Czy pozwolić tej przyjażni się "rozwinąć"? - Netkobiety.pl

Cóż Kadma nie ma co kłamać zauroczyłaś się.
Pewnie pierwszy raz od dawna ktoś jest dla ciebie miły, ktoś troszczy się o twój humor, martwi się o ciebie.

To prosta droga do zakochania, u obojga. Bo temu przyjacielowi tez kojarzysz się z kimś kogo trzeba chronić.
To pobudza męski instynkt, bycie dla kogoś oparciem, taka nieszczęśliwa istota do kochania.

Nie będę prawic ci morałów. Powiedz czy robiłaś wszystko by twój mąż zobaczył ile znaczysz?
Czy mówiłaś mu że w końcu się doigra i straci ciebie?

Jeśli uprzedzałaś i on nadal olewał sprawę to nie miej wyrzutów. Odejdź od niego.

Odejdź bo życie ci mija a szkoda każdej minuty by żyć koło zadufanego  zimnego człowieka. Nie odchodź dla innego faceta a przede wszystkim dla siebie.
Radzisz sobie świetnie z pracą, z domem więc poradzisz sobie i bez męża krytykanta.

A gdy będziesz już wolna to wtedy wróć do tej przyjaźni, jeśli facetowi zależy to poczeka na ciebie.

Czyli na co?
Bo to nie fair igrać z czyimiś uczuciami. A potem może być za późno. Będą 3 poranione osoby + niepokój dzieci Płacz i rozbita rodzina Trzeba trochę pomyśleć nad konsekwencjami ZANIM rozwinie się sytuacja

Zgodzę się z Anhedonią a to mądra kobietka że grasz w ten sposób nie fer.

Skoro nie chcesz odejść od męża , a przyjaciela masz tylko dla siebie tak prywatnie i znaczy on dla ciebie dużo to czemu go ranisz?
Bo jeśli jeszcze go nie boli że zakochał się w kobiecie żonatej, która nie odejdzie od męża to na pewno nie długo go zaboli.
Zaboli okrutnie. I stracisz przyjaciela.

Ja tez mam kilku znajomych a wśród kłębowiska ludzi którzy poznali mnie w pewnym momencie życia były dwa przypadki.
Jeden to kolega mojej znajomej, no śmiało mogła bym powiedzieć brat bliźniak mojej osoby. Te same poglądy , myśli.
Gadaliśmy po 8 godzin dziennie, a bywało że i więcej , on był wtedy na chorobowym a ja w domu też chora. 
Nigdy nie sądziłam ze tak dobrze zrozumie mnie drugi człowiek do tego mężczyzna.

Jednak od początku on wiedział że mój mąż jest , był i będzie zawsze numer jeden i nie ma siły która by mnie zrzuciła z tej ścieżki.
W moim przypadku  traktowałam tego człowieka jak bratnią duszę , jak przyjaciela. Ale on wkroczył na inne tory.
Wtedy zrozumiałam że straciłam bezpowrotnie przyjaciela.

Bo nigdy mężczyzna który pokochał nie cofnie się już do bycia przyjacielem, dla niego było by to już za mało.
Tak że w moim przypadku z żalem ogromnym ale dla dobra tego człowieka powiedziałam mu ze nie zmienię decyzji, kocham męża i to się nie zmieni a on by tylko cierpiał. Zrozumiał i odszedł.
I dobrze zrobił.
Cieszę się że jest szczęśliwy  , ja tez nadal jestem.

W twoim przypadku tak czysto przyjacielskich relacji nie ma. Sama piszesz że on już nie traktuje tego jak przyjaźni i ty tez. Dajesz mu znaki na nadzieję tylko na co nadzieję?
Bo nie na przyjaźń.

Nie postępuj jak egoistka, skoro masz męża i nie chcesz od niego odejść to czemu wiążesz do siebie uczuciowo  drugiego faceta?
Bo fajnie mieć dreszcze emocji? Ten drugi będzie cierpiał przez Ciebie i Twoje postępowanie.
Tak się nie robi Przyjacielowi.

Zabawa uczuciami drugiego człowieka to najgorsza rzecz jaka może być. I mężowi i przyjacielowi robisz krzywdę.

Wiesz kiedy ciebie zaboli? Jak ci zarówno mąż  jak i przyjaciel powie że jesteś podła. Bo niby chciałaś dobrze dla siebie ale kosztem innych i to jest złe.