegają przyjaźń jako relację, w której należy wywiązywać się w podobny sposób jak w związku - no, tylko zakłada się brak namiętności i seksu. Dla mnie przyjaźń to nie zwierzanie się i opowiadanie 100% swoich przeżyć, ani obarczanie swoimi problemami, to nie opatrunek na smutki, ani zastępstwo kochanka...

Związki zazwyczaj zaczynają się od przyjaźni, ale nie każda przyjaźń kończy się związkiem.
Uważam, że to zależy od okoliczności i wieku poznania się. Dwa dorosłe osobniki w dodatku single poznający się, zaprzyjaźniający, w podświadomości mają, że ów friendship zakończy się głębszą relacją. Zazwyczaj jest tak, że ten, kto zostaje naszym "przyjacielem", jest przystojny, piękny i pełen pasji, podobny do nas, świetnie się nam z nim rozmawia i sympatycznie spędza czas. W podświadomości jest informacja, że to kandydat na potencjalnego partnera. I tak te wszystkie damsko-męskie przyjaźnie się kończą - dupą i klapą.

Wiesz, bardzo generalizujesz Zapewne jest mnóstwo przypadków podobnych do mojego, które zakończyły się w łóżku. Ja i Alek nie ryzykowalibyśmy przyjaźni dla takiego występku i nie lecimy na siebie. Pragnę tylko jednego mężczyzny, a jeśli poczuję się zraniona i odrzucona, ucieknę w ramiona innego, lecz na pewno nie w ramiona przyjaciela, bo to nie jego rola.

Wiesz co, jesteś facetem i robisz z facetów samców, którzy myślą wyłącznie penisem. Być może Twoje wypowiedzi są takie, ponieważ patrzysz na sprawę przez pryzmat tego, kim jesteś i czego Ty oczekujesz od przyjaźni z kobietą? Hm. To przykre...
A idea, którą ja przedstawiam nie jest wyłącznie moją ideą przyjaźni. Nasza przyjaźń opiera się na szczerości, doskonale wiem jakie łączą nas relacje, dlaczego on miałby mnie okłamywać, a ja jego? Gdybyśmy chcieli ze sobą spać, to zrobilibyśmy to dawno, ponieważ było mnóstwo sytuacji, kiedy spaliśmy w jednym łóżku (jeszcze będąc singlami), o których rozmawialiśmy otwarcie i weryfikowaliśmy je na płaszczyźnie erotycznej. Alek ma dziewczynę, a ja mam chłopaka. Jesteśmy piękni i zajebiści, ale nie głupi, jo! I przestań mi wpajać bzdurne argumenty oraz podstawy, na których opierają się moje relacje z ludźmi, ponieważ jestem o wiele bardziej ich świadoma, przekonana i zdecydowana

pewnie ze jej nie ma, jest takie stado dziewczynek ktore w to wierza, i moze to dobrze. maja prawo. nikomu narazie krzywda sie nie dzieje wiec ok. ja poczekam az kolezanka ktora wie co mysli jej przyjaciel wroci za miesiac, dwa, rok i napisze to samo ;)dobrze ze chociaz nazywa to po imieniu... idea    wiem sam po sobie, ze na poczatku jedna ze stron chce byc kims wyjatkowym dla 2 osoby, po czasie przychodzi zazdrosc, umoralnianie, milosc. i konczy sie sielanka. albo poprostu wspolnie laduja na sobie taka przyjazn hipokrytow ;D ale ja uogolniam bardzo duzo, wiec jednak na to co pisze trzeba wziasc poprawke

no zgadza sie, ja nie mowilem ze nie mozna sie przyjaznic. mi chodzilo ze wczesniej czy pozniej ta przyjazn przeradza sie z milosc, namietnosc, i wielkie placze. czyli nie mozna tego uczciwie nazwac przyjaznia, tylko kolezenstwem

NieInteresujSię  ) dzięki za męski punkt widzenia....:) jestem kobietą i ...też uważam,że przyjazn między kobietą i mężczyzną....nie istnieje....mam kolegę-przyjaciela? z którym super swobodnie się czuję,z którym mogę pogadać o wszystkim,ale....no właśnie...to nie tylko przyjazn........granica została przekroczona niemal niezauważalnie...:)  heh...

