8 lat na marne.. - Netkobiety.pl

Uważam, ze ten związek nie ma przyszłośc. Niestety, ale chłopak jest niezaradny kompletnie, wszystko mogłoby być okej, gdybyś Ty to akceptowała i gdyby np. on w przyszłości pełnił rolę kury domowej, wychowywał dzieci, zajął się domem, a ty trzaskałabyś kasę. Zdarza się. Tak bywa, ale obie strony muszą się czuć z tym dobrze, Jednak Tobie ten układ z pewnością by nie pasował, widać , że oczekujesz od partnera partnerstwa.

Nie będziesz sama myśleć o wszystkim. Mężczyzna musi sobie radzić w kwestiach finansowych, musi być obrotny, to na nim spoczywa większy obowiązek zadbania o rodzinę, jesli miałabym się wiązać z kimś takim, to już raczej wolałabym być sama i sama zadbać o siebie, niż mieć kulę u nogi.

Zmarnowałaś 8 lat i nie marnuj następnych, daj sobie czas.. na odpoczynek po tej znajomości, a potem znajdziesz kogoś, albo on ciebie znajdzie i całkiem możliwe, że nie będziecie potrzebować aż 8 lat na związek nieformalny! Te 8 lat, to też pewnie wina jego ociągania się.

Kasiu daj sobie spokój, wiem że ci trudno, ale każde rozstanie boli i każdy ból kiedys mija.

Też mam 28 lat, w październiku rozstałam sie z chłopakiem, z którym miałam nadzieję, stworzyć rodzinę, ale wyszło jak wyszło, dziś już jestem w nowym związku, niebawem razem zamieszkamy.

Także głowa do góry, pozbądź się  wątpliwości.

zwiazek to partnerstwo
zawsze tak uwazalam, jesli kogos trzeba niesc na plecy przez zycie a potem jeszcze dzieci uwieszone na twoich rekach to jasne ze w koncu pod ciezarem sie zalamiesz...
zwiazek to rownosc i nie mowie o ideale ze po rowno zarabiamy 3tys i zajmujemy sie dziennie po 8h dziecmi, po prostu jesli ona siedzi w domu to po to aby on mogl pracowac, wiec niech zapewni rodzinie spokoj i zarobi na nia, jesli oboje pracuja to niech razem placa rachunki i sprzataja w koncu to ich wspolne zycie.
to co piszesz wyglada mi na posiadanie dziecka, mam 2 maych dzieci i owszem nie wymagam od nich aby dawaly kase czy robily za mnie obiad, lub aby zajely sie soba bo ja chcem isc do pracy-ale wiem ze to sie zmieni gdy doroslan, beda musialy siebie utrzymac nie wiszac na nikim(nawet na matce) same se ugotowac i ulozyc zycie bo na tym polega doroslosc, co innego wsparcie, czasami popchanie   w dobrym kierunku czy pomoc finansowa a co innego ciagle podpierac dorosle dziecko ktore mimo wieku wciaz nei umie chodzic.
dobrze zrobilas, szukaj sobei mezczyzny a nie duze dzecko

Dunkis nie czepiaj sie... Cała moja wypowiedź miala na celu umocnienie dziewczyny w podjeciu przez nią słusznej decyzji, rozstała sie owszem, ale nadal bije się z myślami i nie ma pewności czy decyzja jest słuszna, pisze że czuje się zagubiona i tak naprawdę nie wiemy iloma kończynami siedzi jeszcze w tym "związku"

Wiem, że macie rację kochani..
Minął już miesiąc od kiedy z nim nie jestem. Ale wiecie co? męczy mnie, ponieważ co tydzień dzwoni do mnie.Pyta co u mnie, gdzie jestem, z kim jestem. Regularnie dzwoni jakby miał nadzieję, że wrócę:( Zaproponował mi przyjaźń,ale nie sądzę, czy to dobry pomysł. Zapewne pod płaszczem "przyjaciela" będzie wyciągał ode mnie informacje. Udaje twardego, że to ja taka jestem zła, że ludzie, których spotykał w pracy są źli i pracodawcy od niego za dużo wymagali.
Chyba podchodzi do mnie psychologicznie:( a jak mu nie odpowiem z jaką jestem koleżanką (imię) w pubie to pretensje, że jestem dziwna i zaszufladkowana:(
Ostatnio oznajmił, że świnię mu podłożyłam i że jestem materialistką. Bolą mnie te słowa.. każdy jego telefon mnie draźni i powraca poczucie winy;(

