Gdzie ten Mężczyzna przez wielkie M? - Netkobiety.pl

polinka napisał/a:

No i wtedy będzie M jak Miłość To czekam....

LadyInBlack napisał/a:

Znajdziesz go w najmniej spodziewanym momencie:P I kiedy to będzie już ten to pokochasz go takim jaki jest nawet z tymi kilkoma wadami:) Pozdr.

Hmm tzw. Portal Sympatia pozwoli też kogoś poznać
moja jedna znajoma poznała swojego przyszłego męża a pare innych osób swoją drugą połówkę

Istnieje pewna zasada: im mniej na siłę kogoś szukasz tym bardziej prawdopodobnym jest to, że będzie on przez duże M (albo K). Moim zdaniem lepiej poczekać i trafić od razu na porządną osobę niż tkwić z byle kim w związku i zastanawiać się co z tymi ludźmi jest nie tak!

polinka napisał/a:

Kto dla kogo jest najlepszą partią jest dosc względne. Jedną kręcą Karki, inną przykłądający dużą wagę do duchowości.

A Ty do czego przykładasz wagę ?

Boletus napisał/a:

Istnieje pewna zasada: im mniej na siłę kogoś szukasz tym bardziej prawdopodobnym jest to, że będzie on przez duże M (albo K). Moim zdaniem lepiej poczekać i trafić od razu na porządną osobę niż tkwić z byle kim w związku i zastanawiać się co z tymi ludźmi jest nie tak!

Dokładnie. Ja byłam sama przez prawie 3 lata, na łeb już dostawałam, w końcu sobie odpuściłam to szukanie, odpuściłam sobie wszystko, popadłam w deprechę. I co? Znalazł się mój Mężczyzna. Zupełnie nie tak jak miało być. Siedziałam ze znajomymi w pubie, jakaś taka zapuchnięta, nieuczesana, masakra normalnie. Przysiadło się kilka nieznanych mi osób, m.in. on. Stwierdziłam, że miły, ale nie w moim typie, więc w ogóle się na nic nie nastawiałam. Ale potem jakoś się okazało, że jest dla mnie idealny, a ja dla niego. A też nie byłam w jego typie. Więc nie nastawiaj się, bo miłość znajduje się wtedy, kiedy jej nie szukasz i się nie starasz. Jak człowiek szuka, to nie jest sobą, bo stara się pokazać od najlepszej strony, nie jest szczery. Jak zatem możesz oczekiwać, że ktoś Cię pokocha, skoro pozujesz na kogoś innego?

Szczerze mnie pocieszyłeś. Jako, że już zobowiązałam się, że nie będę szukała miłości, zacznę szukać inteligencji i czekam na Zjawę

netchłopak napisał/a:

Tak więc moje drogie Panie po każdej stronie jest inteligencja, tyle że trzeba jej szukać. A tak poważnie trzeba patrzeć kogo się bierze i wiedzieć czego się pragnie, a prędzej czy puźniej sie zjawi.

Jeszcze jedna rada: w każdej mądrości jest tyle prawdy ile w niej jest matematyki.
Na początek musisz założyć ilu kandydatów będziesz chciała sprawdzić. Następnie odrzuć pierwsze 36% i czekaj aż trafi się potem pierwszy kandydat który był lepszy od każdego z tych odrzuconych....;)

Ja również życzę powodzenia, w polowaniu.
Tylko zapytam o broń. Łuk czy broń palna? Podobno ta druga skuteczniejsza. ;P

BardzoFajnyMichal napisał/a:

Jeszcze jedna rada: w każdej mądrości jest tyle prawdy ile w niej jest matematyki.
Na początek musisz założyć ilu kandydatów będziesz chciała sprawdzić. Następnie odrzuć pierwsze 36% i czekaj aż trafi się potem pierwszy kandydat który był lepszy od każdego z tych odrzuconych....;)

No tak, coś w tym jest,bo z miłością to jak z rachunkiem prawdopodobieństwa..można sobie przewidywać;)

Hej. No tak, by jednk sie pojawiła trzeba sie znaleźć z tą drugą osobą... a ja jakoś się nie znajduje. Inteligentnym też zdarzają się wpadki, nawet ortograficzne

gonia napisał/a:

Hej polinka. Myślę,że ktos tu coś poplątał..miłość..inteligencja.hmmm. Miłość to najwspanialsza rzecz na świecie, nic tak nie dodaje skrzydeł i nie napędza jak uczucie. Życzę Ci dużo szczęścia i nie słuchaj gadania o braku inteligencji u kobiet, bo nie można tak uogólniać (zwłaszcza jak się robi błędy ortograficzne). Trzymaj się!

polinka napisał/a:

No to czekam na wzór na szczęśliwą miłość i jak ją znaleźć. Pierwsze założenie o ilości kandydatów już jest, tylko skąd te 36%? i dlaczego pierwsze? Bo pod uwagę jeszcze wziąć trzeba nie tylko moją ocenę najlepszego kandydata, lecz i jego chęć, by był sukces.