a no gwiazdeczko jesli nie chcesz zeby ktos ocenial twojej (moim) zdaniem pseudo przyjazni to nie obnos sie z nia na forum, bo nie ja, to kto inny skomentuje. niestety ja w przeciwienstwie do twojego przyjaciela nie musze i nie chce robic na tobie wrazenia i malo mnie interesuje czy sie obrazisz czy tez nie wiec kto jest bardziej obiektywny ?  moje doswiadczenia sa rozne, co oczywiscie napisalem... miedzy innymi moje jak i ze jestem typem obserwatora, moja *kulawa* teoria jest oparta na masie takich dziewczynek jak ty, znajomych, nieznajomych mowie dziewczynka z sympatii, wiec sie nie unos. ale to ja nie czytam twoich postow hehe.gowno wiem o przyjazni ? tu akurat moge sie zgodzic, a przynajmniej zupelnie inaczej ja traktuje niz ty, jest dla mnie czyms czystym, bezinteresownym, co w przypadku  doroslej kobiety i mezczyzny nie ma prawa miec miejsca przy regularnych spotkaniach nie naduzywam tak powaznych slow. taka meska, albo moja logika natomiast ty mowisz ze to jest TWOJA IDEA przyjazni a post nizej wypowiadasz sie za twojego kolege, ze WIESZ co chlopaczyna mysli, czuje. i argumentujesz to tym ze lezeliscie razem w lozku i nic nie bylo,  no to musi byc przyjazn ;D i super do czasu ;p a ja tylko ci pisze zebys wrocila za rok i napisala to samo, zobaczymy czy granica zostanie przekroczona i czy bedziesz miala odwage czy tez ochote sie przyznac ze nie pyklo, a moze wlasnie jestes jedna z kokietek ktore zaslaniaja sie przyjaznia damska meska dla wygody, zeby miec kogos caly czas z boku kto bedzie cie na swoj sposob dowartosciowywal. taka cwaniara ;p dla mnie przyjazn to powazna rzecz, a duzo osob myli przyjazn z kolezenstwem.

vinnga, nie kazda sie przeradza bo ze soba walcza zeby jej nie bylo (z jakis powodow) a po dosc krotkim czasie na 100% jedna albo i obie strony zaluja ze poza rozmowami nic miedzy nimi nie bylo. to jest przyjazn ? nie, to jest moralniak ;D uczucie jest podobne do tego jak bylo sie nastolatkiem i ktos ci sie cholernie podobal ale odwagi zabraklo zeby cos wiecej zrobic ja akurat uwazam ze mezczyzni rownie czesto jak kobiety sa zauroczeni w takich kolezankach, przyznam sie pokornie ze ja tak, chodz ogolnie malo kochliwy jestem, one sa poprostu dobre, najladniej pachna, sa cholernie seksowne itd... i  po raz setny napisze... przyjazn, rozpala w nas albo co gorsza jedna ze stron powolutku uczucia, i gdy sa odwzajemnione to ok, ale jesli nie, to pojawi sie zazdrosc i wszystko szlak trafi. a sa ludzie ktorzy cale zycie nie przyznaja sie ze cos czuja. do dupy z taka przyjaznia ;p

I w tym pies pogrzebany, bo madamecharlotte nie spotyka się z przyjacielem regularnie. 3-4 razy do roku i skype raczej nie wystarcza do rozwinięcia romansu stulecia.
A tak szczerze, to wszystko zalezy od nas. Jesli spotka się dwoje mądrych i rozsadnych ludzi, którzy wiedza czego oczekują od drugiej osoby ( czyt. przyjaźni) może się to udać.
Ale, ja mojemu partnerowi nie pozwoliłabym na posiadanie przyjaciółki- niestety nikt z nas drugiej osobie nie czyta w myślach i tak na prawde nie wiemy co może sie z takiej relacji wykluć.
Ale ja w ogóle nie wierzę w przyjaźń, ani przeciwnych płci, ani tych samych.