Czytam sobie wasze posty dziewczyny i zastanawia mnie dość materialistyczne podejście do sprawy. To, że facet nie był obrotny to jedno, ale to że ktoś opłacał mu rachunki a teraz jakby tego żałuje to chyba cos nie tak!!!
Wiadomo milości do gara się nie włoży, ale mówienie zgodnie z tematem postu "8 lat na marne..." to chyba lekka przesada. Ja też jestem z kobietą mojego życia ponad 7 lat. Wzieliśmy ślub w ubiegłym roku, teraz naszego małżeństwa praktycznie nie ma, ale nigdy nie powiem, ze to było zmarnowane 7 lat. Cokolwiek się nie wydarzyło, byłaś z facetem 8 lat i proszę Cię nie podchodź do tego tak materialistycznie!!!
PS. Nie żałuj jednak podjętej decyzji, myślę, że jest ona słuszna!
Pozdrawiam
K.

Przede wszystkim będąc 8 lat z mężczyzną z pewnością widziałaś jego słabsze cechy . W końcu niezaradność , "fajtłapowatość" Twojego partnera nie mogła być dla Ciebie jakimś objawieniem , a jeżeli te negatywne cechy ukazały się nagle , to po prostu Twój facet w danym okresie miał problemy i zniknęłaś z jego życia kiedy tylko było gorzej. Z Twojej strony tchórzostwo przed kłopotami . Piszesz, że chciałabyś mieć rodzinę, że marzy Ci się partner który będzie partnerem przez wielkie "P" , towarzyszem życia który będzie dotrzymywał Ci kroku... Jednak takie decyzje są z reguły na całe życie i gdyby Twój ślubny stracił trzy prace pod rząd , to również byś go zostawiła ? Przesiew w pracy jest obecnie ogromny , a może faktycznie Twojemu - już obecnie byłemu - partnerowi było ciężko i nie nadążał ? Decyzja dotycząca rozstania to tylko i wyłącznie Twoja sprawa . To Ty byłaś z nim 8 lat i Ty go znasz najlepiej . Życzę Ci tylko tego , aby ta decyzja była słuszna i abyś nie myślała nad powrotem za tydzień bądź dwa, gdy Twój były znajdzie sobie stałą pracę i okaże się, że nie jest ciepłą kluchą.

No na pewno te 8 lat, czegoś Cię nauczyło.... ale o wiele lepiej być na tym wyszła, gdybyś w tym czasie zaliczyła kilka związków, a nie jeden. 

Będę brutalna i powiem, ze jednak z mojej ocenie to były lata zmarnowane, tak naprawdę po dwóch, trzech, ba nawet po roku powinnaś zauwazyć jakie on ma podejście do pracy, mogłaś pójść po rozum do głowy chociażby 3 lata temu .. partnera się obserwuje i wyciąga wnioski...

Ale pewnie liczyłaś na to, ze on się zmieni, że może będzie jakiś przełom... jednak nie, ale lepiej poźno niż wcale.

Ja cię rozumiem, bo tez kiedyś byłam w podobnej sytuacji, tylko, ze ja 4 lata temu się opamiętałam, może dlatego też, że on mnie zdradził, czym ułatwił mi decyzje, ale podejście do pracy miał bardzo podobne, w ciągu roku kilka posad i nigdzie nie mógł zagrzać miejsca i wszędzie było źle. Byłam z nim jakieś 3 lata i też były to lata zmarnowane.

Teraz jak sobie o tym myślę, z perspektywy czasu, to wiem, ze kierowała mną głupota, która często kieruje młodymi dziewczynami, wierzą, że facet się zmieni, że to ten jeden jedyny, raz chcą sie zakochać i to na zawsze.. ech trochę mnie poniosło,moze to efekt tego, że za dużo romansów niegdyś przeczytałam:P

Zmień numer, albo nie odbieraj, albo konsekwentnie go spuszczaj na drzewo, nie masz obowiązku tłumaczyć się po rozstaniu ze swojego wolnego czasu. Nie jesteś niczemu winna, nie są też niczemu winni pracodawcy Twojego eks, on sam jest za siebie odpowiedzialny i za swoją przyszłość, pewnie ma taki charakter (i to też jest złe) że lubi wszystkich dookoła o wszystko obwiniać, a sam nie czuje się odpowiedzialny za swoje decyzje. Każdy ma mu coś zrobić, coś załatwić za niego, dla niego.. On jest niedojrzały, duze dziecko, może to wina rodziców, błąd wychowawczy ..