Te 36% wynika z pewnej matematycznej teorii, treścią której nie będę tutaj nikogo zanudzać.
Może wykup bilboard i daj ogłoszenie ?

polinka napisał/a:

Hej. No tak, by jednk sie pojawiła trzeba sie znaleźć z tą drugą osobą... a ja jakoś się nie znajduje. Inteligentnym też zdarzają się wpadki, nawet ortograficzne

gonia napisał/a:

Hej polinka. Myślę,że ktos tu coś poplątał..miłość..inteligencja.hmmm. Miłość to najwspanialsza rzecz na świecie, nic tak nie dodaje skrzydeł i nie napędza jak uczucie. Życzę Ci dużo szczęścia i nie słuchaj gadania o braku inteligencji u kobiet, bo nie można tak uogólniać (zwłaszcza jak się robi błędy ortograficzne). Trzymaj się!

Cześć, o tych błędach to nie było do Ciebie:) Pozdrawiam cieplutko:)

polinka napisał/a:

Mam 25 latek i od prawie 2 lat jestem wolna i sama. Minęło już tyle czasu, a ja poznaje samych oszustów i krętaczy, którym chodzi tylko o jedno. To bycie samej staje się niezwykle męczące i smutne dla mnie Nadal jeszcze mam iskrę nadziei, że kiedyś pojawi się ten jedyny, który nie spojrzy na mnie jak na kawałek mięsa do.. i nie ucieknie po paru inteligentnych zdaniach. Pytanie... kiedy?

Ja znam takich mężczyzn. Nie bajerują, nie manipulują i dlatego są sami dłużej niż dwa lata. Nie są dla kobiet interesujący. Trudno powiedzieć, czy powinni być pisani przez duże M, na pewno jednak można liczyć na szacunek i szczerość z ich strony.

Troszkę za bardzo wszystko zależy od tych kilku chwytów, których uczą podrywaczy na kursach NLP, i kobiety tracą przez te mechanizmy, i ciekawi mężczyźni.

Tak, często się kończy brakiem zaufania do nowych znajomych, całkiem niewinnych. Nie lubię być rozliczany z cudzych win.

Ja bym polecał zawsze więcej pomyślunku: widzę czasem, że się kobiety pakują w związki z nieodpowiednimi ludźmi. Ale jak tu racjonalnie próbować zwalczyć uczucie? Same się muszą nauczyć oceniać ludzi, tylko mnie znielubią, gdy zacznę uzasadniać, że ich ukochany to pomyłka.

Tak mówisz?

Ludzie poranieni, a przynajmniej poranieni mężczyźni, robią się czasem strasznie cyniczni. Uogólniają nieładnie, jakie są "wszystkie kobiety" i nabierają przeświadczenia, że powinno się brać ile się da (w szczególności dużo seksu doświadczyć) i nie przejmować się niczym.

A ja jestem ogromnym optymistą, jeśli chodzi o kobiety, uważam, że jest wiele wspaniałych i nietrudno mi je znaleźć. Dużo większe problemy widzę w drugą stronę. No i samotni ciekawi mężczyźni, choć sami spotykają ciekawe kobiety, dość rzadko są rozpoznawani w tłumie marniaków. To mnie smuci.
A sam mam dość powodów do zadowolenia, ale cii, to nie na temat.