Pablo72 - mnie nurtuje jedno pytanie - czy powiedziałeś swojej "przyjaciółce", że masz żonę i dzieci...?;) Bo to jest chyba istotne w całej tej opowieści... Nie wiem, jakiego typu przyjaciel jedzie do swojej przyjaciółki, którą zna miesiąc, 350 km tylko po to, żeby połazić po mieście... Na pewno nie klasyczny przyjaciel .

mój kilku letni związek zaczął się przyjaźnią... od pierwszej chwili gdy się poznaliśmy gadaliśmy tak jakbyśmy się znali całe życie... po 2 latach doszliśmy do wniosku, że chcemy być razem i tak 5 letni związek się rozpadł... straciłam 'przyjaźń' - może wspaniałą znajomość, na rzecz takiej sobie miłości...
Ja nie wierze w takie przyjaźnie i nie tylko ze swojego doświadczenia ale patrząc na doświadczenia moich znajomych.
Ty możesz być pewny, że się nie zakochasz, ale nie wiesz co tak naprawde myśli ta druga osoba...

kumple, kumplami ale to właśnie o przyjaźń chodzi. Tak samo jak się ma koleżanki i przyjaciólki tak samo kolegów i przyjaciół.
Ale i tak jak poprzednio obstaje przy tym że nie ma takiej przyjaźni! prędzej czy później któraś strona się zakochuje, myśli i marzy... ale boi sie że zniszczy tym  przyjaźń i się nie przyznaje...

bo to sa kumple, jak to sama przyznalas, jak napisalem kilka razy, duzo osob naduzywa slowa albo myli pojecia co do przyjazni.

no, ciekawy jestem czy oni tez sie toba brzydza i czy ty ich nie pociagasz ? swiruje sobie, ale to sa poprostu koledzy z ktorymi sie spotykasz raz na jakis czas, i moim zdaniem nie mozna mowic tu o przyjazni.

to rowniez nie sa przyjaciele, tylko adoratorzy

no to jaka to przyjazn

to jest igranie z uczuciami, rownie dobrze widzac korek mozesz rozpedzic sie do 200, moze nie przywalisz rozsadek- uczucia... co wygra ?

zgadza sie, i wbrew temu co tu niektorzy mowia nie moga tego wiedziec. a to przyjaciolka twojego chlopaka by go pocieszala przy waszych klotniach.

nie bede sie wypowiadal co do damskiej przyjazni, ale cos takiego jak meska przyjazn jest.

kazda tego typu przyjazn jest niebezpieczna, dziecko- dorosly mezczyzna, nastolatka- dojrzaly mezczyzna. dojrzala kobieta- mlody mezczyzna. nie mozna generalizowac, ale nalezy byc ostroznym bo trzeba pamietac ze jestesmy tylko ludzmi

Taka to przyjaźń, że widzimy się kilka dni w roku, co nie sprawia, iż friendship jest wyimaginowany, ani, że w ogóle to nie jest friendship. Ale co tu dużo mówić, przecież Ty gówno wiesz, a pieścisz się z tematem jak jakiś ekspert -___-

Btw nie obrażam się o to, w jaki sposób piszesz <załamka>
Proponuję Ci skończyć studia socjologiczne i przeprowadzić badania dotyczące przyjaźni między kobietą i mężczyzną.
Twoja teoria oparta jest na masie takich dziewczynek jak ja? Ale na czym konkretnie, na obserwacji? Obserwacja jest kiepską, wręcz nieodpowiednią metodą do takiego pomiaru. Proponuję wywiad kwestionariuszowy, albo ankietę audytoryjną, lecz jak wspomniałam najpierw, nabądź odpowiedniej wiedzy i doświadczenia, aby móc to zrobić i wtedy będziesz mógł snuć jakiekolwiek teorie, bronić swoje hipotezy. Nie jesteś ekspertem, więc nie powalaj wypowiedzi aprobujących przyjaźń damsko-męską, bo pogrążasz się. I nie chce mi się już tłumaczyć, ani cokolwiek, bo jesteś facetem na kobiecym forum i to wystarczy...