Dunkis Ty powinienes byc psychologiem ))
Zawsze z zapartym tchem czytam Twoje posty ))

Ale do tematu.
Katek28 hmmm wiem co czujesz... Doskonale wiem...
Musisz to uciac jednym cieciem. Takie typy sie nie zmieniaja. Jestes mloda i wierze w to, ze kiedys trafisz na prwdziwego faceta
Nosek do gory i otworz sie bardziej na swiat, wyjdz z domu, poznawaj nowych ludzi a sloneczko napewno zaswieci )))
Pozdrawiam )

Tak, a Pan Dunkis też uważam, że powinien być psychologiem.. takie piękne, magiczne słowa. Może być ich niewiele,ale tak opisane, że dają nadzieję;) Dziękuję za Wasze opinie kochani. Wy patrzycie na to obiektywnie.Jak słyszę od kolejnych osób to samo to utwierdza mnie w przekonaniu, że jednak nie przesadzam i nie czepiam się..

Katek28,

Jak czytam twoje posty to mam przed oczami 4 lata mojego zwazku. Tez sie nasluchalam, ze wszyscy sa zli, w pracy za duzo chca, nikt go nie rozumie, itp.... Cala reszta z nauka jego i maja, jak w twoim przypadku. ja sie uczylam on wolal lezec na kanapie. Wszystkie opisane przec ciebie sytuacje niemal identyczne z moimi.

Ach...  szkoda na takich czasu.

nie dalej jak dzisiaj rano rozmawiałam z moją wiele lat starszą znajomą z pracy... ona po 12 latach bycia w podobnym związku odeszła od swojego chłopa nieroba. Ponoć był dobrym człowiekiem, kochał ją.. ale wiecznie wyciągał ręce po kasę, sam nie garnąc się do roboty.. ona praktycznie przez 12 lat go utrzymywała. Mówi, że do dziś tęskno jej do niego, ale cieszy się że już nie utrzymuje trutnia, bo sprawnemu mężczyźnie powinno być wstyd wyciągać ręce po pieniądze od kobiety. Zwłaszcza, że lekko jej w życiu nie było i ciężko pracowała na każdy grosz. Powiedziała jeszcze, że żałuje, że podjęła tę decyzję tak późno.. wszyscy jej mówili, a ona zaślepiona nic nie widziała. Teraz jest samotna, ale szczęśliwa, bo nikt jej już nie wykorzystuje.

8 lat nic nie robienia, a 2 miesiące pracy z perspektywą na lepszą i uznać, że się zmieni/zmienił ? : ) No cóż NO WAY moim zdaniem, chyba co najmniej rok musiałabyś go "obserwować" - nie mylić z "wrócić i obserwować", żeby móc spróbować "wiedzieć, czy za jakiś czas nie będzie jak wcześniej" - moim zdaniem oczywiście : )

PS. Ja też się zawsze wściekałam, że nagle jak się kłóciliśmy i nie odzywaliśmy, to się okazywało później, że jednak potrafił sobie coś załatwić, sam coś ogarnąć it., był powrót i znowu to samo ; ) Majtki opadają...

Niedługo majtki jeszcze opadną niżej jak się okaże, że takich "pracusiów" i wygodnickich mężczyzn jest więcej..;)
Jejku, jak pomyślę, że jego mamusia już kombinowała i planowała nam przyszłość od A do Z. Jak bym zamieszkała u nich to już w ogóle byłabym wykorzystana wzdłuż i wszeż. Ona leniwa, przy komputerze całymi dniami gra, on malucienki pokoić. Dusiłabym się... matko...
Już nie wiem czy śmiać się czy płakać. Ale miałabym przyszłość? nie mogę..

Myślę, że masz rację AB89;)
Poznałam kogoś, to znaczy wcześniej znałam tego mężczyznę.Ale jest 500 km dalej ode mnie:(
Chciałabym zaryzykować, ale obawiam się, że chyba trochę za wcześnie by wchodzić w nowy związek po miesiącu od rozstania. Już sama nie wiem.Jest to inny mężczyzna niż poprzedni. Wie czego chce, ma ambicje, stałą pracę, jest starszy o 5 lat. Tylko boję się zaufać:(
On chce przeprowadzić się w mój rejon i zwyczajnie zamieszkać. Może będę wreszcie szczęśliwa?
Ab89 mam rozumieć, że już nie jesteś z tamtym mężczyzną? jeśli tak, to jak do tego podchodziła teściowa? była zła, że nie jesteś z jej synem?