A co z samotnością w związku?
Mam gigantycznego pecha do mężczyzn. Może jestem za silna zbyt niezależna z pozoru i w ten to sposób przyciągam samych nieudaczników. Na pierwszy rzut oka wydają się dla mnie idealni potem wychodzi że to tylko duzi chłopcy. Najzabawniejsze w tym wszystkim jest to że dawniej nie chciałam się wiązać wiodłam luźne życie. Jak miałam 25 lat po ciężkim dołku poznałam mojego przyszłego męża. W ciągu pół roku stałam się żoną i matką dwójki dzieci. To wprost niesamowite, zawsze się pilnowałam i nigdy nic, a tu 2 miesiące chodzenia i podwójna wpadka. Decyzja o ślubie podjęła się sama, jakby poza mną. Już przed ślubem zobaczyłam jego prawdziwe ja, leniwego, nieudacznego niechluja, ze skłonnością do używek. Nie wiem czemu nie zwiałam spod ołtarza, miałam wrażenie że stoi tam ktoś inny. Miałam też chyba nadzieję że dorośnie jak ja. Tak minęło 6 lat. Rok temu powiedziałam dość. Chciałam znów być sobą, pogodziłam się nawet z faktem że będę samotną matką 3 dzieci. Chciałam też odreagować celibat w chwilowo luźnych związkach, nie chciałam już więcej cierpieć, a tu d... Już po 3 miesiącach pojawił się drugi mężczyzna mojego życia. Ja miałam do niego luźne podejście on zakochał się na zabój. Nie chciał nawet zaciągnąć mnie od razu do łóżka - niestety. Wiedział że wtedy go zostawię. No i bach. Zakochałam się. Z początku ideał. Po pół roku zamieszkał ze mną. Fakt że jest cudowny dla dzieci, potrafi być czuły itd. Niestety to kolejny chłopiec. I jak na złość zaszłam w ciążę. To na prawdę palec boży inaczej tego nie potrafię wytłumaczyć z uwagi na ilość troski włożonej w antykoncepcję. Najpierw on ucieszył się jak nie wiem co, duma go rozpierała i nadal tak jest. Zmieniło się niestety podejście. Zachowuje się tak jakby mnie uziemił i teraz mógł robić co mu się podoba. Ciągle znika, pali i pije z kumplami na potęgę, do funduszy domowych nie dokłada się kompletnie, tak go dołuje że zarabia 4x mniej ode mnie że to co zarobi przepuszcza na imprezkach. Krew mnie zalewa.
I co ja mam zrobić?? Kto mi powie?
Mam 32 lata 4 dziecko w drodze, wszyscy mnie "kochają" (były mąż, obecny partner) a ja siedzę samotnie o 1 w nocy i czytam  forum o samotności.
Wydaje mi się że jestem niegłupia, niebrzydka, mam fajną pracę która daje efekty, choć czasami padam na twarz próbując pogodzić ją z pełnowymiarową opieką nad dziećmi, teraz to trudne do granic możliwości bo organizm nie daje rady, jednak czasem wolałabym mieć 2 lewe rączki i naiwnie patrząc łapać swojego rycerza na tanie i wyświechtane chwyty. Faceci to lubią, takie kobietki znajdują zaradnych opiekunów. U mnie najwyraźniej jest odwrotnie.
Tych dobrych porządnych facetów zazwyczaj wyłapują kompletne pustaki i tam oni cierpią, mam kilku takich znajomych. W ogóle obracam się w męskim świecie i tam zazwyczaj słyszę utyskiwania na kobiety, często uzasadnione.
Wy macie 25 lat i 0 zobowiązań. Ja jestem w sytuacji gdzie moje uczucia średnio się liczą, najważniejsze są dzieci. Czuję się jak w pułapce.
Wiem że to moja wina. Może jestem zbyt niecierpliwa. Z resztą na to nie ma reguły.

heathcliff napisał/a:

Tak mówisz?

Ludzie poranieni, a przynajmniej poranieni mężczyźni, robią się czasem strasznie cyniczni. Uogólniają nieładnie, jakie są "wszystkie kobiety" i nabierają przeświadczenia, że powinno się brać ile się da (w szczególności dużo seksu doświadczyć) i nie przejmować się niczym.

A ja jestem ogromnym optymistą, jeśli chodzi o kobiety, uważam, że jest wiele wspaniałych i nietrudno mi je znaleźć. Dużo większe problemy widzę w drugą stronę. No i samotni ciekawi mężczyźni, choć sami spotykają ciekawe kobiety, dość rzadko są rozpoznawani w tłumie marniaków. To mnie smuci.
A sam mam dość powodów do zadowolenia, ale cii, to nie na temat.

te najwspanialsze jakie spotykam są ZAWSZE :zajęte, mieszkają daleko czy też nie są mną zainteresowane...
takie życie... każdy żyje inną miarą szczęścia ... niestety jedni nie mają nawet grama ...

carli - nie wypiłem jeszcze 7 piw w tym roku, gdzieś piąte było w zeszłym tygodniu. Nieimprezowi mężczyźni, na przykład tacy siedzący przed National Geographic (a poziom programów im spada, tak nawiasem), są zupełnie w świecie niewidoczni. Nie szukasz ich w górach, nie sprawdzasz kolejnych mieszkań. Imprezowi są widoczni i dlatego wyglądają, jakby stanowili większość. Na pewno nie stanowią normy.