boziu, ile razy musze to powtarzac, to jest przyjazn do czasu, granice zostana przekroczone wczesniej czy pozniej.  ty ciagle mowisz o twojej przyjazni, a jak oni odbieraja te wasze tulenie sie do rekawa juz nie wiesz, mozesz sie tylko domyslac. ja wiem, jako ze mialem z toba okazje juz pisac w kilku tematach to wiem ze napiszesz ze kazdego z nich znasz od zlobeczka nasza ty idealistko i oni tez nie czuja przy tobie napiecia seksualnego bo ci to mowili ja jednak pozostane przy swoim. nie ma przyjazni damo meskiej. dziekuje dobranoc. to jest zwykla obluda w ktora wierza zazwyczaj oczywiscie kobiety ale poki nikomu krzywda sie nie dzieje to ok, ale igranie z uciuciami zawsze sie zle konczy ;p

Przyjaźń pomiędzy kobietą a mężczyzn dobre pytanie ale myślę że , istnieje... ale są pewne zasady.Ja nie mam znajomych w realnym życiu mam tylko 2 dobrych życzliwych mi znajomych tak myślę o nich nadal że, są nimi. Tylko każdy z nich ma swoje życie Ewa (23) ma męża i swoją ukochaną pracę rzadko się widzimy, Grzegorz (26) ma dziewczynę obecnie bez pracy kumpel dobry do wypicia z nim piwa nic więcej. Dobry tak myślę że, był dobrym przyjacielem mojego śp. brata. Ale tak na prawdę nie mam wsparcia w żadnym z nich nie wiem może gdybym z nimi była otwarta tak jak na tym forum było by też inaczej. Jest jeszcze Tomek no właśnie o nim chcę tu porozmawiać bo ta nasza przyjazń jest troszkę dziwna i za razem śmieszna.Tomka (ok 50) nigdy w życiu nie poznałam znamy się przez telefon pewnego razu na pisał SMSa nie znał mnie wcześniej ja jego też,wysłał kod doładowujący mój telefon... . Ode słałam ten kod pisząc dziękuję ale to pomyłka.Kilka dni pózniej napisał ponownie pisaliśmy cały wieczór i tak piszemy do dziś. Tomek ma żonę 2 dorosłych synów jeden w moim wieku czy nawet młodszy mieszkamy w tym samym regionie ale za razem daleko od siebie by spotkać się na kawę... . Z drugiej strony mam lęk bo on ma przecież żonę i dzieci i nie raz nad tym już myślałam by zakończyć tą znajomość ale trwa to już z 7 dobrych lat. Czasami on do mnie zadzwoni opowiada mi ciekawe rzeczy jest dobrym moim znajomym choć nie znamy się realnie, może kiedyś to się zmieni,on nalega na spotkania i ciągle na nie mnie na mawia.

Nie zawsze owszem sympatia ,porozumienie ale nie koniecznie miłość.
Przyjaźń to nie tylko głaskanie po główce i mówienie nam jacy jesteśmy cudowni i Ci co zrobili nam krzywdę są be .
Widocznie nigdy nie miałeś przyjaciela w kobiecie dlatego mylisz pojęcia .
W przyjaźni liczy się osobowość nie wygląd zewnętrzny lub płeć to zbędny rekwizyt .
Nie traktuje go przedmiotowo jest mi dobrze to nie gadam bo po co tylko w ciężkich chwilach zauważam jego obecność to bzdura na resorach.
wiem ze trudno w materialnym świecie uwierzyć w bezinteresowność nie ma nic za darmo.
Widocznie należę do tej mniejszości która jednak wierzy w przyjaźń i żadne twoje kontrargumenty mnie nie wzruszają.

A wy się genitalnie przyjaźnicie czy psychicznie?

Bo widzę, że większość z was ocenia przyjaźń nie po tym, co dzieje się w głowie czy w duszy, ale po tym, co się dzieje z genitaliami przy okazji.