Katek28, Ty na prawdę nie widzisz co się dzieje, prawda?
Przeciez po tym co napisałaś ewidentnie widać , że ten człowiek żyje w jakiś swoim świecie. No zastanów się. Zamiast dzwonic do Ciebie co słychać, ratujmy co się da, jak mam się zmienić, idziemy do łózka, cokolwiek ... on dzwoni o radę ws. zmiany pracy. Toz to widać jak na dłoni, że:
- on od dawna przestał traktować Cię jak kobietę życia,
- cokolwiek w nim siedzi to nie jest miłość, ( w jego mniemoaniu to może , przy dobrych wiatrach jest przyjaźń... ale jakoś mi nawet to tu nie pasuje... 8 lat mu matkowałaś?)
- on nie widzie róznicy pomiędzy tym, czy jesteście razem, czy nie (to on i jego świat),
- nie dotarło do niego, że się rozstaliście,
- traktuje Cię jak ... kompas, tak jak zwykle, jak wcześniej, za osobę, która go poprowadzi, i pewnie przytuli gdy załka,
- wykorzystuje i wykorzystywał Cię, choć widać że raczej robił to nieświadomie, bez premedytacji, to sposób na życie, on juz taki widocznie jest,
- on nie dzwoni do Ciebie , żeby zrobić Ci na złość, on jest bezgranicznie nieporadny, ale przy okazji czepił się jak rzep tego, no wiesz.... ogona.
- na pewno nie można o nim powiedzieć - samiec alfa buahahahaha (przepraszam moszesz jeszcze do niego cos czuć niedobry Dunkis, fe),
- trza mu baby, co by za pysk go trzymała. Katek, za delikatna jesteś. Ty tak nie umiesz , za dobra, z za dobrym serdchem. Nie nadajesz się przez to, dla niego. Umiesz głaskać (ale nie przejmuj się dla niektórych to może być akurat zaleta .
- gdy Ci wróci ochota na wychowywanie kogoś, to pomyśl o dzidziusi, a nie o dorosłym facecie. Będziesz miała całe 12 lat, by go kształtować. Ale pamiętaj, dzieciom też trzeba czasem czegoś odmówić, dla ich dobra. Jeszcze się nauczysz, no, albo ten tego, ...albo się nie nauczysz, no cóż tu wróżyć nie będę.

Podsumowujc, krzywdę byś mu zrobiła zostając, z dzień dłużej. Suma sumarum zrobiłas dla niego wicej pożytecznego na sam koniec, niż przez cały czas. Zachowałaś sie tak, jak prawdziwa samarytanka powinna się zachować w takiej sytuacji, pomagając pacjentowi. Zostawiłaś go!!!!! Kto wie, a nóż mu sie poszczęści i znajdzie sobie heterę, co go nauczy życia. Przy Tobie nie miał szans, za dobra jesteś.
I nie załamuj rączek 500 km, to wcale nie tak daleko.

Dzgresja. No kurna, aż żal mi się chłopa zrobiło i zakręciła łezka w oku. Jak on musiał wyglądać z tą pizzą, a klienci się nie denerwowali, że zimną dostają, gdy on z GPS walczył? Mam tylko nadzieją, że jak chcial włożyć w Ciebie swój interes, to choć instynkty miał na miejscu i nie potrzebował pomocy ani ukierunkowania. Pozycje też zmieniał co dwa miesiące?

====================================================
Odcinając się od przeszłości, powyższa kreską, czytając Twoje kolejne listm aż cisnie mi się na usta:

Oskarżasz kobietę, że przechodzi od jednego do drugiego;
nie krytykuj jej, ona szuka tylko stałego mężczyzny.
                                         - Johann Wolfgang Goethe

ps.
Jak nie zaryzykujesz, to nie znajdziesz. Zawsze przecież może być kolejny, ..... dzieczyno, ale 500 km?
EH, no, a jak myslisz, taniej będzie jechać autobusem, czy pociągiem, rano czy wieczorem, a właściwie, to może Ty byś sie zorienotwał i zabookowala mi bilet, no bo ja się nie umiem zdecydować, bez pytania Ciebie o to, to już sam nie wiem, pomożesz?

Widzę Kaja83, że jesteśmy w podobnej sytuacji;)
Kurcze, chciałabym rozpocząć nowe życie. Chociaż już powoli to robię, pojde do szkoly, po ktorej mam gwarancję pracy, mężczyzna "z daleka" przeprowadzi się do mnie i mamy zamiar zamieszkać ze sobą. Ale jest jeden niuans, głupio mi trochę przed byłym.. te jego telefony, czuję się jakby blokowana.On nie daje o sobie zapomnieć.Może te lata.. przyzwyczajenie...

