Od dłuższego czasu śledzę to forum i wypowiedzi. Zauważyłam że coraz więcej studentów prawa to dranie i rozpieszczone dzieciaki ale niestety muszę to potwierdzić bo mam taki sam problem. Otóż mojego M poznałam właśnie na studiach i jesteśmy ze sobą pół roku ale coraz bardziej zaczyn ami przeszkadzać jego żądza władzy nad innymi ludźmi itd, wszystkich chciałby traktować z góry a szanować tylko wybraną grupę osób gdy z nim o tym rozmawiam to twierdzi ze wygrywa ten kto stoi wyżej. A le właśnie tego nie rozumiem i na dodatek traktuje mnie jak zabawkę. Już nie wiem jak mam z nim postępować. Na dodatek ostatnio nie mogę się uwolnić od jego matki która a to chce zemną wyjść na zakupy albo poplotkować teraz to żałuję że w ogóle zgodziłam się aby mnie przedstawił. On swoich rodziców słuch na każdym kroku i boi się przeciwstawić bo odetną mu kasę. Pewnie gdybym nie studiowała z nim to jego matka potraktowała by mnie jak dziewczynę jego brat który miał odwagę i spotyka się z dziewczyną zwykłą która nie ma kasy i elitarnych studiów jak to mówi moja mama. Twierdzi ona również że jeśli będę zgodna z jego matką to nic złego mnie nie spotka bo znają od dawna i wie że jeśli ktoś przypadnie jej do gustu to będzie dobrze a i jeśli bym się z nim rozstała to mogę zapomnieć o dobrej aplikacji nawet w kancelarii własnego ojca.
- bezradna1990
- Niewinne początki
- Nieaktywny
2 2011-07-04 14:06:21 Ostatnio edytowany przez mizazela (2011-07-04 14:07:50)
- mizazela
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
Niestety często dzieje się tak , że woda sodowa do głowy uderza stąd szerzące się grono ludzi zadzierających nos wyżej niż mogą stanąć na palcach ;) A w momencie gdy taki gagatek jest z rodziny w której wzorce wcale nie są lepsze to szansa na to, że coś się zmieni jest jak 1 do 100 . Zawsze możesz próbować pokazać mu drugą stronę medalu , tłumaczyć , ale jeżeli szufladkuje ludzi i jest już tak zagorzały w swoich poczynaniach to Twoja praca (syzyfowa z resztą ) może doprowadzić tylko do rozstania . W końcu za tekst "Skoro Twoje samodzielne myślenie - a raczej jego brak - jest uzależnione od pieniędzy rodziców , to jesteś na niższym szczeblu niż nie jeden człowiek po technikum" ( bądź coś w ten deseń , coś co mogłoby trafić w jego czuły punkt) urażony Pan mecenas mógłby tupnąć nóżką i pobiec na skargę do rodziców .
- bezradna1990
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Właśnie jak próbuje z nim rozmawiać to jest tak jak pisałaś mówi że powinnam być zadowolona że mam takiego faceta który o mnie dba itd i że razem możemy daleko zajść. A powiedzcie mi co mogło znaczyć gdy powiedział że ma wobec mnie zbyt poważne plany zresztą nie tylko on żeby mnie stracić i nie pozwoli żebym zadawała się z nieodpowiednim towarzystwem? Jak myślicie albo jeszcze jak ja mam reagować gdy on w jakiś cyniczny sposób się wywyższa lub gdy ludzie patrzą na mnie tak jak na niego czyli jak na zadufaną w sobie dziewczynę która nie widzi nic poza swoim nosem. Powiem szczerze kiedyś taka byłam ale wszystko zmieniło się gdy poszłam na studia i poznałam historię dziewczyny której naprawdę życie nie rozpieszczało a i tak dostała sie na studia a teraz mi głupio obok niej przechodzić i nie zagadać a wolę tego nie robić gdy idę z moim M żeby z czymś nie wyskoczył a jeszcze po tym gdy ta dziewczyna powiedziała że myślała ze jestem inna
- Bardolka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ja bym go nie próbowała w żaden sposób przywrócić do pionu, tylko dałabym sobie z nim spokój. Jeśli ktoś nie ma po prostu dobrego serca a patrzy na życie przez pryzmat pieniędzy, układów, prestiżu, z tej mąki chleba nie będzie. Taki facet szuka ślicznej, grzecznej żony, która będzie pięknie wyglądać u jego boku i organizować piękne kolacje dla towarzystwa.
A jak mu się znudzi, to znajdzie sobie inną laskę i będzie mieć 2. A od Ciebie będzie oczekiwac akceptowania sytuacji. Przecież takie masz z nim wspaniałe życie.
Ja bym sobie podarowała, skoro nie podzielasz jego życiowych ideałów w żadnym stopniu.
- bezradna1990
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Może i nie podzielam jego poglądów ale nie zamierzam się z nim rozstawać. Jest mi z nim dobrze darzymy się uczuciem tylko go że innym niż pozostałe pary. Co do tego że znajdzie inną to nie sadze ponieważ od kiedy jesteśmy razem to nie miałam powodów do zazdrości. Drażni mnie tylko to że w tak dużym stopniu jesteśmy uzależnieni od rodziców on od swoich a ja od swoich i jesteśmy w taki sposób wychowani że nie potrafimy się sprzeciwić. Wczoraj znów był chamski dla innych ale powiedziałam że nie będę zwracać uwagi mi jest dobrze a inni niech sobie radzą nie warte jest stawanie w obronie innych kosztem związku.
- Magda77
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Bezradna na którym roku jesteś??? Pytam , bo te blędy i interpunkcja....jakoś tak dziwnie na prawie..:))
- Karyyy
- Net-facet
- Nieaktywny
Sa dwa wyjscia:
- olej go bo tracisz tylko czas
- porozmawiaj z nim na ten temat powaznie moze zrozumie, jesli nie bedzie chcial o tym rozmawiac badz nic sie nie zmieni patrz wyzej
PS Nie tylko studenci prawa sa tacy, mlodzi inż. budownictwa sa gorsi xD
- Tosiaczek
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
Wydaje mi się, że to nie zależy od tego co się studiowało/studiuje, tylko raczej od tego jakim się jest człowiekiem. Sposób wychowania i relacje z rodziną są szczególnie ważne. Sama skończyłam w tym roku prawo i mój facet też jest prawnikiem, i muszę przyznać, że to nie wpływa aż tak na charakter. Co innego gdyby np. wykonywał ten zawód już jakiś czas - wtedy mogłoby coś takiego zaistnieć. Na studiach poznałam też takich ludzi dla których nic poza karierą się nie liczyło i mogliby iść nawet po trupach do celu, ale dużo więcej osób to wspaniali ludzie, od których wiele się nauczyłam. Wiadomo, że trzeba mieć twardy tyłek, determinację ale są pewne granice.
Moim zdaniem skoro on taki jest - to już się nie zmieni, a na pewno nie próbuj go zmieniać na siłę bo unieszczęśliwisz jego i siebie. Pewnie w przyszłości będziesz mogła liczyć na dostatnie życie ale czy tylko to jest ważne? w tym można się zatracić. Pogadaj z nim, poobserwuj, daj szansę ale moim zdaniem nie będziesz z nim szczęśliwa bo on już ma plan i to nie ty jesteś na 1 miejscu, tylko on i jego chore ambicje. We wszystkim trzeba zachować umiar. Znając życie to Ty zawsze będziesz musiała się dostosowywać do niego. Odpowiedz sobie po prostu na pytanie czego oczekujesz od życia i jak w przyszłości wyobrażasz sobie swoje życie rodzinne.