Onegdaj naiwna wierzyłam w możliwość takiej przyjaźni.
Teraz przychylam się do obiegowej opinii, że jest niemożliwa bo tacy przyjaciele "byli, są lub będą kochankami"

Zwiazek to chyba raczje także przyjażń między partnerami bo chyba raczej traktujecie partnera poważnie i mówicie mu o wszystkim(no prawie wszystkim )
Przyjażń poza zwiazkiem istnieje do momentu gdy  zaczynasz myśleć -alez niej fajna laska,albo fajny koleś.Wtedy zaczyna się kreowac sytuacja w której powoli z dnia na dzień przyjaciel zaczyna Ci sie podobac fizycznie,coż.
Poprostu niektóre osoby uważają że jesli łączy go jakaś więż emocjonalna z płcią przeciwną to znaczy to coś wiecej niż przyjażń,żle odczytuja sygnały że jeśli facet jest bezpośrdeni,słucha,troszke rozumie to znaczy że się do mnie klei i tak samo u facetów.Napewno cięzka jest przyjażń miedzy ludżmi po przejściach sercowych,choć to moze tylko fikcjia

A czy Ty rozumiesz, że nie wszyscy muszą się z Tobą zgadzać?
O kulturze wypowiedzi w stosunku do starszej od Ciebie kobiety nie wspomnę.

P.S. A tak w ogóle- to seks nie w pochwie się zaczyna, wiesz?

heathcliff - ja napisałam raptem 2 zdania, a Ty od razu dostałeś piany... Ależ zadziwiająco impulsywna reakcja
Napisałam własną opinię, że PRZYCHYLAM się do obiegowej opinii. Łatwo się domyśleć, że wskutek doświadczeń zmieniłam zdanie. Zadziwia mnie czemu reagujesz aż tak agresywnie i ordynarnie. Nie napisałam, że TWIERDZĘ, że nie może być inaczej ! Żebyś dobrze zrozumiał napiszę wprost - ja się nie spotkałam. Jeżeli tacy przyjaciele nie byli kochankami pierwotnie, to czas to weryfikował w ten sposób, że w końcu nimi zostawali. Takie są moje doświadczenia i obserwacje. Po co Ci ta napastliwość? Poczułeś się lepiej? Mądrzejszy od tych głupich starych? A to na zdrowie... I nie plącz do tego jabłek bo to w ogóle jakieś niepoważne...

Esencja życia, cynim...i Bog wie,co jeszcze..

Podpisuję się pod tym, i jakoś... żal frustrata... Pozdrawiam Anhedonia

Anhedonia - pianę sobie wyobraziłaś. Projekcja? A mniej bystrym się logikę, tę poważną, na jabłkach przedstawia. Bo ci to myślą nawet, że jeśli się do przyjaźni doda cynamonu, to przyjaźń znika. W ogóle dodanie czegokolwiek do przyjaźni sprawia, że ona znika.

Właściwie... to znakomicie wyjaśnia, czemu ja mam przyjaciółki, a większości ludzi się kombinowanie płci nie udaje. Mnie po prostu nie znika.

gonia, pogratulować wypowiedzi wcale nie agresywnej i zupełnie na temat.

niekochana72 - wyrażam moją opinię. Napisz sobie jakąś wiadomość, że mam prawo, może się nie zwyzywasz w odpowiedzi. Ach - sama przyjaźnisz się pochwą czy może widziałaś już przyjaźń związaną z umysłem?

---

truskaweczka19

Ja przyjaźń czuję. To dla mnie coś duchowego, psychicznego. Zupełnie na moją przyjaźń nie wpływa seks, jak cynamon nie sprawia, że jabłka znikają. Ot - przyjaźń z seksem.
Przyjaźń nie opiera się na seksie, ale nie opiera się też u mnie na BRAKU SEKSU.
Wyobrażasz sobie? "-Chcesz seksu? -Nie. -To świetny powód, byśmy zostali przyjaciółmi". brrr, aż mi zimno.

Przyjaźń dla mnie jest po prostu GDZIE INDZIEJ. Nie ma dla przyjaźni znaczenia jakiś niewielki dodatek czy jakiś niewielki brak. Przyjaźń nie opiera się na gotowaniu - ale czy gotowanie kończy przyjaźń? Przyjaźń nie polega na robieniu manicure, ale przecież i to nie przerwie przyjaźni.
A ludziom seks czy pożądanie przerywa przyjaźń.