P.S jak sobie radzisz Kaja z tą odleglością między Wami?
Dunkis dziękuję za Twoją ciekawą opinię;)
AB89 jesteś też w trudnej sytuacji. Myslisz, że nie warto ratować tego związku? może jest u Was wypalenie? sądzę, że teściowa nie byłaby zła, że odeszłaś..

Kajo83 czyli niedługo zamieszkacie razem??:) może będziesz wreszcie szczęśliwa?;)
Każdy związek czegoś uczy. A w naszym przypadku chyba uczy tego, żeby spojrzeć na siebie a nie wiecznie na partnera. My też mamy prawo być szczesliwe:)

Tak, trochę lituję się nad nim, bo byliśmy ze sobą tyle czasu. I chyba dlatego. Ale za każdym jego telefonem czuję się tak ciężka jak słoń. Mam wrażenie,że zrzuca na mnie jakąs odpowiedzialność mimo, że nie jesteśmy razem. Raz jest twardy jak skała, a za chwilę płacze..Występuje u niego chwiejność emocjonalna.
Otatnio zadzwonił, bo zobaczył na moim opisie gg, że będę miala nowy zawód.Był ciekawy, a z drugiej strony zaczął mnie sie radzić co do zmiany pracy.Mam wrażenie, że chciał się chyba pochwalić, że jest wstanie utrzymać pracę i próbuje szukać nowej, lepszej, płatnej..
Chyba, chce mi coś pokazać..

Kajo wspominałam mu to, że jestem za delikatna dla niego ( było to już wcześniej), że będąc ze mną nie miał motywacji (chociaż dziwne, bo zadecydował jechać do holandii do pracy- szok), tej motywacji nadal nie ma czy jestem, czy mnie nie ma.Chociaż rzekomo ma motywację do pracy by mi coś pokazać;)) ha ha..
Powiedziałam mu, że on potrzebuje bardziej silniejszej kobiety, takiej jak jego mama. Gruby głos, większa Pani:) taka pod pryzmat herszt baby;) On stwierdził, że nie chce takiej.

Dziekuję Wam za wsparcie kochani;))
Kajo83 jak sie trzymasz po rozstaniu?
Stalo się, obecny męzczyzna z którym sie spotkam oświadczył mi się.. Bylam niesamowicie szczęsliwa:) rodzice w ogole bardzo go polubili:)
Moje życie zaczyna nabierać kolorytu, ale.. no, ale... chyba mam przeklęty charakter, ponieważ glupio się czuje w stosunku do bylego. A to dlatego, że jestesmy prawie 2 miesiące po rozstaniu a ja już zaręczona z innym...
A może powinnam wreszcie spojrzeć na siebie, na swoje szczęscie?

Z byłym miałam podobnie. Aż ciary przechodzą, z tym , że on zostawił mnie dla innej. Ja pracowałam w swoim życiu i nie przedłużyli umowy, lecz po prostu też wina stresu, że gorzej pracowałam, lecz nie wyobrażam sobie mieć parę prac i nie radzić sobie w żadnej ;-)  A mój były też wszędzie był wyrzucany
Nie żałuj. Twój facet był niezaradny życiowo i raczej nie przekładało się to tylko na pracę. To się przekłada na wszystko. Potrzebujesz kogoś zaradniejszego

Małgorzatka, to smutne, że znów trafiłaś na nieodpowiedniego. No niestety, widać, że on nie jest dla Ciebie.

Już nie wiem co się dzieje z tymi mężczyznami? co za wygodnictwo. Momentami to już nie wiem czy płakać czy sie śmiać. Wydaje mi się, że to jest uzależnione od wychowania, młodzi mężczyzni chyba uważają, że im się wszystko należy. No tak, najlepiej dostać na tacy i nie pracować.No przecież porażka!

Obecnie przeszlam ze skrajności złości na śmiech, że dałam się świadomie albo nieświadomie wykorzystać finansowo. On przecież taki biedny był, pracy nie mógł znaleźć, a jak znalazł to czym prędzej był wyrzucany, a ja taka wyrozumiała.Matko;))
Dziewczyny nie pchajcie się w takie związki. Małgosiu dobrze, że zauważyłaś pewnie zwiastuny takiego zachowania.. nie zrób takiego głupstwa co ja, kwicząc 8 lat. A jak opisałaś to mogę stwierdzić podobieństwo.
Marakujo, a może czas coś zmienić w życiu? Po co Ci taki mężczyzna?
Czasem mam wrażenie, że taki " Piotruś Pan"- nawet nie umiem już określić potrzebuje chyba kobiety herszt baby, które wytarga za włosy, a nie kobiety delikatnej potrzebującej również wsparcia.