Ja jestem przekonany, że nazywają przyjaźnią jakiś stan zupełnie odbiegający od mojej przyjaźni. Moja trwa, nie wiąże się z wymuszeniem seksu, nie kończy się po odmowie seksu, nie kończy się przez zazdrość. Jest tam dużo jasności, otwartości.
Tu zaś widzę przyjaźnie, które mam za koleżeństwo, a które przerywane są pożądaniem (czasem mylonym z miłością).

A miłość... To jeszcze więcej, ale bez przyjaźni wyobrazić sobie miłość, to jakiś żart jest.

Przykład jabłkowy miał tylko myślenie uruchomić na temat "dlaczego po takim nieznaczącym dodatku coś miałoby zniknąć". Ale wiem już, że nie uruchomi, i że tego wymagać nie mogę.

gonia - strasznie spartaczyłaś cytowanie, dobrze, że umiem czytać między wierszami, inaczej bym Twojej wstawki nie znalazł.

Nie wkładaj w pisanie tylu emocji (i mi też nie przypisuj) bo się zrobi nieprzyjemnie, a nie o to przecież chodzi.
Panuje taki pogląd obiegowy, że przyjaźń jest przerywana przez pożądanie. Młodzi ludzie słyszą to od starszych, na każdym prawie forum można to przeczytać. A czy to prawda? (prawda nie jest wtedy, gdy się bardzo chce, a gdy się umie UZASADNIAĆ. Dlatego tyle wypytuję, proszę o uzasadnianie. Monopol na prawdę niestety wynika z monopolu na uzasadnianie - tego mi przerwać nikt nie chce. A ja bym uzasadnienia chętnie powymieniał z ludźmi.)
Przyjaźń to piękne zjawisko, ale psychiczne. Przyjaźń łączoną z seksem można czasem inaczej nazywać (niektórzy nazywają miłością, ale o to są dyskusje), ale na pewno seks nie powinien psuć tego wspaniałego uczucia!

Być może są tu osoby, które się zawiodły. Bardzo łatwo się na kimś zawieść. Ale lepiej w moim odczuciu słuchać tych osób, którym się przyjaźń udaje, by odzyskać wiarę w człowieka, a także by starać się samemu swą przyjaźń udoskonalać.

Oj już się nie gniewaj. Przepraszam za zbytnią bezpośredniość wszystkie panie.

Ale w mocy pozostaje moje pytanie, choć się je postaram ładniej napisać:

Czy naprawdę dodatek jakiś niewielki (pożądanie lub inny) psuł wam przyjaźnie? Czy to na pewno były przyjaźnie, a nie coś mniejszego, skoro padło od takiego dodatku? Rozumiem, że możecie nie chcieć NAZYWAĆ jeszcze przyjaźnią tego zjawiska, które powstaje po dodaniu seksu do przyjaźni, ale czy którykolwiek składnik przyjaźni (takiej, jaką znacie) wtedy znika? Czy znika zrozumienie? Akceptacja? i tak dalej, tak dalej.

W 100% zgadzam się z Heathcliffem. Przyjaźń to coś, co jest między dwojgiem ludzi. To relacja. Ona nie przestaje być przyjaźnią, jeśli wkradną się elementy pożądania z którejś strony lub uczucie. Może zamienić się w związek, ale może pozostać nadal tylko przyjaźnią.
Przespałam się kiedyś z przyjacielem. Tylko raz. Nie zmieniło to w żaden sposób naszych relacji. Nadal się przyjaźnimy. Jak mam go teraz nazwać, jeśli nie przyjacielem? Moim partnerem nie, bo przecież oboje jesteśmy w związkach. Kochankiem też nie, bo poza tym jednym epizodem nie utrzymujemy żadnych intymnych relacji. Pozostaje nazywać go przyjacielem, na co zresztą w pełni zasługuje.

A w co się zmieniła, kiedy połączył Was seks?